Ku janë shokët e dikasterit? — Vazhjim në ministrinë e transporteve — Organizime të reja—mendësi të reja Që në orët e para në fillim të kësaj vereze, e cila zgjoi qytetin tonë, janë vërejtur lëvizje të shumta njerëzish e automjetesh. Qytetarë e punëtorë, të ftuar nga një urgjencë e pashmangshme, kanë vërshuar nëpër zyrat e institucionit dhe në vendet e punës. Edhe në ndërmarrjen e transportit komunal dhe në stacionin e autobusëve lëvizjet janë të dendura. Shumë njerëz presin fjalën e organeve përgjegjëse, por ata që duhet të flasin mungojnë. Në sportelin e informacionit, në zyrat e biletarisë e në rrugët e nisjes së autobusëve dëgjon pyetje të njëjta: ku janë shokët e dikasterit, kush do të përgjigjet për këto pengesa, si do të zgjidhen vështirësitë e qarkullimit? Vëzhgimi ynë në ministrinë e transporteve na çon te një gjendje që s’mund të quhet e zakontë. Një pjesë e kuadrove drejtuese mungojnë, disa të tjerë enden sa nga një zyrë në tjetrën, ndërsa punëtorët presin udhëzime të qarta. Nga bisedat me të pranishmit kuptohet se riorganizimi i fundit nuk është shoqëruar me përgjegjësi të plota dhe me ndarje të qartë të kompetencave. Në korridore dëgjon emra e ankesa, numra dokumentesh dhe afate të pambarueshme. Dikush thotë se urdhri ka ardhur vonë, një tjetër se mjetet nuk janë siguruar, një i tretë se mungojnë nënshkrimet. Kështu puna ngec dhe qytetari bredh nga një derë në tjetrën. E kjo ndodh pikërisht atëherë kur nevoja për rend e përpikëri është më e madhe se kurrë. Organizime të reja kërkojnë edhe mendësi të reja. Nuk mjafton të ndryshohen tabelat në dyer ose të krijohen sektorë të rinj, nëse mbetet po ai zakon i vjetër i hedhjes së përgjegjësisë te tjetri. Nëse nuk dihet qartë kush vendos, kush kontrollon e kush përgjigjet, çdo reformë mbetet në letër. Prandaj pyetja 'Ku janë shokët e dikasterit?' nuk është vetëm një kërkesë për prani fizike. Ajo është thirrje për përgjegjësi, për qartësi në drejtim dhe për afrimin e administratës me hallet e përditshme të qytetarit e të punëtorit. [Shënim: pjesë të tekstit janë të paqarta në figurë dhe mund të kenë devijime të vogla në lexim.]

Nga Sadri Berdi Andaj, e mbyllim të tillë dhe e papërlyer, këtë shtëpi tonën të përbashkët. Që kundërshtarit t’ia çrrënjosim, pa e lënduar asnjë rrënjë të së ardhmes sonë. Sepse, demokracia nuk mund të jetë e ngritur mbi urrejtje e mbi thirrje për ndarje, por mbi përgjegjësi dhe mbi vullnet të përbashkët për të dalë nga kjo gjendje. Si besimtarë të fjalës së lirë e të mendimit të lirë, jemi të vetëdijshëm se rruga para nesh nuk është e lehtë. Ajo kërkon durim, maturi dhe guxim qytetar. Kërkon që secili të japë pjesën e vet, jo nga frika, por nga bindja se shoqëria ndërtohet vetëm me punë të ndershme dhe me marrëveshje. Nëse kemi pasur dje dallime, sot duhet të mësojmë të jetojmë me to pa e shndërruar dallimin në armiqësi. Partinerë të ndryshëm mund të jenë njerëz me bindje të ndryshme, por me të njëjtin interes për paqen, rendin dhe për zhvillimin e vendit. Nuk na duhen slogane të zbrazëta, por gjuhë e qetë dhe mendim i kthjellët. Nuk na duhen fitore të përkohshme që lënë plagë të thella, por zgjidhje që e bëjnë nesërin të mundshëm për të gjithë. Kështu, përgjegjësia e secilit matet jo me sa fort thërret, por me sa qartë mendon dhe me sa drejt vepron. [Shënim: teksti është pjesërisht i paqartë në figurë.]

Në kombinatin e 'Trepçës' ka filluar një fazë e re e rregullimit të marrëdhënieve të punës dhe të përgjegjësive në repartet prodhuese. Burime të ndërmarrjes njoftojnë se po bëhen përpjekje për të vënë rregull në oraret, në shpërndarjen e punës dhe në evidentimin e detyrave. Punëtorët kërkojnë më tepër qartësi lidhur me normat dhe me mënyrën e pagesës, ndërsa drejtuesit pohojnë se pa disiplinë pune nuk mund të ketë as prodhim të qëndrueshëm e as siguri në vendin e punës. Në disa reparte janë shtuar kontrollet dhe janë kërkuar shënime të sakta për çdo ndërprerje, mungesë ose vonesë. Sipas të pranishmëve, kjo ka shkaktuar edhe pakënaqësi, por shumica e konsiderojnë hap të domosdoshëm për të dalë nga gjendja e paqartë e muajve të fundit. [Shënim: titulli është lexuar me pasiguri.]

DUA SHARRA... (Vijon në faqen 2) Nga bisedat publike, sa shumë ankesa për punë të mbetura, për zvarritje të procedurave dhe për pritje të gjata para sporteleve. Sa shumë trokitje në dyer zyrash, sa shumë dosje të bartura nga një zyrë në tjetrën. Qytetari endet me letra në duar e me shpresë se diku do të gjejë përgjigjen. Duket sikur secili hap kërkon një vulë tjetër, një nënshkrim më shumë, një konfirmim shtesë. E kështu dita kalon nëpër korridore, ndërsa nevoja mbetet po ajo: të zgjidhet halli konkret i njeriut. Në vend të një administrate që ndihmon, shpesh ndeshet një labirint rregullash, ku askush nuk e merr përsipër fjalën e fundit. Dhe kur kjo ndodh, trokitjet shtohen, dosjet trashen, nervozizmi rritet. Kjo tablo kërkon jo vetëm kritika, por edhe ndryshim në qasje: më pak burokraci, më shumë përgjegjësi, më shumë shërbim ndaj qytetarit. (Vijon në faqen 2)

— KUJTESË — Duke kujtuar një nismë të vjetër të ndriçimit kulturor dhe arsimor, autori rikthen vëmendjen te nevoja që populli të pajiset me dije, me libra dhe me institucione që i shërbejnë ngritjes së përgjithshme. Nuk mjafton të flitet për përparim, nëse mungon puna e vazhdueshme për arsimin dhe kulturën. Në kushte të vështira shoqërore e ekonomike, pikërisht kjo fushë është ajo që nuk duhet lënë pas dore. Populli ka nevojë për mësim, për shpjegim, për orientim dhe për shembuj të mirë. Kujtesa për lëvizjet e dikurshme ndihmon që të kuptohet se çdo emancipim i vërtetë fillon me dijen. KOSTA KOSTA [?]

Konferencë për krijimin e federatës sindikale të punësve të transportit Koha e optimizmit, e paqartësisë sindikale e mungesë e përgjegjësisë U mbajt një konferencë kushtuar krijimit të federatës sindikale të punësve të transportit. Në diskutimet e pjesëmarrësve u përzien toni optimist për nevojën e organizimit të ri me vërejtje të shumta për paqartësitë që e shoqërojnë këtë proces. Folës të ndryshëm ngritën çështjen e përfaqësimit, të kompetencave reale të sindikatës dhe të raportit të saj me ndërmarrjet e me organet drejtuese. U tha se pa përgjegjësi të qarta, asnjë strukturë e re nuk mund të funksionojë si duhet. Nga ana tjetër, u shfaq edhe bindja se punëtorët e transportit kanë nevojë për një organizim më të zëshëm e më efikas në mbrojtje të interesave të tyre. PENDA QATJA

— KOKË — Në rrethin e Kosovës vazhdon të ketë kultivim të perimeve dhe të prodhimeve të tjera bujqësore, por prodhuesit përballen me mungesë të mjeteve, me vështirësi në furnizim dhe me probleme në plasman. Përkundër këtyre, puna në shumë parcela vazhdon me përkushtim. Vërehet nevoja për organizim më të mirë, për mbështetje teknike dhe për treg më të sigurt. Vetëm kështu mund të ruhet prodhimi dhe të përmirësohet furnizimi i popullatës. KOSTA PUCA