«LE TA PROVOJME EDHE PD-në NJËHERË»...
— Nuk mjaftoi një vit provë?!
— Provat i ka bërë Europa ku duam të shkojmë. Në Parlamentin Evropian shumicën, 185 vende i kanë socialistët —
— Nuk mjaftoi një vit provë?! — Provat i ka bërë Europa ku duam të shkojmë. Në Parlamentin Evropian shumicën, 185 vende i kanë socialistët — Është e kuptueshme që në «ethe» e fushatës elektorale «filozofike» për partitë të rritet shumë. Pjesa më e madhe e zgjedhësve e kanë përcaktuar prej kohësh «ekipin» që do të mbështesin dhe atyre asnjë lojë propagande s’u hyn në vesh. Bindja e tyre lidhet me interesat jetike që kanë me programet e partive. Ne nuk e kemi fjalën tek kjo kategori njerëzish por për pjesën e ndërmjetme akoma e pa vendosur, ku lëhtësisht ndonjëherë disa thonë: «le ta provojmë edhe PD-në njëherë»... Ata që janë më të politizuar e çojnë edhe më tej mendimin «e provuam PP-në 46 vjet, të shohim edhe këta të tjerët çdo të bëjnë». Shpesh këto thënie janë të rastit, përdoren nga lodhja me luftën partjake, nga këmbëngulja e PD-së nga dëshira për t’u treguar të përparuar, nga zemërgjerësia për t’u dhënë mundësinë edhe kundërshtarëve ta provojnë etj. S’ka dyshim se këto thënie i nxit e përhap vetë opozita kur i mungojnë argumentet dhe e kërkon pushtetin si ndihmë humanitare. Është fakt që shumica e njerëzve nuk e marrin kaq pa përgjegjësi luftën politike aktuale. Mund të mos dinë t’i spjegojnë teoritë e marrjes së pushtetit në rrugë parlamentare, por e kuptojnë me intuitë se ku të çon dorëzimi i fateve të vendit në duart e opozitarëve. Në numrin e kaluar të RD-së thuhet shprehimisht për një zgjedhjet e 31 Marsit këtë shkëmb e shumë buzë gremine, s’mbetet tjetër veçse ta shtyjmë në humnerë... Njerëzit me logjikë e ndërgjegje nuk i çon dot askush përpara kur ai e sheh me sy tatëpjetën. Zgjedhësi i lëkundur, i «bombarduar» nga propaganda e të dy krahëve s’di kujt t’i besojë. Por ai jetën e vet e të fëmijëve nuk e lëshon aq lehtë si në një lojë bixhozi. Më tepër se fjalëve, gazetave e mitingjeve ai i beson jetës, fakteve. Mjafton të pish edhe një gotë nga fuqia e verës, për t’ja provuar shijen... Një vit me Qeverinë e Stabilitetit dhe veçanërisht me pushtetin lokal kryesisht në duart e opozitës nuk u teproi njerëzve për të parë faktet e qetësisë, furnizimit kriminalitetit, për-dhunimit, pasigurisë, asimilimit, mjerimit, shtrembërimi etj. PD-ja u drejtuh vetë antëtarëve dhe simpatizantëve të vet: «zënia dhe zotërimi». Sivjet në paraqitjen e programit elektoral u drejtohet me shkronja të mëdha: — «së, kur nuk u zgjodh deputet, e mori vendimin që kishte ruajtur si kryetar i Partisë që të mos mbetej në moshë të re jashtë vëmendjes së Shqipërisë? A ka sinqeritet, transparencë e ndershmëri në veprimet e tilla? Pretendon se e kishte propozuar rinia e se dëgjuan. Po në legjislaturën e mëparshme që përseri ka qenë deputet, në po atë zonë që e rrëzoi, kush i kish propozuar? Po ministri i rinia e kish vënë? E provuam pra, në pushtet në qeveri. Akoma prova me ne do të bëjnë? Gjithë jetën do hajë me faturë e do të lëvizë me veturë?! Akoma ta provojmë Asem Hajdarin që për arsye shëndetësore (defekte në tru) ndërpreu shërbimin ushtarak dhe tani pretendohet për ministër i rendit?! Ua vjet studimet se ishin teje të politizuara ndërkohë jashtë çdo rregulli vazhdon njëkohësisht dy fakultete?!.. Kështu mund të vazhdonim edhe me krerë të tjerë të opozitës. Lufta e klasave në zbatimin e së cilës janë mbajtur vërtet shpesh herë qëndrime ekstreme, kaq e ashpër sa sot ndoshta s’ka qenë kurrë. Kjo është demokracia që ëndërruam?! Demokrakatë të vërtetë ka me mijëra në radhët e Partisë Socialiste dhe të opozitës. Bashkëpunimi i vërtetë i këtyre forcave do të jetë e ardhhmja demokratike. Alternativën më të mirë le ta gjejnë udhëheqësit partiakë, por pa qëndrime inatçore: «asnjë bashkëpunim me partinë socialiste». Boll bëmë eksperimente për të paraqitur centralizimin burokratik si socializëm të kulluar, prapë do vazhdojmë me ekstrem tjetër për të paraqitur kapitalizmin e egër si demokraci të kulluar?! Nuk mendohet se ka njerëz mbi moshën 47 vjeç që e kanë jetuar ekonominë e tregut, kapitalizmin e madhe feudalizmin e mezi kanë shpëtuar? Prapë shembull për të tjerët do bëhemi kur vetë e pohojmë se ne jemi të prapambeturit? Europa drejt së cilës shkojmë këto prova i ka bërë me kohë. Partitë e majta në perëndim e në lindje të kontinentit janë bërë rregullator në jetën demokratike. Partitë e së majtës, ndryshe nga ç’përpiqet t’i paraqesë opozita, në disa vende të Europës janë një fuqi e në të tjerat përbëjnë forcën... tjera përbëjnë forcat kryesore politike. Në Francë, në dy legjislatura rresht, që nga viti 1981 e deri tani në pushtet është Partia Socialiste. Po kështu në fuqi janë partitë socialiste në Spanjë, Portugali, Suedi, e të tjera. Në Zvicër nga shtatë ministra zvendëskryeministri dhe dy ministra, përfshi edhe të jashtmin, janë të socialistëve. Në Hungari, Gjykata e Lartë e partisë socialiste, personalitet i shquar europian, është kryetari i komisionit parlamentar europian dhe i komisionit për punët e jashtme të parlamentit të Hungarisë Peter Sider, anëtar i udhëheqjes së PSD Austriake është kryetar i komisionit për punët e jashtme të parlamentit austriak. Në Itali, zvendëskryeministri Marteli, ministri i jashtëm, ministrja e emigracionit etj. janë të partisë socialiste. Në Greqi opinioni është i tillë që garantohen zgjedhjet e ardhshme fitoreja e PASOK-ut, pra e forcave socialiste etj. Si përfundim me psikologjinë e vendit të vogël e do të gjithë ndihmën e jashtme mund të themi që në parlamentin europian shumica e deputetëve, 185 i përkasin së majtës. Veçse atje demokratikisht forcat politike dhe udhëheqësit e tyre i lëshojnë vendin njëri-tjetrit sipas vullnetit të popullit dhe aftësive. Gjithë bota e pranon domosdoshmërinë e së majtës për të siguruar zhvillimin. Vetëm në e paraparësh-tjomë si të rrjedhshme e të parinovueshme. Prova me pushtetin do të bëjmë?! Me fatet e vendit do luajmë, «i japim këtë herë opozitës, ta provojmë...» Po kur ta marrë ajo e të bëjë ligjin, vallë do të ta kërkojë më mendimin? Po të iki uzogu nga dora, thotë populli, eç e kape kur ta duash. Të çarat e opozitës, kontradiktat në programe e mosmarrëveshjet, tani duke një kilometër larg. Etja për pushtet dija liderëve të tyre u ka veshur syte. Megjithatë demokratët, mundohen të imponohen me praninë e të huajve. Që e kanë mëndjen te pushteti e jo aq te ideologjia apo programet e së ardhmes, kjo shpresojmë se kuptohet nga fakti që tehu kryesor i goditjeve të tyre është Partia Socialiste dhe jo ndonjë forcë tjetër ekstreme e të majtës. Pse? Sepse ajo nuk e rrezikon opozitën për të marrë pushtetin. «Shakatë» dhe «eksperimentet» me pushtetin janë të rrezikshme. Kombi ynë nuk ka më kohë për eksperimente. SEDAT BRAJA
Më tepër se sjellë, pish edhe një gotë nga fuqia e verës, për t’ia tepëroi paqigurisë, asimilimit, mjekimit, strehimit etj. PD-ja u drejtogj vet anëtarëve dhe simpatizantëve të vet: «zonja dhe zotërinj». S’vijti në paragjykimin e programit elektoral u drejtohet me shkranja të mëdha: «Vëllëzër dhe motra». Pse u bë kaq e ngrohtë, kaq e dashur, udhëheqja e kësaj partie? Se e pa që «zonjat» e «zotërinjtë» s’ishin as shërbëtorë që mbahen me punën e tyre, po thjesht lypës që jetojnë me ndihmat e të huajve. Sido që të drejtojë propaganda, njerëzit nuk janë aq harraqë sa të mos kujtojnë «terapin e shokut» të PD-së, teorinë e «zbritjes në zero», kënaqësinë që «tek ne s’ka asgjë për të shkatërruar se po thuaja asgjë e mirë s’është bërë». Megjithatë, duruam e shpresuam të liderët e opozitës, të ekonomistët e rinj të shquar, gjer atëherë të ndrydhur. Po ku është tani Gramoz Pashakoja, Ceni Ruli? Ku ngeci reforma?! Prapë prona në kokë të erosit do të bëjnë?! Kush e prishi Qeverinë e Stabilitetit? Pra kush i shkaktoi përpjekjet për të vendosur qetësinë? Edhe këto kushdo e di.
Sa ca demokratike është PD-ja e provuan mjaft studentë disa prej të cilëve në dhjetor 1991 hënngren shkëputje e gomes e më pas të zhgënjyer formuan rininë eurosocialiste. E provuan punëtorët që u bindën thirrjeve për greva e tani kërcënoheshin nga asistenca dhe papunësia. E provuan fshatarët që e shohin me sy tokën djerrë, burim i vetëm i jetesës familjare. E provuan intelektualët që nisën të lëmtuar proceset e demokratike, e tani kanë mbetur në vështirësi financiare e të depersonalizuar. E provuan femijët që u labatarisën nga grindjet e të mëdhenjve e shpesh merren edhe vetë nëpër shkolla, e provuan veteranët që vuajnë shpirtërisht tek shihnin që e jo rrallë shtrembërohej historia. E provuan dëshmorët që u dhimbën kockat në varret e tyre.
Sa prova duhet të japin disa lloj «demokratësh» që me dy gishta përpjetë u drejtohen edhe depove duke thirrur: «Poshtë të kuqtë!»?
Këtë lloj «demokracie» e provuan Frrrok Çupi, Preç Zogaj, Emin Mysliu, Neritan Ceka e dhjetra të tjerë, Akoma prova? Gjithnjë kaq do të bëhemi për eksperimente?
Shkencëtarët e vërtetë për të dëshmuar saktësinë në vënie në provë vetë, Faradei u fut vetë në kafazin e ndërtuar prej tij për të vërtetuar teorinë e fushës magnetike. Ndërsa këta lloj «reformatorë» janë siguruar e garantuar njëherë për vete e për të tjerët kanë lënë premtimet.
Akoma ta provojmë Sali Berishën? Po aq energjik dhe pasionant sa ç’është në krye të PD-së po aq ekstremist e i palëkundur ka qenë vite të tëra si sekretar organizate i PP-së?
Akoma ta provojmë Skënder Gjinushin? Megjithëse vet në mars bënte takime me zgjedhësit e PP-së e shfaqej Teodor Laçoja në tribunat e PSD-së
… në jetuar ekonominë e tregut, kapitalizmin e madhje feudalizmin e mezi kanë shpjeguar? Prapë shembull për të tjerët do të bëhemi kur vetë e pohojmë se ne jemi të prapambetur?
Shpërdarja e tokës fshatare është tokës bujqit punojnë për mbjelljen me kultura kategorive, me gjithë vështirësitë që ka patur funksionojnë me të ashtuquajtur patriotë nuk i shijnë tëveç tradhtarë dhe bashkëpunëtorë të okupatorit nazifashist, të cilët me cilësinë e tyre si komandantë të Ballit Kombëtar, dogjën shtëpi e fshatra të tëra, vranë bijtë e bijat më të mirë të popullit të qarkut të Vlorës, duke sjellë atij vuajtje dhe sakrifica të panumërta.
Veteranët, invalidët, familjet e dëshmorëve dhe tërë ata që morën pjesë në forma të ndryshme në Luftën Antifashiste Nacionalçlirimtare, si masa më e ndjeshme e popullit, që luftuan dhëmb për dhëmb me këta tradhtarë i njohin më shumë se kushdo tjetër bëmat e tyre dhe, është plotësisht dakord me deklaratën e Komitetit të Veteranëve dhe Invalidëve të rrethit të Vlorës që u botua në shtyp.
Kryesia vëren se ky veprim nuk i shërben aspak pajtimit kombëtar, për të cilin po flitet aq shumë, përkundrazi ai ka shkaktuar tension social. Për këtë arsye ai s’hesht reagimin e tij të thellë dhe njëkohësisht kërkon që partitë politike, organizatat dhe shoqatat e ndryshme të vendit tonë, jo vetëm të prononcohen, por dhe të marrin masa efektive që këto veprime mos të përsëriten më. Qëndrimi indiferent ndaj këtyre akteve antishqiptare shkaktojnë tension në popull dhe prishin atmosferën e fushatës së zgjedhjeve.
Kryesia duke shprehur bindjen se do t’u thuhet ndal këtyre ekseseve, vrejti gjithashtu se organizatat e veteranëve dhe invalidëve në bazë dhe në rreth duhet të intensifikojnë më shumë punën e tyre në përfaqësues të partive politike të PD, PR dhe PSD-së.
Nga Antifashiste Nacionalçlirimtare.