Kaluam një kohë me ngarkesa jo të zakonshme. Të gjitha i patëm me bollëk: edhe politike, edhe vështirësitë ekonomike, edhe shpre­sat. Veç puna u shkreh që nga dikasteret, nëpër­sit e të cilëve paguhen me rrogë bazë. Mjaft më. Jemi në atë fazë të zhvillimit kur impuls et para, lëvizjet jepen që lart. Po përmbysen norma, ligje e praktika të vjetra, kompetencat po i zbresin ba­zës. Por kjo s’mjafton. Metoda e punës në dikaste­ret ka nevojë për remont, për shkundje të forta. Fatkeqësisht vërejmë një pezulli, një gjendje fre­nimi që justifikohet e fshihet në rrethanat e pa­qartësisë së përgjithshme. Dikasteri është shtet, zbaton ligjet e shtetit. Çdo qëndrim partiak, para të cilëve s’duhet të mbyllim sytë është i dëmshëm e i palejueshëm. Sa më shpejt të merren kjo kthesë aq më mirë i shërbe­het demokratizimit të përgjithshëm.

— Vëzhgim në ministrinë e transporteve — Tri drejtimë që i dikton koha, reforma ekonomike, ekonomia e tregut. - Privatizimi i taksive, i linjave të transportit ndërurban midis rretheve dhe i parqeve të transportit. - Transferim i aktivitetit të transportit teknologjik e lëvizjet e punëtorëve tek prodhuesit (naftë, minerale, pyje, ndërmarrje bujqësore, etj.) Studiumi i bërë po i nënshtrohet opone­nencës së dikastereve. - Privatizimi në transport kërkon mbështetjen me karburante, pjesë këmbimi, agregate, etj pra nga ofici­nat e riparimit për t’u ardhur në ndihmë mjeteve... Po të tjerët?... Këto janë drejtimet kryesore mbi të cilat po punojnë me kujdes grupe pune të ngritura pra­në ministrisë së Transporteve. Ka kujdes grupе punë të ngritura pranë ministrisë së Transporteve. Ka afate, rigorozitet. Brenda prillit duhet të jemi gati. Sepse centralizimet e tepruara të bëjnë të kthehesh për­sëri vetvetes për të vënë dorë mbi ato organizime që deri dje quheshin të përkryera. Por punët e ditës nuk janë vetëm studimet e mëngjesme. Punonjësve që kanë «harruar» zyrat e përplasen nëpër zyra. Sa lëviznin punonjësit e aparatit, çfarë kanë zgjidhur? Pra me një fjalë ku janë punonjësit e dikasterit? Kemi ndjerë shqetësimin e preokupacionin për të evaduar ndi­hmat ushqimore që kanë ardhur në Portin e Durrësit. Ky është objek­tivi kryesor e për këtë duhen thënë fjalë të mira. Njëkohësisht po puno­het për lëvizjen e mallrave të eks­portit. Grupe pune që nga titullari i këtij dikasteri i gjen thuajse për­ditë në Durrës, të tjerë në Bulqizë, etj. Por kjo nuk është e gjitha. Ka fo­rca të tjera që nuk shkullen dot nga intenerari i përditshëm shtëpi-zyrë. Duket se për ta asgjë nuk ka ndry­shuar. Të bësh në një tremujor ve­tëm 2-3 ditë shërbime do të thotë se u ke marrë «erë» punëve, halleve. Për këtë problem me seriozitet të plotë, me kritika e përgjegjësi u dis­kutua në një mbledhje që bëri kë­të ditë aparati i këtij dikasteri. Fla­sim për afarizëm e drejtoria e marrë­dhënieve me jashtë është ngujuar në zyrë, mbytur në letra të cilave nuk dihet pse nuk u jep rrugë. Kanë ne­vojë ndërmarrjet, rrethet për men­dime, sygjerime, ndihmë etj. Këtu janë edhe deri në pjesën e poshtme, ku teksti në pamje ndërpritet. rrethët për mendimin e tyre, sjellin, sqarime, sugjerime, etj. ashtu siç kanë nevojë edhe për fjalën e juristit është gjy- (Vijon në faqen 2) e jenë gati. Sepse centralizimet e tepëruara të bëjnë të kthehesh përsëri në gjendjen e mëparshme. Punonjësve që kanë «harruar» zyrat e përplasen me pengesat e përditshme i lumtë, të tjerët të mësojnë prej tyre. Kërkohet shkëputje. Reforma ekonomike kërkon metodë tjetër pune. Transporti i përditshëm nuk mund të ndi- këtij dikasteri. Lindën e oborrit. Ndërmarrjet e këtij sistemi kanë trashëguar përgjegjësi në këtë fushë, siç është grumbullimi i qumështit, i fasules pllaqi, frutave etj. Por kjo përvojë në kushtet e reja kërkon një shtrirje më të gjerë. Disa menjëherë u reflektua në ndryshimin e kontratave ku u përfshi- (Vijon në faqen 2)

Fillimi i vitit për industrinë përpunuese ushqimore duket sikur për­bën një periudhë qetësie. Fillimi i vitit për industrinë për­punuese ushqimore duket sikur për­bën një periudhë qetësie. E ngar­kuar është puna përgatitore për se­zonin e ri të përpunimit. P.sh., industria ushqimore u ndodh për­ballë pakësimit të prodhimeve buj­qësore e blegtorale, shtimit të obo­rëve në fshat, me ndryshimet e ko­mpetencave e riorganizimin e ndër­marrjeve në sektorët përkatës. Kuptohet, periudha s’mund të quhet e qetë. Veprimet për t’iu përshtatur këtyre ndryshimeve varen nga akti­vizimi i punonjësve të dikastereve dhe atyre të bazës. Të qemtosh punën e një dikaste­ri në hallkat e tij përbërëse vec e vec, nga drejtoria e deri te çdo spe­cialist në veçanti është diçka e vësh­tirë. Por në disa aspekte të veçanta mund të nxirren edhe përfundime. Riorganizimet që u bënë në fshat e në ndërmarrjet e industrisë ushqi­more kërkonin një qëndrim të ri të punonjësve të këtij dikasteri. Lin­ja partnerë të rinj, kooperativat e vogla dhe individët me prodhimet e oborrit. Ndërmarrjet e këtij siste­mi kanë trashëguar përvojë në kë­te fushë, siç është grumbullimi i qe­pëve, i fasules plaki, frutave etj. E pyet shokun tim demokrat se për këtë vendim kategorik të shprehurn në artikullin «Pas zgjedhjeve» dr. Sali Berisha e ka pyetur Partinë Demokratike, është bërë ndonjë konferencë, foltore, mbledhje; se ky s’është një problem i thjeshtë që meriton zgjedhje individuale, apo grupesh. Ç’mendim kanë 80 mijë anëtarët e PD-së, nëse i kanë numëruar mirë dhe nëse i kanë pyetur? Shoku im ngre supet. Edhe ai e ka lexuar si unë në gazetë. Të paktën RD nuk njofton për sajë fondiere, Mikel Foshnjari, flet...

— Nga Sedat Braja — Para ca ditësh erdhi në redaksi një shok i parti­së demokratike. Dikur mendimet tona për shumë çështje të gati përputheshin. Edhe tani, ndryshe nga disa shokë të tjerë, më pëlqen debatimi me të. Ai, natyrisht ka respekt për bindjet e veta, por më duket se i respekton edhe të tjerët. Nuk dua ta portre­tizoj, por tek ai shoh një shok të aftë, me logjikë të fortë, njohës të jetës, që di të ngrihet mbi morinë e shembujve me forcë përgjithësuese. Çështja është që të dy mendojmë për më mirë duke disku­tuar në përgjithësi për probleme të politikës, të eko­nomisë, të perspektivës. Sepse ai është shoku që ka qenë, nuk ka ndodhur të ai ndonjë gjë e veçantë në karakter apo në formim. Ai vazhdon të qëndrojë larg meskinitetit, përdorimit të presionit, dhunës e vandalizmit. Kuptohet që për shumë gjëra s’biem dakord. Edhe i hap, edhe më hap rrugë, sinqerisht e pa hipokrizi. Ja lemë jetës t’i provojë dhe kur të bjerë rasti të takohemi prapë kemi një argument më pak apo më shumë... Duke u nisur nga shoku im, dëshiroja të ishte e tillë edhe opozita ndaj Partisë së Punës. Të nesër­men e ditës që u formua Partia Demokratike pro­vonom një ndjenjë humori, disi të cuditsme. S’qen­kish aq e papranueshme sa e mendonim një parti e dytë vec ekzistueses. Pas saj u formuan parti të tjera. Tani pritët të miratohet edhe «socialdemokra­tja», por nuk ka më atë ndjenjë kundërshtimi e ank­theshirë, sic kish për Partinë Demokratike. Ja që njeriu mësohet edhe me pluralizmin. Vërtetë që bashkë me të shtuan tensionet e presionet, u shtrijnë polemikat edhe në familje. Qetësia u prish, por është në dorën e të gjitha palëve që ajo t’i kthe­het sa më shpejt popullit e të mos zgjatë. Kjo ndoshta, llogaritet si humbje, por mendojmë se, për­kundrazi, kjo është një fitore e madhe e pluralizmit, e demokracisë. Qetësia e vazhdueshme sill vetëm dhjamë, gjumë. Çështja është të lodhim nervat e muskujt, por në një punë të frutshme e dobipru­rëse. Pikërisht në këtë ecje, në këto përpjekje le të fitojmë më i afti, më i zoti. Këtë u urojnë njerëzit tanë deputetëve pavarësisht nga përkatësia partia­ke. Le të prishet qetësia e Kuvendit që të shëndo­shet gjendja e vendit. Mirëpo në prag të kësaj ngja­rjeje që pritet me padurim nëpërmjet artikullit të Dr. Sali Berishës përhapet mendimi se PD nuk mund të bëjë koalicion me Partinë e Punës. të shprehur Foshnjari, flet qëndrimin e Partisë Demokratike, apo të PD. Pse demokraci është kjo?! Edhe argumentet që jepen më poshtë mund t’u shërbejnë vetëm interesave karrieriste të ndo­kujt ose këshillave keqdashëse të atyre që dëshi­rojnë shkatërrimin e Partisë së Punës. Këto deklarata dr. S. Berisha i ka bërë edhe para zgjedhjeve, pra pa dalë «manipulimet» dhe ngjarjet e Shkodrës. Siç duket atëherë me sigurinë për fitore e shumi­cës në zgjedhje kërkonte eliminimin e plotë të Partisë së Punës. Edhe tani me përshiritën e kësaj deklarate të njëjtën gjë kërkon, por nga pozicione më të vështira. Kjo mendojmë nuk është opozitë, por kundërvënie dhe jo ndaj Partisë së Punës, por ndaj organit më të lartë të pushtetit shtetëror, ndaj zgjedhësve që dhanë votat. Kjo lojë tani bëhet me ligjet, me moralin dhe me mendjen e popullit. Të gjithë janë vetë dëshmitarë se si u bënë zgjedhjet. Por mbi të gjitha pres-verbalet janë firmosur si të rregullta edhe nga qindra anëtarë e simpatizantë të Partisë Demokratike, përbërës të komisioneve. As të ngarkuarve të vet nuk u beson PD-ja, po vetëm dëshirave të disa drejtuesve që nuk duan ta ndajnë po e duan të tërë pushtetin? Mund të mungojë përvoja pluraliste, por edukata dhe ndershmëria e popullit nuk mungon. Dikush ndoshta mendon se fyerja Partinë e Punës duke e akuzuar për manipulime, por harron se akoma më rëndë ofendon popullin si «injorant» dhe i «pakulturë» që nuk kuptoka se po e gënjejnë (1). Opozita doemos ka të drejtat e saj të kundër­shtojë, por jo të spekulojë, të fyejë e të akuzojë. Megjithatë pas ndjeshjes së fjalëve vjen vlerësimi i vërtetë i djajc, puna. Mendojmë se këtu është pika më e dobët e opozitës nga do t’i vijë gradualisht dëshpëtimi. Çdo ditë e më tepër forcohet për­pjekja se liderët e PD-së nuk marrin asnjë barrë përgjegjësi, përkundrazi përpiqen për ndërprerjen e punës. Vallë për këto i zgjodhi apo pjesë e popullit që u dha votësimin?! Nga garë për të fituar siç është e kuptueshme ekzistojnë gjithë dy mundësi: të ecësh më shpejt që t’ia kalosh tjetrit, ose të pengosh shokun që është dalësh i pari vetë. Pikërisht këto dy rrugë dallohen lufta e moralshme opozitare. Themi e moralshme dhe jo e ndershme sepse kjo e dyta përfaqëson një koncept më të ngushtë e kufizues për pluralizmin. Ne jemi fillestarë në këtë luftë dhe me vështirësi po mësohemi. I kërkojmë gabimet te tjetri dhe jo te vetja. Jemi të bindur vetë për një gjë dhe kërkoj­më dëshmos t’ia mbushim mendjen edhe tjetrit, shpesh me shpjegime sesa me argumente bindëse. Kjo mendojmë nuk është opozitë dhe vëllazëri, por kundërvënie. Qëndrime të tilla nuk i shërbejnë ec­jes përpara, përkundrazi bëhen pengesë për punën dhe për vetë klimën demokratike.

DHE SA PAK PERIME. Pranvera tashmë ka ardhur dhe pemët kanë çelur lule, po lidhin dhe kokrra. Bujku ditë të tilla pret. Është fakt që edhe natyra po na ndihmon. Ta çfrytëzojmë atë. Në oborret e veta privatë, punojnë, s’kanë nevojë për thirrje mobilizimi. Mirëpo në Kooperativa e seksione të bujqësisë, drejtuesve e specialistëve ende nuk u del gjumi. Ndërsa në Ministrinë e Bujqësisë, nëpër koridoret e zyrat e saj ka disa që vazhdojnë të «flenë» mbi shkresa e informacione. Kush do t’i zgjojë vallë? Nuk ka bollëk, as edhe më shumë se një vit më parë. Radhа të ndjek pothuajse kudo, në çdo njësi private e shtetërore. Në ditët që shkruan u kënaqëm se morëm (ata që morën) dy kg kumbulla frigoriferi, një apo dy kilogram spinaq ose pazë, një tufë sallatë, qepë apo hudhra. Çmimet e larta sikur s’na përqejnë në qytetareve. Do të qahemi edhe ca kohë, deri sa të shtohet prodhimi. Janë shenjat e para të ekonomisë së tregut në miniaturë. Po kush po tregon më shumë përime? Kushdo e vë re, fshatarët nga oborret e tyre private. Nuk priten ata këshilla, thirrje për mobilizim nga drejtuesit e ekonomive, nga seksionet e bujqësisë apo Ministria e Bujqësisë. Atë kohë por edhe stra e Bujqësisë, atëkohë të «zjersot zyrat e tyre vazhdojnë të veje nga debati politike. Shumë nga ekonomitë bujqësore, seksioni i fletë nëpër zyra! Atje ku më pak punohet zëri ngrihet më shumë për burokracinë, për organikat e fryra. Po ku janë këta që s’vihen re? Më vonë do të ndalemi më konkretisht për t’i gjetur së bashku ata. I hedh një sy evidencës së Ministrisë së Bujqësisë dhe shikon se mbjellja e lulëdellit nuk ka përfunduar ende. Në rrethin e Sarandës është mbjellë 13 për qind! Ndërkohë afati është tejkaluar. Fasulë është mbjellë vetëm 24 për qind, në një kohë që në kopshtet e tyre fshatarët pothuajse kanë përfunduar mbjelljen. Nuk i penguan ata, as kushtet e këqija, as thatësira e tejzgjatur, as edhe mungesa e bazës materiale që aq shpesh po justifikohen me to. Justifikohen në fakt që nga drejtuesit dhe specialistët në ekonomitë bujqësore e pastaj me radhë në seksionet e bujqësisë e deri në drejtoritë e Ministrisë së Bujqësisë. Ka kohë që ndihen kjo frymë në këtë dikaster. Këto 5-6 muajt e fundit ka mjaft prej nëpunësve të saj që veçse rrojnë nëpër pluguimet, më mirë nuk mund të justifikohesh as për parapambetjen e theksuar në pluguimet, në mbjelljen e misrit, të duhanit që është plotësuar vetëm 9 për qind. Nuk janë një e dy por me dhjetëra informacione që janë përgatitur nga seksioni i bujqësisë dhe ai i tregtisë në Tiranë, nga Ministria e Bujqësisë dhe ajo e Tregtisë vetëm e vetëm për perimet. Sa shumë letra, sa shumë dosje, sa shumë rrogtarë. Sa mirë sikur edhe tregu i perimeve të ishte me kaq bollëk. Vetëm në Ministrinë e Bujqësisë me perimet merren 3-4 specialistë, në rreth e në ndryshme ka edhe nga dy të tillë. Në njërin prej informacioneve në Ministrinë e Bujqësisë thuhet: «Për të dalë nga kjo gjendje e pakënaqshme nga ana e komitetit Ekzekutiv të KP të rrethit të Tiranës, Rajonit Nr. 4 dhe të dikastereve nuk është punuar si duhet...». Për një çast mendoj se ky përfundim është nxjerrë nga një organ më i lartë, nga Qeveria. Por ky është vetëm në çast, sepse informacioni është hartuar nga specialistët e dikasterit dhe të komitetit Ekzekutiv të Tiranës. Përsëri e njëjta gjë dhe e njëjta praktikë vazhdon të justifikohet mosrealizmet: «Drejtuesit e ekonomive bujqësore nuk e kanë vlerësuar si duhet problemin e prodhimit e të furnizimit, kanë rënë dhe në dy detyra, nuk kanë nxjerrë përgjegjësi konkrete, thuhet në përgjigje e mbledhje. Po kujt i duhen këto? Ende do të vazhdohet kës- (Vijon në faqen 2)

Në kuadrin e reformimit të përgjithshëm të BPSH-së, dje në sallën e shtëpisë së pushimit të punëtorëve «Niko Bellojani» në Durrës u zhvillua konferenca kombëtare për krijimin e Federatës Sindikale të punonjësve të transportit. Merrnin pjesë delegatë, përfaqësues nga të gjitha rrethet, të zgjedhur nga këshillat sindikale të parqeve të transportit, porteve detare, rajoneve hekurudhore, ndërmarrjeve të mirëmbajtjes rruga, flotës tregtare, ofiçinave të automjeteve etj. Federata u themelua në konferencë, ka për detyrë të kërkojë një përmirësim të ligjeve garantimin e të drejtës për punë të anëtarëve të saj, sigurimin e pagës dhe shpërblimeve të tjera, shkurtimin e orëve të punës, sigurimin dhe përmirësimin e kushteve të punës e jetës dhe shëndetit të tyre. Në konferencë u bënë pyetje e diskutime rreth projektstatutit, detyrave të këshillave sindikale të federatës, kompetencave të tyre, marrëdhëniet me federatat e tjera brenda e jashtë vendit, etj. Konferenca zgjodhi organet drejtuese të Federatës. Kryetari i Këshillit të saj u zgjodh inxhinieri Luan Luzi. (Sipas ATSH-së)

— Në kombinatin e autotraktorëve «Enver Hoxha» Tiranë — Kalu­an tre muaj nga fillimi i vitit. Megjithatë, në uzinat dhe repartet e kombinatit, këto ditë duhen si në fillim, si një përmble­dhje dhe forcash për të hyrë plotësisht në punë. Ç’është e vërteta, këtu punohet, ndoshta si në asnjë kolektiv tjetër të sektorit industrial të Tiranës. dhe repartet e kombinatit, këto ditë duhen si në fillim, si një përmble­dhje dhe forcash për të hyrë plotësisht në punë. Ç’është e vërteta, këtu punohet, ndoshta si në asnjë kolektiv tjetër të sektorit industrial të Tiranës. Jo se lehtësohet, apo përjashtohet ky kolektiv nga mungesat e mëdha të lëndës së parë. Por kudo ndësh një gjykim, një qëndrim të përbashkët rreth ngjarjeve që përfshinë vendin dhe atyre që duhet të përballojmë në zhvillimin demokratik. Dhe bëhet ç’është e mundur për ta lehtësuar, për ta ndihmuar këtë zhvillim. Një fakt i thjeshtë: Fonderia nr. 3 e gjizës e ndjen shumë mungesën e gjizës. Ajo vjen nga Durrësi, por prej 700 tonëve, kanë ardhur vetëm 180 tonë. Krejt e papajtueshme. Mund të gjesa e saj le pa punë punëtorët e fonderisë, por edhe ato të uzinave mekanike, pastaj edhe kontraktuesit e shmtë. Hallkë pas hallkë pasojnë ndjehen kudo. Po, mungesë sat dihen. Ndërsa përgjegjësi i kësaj fonderie, Mikel Foshjnari, flet për diçka tjetër. Ç’kanë bërë në këtë fonderi? Ngritën një brigadë për të mbledhur rikuperot, hekurishtet e gizës, brenda dhe jashtë Tiranës, për të furnizuar punëtorët e tjerë të fonderisë, për ta kapërcyer disi këtë periudhë mungesash. Me këtë 60-70 për qind e gjizës punëtore është zënë me punë. Punëtorët, siç thonë shumë shëmbuj të këtyre ditëve, duan të kenë më sa shumë punë, më shumë rendiment. Bile, para disa ditësh, kur një përfaqësues i PD-së bëri thirrje për grevë, në një raport, nuk e pranuan këtë. «A na e paguani ju ditën e punës? Jo. Atëherë, ne duam të punojmë, kemi familje për të mbajtur. Dita e punës është shumë e çmuar për ne», u përgjigjen në një të repart. Edhe nëse thuhet në raport, nëpunësit e kësaj gjysmë e pakët. Këtë, e panë edhe gazetari e reporterët të huaj që hynin e dilnin atë ditë në kombinat. Pra, ky kolektiv, ndoshta jo vetëm ky, e duan punën për shu­më kritika për shkrejhe. Në kombinat punëtorët vijnë çdo ditë në punë dhe presin furnizimin. Nga data 13 deri 27 mars, kur nuk mungoi uji i xhamit, siç thotë brigadieri Riza Masha, edhe në repart nuk mungoi askush. Ka një shtyçim me këtë që bisedon në kombinat, një shqetësim mund të shprehet shkurt me fjalët e Spiro Feshtit, kryeinxhinier të fonderisë së çelikutes «Po ma zgjidhë furnizimin e tregut, po më sollë lëndë të parë, me rregullove politikën e shpërblimit, unë merrem vetëm me polikën e punës. Vetëm kjo gjuhë zë vend tek punëtorët», thotë kryeinxhinieri. Edhe shumë të tjerë këtë thonë që, krahas tregut, po kaq duhet menduar edhe për furnizimin e sektorëve të prodhimit me lëndë të parë. Sepse, edhe kolektivi vetë, mund të bëjë aq sa mund të bëjë, por atë kryesorën, furnizimin e madh e ka në dorë dikasteri, qeveria.

Lëvizet pak për furnizimin e popullit — KUKËS — Duke kaluar në njësitë tregtare të Kukësit, është e lehtë të vesh re ndryshimin e dukshëm mes tyre në ndryshimin e dukshëm mes tyre në plotësimin e nevojave të qytetarëve. Pa u zgjatur për njësi tregtare, le të përqëndrohemi në tregtoret kryesore të frutave-perimeve. Një pamje e zakonshme, siç thonë qytetarët e këtushëm, në vitrına ka vetëm ca kavanoza me komposto. Në njërën nga njësitë vargu i gjatë i njerëzve zgjatet edhe më, duke pritur që të vijë furnizimi me patate. Nuk ka patate në Kukës? — pyet i befasuar i ardhuri, që ka parasysh se Kukësi është ndër prodhuesit kryesorë të vendit dhe hie i njohur për bollëkun e këtij ushqimi. Si është e mundur? Thonë se në Shishtavec dhe në kooperativat e tjera të zonës së lartë ka patate të ruajtura, por nuk tërhiqen për në tregun e qytetit. Sa keq. A nuk do të ishte njerëzore të lëviznin me shkathësi punonjësit e tregtisë për të sjellë të paktën këtë ushqim që gjendet brënda rrethit në këto ditë prilli, kur mungojnë edhe perimet e tjera? Në tregun e «zi» ka patate. Pra fshatari ose tregtari i qytetit lëviz dhe e sjell mallin në qytet, kurse ndërmarrja shtetërore, me tërë atë mekanizëm administrativ ngec. Nuk e kam fjalën se u bëhet apo nuk u bëhet ndonjë tregtarëve privatë, që ndonjëri i quan edhe matrapazë, por më vjen keq për qytetarin që nuk bëhet dot blerës, sepse në ndërmarrjen tregtare nuk ka tregtar e as të pregatitur. Pyetësin në seksionin e tregtisë së komitetit ekzekutiv të KP të rrethit. Thonë se ka përpjekje për t’u furnizuar nga zonat e ulëta me perime. Ku do t’i marrin? Asnjë kontratë nuk paskan për këto. Si do të vijë e nesërmja në tregtoret e Kukësit? Në seksionin e tregtisë thonë se situata do të përmirësohet, pasi mbjelljet janë bërë. Ashtu qoftë. Mbjellatë duhet të lëvizet dhe të mbjellat të vijnë në treg dhe të shkojnë në çdo familje si ushqim i popullit. Nevojat jetike të njeriut sot kërkojnë të lëvizet.

— KORÇË — Në rrethin e Korçës vazhdon riorganizimi i ndërmarrjeve, duke krijuar njësi më të vogla. Deri më sot në industri të lehtë dhe ushqimore janë krijuar si njësi organizative më vete ndërmarrja e pambukut të operave, ndërmarrja e prodhimeve të ndryshme në Bilisht, ndërmarrja e grumbullimit e përpunim mishit, ndërmarrja e grumbullim përpunim qumështit, ndërmarrja e prodhimit të birrës, ndërmarrja e prodhimit të pijeve alkoolike dhe ndërmarrja e prodhimit të konservave. Pas miratimit në komitetin ekzekutiv të KP të rrethit, i janë dërguar dikasterit propozimet për ndarjen e mëtejshme të kombinatit të trikotažit, në tre njësi: në fabrikën e filaturimit, ndërmarrjen e prodhimit të platinave dhe qepllëpareve dhe ndërmarrjen e prodhimeve të trikotazhit. Për mira­tim është dërguar edhe propozimi për ndarjen e ndërmarrjes së grumbullim përpunim drithit në dy njësi, në ndërmarrjen e prodhimit të miellit dhe në atë të prodhimit të bukë-makarona.

Orientimi: drejt punës — Në kombinatin e autotraktorëve «Enver Hoxha» Tiranë — Kaluan tre muaj nga fillimi i vitit. Megjithatë në uzinat dhe ... ... më arsye, dhe nuk është aspak e drejtë që t’u adresohen kritika për shkrehje.