27/03/1992
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Zëri i Popullit

27 mars 1992

KOHA ËSHTË PËR PUNË DHE VEPRIM

- Letër e shokut FATOS NANO drejtuar organizatave të Partisë Socialiste në emër të Kryesisë së KD të PSSH - Vëllezër dhe motra, Rezultatet e Zgjedhjeve të 22 marsit për deputetë në Kuvendin Popullor tashmë dihen. Përqindja që mori Partia Socialiste në këto zgjedhje me të drejtë na ka tronditur, sidomos për shkallën e ndjeshme të të paparashikuar të humbjes. Tashti ne kalojmë në një situatë tjetër, në opozitë. Rezultati i paparashikuar ka ngjallur në shumë anëtarë e simpatizantë të partisë një gjendje të rënduar shpirtërore, të disa ka çuar shfaqje të humbjes e të dëshpërimit. Duke i çmuar dhe kuptuar drejt ndjenjat, shqetësimet dhe refleksionet e gjithë anëtarëve e simpatizantëve tanë për këto rezultate, Komiteti Drejtues dhe Kryesia e Partisë Socialiste, ndërkohë e quajnë me vend t’u drejtohen të gjithëve: Nuk është as koha, as rasti të bihet në pesimizëm e dëshpërim. Me ndërgjegje të plotë e vullnet të lirë kemi hyrë e po kontribuojmë për ndërtimin e funksionimin e një shoqërie pluraliste, si shprehje e përparuar e demokracisë bashkëkohore dhe pikërisht se veprojmë në një shoqëri të tillë, fitorja edhe humbja për çdo parti politike janë në logjikën e zhvillimit. Asnjëra nuk e ka dhe nuk e mban me tapi pushtetin dhe qeverisjen e vendit. Ndërtimi periodik i partive në pushtet është ligjësi e shoqërisë pluraliste. Ne hyjmë në zgjedhjet e 22 marsit me mendimin e vullnetin për të fituar, por verdikti i popullit na kaloi në opozitë. Ky vendim i popullit është i paparigjueshëm. Le të pranojmë, pra, me qetësi e dinjitet këtë vendim dhe të ruajtja e radhëve të partisë, pra, përballimi me dinjitet i procesit të kalimit në opozitë, përbën treguesin më të mirë të forcës ideore, organizative e morale të një force politike. Ne këtu bindjen se Partia Socialiste i ka këto veti; kemi bindjen se ajo i ka forcat, aftësinë dhe pjekurinë për t’u afirmuar në çdo moment si një forcë me të gjitha, më të organizuar dhe më seriozet për të kontribuar me dinjitet në proceset demokratizuese të vendit. Partia Socialiste me 25.73 për qind të votave të përgjithshme që fitoi, zë vendin e dytë në parlamentin e ri, midis 11 partive që konkurruan në zgjedhjet e mes 5 partive që mundën të hyjnë në parlament. Përqindja e fituar në rang vendi i jep mundësinë Partisë Socialiste të çojë në parlament një grup prej 38 deputetësh, të përbërë nga figurat më të mira, më të aftit e të devotshmit e aktivist intelektual shumë të gjerë e të pasur që ka në radhët e veta partia jonë. Me veprimtarinë e përditshme të saj e, në rastin konkret, me grupin e saj parlamentar të spikatur, Partia Socialiste me siguri do të afirmohet edhe më tej si forcë e madhe, konstruktive e jetike për fatet dhe zhvillimin normal të proceseve demokratike në Shqipëri. Tashmë kudo e kupton dhe e pranon se në Partinë Socialiste në parlament, pa grupin e saj parlamentar, pa qëndrimin e saj dinjitoz e konstruktiv, pluralizmi në Shqipëri s’mund të ketë të ardhme. Ne jemi parti e së majtës demokratike. Alternativa jonë në këtë anë e më afërta, më e pranueshmja dhe më e shprehësja e interesave dhe kërkesave të njerëzve dhe të gjithë gjysmës tjetër të vendit. Për më tepër, të një force politike. Në këtë dinjitet në proceset demokratizuese të vendit. Partia Socialiste në zgjedhjet e 22 marsit, do të bëhet objekt reflektimi në gjithë qelizat e Partisë. Në përgjigje të shqetësimit të drejtë të shumë anëtarëve e simpatizantëve, Komiteti Drejtues dhe Kryesia e Partisë Socialiste mendojnë se ka dalë përpara analiza të thella, të përçuara e të menjëhershme në të gjitha strukturat e partisë, nga organizata-bazë e gjer te kryesia e Partisë në rreth e ajo qendrore. Është e domosdoshme një shkundje e përgjithshme: një përmirësim rrënjësor i metodës dhe i stilit në punë, i komunikimit me masat, i lidhjes me anëtarë e simpatizantët, me sindikatat, eurosocialistët e rinj, etj. Partia Socialiste në çdo çast duhet të jetë pranë, madje pjesë përbërëse e asaj që u takon e që mbron: punëtorëve, fshatarëve, inteligjencës, rinisë, veteranëve, masave popullore. Të gjithë së bashku të përpunojmë e përcaktojmë programin e punës nga pozicioni i opozitës. Është mesazh mëse i kuptueshëm i gjithësejshëm dhe frymëzues për të gjithë faktit që nga janari gjer më fillim të marsit 1992, janë pranuar në PSSH mbi 1100 anëtarë të rinj, kryesisht eurosocialistë, kurse këto ditë, pas 22 marsit, po shtohen më tepër kërkesat për anëtarësi në Partinë Socialiste. Duke vlerësuar lart këtë realitet, le të bëjmë kudo një punë të gjallë e të hapur për të afruar njerëzit me alternativën dhe Partinë Socialiste; të rinovohen gjithë organizatat bazë në qytete e fshatra; të pranohen pa hezitim gjithë ata që janë treguar e tregohen aktivë e të devotshëm, njerëz të thjeshtë, me kulturë, të pakorruptuar, të guximshëm. Në mënyrë të veçantë

Partia Socialiste në opozitë: vizione, ide, probleme

- Nga fjala e dr. Servet Pëllumbit në mbledhjen e Komitetit Drejtues të PSSH - Rezultatet e zgjedhjeve: 62,09 për qind PD 25.73 për qind P.S.! Pozicione të reja politike. Përjetimi i kësaj ngjarjeje nga anëtarët e simpatizantët tanë. Është e kuptueshme që në përçelljen emocionale të kësaj ngjarjeje të ketë edhe huti, zhgënjim, pakenësi. Nuk është e lidhur kjo vetëm me dëshirën e paralizuar, por edhe me ndrojtjen e mosbesimin nga e panjohura, nga e ardhmja, me ndjenjën e pasigurisë që sjell ndërrimi i sistemit, i qeverisë etj. Është e kuptueshme që Partia Socialiste, si fillim, duhet të përballojë këtë sfidë emocionalisht, në nivelin e psikologjisë, por duke menduar, njëherësh, për analiza më të thella, për të përpunuar strategjinë dhe taktikën e qënies së saj tani si një forcë opozitare. Megjithatë, disa konture të shqakëve që zollën rezultatin, që tashmë e njohim, mund të jepen e të diskutohen që në këtë mbledhje. Duhet thënë se nga bisedat e kontaktet me njerëz të tjerë dhe me anëtarë e simpatizantë të PS gjithçka përqëndrohet te dobësitë e Partisë në tërësi apo të udhëheqjes së saj në të gjitha nivelet, te puna e pamjaftueshme gjatë fushatës etj. Pa dashur ta minimizoj ndikimin e këtij faktori, i cili ka nevojë për analiza më të thella dhe nxjerrje të përgjegjësisë, që mendoj ta bëjmë së shpejti, do të thosha se është një vizion disi i ngushtë. Mendoj se pozicionin e ri të Partisë sonë, kalimin e saj në opozitë duhet ta shohim parësisht në sfondin e faktorëve objektivë e subjektivë të kompleksuar ngushtë me njëri-tjetrin. Ndër këta faktorë do të përmendja: së pari: vitin 1989 që pati çdo europian dhe të gazetarëve tanë dhe të huaj. Në rundin e parë të zgjedhjeve të 22 marsit, morën pjesë 1.826.142 votues, që përbëjnë 90.35 për qind të personave të regjistruar në listat e zgjedhjeve. PD dhe rrëzimi i sistemit komunist dhe Lindore që ishin kundër komunizmit, u kthyen edhe kundër çdo të majtë. E djathta, neoliberalizmi e përforci këtë për të majtë. E djathta, neoliberalizmi e përforci këtë për të ndërmarrë një sulm për të rifituar pozitat e humbura. Nuk është e rastit që kudo në vendet e Evropës Qendrore e Lindore në pushtet erdhën parti të djathta (apo koalicioni i tyre). Me sa duket, nuk mund të bënte përjashtim Shqipëria. Jashtë një sfondi të tillë ndërkombëtar unë nuk do ta kuptoja dot fitoren e PD dhe mbështetjen që iu dha asaj në planin ndërkombëtar nga forca të djathta. “Të theksova këtë faktor të jashtëm si të parin jo se nuk vlerësoj faktorët e brendshëm por sepse këta të fundit nuk mund të kuptohen kurrsesi të shkëputur nga ato procese që ndodhën e po ndodhin në Evropë. Në kushtet kur mbyllja, vetëizolimi i vendit dhe i politikave mori fund, roli i faktorëve të jashtëm, në rastin e vendit tonë të vogël e që synon të integrohet në Evropë, ridimensionohet. Së dyti, kriza e thellë që po kalojmë, papunësia masive, inflacioni, liberalizimi i çmimeve, paralizimi i ekonomisë, shkurt gjendja e mjeruar e njerëzve kërkon që të vihet gjithsesi mbi atë që e solli këtë, ashtu dhe mbi atë që mendohet se është në gjendje ta nxjerrë vendin nga kriza e nga mjerimi. Partia Socialiste, si parti që kishte në radhët e veta më shumë ish anëtarë, të PP, nën «kujdesin» edhe të propagandës së opozitës, vazhdoi të quhet si forca politike që duhet të përgjigjet për fajet e së kaluarës. Këtu e pati bazën e vet edhe propaganda gjatë versijen e vullnetit. Alternativa politikë i partive në pushtet është lëvizja e shoqërisë pluraliste. Ne hymë në zgjedhjet e 22 marsit me mendimin e vullnetit opozitë. Ky vendim i popullit është i paparëgjykueshëm. Le ta pranojmë, pra, me qetësi e dinjitet këtë vendim duke e cilësuar edhe si fenomen të natyrshëm të demokracisë pluraliste, edhe si një sfidë që na bëhet. Të ndërgjegjshëm e të preokupuar seriozisht për të gjetur shkaqet e arsyet që na çuan në opozitë, sot, është më shumë se kurrë e nevojshme të ruajmë qetësinë dhe orientimin që janë të domosdoshëm jo vetëm për anëtarët e simpatizantët, por për gjithë popullin. Ruajtja e qetësisë dhe e orientimit si kushtet e kapëllë dhe për ... qenë drejtuese Alternativa jonë është më e afërta, më e pranueshme dhe më e shprehësia e interesave dhe kërkesave të njerëzve të thjeshtë të punës, të prodhimit e të krijimit. Për gjithçka s’arrytëm ta bëjmë mirë, për ato që shumica e elektoratit s’arriti të na kuptonte ose të bindet sot, me siguri do të na kuptojë e do të bindet nesër. Ndaj shprehimi bindjen se me punën, forcën dhe kontributin tonë do të bëjmë që po ai vendim popullor që sot na kaloi në opozitë, nesër të na kalojë në drejtimin e jetës së vendit. Natyrisht rezultati i arritur prej qenë drejtuese e saj dinjitoze e konstruktive, parti e së majtës demokratike. s’arritëm të na kuptojë e do të bindet nesër. Ndaj shprehim së vendit. Natyrisht rezultati i arritur prej të rinj e përkrahës të Partisë Socialiste, rinj e të reja, punëtorë, fshatarë, intelektualë, studentë, etj., të hequr dorë nga skemat, kriteret e përgjithshme e diskriminuese të sklerozuese për praninë në parti; të afrohen e të bashkohen me ne ata që nga ish PPSH-ja largoheshin e denigroheshin për «njolla në biografi», ata që

Komisioni Qendror të Zgjedhjeve për rezultatet e zgjedhjeve për deputetë në Kuvendin Popullor në raundin e parë

Ditën e dielë, më 22 mars 1992 në të gjithë territorin e Republikës së Shqipërisë u zhvillua raundi i parë i parë i zgjedhjeve për deputetë në Kuvendin Popullor. Komisioni Shqipërisë u zhvillua raundi i parë i zgjedhjeve për deputetë në Kuvendin Popullor. Zgjedhjet u zhvilluan konform ligjit «Për zgjedhjet e Kuvendit Popullor të Republikës së Shqipërisë», nr. 7556, datë 4.02.1992 me rregull, qetësi, pa eksese dhe sipas kërkesave të standardeve të sotme evropiane dhe ndërkombëtare. Zgjedhjet u zhvilluan në prani të vëzhguesve të forcave politike në Shqipëri, si dhe të një numri të madh vëzhguesish nga parti e organizata të ndryshme ndërkombëtare. 1. 79 deputetë janë të PD. 2. 6 deputetë janë të PS. 3. 2 deputetë janë të PBDNJ. 4. 1 deputet është i PR. 5. 1 deputet është i PSD. Dhe të gazetarëve tanë dhe të huaj. Në raundin në listat e zgjedhjeve. Në mbështetje të procesverbalit që Komisionit Qendror të Zgjedhjeve i kanë ardhur nga komisionet e zonave, për raundin e parë rezultojnë të zgjedhur 89 deputetë si vijon: e deputetëve e përbëjnë arsitarë, inxhinierë, ekonomistë, punonjës shkencorë, agronomë, juristë, gazetarë etj. Në bazë të ligjit të zgjedhjeve të Kuvendit Popullor, nga rezultatet e mësipërme të raundit të parë, del se Kuvendi Popullor i ardhshëm do të përbëhet nga 140 deputetë. Për raundin e dytë të zgjedhjeve, mbeten të vlefshme përbërja e ... (Vijon në faqen 2)

TAKIME TË PRESIDENTIT TË REPUBLIKËS ME KRYETARËT E PD, PS DHE PSD

Përfaqësuesi i zyrës së shtypit dhe të informacionit pranë Presidentit të Republikës, njoftoi se Presidenti i Republikës Ramiz Alia ka zhvilluar takime me zonin Sali Berisha, kryetar i Partisë Demokratike; me zotin Fatos Nano, kryetar i Partisë Socialiste; me zotin Skënder Gjinushi, kryetar i Partisë Socialdemokrate; si dhe me zotërinjtë Kastriot Islami e Aleksandër Meksi, respektivisht ish-kryetar e ish-zëvendëskryetar i Kuvendit Popullor, për të biseduar lidhur me përgatitjet për fillimin e punimeve të sesionit të parë të Kuvendit Popullor të legjislaturës së 13-të.

Lufta jonë si opozitë do të jetë vetëm me mjete demokratike

Kjo ka qenë dhe është deviza e Partisë Socialiste që me krijimin e saj dhe në të ardhmen. Këtë bindje kanë anëtarët e simpatizantët e saj, Brikena Duraj, studente. Kalimi në opozitë i Partisë Socialiste do të shërbejë për mendimin tim më tepër për një ripërtëritjen e konsolidimin e saj. Ajo duhet të zhvillojë dhe do të zhvillojë një luftë të ndershme politike për demokratizimin e mëtejshëm të shoqërisë shqiptare në këtë fazë tranzicioni dhe më tej. Kontributi që do të japë Partia Socialiste i forcës së krahut të majtë evropian, do të jetë evident. Në këtë kontekst ajo duhet të tolerojë ndaj çdo pikëpamje apo mendimi që mund të shtanget nga forcat e djathta të cilat janë në pushtet e që mund të jenë në dëm të Shqipërisë. Opozita ndaj mundësisë së shfaqjes së një neombyllje në rikthimin e gabimeve të së kaluarës do të jetë boshti kryesor i veprës e do të jetë zhvillimi parti Socialiste. Buna për fushatën e ardhshme elektorale duhet të fillojë që tani. Koha e humbur nuk ke ku ta gjesh atëherë kur e kërkon. Zajmir Kullolli, ndihmës mjek, Zgjedhësit me votën e besimin e tyre, këtë barrë të rëndë ia ngarkuan Partisë Demokratike. Kjo e fundit e febar e febar me entuziazëm fitore. Mirëpo fitoreja e thellë e opozitës s’duhet të na çojë drejt një monizmi të ri. A nuk ishim ne që vuajtëm mbi kurriz pasojat e monizmit të vjetër? Historia dhe zhvillimi shoqëror na pranon paralelizmat. Partia Socialiste besoj dhe i ka mundësitë që me alternativën e saj do të ndikojë në evitimin e ekstremeve. Ajo do të luajë rol jo të vogël në ruajtjen e ekuilibrave brenda vendit. Arif Doda, inxhinier. Në radhët e parë mendon se është e domosdoshme pastrimi radikal nga ata njerëz që kanë qenë në Partinë Socialiste sa për numur. Partia Socialiste duhet të jetë parti e çelësisë dhe e susisë. Organizatat e Partisë Socialiste në bazë kanë vepruar mirë fiishtë. Fshatësia të ulë në një mënyrë syte për të parë që bëhet. Si mund të mbahen drejtuesen më të rinj që nuk janë në gjendje të organizojnë një shpërndarjen e shtypit? Po më së fshati por aspak qytet. Ne duhet të marrim më pozitive ... (Vijon në faqen 3)

INTELIGJENCIA E DISKRIMINUAR

Këto ditë u bë bë edhe një ngritje që i re rrogash: ushatarakët e të gjitha niveleve përfituan nga Qeveria e Wilson Ahmetit një rritje pagash jo të pakta. Në krahasim me nivelin mesatar të vendit ata dukën tani si pasanike të cilët duhen patjetër zili. Me zili i shikon ata mjëku, mësuesi inxhinieri... Pale pastaj ata që kanë të bëjnë me shkencën dhe krijimin, dhe futen në atë që quhen inteligjencia krijuese... Dhe kjo në një kohë kur flitet, shkruhet, e thuhet më tepër se çdo herë tjetër që inteligjencia është truri, elita dhe mendja e kombit. A duheshin rritur rrogat e ushtarakeve? Padyshim që po. Me këtë veprim qeveria tregoi se i njeh pak a shumë hallet e kërkesat specifike të ushatrakëve tanë, e njeh edhe gjendjen në të cilën ndodhet sot tregu shqiptar dhe se sesa vështirë është bërë jeta për çdo familje. Mjafton të themi se edhe mallrat e shportës rrallë i gjen në tregun e duhur dhe të garantuara por vetëm me çmime dy e tre fish më të larta. Dhe rroga nuk ka pësuar asnjë ngritje. E megjithatë, dhe pse çmimet janë të larta, njerëzit blejnë. E, ndërrsa dikush në njërën anë merr 80 përqindshin dhe në anën tjetër shet në tregun e zi çdo gjë që mund të vidhet e të shitet, këtë s’mund ta bëjë dot ushtaraku. Ai mbahet me rrogën. Ja pse duhen ngritur rrogat e ushatarakëve. Por duhet të hedhim sytë edhe rreth e rrotull. Të hedhim sytë e të shikojmë se ndërsa duket se e gjithë Shqipëria është në grevë ka edhe të tjerë që punojnë. Janë ata që përmendim herë pas here me emrin e përbashkët «inteligjencë» e që i quajmë mësues, mjekë etj. Pra a duheshin rritur rrogat e ushatarakëve? Patjetër që po. Por rreth e rrotull nesh janë dhe ata që nuk e kanë lënë deri tani punën për të bërë grevë për rritje rrogash. Edhe pse u kanë munguar dhe fashot mjekët kanë qëndruar te koka e të sëmurëve, edhe pse klasat s’kanë pasur ashama, edhe pse kanë qenë kërçunar nga sulmet e vandalëve dhe të rrugaçëve e shteti nuk i ka mbrojtur dot, mësuesit prapë nuk e lanë punën. Ata shkruan atje ku ishin nxënësit e jo vetëm kaq, por ishin nga më të angazhuarit në luftën popullore për demokraci e përparim. Në të gjitha partitë politike ishin pikërisht këto shtresa nga më aktivet, që e dhanë dhe e dhënë fjalën e tyre për të gjitha problemet e në të gjitha këndvështrimet. Dhe kurrë nuk e lanë punën. Por ja që e lanë punën hutesit. E lanë punën për të kërkuar kushte më të mira pune. Kjo grevë e tyre do të thoshte që mësuesit të kishin më pak salari, që mjekët të kishin të kërkuar më pak pavionet e tyre; do të thoshte që shteti të ishte më pak i fuqishëm në luftën kundër krimit, do të thoshte që kriminelët, të ishin të lirë dhe policia t’i kishte duart e lidhura. Dhe shteti, përfaqësuar nga Qeveria e Wilson Ahmetit, mundoj për ta bërë edhe krahasime të tilla; p.sh. një hequesh-tarak me banim dhe punë në Tiranë merr një rrogë tre herë më të madhe se sa një mësues a një mjek me punë në fshatrat më të largëta në të huajt. A duhet të rrishin rrogat e ushtarakeve? Sigurisht që po. Duhet të rriteshin sepse ja që tre sot është bërë më e vështirë se çdo herë tjetër, por qeveria duhej të hidhte sytë edhe pak më tej se sa diku e vet dhe të shikonte universitetin. Të shikonte pedagogët e tij. Të shikon-te se në qytetin «Studenti» është një godinë që mban numrin 18. e që jetojnë aty me dhjetëra e dhjetëra pedagogë dhe asistentë pedagogë të universitetit. Këta që përveçse rrogën e kanë sa gjysma e rrogës së një katerpi nuk kanë as shtëpi për vete dhe familjet e tyre. E ata i blenë ushqimet në të njëjtin dyqane me të njëjtën çmime. I numërojnë disa herë paratë e nuk dalin tepër as të blejnë një biletë lottarie e të provojnë fatin. Kemi vujt nga barazizmi. Por a duhet që ky lloj barazizmi të shëndërrohet në diskriminim? Duhet të rrishin rrogat e ushtarakeve. Sigurisht që po. Ata i gëzofshin rrogat e reja se i meritojnë dhe i meritojnë edhe më shumë, por duhen të gëzohen edhe të tjerët. Duhet të gëzohen edhe ata që të gjitha gazetat e të gjitha partitë i quajnë truri i kombit. Duhet të shikojnë edhe ata pak dritë e shpresë në Shqipërinë e tyre dhe të mos marrin rrugët nëpër botë ku të pastrojnë shtëpitë e të tjerëve. Kështu e dashur qeveri. Vëprimet e ngjashme e të pambështetura në studime të plota dhe me një sistem mbështetës të ekonomisë paga shkojnë në disekuilibre të reja. Çojmë edhe në diskriminim. - A e dini se një diplomat shqiptar merr si rrogë më pak se gjysmën e rrogës së një refugjati? A e dini se një shkencëtar merr si rrogë gjysmën e rrogës së një magazinieri në ushtri? Këto lloj rregullimesh i kanë zënë tani për tani vendin barazizmit socialist. -

KOMUNIKATË

e Komisionit Qendror të Zgjedhjeve për rezultatet e zgjedhjeve për deputetë në Kuvendin Popullor në raundin e parë Ditën e dielë, më 22 mars 1992 në të gjithë territorin e Republikës së Shqipërisë u zhvillua raundi i parë i e zgjedhjeve. Nga deputetët e zgjedhur në raundin e parë, 86 prej tyre janë meshkuj dhe 3 janë femra. Sipas profesioneve, shumicën e deputetëve e përbëjnë arsimtarë, inxhinierë, ekonomistë, punonjës shkenco-