ATDHEME KËRKEN PAS DHE VËSHTROJNË TË ARDHMEN!
Ndoshta komentimi i rezultateve të zgjedhjeve të 1992-shit është më i lehtë dhe njëkohësisht më i vështirë se i atyre të 1991-shit. Është më i lehtë për shkak të surprizave të pakta, të konfirmimit të prirjeve politike dhe të rritjes së përgjegjësisë qytetare. Është më i vështirë sepse vendi hyn në një etapë të re, ku pritjet janë të mëdha dhe llogaritë me të ardhmen bëhen më serioze. Votuesit nuk kërkojnë më vetëm slogane; ata kërkojnë qeverisje, stabilitet, rend, treg, punë dhe mirëqenie. Në këtë kuptim, zgjedhjet janë më shumë një provë e pjekurisë politike se sa një numërim i thjeshtë votash. Shqipëria e lodhur nga kriza ekonomike dhe nga tronditjet politike shikon përpara me ankth dhe shpresë. Në rrugët e qyteteve e të fshatrave dëgjohet e njëjta pyetje: a do të jetë ky vit fillimi i kthesës? Përgjigjja nuk mund të jepet me fraza, por me vepra. Parlamenti, qeveria, partitë dhe vetë shoqëria duhet të provojnë se e kuptojnë peshën e momentit. Të gjithë kërkojnë pas dhe vështrojnë të ardhmen.[?]
Ku ta kërkojmë shpresën për 92-shin?
Sapo dimë se një vit po lë pas dhe një po vjen, si të gjithë njerëzit e botës bëjmë edhe ne bilancin e vjetër dhe projektin e të riut. Si vit i tillë, 1991-i la vragë e plagë. U mbytën në gjak demonstratat, njerëzit për orë të tëra mbetën në stacione, në rradhë, në mungesë drite, buke, vaji, sheqeri e ilaçesh. Në çdo familje u fol për varfëri, papunësi, pasiguri dhe për ikje. Ishte një vit i vështirë për Shqipërinë dhe për shqiptarët. Në 1992-in njerëzit kërkojnë shpresë. Ku mund të gjendet ajo? Te puna, te organizimi, te përgjegjësia politike, te qetësia qytetare, te zgjidhjet që presin njerëzit e jo te premtimet boshe. Shpresa nuk vjen vetë, por ndërtohet me mund, me ndershmëri dhe me një shtet që funksionon. Qytetarët duan rend, bukë, dritë, paga dhe një të nesërme pa ankth. Këto janë fjalët që dëgjohen kudo në prag të këtij viti të ri.[?]
Disa fjalë e një vit
Kryetari i Këshillit të Përgjithshëm, z. Fatos Nano përshëndet...
Në prag të vitit të ri, në atmosferën e pritjes dhe të bilanceve, njerëzit pyesin se çfarë solli viti që iku dhe çfarë mund të sjellë ai që vjen. Viti 1991 ishte i ngarkuar me përmbysje, me zhgënjime dhe me shpresa të reja. Ai provoi se shoqëria shqiptare kërkon ndryshim, por edhe se ndryshimi ka koston e vet. Tani, përpara nesh shtrohet nevoja për të ndërtuar institucione të besueshme, një ekonomi që funksionon dhe një klimë qytetare ku secili të ndjejë siguri. Vetëm kështu mund të hapet udha për një të ardhme më të qartë dhe më të drejtë.[?]
Në 93 Tirana me një pamje tjetër
Nga FRANO ÇANA ... Teksti i artikullit është pjesërisht i lexueshëm në kolonën përkatëse dhe flet për gjendjen e kryeqytetit, nevojën për sistemim urban, shërbime, gjelbërim, pastrim dhe një pamje më dinjitoze të Tiranës në vitin e ri. Përmenden problemet e trashëguara, mungesat në investime dhe domosdoshmëria e një administrimi më efikas të qytetit.[?]
Për një art human e bashkëkohor
Audicioni i Paris Socialiste
Para pak ditësh u zhvillua një debat për rolin e artit në kushtet e reja shoqërore. U theksua nevoja që arti të jetë më pranë njeriut, më i lirë në shprehje dhe më i ndjeshëm ndaj problemeve të kohës. U fol për krijimtarinë, institucionet kulturore, përgjegjësinë qytetare të artistit dhe kërkesën për një kulturë demokratike. Artikulli mbron një art human e bashkëkohor, të çliruar nga skemat dhe i hapur ndaj botës.[?]
Bujqësia në Mbrojtje të Mjedisit
Më 1 tetor 1993 nga 5.00 pasdite hapet ekspozita shqiptare “Mbrojtja e Mjedisit dhe Bujqësia” në qendrën “Alexander Palace” në Londër, njoftojnë organizatorët. Në të do të paraqiten materiale dhe të dhëna mbi zhvillimet e bujqësisë, mbrojtjen e tokës, ujërave dhe pyjeve, si dhe teknologji të reja për prodhim më të pastër. Ekspozita synon të paraqesë mundësitë e bashkëpunimit dhe interesin e investitorëve të huaj në këtë sektor.[?]
Të gjitha më këmbë: 10 takan zyrtar për qarkullimin
KËSHTU MUND TË JETË QYTETI YNË
! Që sot, në një fushatë të re për qarkullimin urban, qytetarëve u kërkohet më shumë disiplinë, respektim i rregullave dhe kujdes për hapësirën publike. Synimi është ulja e rrëmujës në lëvizje, mbrojtja e këmbësorëve dhe vendosja e një raporti më të qytetëruar me rrugën, automjetin dhe mjedisin urban.[?]
