27 Korrik 1995 [?]

Mbi 70 fëmijë të vrarë, 200 të zhdukur; 500 gra të veja dhe rreth 2.000 familje pa kulm mbërrijnë në Mostar Më shumë se gjysma e shtëpive, kishave dhe objekteve të tjera janë shkatërruar plotësisht. Mbi 12.000 myslimanë, kroatë dhe serbë kanë humbur të afërmit në luftë. Të vrarë dhe të zhdukur janë edhe 42 mjekë, 57 infermiere dhe 7 farmacistë, thuhet në raport. Në tri ditët e para të qershorit forcat serbe, me sulme të përqëndruara nga tri anë, depërtuan deri në qendër të qytetit. Sipas raportit, serbët i kanë përqëndruar sulmet e tyre në veçanti kundër qendrës historike të Mostarit. Mbi 70 fëmijë të vrarë, rreth 200 të zhdukur, 500 gra të veja dhe 2.000 familje pa kulm, janë disa nga pasojat e luftës në Mostar, të shpallura dje në Gjenevë. Autoritetet e Mostarit të Bosnjës i kanë dokumentuar në një raport të detajuar efektet e luftës gjashtëmujore në këtë qytet. Në këtë dokument prej 35 faqesh, që i është dërguar Konferencës Ndërkombëtare për ish-Jugosllavinë, dokumentohen mbi 1.500 të vrarë e të zhdukur, si dhe shpërngulja e afër 60.000 njerëzve nga ky qytet. Mbi 37.000 të shpërngulur janë larguar nga rajoni i Mostarit qysh prej fillimit të luftës, kurse prej 37.000 banorëve që kanë mbetur aty, vetëm 6.000 janë kroatë e myslimanë. Në raport, po ashtu, thuhet se, përveç vrasjeve dhe shkatërrimeve, serbët kanë kryer edhe dhunë e tortura ndaj popullatës civile. Interesi i të gjithëve është përparimi e zhvillimi i procesit demokratik [?]

Në ditën e dytë, pas 2 muajsh grevë urie, deputeti socialist i Kuvendit Popullor të Shqipërisë, z. Hysen Pulaku, paraqiti, para konferencës së shtypit, një dokument me 43 [?] që vënë në dukje se qeveria demokratike e z. Aleksandër Meksi e ka shndërruar Shqiperinë në shkretëtirë ekonomike. Në fillim, vendi u bë gati për falimentim të përgjithshëm. Mungesat e bukës, të naftës, rënia e prodhimit, papunësia dhe shpërndarja e fondeve pa kriter, u paraqitën si pasojë e politikës së gabuar ekonomike. Në dokumentin e paraqitur, sipas fjalëve të tij, nëse me qeverinë e kaluar janë dëmtuar 20 mijë shtëpi, me qeverinë e re janë dëmtuar ose janë lënë pa strehë mijëra të tjera. Në të njëjtën kohë, ai theksoi se reformat janë bërë pa sens social dhe se populli po varfërohet çdo ditë e më shumë. Në fund u tha se opozita do të vazhdojë të denoncojë këtë gjendje dhe të kërkojë korrigjimin e kursit politik e ekonomik të vendit.

ID informon se, me gjithë protestat e shumta dhe kundërshtimet e qytetarëve, autoritetet vendore po vazhdojnë të marrin vendime pa konsultim të gjerë me publikun. Qytetarët kërkojnë transparencë dhe zgjidhje konkrete për problemet e përditshme, ndërsa institucionet mblidhen dhe diskutojnë në sallat e tyre. Në raportimet e fundit thuhet se tensioni mes administratës dhe banorëve po rritet dhe se kërkesat për llogaridhënie janë bërë më të forta.

NE DITEN E 22 MARSIT VELLAI NE QYTET DIE VELLAI NE FSAT SAEKEMBETA Asnë ka shpirt të bërë pushtet e qeveri në këtë vend. Të gjithë duan të zotërojnë e jo të shërbejnë. Në qytet dhe në fshat problemet po rëndohen. Ka mungesa, ka pakënaqësi, ka padrejtësi. Qytetari ndihet i pambrojtur, fshatari i lënë pas dore. Institucionet premtojnë, por jeta e përditshme mbetet e vështirë. Në ditën e 22 marsit u shpreh qartë se njerëzit presin ndryshim të vërtetë e jo slogane.

Në vend që të merret me hallet e popullit, kryeministri ynë del në skenën ndërkombëtare me fjalime e pozime. Brenda vendit, papunësia rritet, çmimet shtohen dhe shërbimet bien. Qeveria sillet sikur kriza shqiptare të ishte çështje dytësore. Populli pret punë e bukë, jo propagandë. Shkrimi thekson se vendi nuk ka nevojë për spektakël politik, por për zgjidhje reale e të menjëhershme.

Zëvendësministri i [...] ka kundërshtuar publikisht disa vendime dhe qëndrime të mëparshme. Në shkrim vihet në pah kontradikta mes deklarimeve të djeshme dhe të sotme. Autori nënvizon se administrata po lëviz pa drejtim të qartë dhe se konfliktet e brendshme po bëhen publike. Kjo paraqitet si simptomë e një krize më të gjerë politike e institucionale.

[?] 22 Marsit 1992 do të përkujtohet në historinë e pluralizmit shqiptar si dita e triumfit të Partisë Demokratike. Në gazetat e së majtës kjo datë paraqitet si fillimi i katastrofës ekonomike dhe sociale. Në analizën e botuar thuhet se qeverisja e re premtoi demokraci, por solli varfëri, papunësi dhe pasiguri. Krahasimi bëhet me gjendjen e mëparshme dhe me shpresat që qytetarët kishin në atë kohë. Artikulli mban ton polemik dhe ironik ndaj kundërshtarëve politikë.

Na është e vështirë të merremi me problemet e mëdha kombëtare, përderisa në qeveri mungon përgjegjësia dhe serioziteti. Administrata është e ngarkuar me punë, por rezultati mungon. Populli pret ndryshim, por dëgjon vetëm fjalë. Në këto kushte kërkohet ndershmëri, punë dhe drejtësi. SPIRO VASA