KERKOJME JO SHPRONESIMIN E PRONAREVE TE RINJ POR PRONESIMIN E NJE POPULLI TE TERE
Vërteta të cëndrueshmë, ndërsa mashtrimi fluturon...
Në 5 janar 1993 në një rast tjetër të ngjashëm dhe me evidencë akoma më komprometuese u tha:
«Nuk mund të zgjidhen padrejtësitë e vjetra duke krijuar padrejtësi e reja»
Zoti president, kjo deklaratë juaj lë të kuptohet, veç të tjerash, se kur ka padrejtësi të vjetra e të reja, ligji nuk mund të funksionojë. Kjo nënkupton se ka dhe (nuk mund të mos ketë) periudha kur ka ligj për të mënjanuar padrejtësitë e vjetra, kur ka ligj për të krijuar padrejtësi të reja, d.m.th. ka ligj për të ushtruar dhunë mbi shtresat që qeveria nuk i duron dhe ka kundërligj, ose më mirë antihum, mbi shtresat që regjimi përkëdhel. Ky po qe se është i drejtë? Apo jo, zoti president?
Përgjigjja e atij deklarimi, që qarkulloi sa në parlament, aq dhe nga goja e propagandistëve qeveritarë, e gjejmë në një material të botuar në «RD» më 3 shkurt 1993 me titull «Ligji shuan përfundimisht pronën e shtetit». Në të shkruhet, mes të tjerash:
«Ligji i mësipërm ligjëron që me të vërtetë pronarë i vetëm në Shqipëri të jetë vetëm shteti. Përfundimisht është zhdukur nga Shqipëria prona private si një pronë e veçantë...»
A e pati menduar mirë profesori i ekonomisë, kur u premtoi shqiptarëve me të tërë mendjen e vet se po skadon «monopoli i shtetit mbi çdo gjë», dhe se po hynte era e «ekonomisë së tregut»? Sepse ky ligj që përmend «RD» nuk qënka ligj për monopolin shtetëror, por për monopolin e mbipranuar, shtetëror, duke filluar jo nga shteti në përgjithësi, por nga kuadri i caktuar politikisht. Kështu rezulton nga zbatimi i ligjit dhe nga vetë struktura e privatizimit të pronës, e cila në vend që të ishte një proces i ndershëm, u shndërrua në një proces të mbyllur dhe të politizuar.
Kur qeveritarët e sotëm e quajnë pronën private «të shenjtë», duhet pyetur: pronën e kujt? Të atyre që patën mundësi dhe lidhje për të përfituar në kushtet e kaosit, apo të shumicës së popullit që mbeti jashtë ndarjes? Kjo është çështja thelbësore që propaganda e PD-së kërkon ta errësojë.
Nuk është problemi ynë kthimi në të shkuarën, por vendosja e drejtësisë shoqërore dhe e një sistemi pronësor që të mos lërë pa të drejta shumicën. Ne kërkojmë jo shpronësimin e pronarëve të rinj, por pronësimin e një populli të tërë.
Nuk është vetëm çështje programore, por refleksione për zhvillimin për ish pronat -