(ATSH) Teksti shumë i paqartë në figurë. Duket se bëhet fjalë për një takim zyrtar mes Presidentit të Republikës dhe zëvendëskryeministrit të Këshillit të Ministrave të Shqipërisë, Shëlqim Cani. Rreshtat e trupit janë të palexueshëm në shumicën e tyre për shkak të cilësisë së imazhit dhe orientimit të faqes. ATSH

(nga nji letër e Eri[j]s, 26 vjeçe) Kam dëgjuar qysh në vogëli, për luftën, për vështirësitë, për ndërhyrjet e huaja e për urinë, por asnjëherë nuk mund ta mendoja se e gjithë kjo do të prekte jetën time në këtë mënyrë. Sot, kur shoh njerëzit e thjeshtë, punëtorët, gratë, të rinjtë e të moshuarit, kuptoj se sa shumë i detyrohemi këtij populli. Në ditët më të vështira ai qëndroi, duroi dhe nuk e humbi shpresën. Njerëzit tanë kanë ditur të ndajnë kafshatën, të ndihmojnë njëri-tjetrin dhe të ruajnë dinjitetin. Kur dëgjoj fjalën atdhe, nuk mendoj vetëm tokën, por fytyrat e lodhura, duart e çara, nënat që rritën fëmijët me sakrifica dhe të rinjtë që nuk pushuan së ëndërruari për një jetë më të mirë. Unë nuk kam fjalë të mëdha. Kam vetëm një falënderim të sinqertë: të faleminderit, popull. Të faleminderit për durimin, për besimin, për zemrën tënde të madhe. Nëse ne do të dimë të ecim përpara, do ta bëjmë sepse ti nuk u dorëzove. Në çdo rrugë, në çdo shtëpi, në çdo qytet e fshat, ndihet kjo frymë. Ajo është e heshtur, por e fortë. Ajo mban gjallë shpresën. Dhe shpresa është ajo që na duhet më shumë sot. (Vijon në faqen 2)

Korrespondenti i ATSH-së mohon tërësisht të ketë dhënë intervistë për gazetën «Le Matin» të Lozanës me titull «Greva e urisë e kosovarëve në Gjenevë». Ai deklaron se qëndrimi i tij është shtrembëruar dhe se lajmi i botuar nuk përfaqëson as fjalët dhe as mendimin e tij. Korrespondenti rezervon të drejtën për ndjekje gjyqësore kundër autorëve të shpifjes dhe përgënjeshtron çdo citim të bërë në emrin e tij. ATSH

Pyetja është e thjeshtë, por e rëndë. Në kohë të turbullta njeriu kërkon të dijë çfarë po ndodh me vendin, me jetën e tij, me të ardhmen. E vërteta nuk është gjithmonë e këndshme, por ajo është e vetmja rrugë për të dalë nga mjegulla. Sot flitet shumë, premtohet shumë, akuzohet shumë. Në këtë zhurmë, qytetari i zakonshëm rrezikon të humbasë orientimin. Disa duan ta përdorin pasigurinë për të përfituar, të tjerë duan të mbjellin frikë. Por populli ka të drejtë të kërkojë llogari, të pyesë, të dëgjojë përgjigje të qarta. Ne kemi nevojë për sinqeritet dhe për guxim. Nuk mjafton të përsëriten parulla. Duhet të thuhet çfarë është bërë gabim, çfarë mund të ndreqet dhe çfarë kërkohet nga secili. Vetëm kështu mund të ndërtohet besimi. A doni të vërtetën? Atëherë dëgjojeni edhe kur dhemb. Kërkojeni edhe kur ju zhgënjen. Dhe mbrojeni, sepse pa të nuk mund të ketë as liri, as drejtësi, as të ardhme. (Vijon në faqen 2)

(Vijon në faqen 9)

(ATSH) Titulli dhe pjesë të tekstit janë të lexueshme vetëm fragmentarisht. Artikulli duket të lidhet me një veprimtari në OKB dhe përmend Guido de Muto. Trupi i tekstit nuk mund të transkriptohet me saktësi nga kjo figurë. (Vijon në faqen 4)

(ATSH) Nga ky artikull mund të dallohet vetëm titulli i pjesshëm dhe shenja e agjencisë ATSH. Pjesa tjetër e tekstit është e paqartë në foto. (Vijon në faqen 4)

(ATSH) (Vijon në faqen 9)

(Vijon në faqen 4)