Më datën 23 shkurt 1991, nëpërmjet një deklarate, Amerika, u transmetua një komunikatë e Partisë Demokratike, me anë të së cilës u kërkohet shqiptarëve të ndërshë[sic] e patriotë kudo që janë, si dhe mbare opinioni demokratik ndërkombëtar, që të tregojë zërin e protestës në mbrojtje të demokracisë dhe të ndalin dorën kriminale dhe forcave antidemokratike, që po mbysin me gjak demokracinë në Shqipëri. Sipas Partisë Demokratike forcat antidemokratike në Shqipëri na qënkan komitetet e Partisë së Punës në rreth, këshillat popullorë, komandat e njësive ushtarake, si dhe një grup studentësh e të rinjsh të shkollave ushtarake në Tiranë. E di vetë Partia Demokratike se ç’mjetë duhet të përdorë në punën e saj propagandistike për manipulimin e për dezinformimin e publikut. Veçse ajo duhet ta dijë edhe një gjë, se shqiptarëve të tilla cinike, provokacione të tilla të ulëta, populli nuk ua vë veshin. Ato mund të gënjejnë ndonjë që e sheh Shqipërinë me syzet e nxira të saj, por jo popullin, atë që i ka jetuar e jeton vetë ngjarjet e tashme. Me këta kuza, që e shkojnë deri atje sa edhe vrasjen e një punonjësi të forcave të ruajtjes së rendit nga një grup terroristësh e paraqesin si vepër të ushtarëve, të vetë organëve të sigurimit publik, Partia Demokratike demaskon vetveten. Po të ishte me të vërtetë kështu, ajo s’kishte pse të tregonte gjithë atë zell për t’i justifikuar e për t’i marrë në mbrojtje forcat vandaliste, sidomos në një moment të tillë, kur gjithë populli është distancuar nga shtypin e Partisë Demokratike, si «Strategjia e tensionit, strategji kursejë. Dhe kush e do më të vërtetë Shqipërinë këtë nuk duhet ta harrojë historinë e tij, gjakun e 300 dëshmorëve të Pezës, Pezën tre herë të djegur e të martirizuar. Partia e Atdheut ne nuk vëmë asgjë, as jetën tonë, as të familjeve tanë. Pjesëmarrësit, gjatë mitingut, brohoritën për Partinë e Punës, për Enver Hoxhën, për Ramiz Alinë, dhe hodhën parullën «Shqipëri - Enver, jemi gati kurdoherë», «Parti-Ramiz uniteti nuk lëviz». Duke e marrë fjalën në miting, anëtari i Këshillit Presidencial, Ha- tanë. parullën «Shqipëri - marrë fjalën në miting, anëtari i Këshillit Presidencial, Ha- re besë do të ruojë për jetë ne jetën. Populli i krahinës sonë nuk harroi Enver Hoxhën, për Ramiz Alinë, dhe hodhën parullën «Shqipëri - marrë fjalën në miting, anëtari i Këshillit Presidencial, Ha- rez nga gjithe rrethi manifestuan me ore të tëra në mbrojtje të figurës së veprës së shokut Enver Hoxha është një ngjarje e rrallë. Pjesëmarrësit mbanin në duar portrete të shokut Enver Hoxha dhe parulla ku vlerësohej vepra e personaliteti i tij. Ndërkohë një grup manifestuesish hynë në Komitetin e Partisë së Punës së rrethit, nxorën në derë bustin e shokut Enver Hoxha dhe e vendosën në tribunën e ngritur me këtë rast. I pari e mori fjalën kryetari i kryesisë së frontit demokratik të rrethit, i cili me fjalë të zjarrta u shpreh për këtë veprim, duke e quajtur akt patriotik. Ai doli më pas me syza që qëllonte me gurë nga taraca e pallatit tek mina nuk është i panjohur për banorët e qytetit. Ndërsa sportistët e shtunën bënin stërvitje, dikush «urdhëroi» që të goditen me gurë kooperativistet tek encnin në drejtim të mitingut. Mitingu ishte organizuar me leje dhe sipas rregullave, në mënyrë paqësore e demokratike. (Vijon në faqen 2) prerë prej tyre e po i izolon. Në deklaratën e saj PD flet gjoja me shqetësim për klimën e tensionit që sundon në Shqipëri dhe për herë të dytë deklaron se ka «forca puciste». Herën e parë zëdhënësit e saj u detyruan të pranojnë se ishin mbështetur mbi fjalët e thashethemet. Në qoftë se kësaj radhe kanë fakte e janë në dijeni të ndonjë veprimi të tillë, kanë rastin të ndihmojnë shtetin dhe demokracinë duke e kapur e ta paraqitur. Partia e Punës ka deklaruar se tensione sociale ka dhe se ato mund të bëhen prapë të rrezikshme, në qoftë se gjejnë nxitje e përkrahje. Por kush e krijon tensionin? A nuk e krijojnë forcat e ruajtjes së rendit, që qëndrojnë kudoherë në mbrojtje të ligjit e të jetës paqësore të popullit, as ndjenjat e ligjshme të tij, por veprimet e forcave të verbra vandaliste, që po vrasin e shkatërrojnë deri dhe antikuare e reliket të rralla të kulturës kombëtare, ata që shesin e blejnë armë e sjellja në Shqipëri nga burime të ndryshme, si dhe ata që, në një mënyrë a një tjetër, u japin zemër. Ky është një nga burimet e tensionit. Por burimi kryesor e më i rrëzikshëm është loja njerëzore që po bëhet me ndjenjat e popullit. U rrëzua përmendorja e Enver Hoxhës dhe Partia Demokratike duartrokiti e festoi. Asnjë deklaratë e saj nuk i ka cilësuar si veprime të dënueshme aktet vandaliste të datës 20 shkurt. Dhe nuk mund ta bëntë një gjë të tillë. Janë artikujt e botuar në shtypin e Partisë Demokratike, si «Strategjia e tensionit, strategji staliniste», «Kolonat e rrëzuara të një dekretit» etj., janë fjalë të mbushura me direktiva mbajtje nga udhëheqësit e saj që i paraprinë turmës drejt sheshit «Skënderbej» për të kryer tërë ato veprime barbare që dihen. Për këdo s’ka dyshim më se është populli ai që duhet të kërkojë llogari pse u krijua tensioni, jo të vyesë PD se si ndodhi kështu, as të sajojë rreziqe të paqena për t’iu shmangur përgjegjësimit të veprimeve së opinionit shoqëror të të bëmë ndëshmë. Nuk janë komitetet e Partisë së Punës ato që organizuan grevat, përkundrazi ato po i ndalojnë. Nuk janë komitetet e Partisë ato që rrëzuan shtatoren e që u vunë zjarr librave. Nuk i quan komitetet e Partisë në rrugën «Bajram Curri» ata që filluan gjakderdhjen. Me spekulimet rreth tensioneve sociale nuk fitohen dot kredibiliteti politik, simpatia e përkrahja e masave. Përveç Partisë Demokratike, të gjitha forcat e tjera politike të vendit po punojnë me ato mundësi e ndikime që kanë për uljen e shuarjen e tensioneve. Partia e Punës e Shqipërisë nga ana e saj u bën thirrje të gjithë atyre që e duan me të vërtetë popullin e atdheun për një bashkëpunim të sinqertë luajal, që ta nxjerrim vendin nga kriza dhe të evitojmë të këqijat që e kërcënojnë dhe t’i çojmë përpara bashkërisht proceset demokratike. Krijimi dhe stabilizimi i shtetit ligjor ka nevojë për ndihmën e kontributin e të gjithë qytetarëve tanë. Dhe kush e do me të vërtetë Shqipërinë këtë nuk duhet ta kursejë.

– Mit'ingje nëpër rrethe – TIRANË — Dje paradite, në sheshin përpara monumentit të Heroit të Popullit Myslym Peza në kooperativën bujqësore «Myslim Peza» të Pezës, në rrethin e Tiranës, qindra kooperativistë nga të gjithë fshatrat e kësaj krahinë, përfaqësues nga Baldushku, Vaqarri, Sheshi, Ndroqi, Vrapi, nga ndërmarrja bujqësore «Gjerj Dimitrov», veteranë të ardhur nga qyteti i Tiranës, të rinj e të reja, pionierë të Enverit etj., u mblodhën për të shprehur edhe një herë nderimin e pezakëve për Enver Hoxhën dhe indinjatën e tyre të thellë për aktin e një turme njerëzish që hoqën monumentin e Enver Hoxhës në Tiranë. Në miting folën 25 veta: veteranët Sal Verdha, Shab Rexha e Ziso Dako, ushtarakut Ahmet Sulejmani, Lumturi Rexha, Mustafa Çeka, Skënder Peza, student i Sokol Peza, rapsodi popullor nga Zall Dardha e Dibrës Shaban Mziu, pionierja Enverit, Ida Çelmeta etj. Midis të tjerash ata vunë në dukje se, në sytë e pezakëve nuk janë parë lotë dhembjeje kur u dogjëm e mbetëm pa shtëpi e pa katandi gjatë Luftës. Por kur ndodhi ai turp i madh, që historia nuk do t’ua falë kurrë vandalëve në shtëpitë tona hyri vaj. Enver Hoxha ishte ai që në mes të Tiranës krijoi Partinë Komuniste Shqiptare dhe këtu, në zemër të Pezës, hodhi bazat e bashkimit të popullit shqiptar në Frontin Nacionalçlirimtar për të luftuar fashizmit e tradhtarët e vendit. Enver Hoxha ishte udhëheqësi i tërë popullit shqiptar dhe jo vetëm i komunisteve, ai ishte komandant i 70 mijë partizanëve, bijve dhe bijave të popullit tonë që luftuan dhe çliruan Atdhenë. Në, pezakët, theksuan ata, jemi njerëz me kërkesat e studentëve dhe oficerëve të shkollave ushtarake në Tiranë, me kërkesat mbarë-popullore, që monumenti i Enver Hoxhës të vendoset domosdo në vendin ku ishte, në Tiranë. Por ne kërkojmë që monumenti i Enver Hoxhës të ngrihet edhe këtu, në zemër të Pezës. Siç ka thënë Babë Myslymi, theksuan folësit, Pezaku një herë i ka dhënë besën Partisë së Punës dhe Enver Hoxhës. E me këtë besë do të trojë për jetë të jetëve. Populli i krahinës sonë nuk e harron tre herë të djegur e të martirizuar. Para-Adtheut ne nuk vëmë asgjë, as jetën tonë, as të fëmijëve Enver Hoxhën, për Ramiz Alinë, dhe ... – LUSHNJE – Ditën e shtunë në sheshin e qytetit u organizua një miting solidarizimi me veprën e pavdekshme të Enver Hoxhës. Anëtarë të komisionit organizues e folës të tjerë shprehën indinjatën e thellë për vandalizmat e forcave të errëta ndaj përmendores të Enver Hoxhës në Tiranë, Korçë, Gjirokastër. Vandalizmat i kryen forcat e errëta. Po mitingun në Lushnjë kush e pengoi të zhvillohej normalisht? Forcat e errëta. Po cilat janë? Në Lushnjë u organizua një miting i PD-së. Askush nuk i goditi me gurë pjesëmarrësit në të. Askush nuk ua grisi parullat e portretet që mbanin në duar. Po kështu edhe pas takimit të partisë republikane, askush nuk u çënua. Po përse u çellua ditën e shtunë me gurë mbi popullin? Kush goditi? Kush i theu xhamat e shtëpisë së Gëzim Kullës, i cili foli në mitingun e organizuar atë ditë. Ata e kanë një emër. Në një moment ata brohoritnin: «Lushnja jonë heroike me partitë demokratike» etj. Ai djali tek kinemaja nuk është i panjohur për banorët e qytetit. Ndërsa sportistet gurë aktiviteteve të kenin një drejtim të mitingut. – TEPELENË – Ajo që ndodhi të shtunën e kaluar, para 2-3 ditëve, në qytetet Tepelena e Memaliaj, ku mijra njerëz nga i gjithë rrethi manifestuan me orë të tëra në mbrojtje të figurës e rr-

«Partitë politike të vendit të vazhdojnë garën e tyre, veçse në radhë të parë duke respektuar ndjenjat e gjithë njerëzve pa përjashtim dhe gjithçka të përballohet me qetësi e dinjitet». Këto fjalë u theksuan veç të tjerave në mitingjet e organizuara këto ditë në Labinot, Shpat, Gracen, Gostimë, Belësh, Shirgjan e gjetkë në rrethin e Elbasanit. Në këtë tubime, si rë çdo rreth tjetër të vendit, që dilet tashmë pa u organizuan, është shprehur respekti për Enver Hoxhën, kundërshtim ndaj atyre që duan të hedhin baltë mbi rrugën që nisi pas 44-trës, madje të mohojnë deri edhe djersën e derdhur në këto vite. Megjithatë përsërit thirrje për ekuilibër, për mirëkuptim e gjakftohtësi, për të qetësuar njerëzit. Shenjë veprimtarije, që mbi të gjitha tregojnë kulturë. Secili është i lirë në mendimet, idealet dhe parapëlqimet e veta. Në fund të fundit ky është nga nga

Gjatë ditëve të fundit në Radio-televizion dhe në disa organe të shtypit janë dhënë e botuar thirrje e deklarata në emër të një komisioni që vetquhet nismëtar për krijimin e Bashkimit të Sindikatave të Pavarura të Shqipërisë. Lidhur me këtë në Këshillin e Përgjithshëm të BPSH kanë ardhur shumë letra, telegrame dhe janë bërë shumë telefonata, nëpërmjet të cilave kërkohen sqarime se çështja e të vërtetë ky komision përbëhet dhe ky «Bashkim sindikal». V interesuam për këtë në Ministrinë e Drejtësisë ku na thanë se kjo Ministri, në bazë të Dekretit të Presidentit të Këshillit Popullor ka miratuar dhe njeh ligjërisht vetëm kërkesën e komisionit nismëtar për krijimin e organizatës shoqërore «Sindikatat e lira dhe të pavarura të Shqipërisë». Ndërsa i vetquajturi «Komision Shqipërisë» deri sot nuk njihet ligjërisht. Në këto kushte sqarojmë anëtarët e organizatës të mos bien prehë të mos çoroditen dhe të mos e ngatërrojnë veprimtarinë e organizatës sonë dhe ristrukturimin e saj me thirrjet dhe veprimet e këtij komisioni të paëshligjshëm. KËSHILLI I PËRGJITHSHËM BPSH-së

Dje u largua Kryetari i Lidhjes Demokratike të Kosovës, dr. Ibrahim Rugova, si dhe anëtarët e kryesisë së kësaj Lidhjeje, Ali Alia dhe Bijar Bukoshi, që vizituan këto ditë vendin tonë. Në aeroportin e Rinasit ata u përcollën nga Sekretari i Presidiumit të Kuvendit Popullor të RPSSH, Sihat Tozaj, si dhe nga kryetari i Komisionit Drejtues të Partisë Demokratike të Shqipërisë, dr. Sali Berisha. (ATSH)

Më 24 shkurt 1991, ambasadori i jashtëzakonshëm dhe fuqiplotë i Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë në Republikën Islamike të Iranit, Nesip Kaçi, i paraqiti letrat kredenciale presidentit të Republikës Islamike të Iranit, Akbar Hashemi Rafsankhani. Në ceremoninë e paraqitjes së letrave kredenciale merrnin pjesë ministri i Punëve të Jashtme, Ali Akbar Velayati, drejtori i Protokollit Abdulla Kamjab dhe të tjerë. (ATSH)

Dje në Tiranë (Foto: N. Xhufka)

Dje, edhe nga rrugët e kryeqytetit mund të kuptohej se njerëzit po u kthehen punëve. «Madje në mjaft qytetarë kishte mobilizim të plotë. Tamam si një ditë aksioni për të shpejtuar punët e prapambetura të bujqësisë, na thoshte Banush Xhaibrahimi, drejtori i NB «Ylli i Kuq» në Kamzë. Po për këtë, edhe për herë të zakonshme, por njerëzit e fshatit që i janë përveshur punës, na folën edhe Kujtim Shere e Ymer Damjani në sektorët që drejtojnë. Përgjithësisht, në sektorët e bujqësisë, në ato shtetërore dhe kooperativistë, këto ditë, njerëzit u lidhën më shpejt se kudo me punën. Punë të mbarë atyre që e shohin d'çmir për kapërcëmej! Po në sektorët e tjerë? Pardja takuam Agim Hysenin në Valias. Duke se minoritet, në shume e tyre, me luftojnë për të ecur normalisht në prodhim. Disa sektorë kanë edhe punë e tjera përpara. Ende më mirë duhet të jetë në Mëzez, ku puna është shkrehur më pak se kudo, gjatë këtyre ditëve. Një normalizim të tillë sheh edhe në Kombinatin e Tekstileve. Një fabrikë u mbyll përkohësisht, po dy u morën masa që punëtorët të regullohen në sektorë të tjerë. Edhe probleme që janë ngritur po u jepen zgjidhje, pa shumë zvarritje. Natyrisht, vështirësitë në disa kolektiva, edhe pse punëtorët e nëpunësit paraqiten rregullisht në vendin e punës, diku janë edhe të pakapërcyeshme. Në uzinën «Enver» për shembull në bisedë me Ismajel Sharrën, drejtorin e kësaj uzine, u njohëm me vështirësi të mëdha. Mungojnë qiza, çelqe e lëndë të ndryshme, instrumentet, etj. Cfarë discipline t'i kërkohet 300 punëtorëve të nomruar kur s'kanë me çfarë të punojnë? Pothuajse gjysma e kolektivit paguhet me 80 për qind të pagës për mungesën e furnizimi. Korresp. i «Zërit të Popullit»

Veteranët, ata që i përkasin atij brezi që luftoi e punoi jo vetëm për çlirimin e atdheut, por edhe për liri e demokraci, thuhet ndër të tjera në deklaratë, ndiejnë një detyrim të madh moral e politik për rrugën e demokracisë në të cilën ka hyrë vendi ynë për vendosjen e pluralizmit e të gjitha proceseve të tjera demokratike, për realizimin e të cilave është angazhuar mbarë populli ynë dhe partitë e organizatat politiko-shoqërore. Në të njëjtën kohë ata, si dëshmitarë të sakrificave dhe gjakut të derdhur për çlirimin e vendit, si dhe të punës e të djersës së popullit për transformimet e arritura në këto 45 vjet të ndërtimit të shoqërisë së re, janë shumë të indinjuar ndaj veprimeve vandale e njerëzore e në mënyrë të veçantë ndaj aktit barbar lidhur me heqjen e monumentit të shokut Enver Hoxha, të cilat synojnë në minimimin e pushtetit popullor dhe vendosjen e demokracisë së vërtetë. Komiteti Kombëtar fton gjithë veteranët që të mbështesin plotësisht Deklaratën e Këshillit Presidencial dhe Thirrjen e shokut Ramiz Alia. Ai shpreh bindjen e thellë se demokracia e vërtetë mund të arrihet vetëm nëpërmjet unitetit të popullit, respektit dhe dashurisë për njëri-tjetrin, dialogut dhe kulturës demokratike dhe respektimit të ligjit. Në të kundërtën çdo eksitim interesash dhe eksesash politike çon drejt destruktimit të shoqërisë e të shtetit tonë, gjë që do të ishte me pasoja katastrofike për interesat e larta të popullit dhe të Atdheut. Historia ka treguar se populli ynë edhe në çastet më të vështira është karakterizuar nga virtytet e tij të larta, ndaj të cilave ai ka qenë më shumë interesash të tjera. Evokumi i këtyre traditave do t'i shërbejë kapërcimit të gjendjes së rëndë që ndodhemi sot. Duke u solidarizuar me thirrjen e Kryetarit të Këshillit të Përgjithshëm të Frontit Demokratik të Shqipërisë, të gjithë së bashku ta ndihmojmë shokun Ramiz Alia në këto momente të vështira duke rikthyer besimin e patundur ndaj tij. Veteranët e luftës e të punës o sot o kurrë të tregojnë gadishmërinë e tyre për të qenë veprimtarë të palodhur politik e shoqëror.