SHTETI POLICOR PERPIQET T’I NXJERRË SOCIALISTËT NË PERIFERI POR POPULLI GJITHNJË E MË TEPËR PO MBLEDHET RRETH TYRE
Mit ing pagësor? proces në qytetin e Ersekës. Merr pjesë kryetari i Partisë Socialiste FATOS NANO dhe anëtari i Kryesisë Maqo Lakrori
FATOS NANO RIPËRSËRIT: «Kjo qeveri e paaftë në vend që të saj[o]jë armiq imagjinarë të jashtëm dhe të brendshëm, do të bënte mirë të dëgjonte zërin e popullit të lodhur nga aventurat e politikanëve aventurierë, zërin e njerëzve që kërkojnë punë dhe bukë, që kërkojnë dritë dhe ujë, që kërkojnë mundësinë për të jetuar si njerëz të lirë në vendin e tyre. Është ky zë që thotë: KJO QEVERI DUHET TË JAPË DORËHEQJE Ditën e hënë pasdite në stadiumin “Gramoz” të qytetit të Ersekës u organizua një miting paqësor proteste i banorëve të rrethit, sindikalistëve, punëtorëve të papunë, intelegjencies, grave dhe të moshuarve. Kush ishte në Ersekë e mendonte se ajo ditë vetëm ditë për miting nuk do të ishte. Temperaturat shumë e ulët e motit, era e fortë dhe dëbora që vinte nga gryka e Gjonçit e bënte të vështirë edhe qëndrimin për disa minuta përsëri. Në Ersekë nuk ka asnjë aspekt të gjerë se ku mund të mblidhen njerëzit brënda. Edhe ajo sallë kinema që ishte sot ndodhet e rrënuar brënda kontureve të Pallatit të Kulturës që filloi të ngrihej dhe mbeti … … mbrojtje të kërkesave më elementare të së drejtës për punë dhe bukë. Ishin këto arsye shumë të forta, arsye që lidhën me jetën që i bënë banorët e Ersekës që të dilnin në atë miting. Dëshironin të dëgjonin një fjalë të mirë, një shpresë, Atë që nuk ua japin dot ata që kanë sot pushtetin. Në stadium, ishte lam…imi. Aty në mes të baltës dhe të borës. Policia i kishte marrë si duket urdhërat nga ata që kanë mbi kokë. Ishte i njëjti skenar si ai i shumë rretheve të tjera. “Mos lini socialistët në qendër të qyteteve! Nxirrni në periferi! Së mos mundni provokoni skandale dhe përdorni dhunë ni se Fierl Por, kolonjarët thanë; Mirë le ta mbajë sheshin policia. … tepër. Dy janë shumë. Prandaj kolonjarët e ndjejnë përmbiherë nevojën për ndryshime. Ata nuk mund të japin kurrë votën të shkuarës, atyre që kanë nxjerrë nga mishi shpatat e vjetra dhe të ndryshkura të ballit, prandaj janë para drejt së ardhmes. Më 26 korrik votuan për socialistët. Por, qeveria e PD-së, me arrogancë nuk e njeh këtë pushtet të ligjshëm dhe e ka bllokuar me qëllim veprimtarinë e tij. Emërimet dhe shkarkimet; lëvizjet dhe qarkullimet i bën Uran Ballishti dhe dega e PD-së, e cila mbledh … njerëz pa kualifikim reputacion dhe autoriteti. Për të gjitha këto folën oratorët kolonjarët i dëgjonin ato që i ndjeshin përditë. U fol për asistencën masive dhe papun… … një vend pune. Asnjë vend të ri pune nuk ka hapur qeveria deri tani. Diletantizmi dhe paaftësia janë karakteristikat e saj. Para çdo qeverie ka gjithmonë dy alternativa; ose t’u dalë për zot punëve dhe halleve të vendit ose të largohet përnjëherësh nga skena për t’ia lënë vendin një qeverie tjetër! Kjo alternativë qëndron edhe për këtë qeveri. Deri më sot ajo e ka treguar veten se nuk mendon për popullin por vetëm për të nxjerrë nga sunduesit tapitë e vjetra dhe të zverdhura të çifligarëve dhe latifondistëve të dikurshëm. Socialistët thonë: Nuk mund të mohohet e drejta e punës dhe e pronës gjithë të tjerëve. Demokratikët e sotëm po e lënë këtë vend edhe pa histori… dhe jo më të shkruajnë një të re. Dhe kjo histori e tregon qartë se kush ka dërdhur djerësë dhe kush i ka krijuar pronat. Ai është populli dhe ai duhet të jetë pronari. Ne duket mbështetur te drejtën e ligjshme të një njohjes së ish pronës, kërkojmë që kjo të mos bëhet në kurriz të shumicës. Kjo është e mundshme se këto e kanë provuar dhe shumë vende të tjera përpara nesh. Demokratikët e sotëm të shtyrë nga egoizmi i pafre dhe nga fitimi kërkojnë të provojnë rrugën të pabesë, duke mbuluar edhe zërin e protestës duke penguar edhe mitingjet. Por diktatura nuk mund të kthehet më në Shqipëri edhe as me anën e lloj e lloj e sorollopëve të arrativ-
ka e Gjonjit e bënte të vështirë edhe qëndrimin për disa minuta përjashta. Në Ersekë nuk ka asnjë ambulant të gjerë se ku mund të mbidhën njerëzit brënda. Edhe ajo sallë kinemaje të Kulturës që filloi të ngrihej dhe mbeti përgjysëm siç kanë mbetur edhe shumë gjëra të tjera. Por njerëzve nuk u bën më përshtypje kjo gjë. Ata kanë halle shumë më të mëdha se sa një pallat kulture. Janë hallët që lidhen me bukën e gojës, me veshjen, me jetesën e vetes e të fëmijëve. Kolonjarët janë kthyer në kohërat e largëta që sytë i kishin nga emigracioni. Është kjo gjendje e rëndë ekonomike dhe sociale, është mungesa e perspektivës dhe humbja e shpresës tek ajo qeveri që e quan veten demokratike që e sfidon edhe erën e fortë, edhe të ftohtit e madh edhe dëborën. Janë këto interesa shumë më të larta që i bëri kolonjarët që atë ditë të dalin nga shtëpitë e tyre dhe të grumbulloheshin në stadiumin “Gramoz”, të gjithë së bashku që të gjithë së bashku të ngrinin zërin e tyre të protestës kundër arbitraritetit të këtij shteti, në të Partisë Socialiste të disa rretheve të vendit takohen me kërkesën e tyre me Presidentin e Republikës zotin Sali Berisha.
provokoni skandale dhe përdorni dhunë si në Fier! Por, kolonjarët thanë: Mirë le ta mbajë shoshin policia. Ata s’kanë faj. Atë urdhër kanë marrë dhe atyre u vjen turp që sillen kështu me bashkëqytetarët e tyre. Me ata që quhen për ndërshmëri dhe korrektësie.
Kjo ishte edhe shenja e parë për të dëshmuar atë që përsa rrethin shumë folës në miting; shteti i sotëm po tregohet një uzurpator i madh i pushteteve. Ai e tregon me veprat e nuk pyetet për vullnetin e popullit të shprehur me votën e tij të lirë. Në Kolonjë fituan socialistët. Ata më 22 mars i dhanë votën Partisë Demokratike për t’prurur nga lëvizja dhe dëshira për ndryshime. Por, zhgënjimi shumë shpejt ia zuri vendin shpresës. Deputeti de jure i Kolonjës Uran Butka; një shef kuadri i ditëve të sotme është kthyer në një figurë groteske që shpesh bëhet objekt humori midis kolonjarëve. Dera e shquar e butkallinjve edhe një ballist e kishte
e të tjerëve. U fol për asistencën masive dhe papunësinë po aq masive, u fol për emigracionin ilegal dhe të rrezikshëm jo vetëm të kolonjarëve por edhe të të tjerëve përmes shumë rrugëzave për jetën. Por ata donin një fjalë që t’u tregonte se të ardhmen. Donin një shpresë, një dritë për të ardhmen. Pyetja e të gjithëve ishte; si do të bëhet, si do të vënë punët.
Socialistët kanë alternativën e tyre, tha që në fillim të fjalës së tij kryetari i partisë socialiste Fatos Nano. Ne nuk mund të pranojmë që djesa dhe mundi i popullit të shpërndorhet e të shkojë dëm nga një grusht njerëzish të paaftë, që të veten punë që kanë bërë në një vit qeverisjeje, është nxjerrja e njerëzve nga puna për motive partiake. Alternativa socialiste është; të rigjallërohet ekonomia, të filloi puna, të nisin investimet, të mos largohet asnjëri nga puna pa i hapur
(Vijon në faqen 4)