Korrupsioni gjallëron tek ata që kanë në dorë licensat e doganat, ndërmarrjet e çmimet, bursat e vendet e punës, vizat e bordet e privatizimit. Korrupsioni bën «krushqi» me pushtetin, jo me të varfërin që s’ka gjë në dorë. Korrupsioni gjallëron tek ata që kanë në dorë licensat e doganat, ndërmarrjet e çmimet, bursat e vendet e punës, vizat e bordet e privatizimit. Korrupsioni bën «krushqi» me pushtetin, jo me të varfërin që s’ka gjë në dorë. Lufta ndaj korrupsionit u përdor me shumë sukses për rrënjosjen e komunizmit. U fol për qindra tonelata ar, para të depozituara në Zvicër, vila luksoze, pritje e përcjellje të kushtueshme, kurime jashtë shtetit, dhe turmat të indinjuara shkatërronin «çgjënien» përpara. Kanë kaluar vetëm dy vjet, e bllokmenët priten të dyshohen, por jashtë flitet më shumë për korrupsionin e sotëm që lulëzon në të gjitha hallkat. Tregtia e firmave, e licensave, rishitja e mallrave të shtetit e pasurisë së ish kooperativave, të fermave, korrupsioni në Ministrinë e Jashtme, në politikën e kuadrit, në dogana, në agjencitë e privatizimit, në drejtorinë e bujqësisë, në degët e bankave... Të zë koka... Edhe atë ku s’ta merr mendja, dikur sektorë të paprekshëm, korrupsioni lulëzon e bëhet më gërryes: në drejtësi e shëndetësi. Mjekët paguhen për operacion në sallat dhe me mjetet e shtetit, mbahen ilaçe stok e shiten të tjera me çmime të larta. Fakte të tilla japin mijëra njerëz sado që ti lëshojë fjalët me besnikëri si automatik zoti Tritan Shehu. Flitet për korrupsion në ushtri. Tregtia me materialet e industrisë ushtarake është më fitimprurëse. Arrin të dorëzojë një firmë 1 milion e 300 mijë dollarë, në një rast e jashtë sportelit, duke i ngatërruar si resto 10 mijë dollarë. Nuk kanë armë magazinat po ka nëpër shtëpi, miliona kapsolla dinamiti disponojnë privatishit tregtarët. Ku janë qindra tonelata kalamidje, gëzhojat e artilerisë, mbeturinat e bakrit, dhe të bronzit?!... Le të vërtetojë kontrolli i shtetit. Korrupsion ka në kulturë: me pasaportat, me vizat e artistëve, të ansambleve. Mos harroni, vetëm nga shitja e një vize të tillë sigurohet milionëshi. Po sa të tilla bëhen përditë? Nuk po flasim për korrupsionin në dogana e në privatizime, ku dëgjon për shuma rrëfe- [teksti vazhdon jashtë kufirit të imazhit] linj? Kaç dembelë e injorantë qenkan të tjertë?! Të rëmbejnë faktet dhe s’ta lënë të thuash diçka për problemin. Korrupsioni lidhet me pushtetin. Varet nga shkalla e përgjegjësisë që ke në aparatin shtetëror. Mund të jesh magazinier, doganier drejtor, polic, ministër e të punosh drejt ose të komprometohesh. Pra, varet nga ç’ke në dorë dhe si e përdor. Shkalla e korrupsionit varet nga forca e ligjeve. Siç e dimë, tani nuk ka as kushtetutë, le më ç’bëhet me ligjet që burojnë prej saj. Prandaj edhe spekullimet gjejnë kohë të lulëzojnë. Korrupsioni varet nga shkalla e ndërgjegjes. Kjo siç dihet quhet naltivet, anakronizëm, dhe mbi gjithçka ka dalë etja për fitim, makutëria, cinizmi. Lufta ndaj korrupsionit varet nga shkalla e kontrollit. Ku është parë që policia financiare, seksioni e kontroll - revizioni, të varen nga Ministria e Financave dhe personalisht nga Genc Ruli? Pikërisht atje ku mund të shfaqet qëndra e korrupsionit, të licensat, tek akcizat, të çmimet, të doganat, kontrollon ai që të bën gjëmën. Kësaj i thonë, vetë zot e vetë shkop. Korrupsioni është karta e djegur kur përdoret me ngjyra partiake. Hajdut e i komprometuar mund të jetë edhe një pëdist, edhe një socialist, edhe një republikan e ballist. Ai nuk lidhet jo me partitë, po as me sistemet shoqërore. Korrupsion ka edhe në Amerikë, edhe në Itali, Mafton të kujtojmë Uotergejtin, tankshënët italiane, para të cilëve është gjë Xhon Megou, skandali Arsidi, vjedhja e Bankës së kursimeve; ekstradimi i Hajdin Sejdisë; arratisja e Anxhakut... Rreziku i korrupsionit është evident për këdo. Besodinum këto ditë me një shok muzikant. E kam hequr nga puna se «ka shërbyer me zell Partisë së Punës». Ra fjala për korrupsionin. - Në të gjithë, tha ai, shumë sinqerisht jemi futur në rrëfimet, [teksti vazhdon jashtë kufirit të imazhit] Purrnaltë, në prag të shkrirjes. Le ta kemi seksionin 1 milimetër apo 1 metër, temperatura të bën të kthyeshëm. – Më sheh mua, vazhdoi ai, ngaqë më sedër kur më thua kompozitor, krijues, por unë ndërmjetësoj në shitjen e xhamave, të sapunëve, po të kem mundësi ndërmjetësoj për drogë, për armë. Do të mundohem të gjej rrugë për të jetuar... Ekonomia e tregut është kuptuar si luftë e organizuar për të fituar ku gjitçka nis nga vetja. Ai që ka ç'të shesë, duke filluar nga pushteti e vendi i punës, sigurisht del më i fituar. Duhet pranuar që përdorimi i kartës së korrupsionit në luftë ndaj socializmit, tani pa pushtet, është përfundimisht i djegur. Skenaristët e huaj, filma të tillë, sido që t'i montojnë e kanë kot se në dimë skenat, aktorët dhe figurantët në shtetin e sotëm. SEDAT BRAJA Kalamidhe, gëzhojat e artilerisë, mbeturinat e, bak-rit, dhe të bronx[it?]!... Le të vërtetoje kontrolli i shtetit. Korrupsion në na-kulturë: me pasaportat, ma-vizat e artistëve, të ansambleve. Mos harroni, vetëm nga shtija e në bordet e privatizimit ku dëgjon për shuma ryshe-tesh që duken të pabesueshme. Kërkohen fakte? Mjafton të shikosh në fizionomi disa nga pushtetarët e sotëm, t'u shohësh veturat që kanë blerë, restorantet, ku hanë, cigaret që pinë, le më kart kreditet për të cilat ka shkruar shtypi i huaj dhe secili e kupton që me rroga ato s'bëhen jo në dy vjet, po as tërë jetën. Sado që të lëvizë kombin në grykë e të marrë poza udhëheqësi Eduard Selami, të gjithë thonë që ai po bën apartament luksoz tre dhoma e një kuzhinë mbrapa muzeut historik megjithëse është tek pullë. Bashkia e Tiranës, pavarësisht se e fsheh, por i di mirë listat e deputetëve dhe të pushtetarëve të sotëm që edhe pse kanë marrë shtëpi kanë «blerë» edhe troje. Vetë shteti, kur vë në ankand hotele, fabrika që kushtojnë që nga miliona e di që s'blihen me paratë e rrogës. Si u bënë brenda dy vjetësh këta para-

- «Rastësitë» e demokracisë shqiptare - Ajo që nuk ndodhi për afro tre vjet e gjysmë pluralizëm politik në Shqipëri, ndodhi pardje në gjykatën e Tiranës. Ç’është minuta, nuk sjell viti, thotë populli. Dhe minuti i ditës së hënë regjistroi dënimin e parë për agjitacion dhe propagandë gjatë kësaj periudhe të shkurtër demokracie. Kështu mund të vlerësohet vendimi i gjykatës për dënimin e një kryetari të një partie të opozitës me 6 muaj heqje lirie. Në të vërtetë vendimi i gjykatës është «i kopsitur» mirë nga ana ligjore. Ai mbështetet në ligje, nëne dhe paragrafë të një kodi penal të kohës së komunizmit. Vetë regjimi komunist që e nxorri këtë ligj zor se mund ta ketë përdorur ndonjëherë atë. Donsdo, regjimi komunist kishte nënën 55 për agjitacion dhe propagandë kundër pushtetit popullor për të likuiduar kundërshtarët e tij politikë. Prandaj nuk i duhej neni 118. Ndërsa pushteti i sotëm që nuk ka në nenin 55, i drejtohet në të njëjtën mënyrë nenit 118. «Fyerje e personalitetit të lartë shtetëror». Shteti ka ligje, gjykatë dhe nenë, nenen kanë paragrafë. Këte e ta thënie Migjeni në skicë me titull «Molla e ndalueme» në vetë tridjetë të këtij shekulli. Neve sot, pas gjashtëdhjetë vjetësh, nuk na mbetet veçse ta kujtojmë këtë shprehje; duke kujtuar njëkohësisht edhe kohën e Migjenit. Dënimi i Hajdet Begirit bëhet vetëm dy ditë pas lirimit me dekret të Milosheviçit, të liderit të opozitës serbe Vuk Drashkoviç. Kjo mund të jetë një rastësi. Por ky fakt nuk më pengon mua që të vendos ngjarjet pranë njëra-tjetrës, ashtu siç edhe kanë ndodhur në të vërtetë. Sepse shumë gjëra po ndodhin ashtu si «rastësisht» në vendin tonë e ne nuk po dimë të bëjmë lidhjen e këtyre «rastësive». «Rastësisht» oficeri shqiptar u vra në kufi me Maqedoninë po ato ditë që kishte filluar ngrica e marrëdhënieve tona me Greqinë. «Rastësisht» prifti grek u përzu nga Shqipëria dy ditë para se të dhjetëfishohej çmimi i bukës në Shqipëri. «Rastësisht» fare «rastësisht» propaganda zyrtare shqiptare përdori fjalorin e luftës së shpallur me Greqinë. «Rastësisht» këto ngjarje kur Parlamenti shqiptar është i sakatuar për arsye të bojkotimit nga tri parti. Dhe të gjitha këto si «rastësi» po ndodhin kur bo-ta po i «lan duart» prej tragjedisë së Bosnjës dhe bër shpët-uar Ballkanin, po mbërrijnë në Maqedoni treqind shpëtimtarët amerikanë. Të gjitha këto, pra, po ndodhin ashtu «si rastësisht». Qe vendimi i gjykatës së Tiranës për dënimin e një kryetari partie është plotësisht absurd edhe nga ana juridike, kjo nuk është aspak e vështirë të vërtetohet. Gjërat janë qepur aq trashë sa që penjtë dallohen lehtë. Prokurori merr inciativën të mbrojë prestigjin e presidentit. Bukuri fort, kjo është demokracia. Dinjiteti duhet mbrojtur. Por është me vend të bëhet pyetja: Sa herë ka ndërmarrë prokurori inciativa të tilla për të mbrojtur dinjitetin e nëpërkëmbur të qytetarëve të republikës së tij? Sepse është fakt që gjatë këtij harku të shkurtër pluralizmit, shumë herë është prekur dinjiteti i njeriut. Nuk ka lexuar më parë prokurori gazetat? Në se nuk i ka lexuar ato; (punë e tij) të paktën mund të ketë dëgjuar në parlament se si derdhen lumë sharjesh e shpifjesh nga më të padëgjuarat ndonjëherë. Pse nuk ka marrë inciativën prokurori? Ku ka qenë deri tani? Në mos edhe parlamentin nuk e ka dëgjuar ndonjëherë, (edhe kjo punë e tij) të paktën mund të ketë parë në një nga emisionet e lajmeve të televizionit shqiptar veprimin e paligjshëm të organizuar në Shkodër kundër jo një individi, por ndaj një partie politike që ka gjysmën e elektoratit në Shqipëri. Nuk i lexoi dot ato parrulla prokurori, për të parë se çfarë shkruhej në to kundër deputetit të Parlamentit dhe një kryetari të një Partie? Po ishin edhe tetë deputetë të tjerë bashkë me të dhe në mes tyre edhe nënkryetari i Kuvendit Popullor që u penguan në mënyrë të paligjshme të kryenin veprimtarinë e ligjshme. Ku ishte prokurori ynë i nderuar? A nuk kishin personalitet për të mbrojtur këta njerëz dhe a nuk ekzistonte për ta neni 118? Të gjitha këto e një mijë e një herë më shumë se këto tregojnë se «inciativa» e prokurorit nuk është inciativë e prokurorit, por e atij që e udhëron prokurorin. Është dëshirë e atij që e ka caktuar drejtësinë shqiptare në gjendjen «zero» me anë të kërcënimeve, shantazheve, presioneve për t’i prerë bukën e fëmijëve. Është inciativë e atyre që duan të përcjelltojnë pushtetin e tyre me anë të frikës. Është inciativë e atyre që të ligjshmërinë e quajnë të paligjshme dhe të paligjshmen e quajnë të ligjshme. Është inciativë e atyre që kanë marrë në dorë të gjitha «inciativat» e pushtetit të popullit në vendin tonë. Ironia do të jetë vetëm në atë se, po të mbetet gjykatësit dhe prokurorit që të firmosën vendimin e dënimit të një kryetari partie në pluralizëm. (Mëshirë për të) Ndërsa «nderin» mund ta marrin ata që (nuk është çudi) do të marrin «inicativën» të lirojnë të dënuarin. Dënimi i kryetarit të PUKSH është dënim i fjalës së lirë në Shqipëri. Ai është një atentat kundër fjalës së lirë në kushtet e një demokracie që bëjmë sikur po e ndërtojmë! Idajet Beqiri është koka e turkut për të trembur të gjithë «pabindurit» ndaj partisë që gë të mbledhin mendjen. Me këtë veprim pushteti i sotëm u thotë atyre: «Mbylleni gojën, boll ju lashtë të llomotisin. Unë kam ende ligjet dhe ju fut në burg. «Dhe kjo logjikë ka kohë që është shfaqur. Sapo Partia Socialiste kërkoi dorëheqjen e qeverisë, kundër kryetarit të saj u ngrit akuza e korrupsionit. Mos ishte i pari Fatos Nano? Jo, ishin para tij Frrok Çupi, Gramoz Pashko, Neritan Ceka; Prec Zogaj, Maksim Haxhia; mocionistët si dhe ata tregojnë një gjë po shijojnë asistencën për arsye të mosbindjes së tyre. Idajet Beqiri mbase e kapërcceu më shumë cakun e mosbindjes dhe e pësoi. Por nuk dimë se ç’përgjigje mund të japë prokurori ynë i nderuar po ta pyesim se, përse nuk e mori inciativën e mbrojtjes së personalitetit të presidentit, kur Sali Berisha, atëherë lideri i PD-së, e akuzoi Ramiz Alinë si agjent të serbëve? Përse nuk e mori inciativën vetë mbrojtësi i të të mbrojtjes e qytetarëve? Kuri po ky Sali Berisha, tani Presidenti i republikës, i akuzoi mocionistët si agjentë të sigurimit të shtetit? Pse ky prokuror nuk e merr inciativën kur presidenti i quan të ligjshëm veprimet e paligjshme në Shkodër? Përgjigje nuk ka, sepse prokurori ynë nuk është i lirë. (Vijon në faqen 4) cmimi ngjarje nën kur Parlamentit shqiptar është i sakuatuar këto ... Të gjitha këto e një linjë e një herë më shumë se këto tregojnë se «iniciativa» e prokurorit nuk është iniciativë e prokurorit, por e atij që e udhëron prokurorin. Eshte dëshirë e atij që e ka çuar drejtësinë shqiptare në gjendjen «zero» me anë të kërcënimeve. (Vijon në faqen 4)

Është rasti i dytë që në fshatin tonë Arapaj të rretheve të Durrësit vijnë ndihmat për familjet e varfëra. Po a i marrin me të vërtetë familjet me gjendje të rëndë ekonomike këto ndihma? Për këtë mund të përgjigjet më mirë kryetari i komunës z. Gëzim Copa dhe kryeplaku i fshatit z. Besnik Abdyl. Kryetari i komunës i ka ndarë ndihmat në interklubin e kantinës së Verës duke u dhënë autorizime atyre që merren me for-cë më përpara bagëtitë apo një banesë me tulla kur u prishën godinat që kishte kooperativa. Përveç kësaj ata që morën ndihma kanë edhe të ardhura të tjera nga pjestarë të familjes që janë të punësuar jashtë e refugjatë. Ndihmat duhet t'i merrnin të tjerët e jo këta. Në fshatin tonë ka fsha-tarë me të vërtetë të varfër si Baj-ram Kacmoli dhe Ymer Kacimoli të cilët me nga 10 familje të papunë, por kurrkush nuk u dha ndihmë. Pse të mos merrnin ndihmë fshatarët të cilët kanë pak tokë, janë me raporte mjekësore dhe me shumë fëmijë. Por, nga këto thënie një herë kryetari i komunës dhe kryeplaku i fshatit. Ata bëjnë si të duan vetë dhe nuk pyesin për njeri. Shqetësimet që kanë krijuar këto dy persona në fshat janë jo të pakta e të vetme por do të vijë koha që vetë fshati, banorët e tij të dëshmojnë si njerës të pash-pirt e të pandërgjegjshëm. Demokracia është drejtësia dhe jo si veproni ju zotërinj, kërkuan që projektilji të rishikohet rijnë. SELIM BREGU

Drejtori i Arkivit të shtetit Luan Malttezi dhe një punonjësja e këtij Institucioni Nevila Nika, njofton BBS në Shqip, tentuan të largohen nga Shqipëria me një sasi të madhe dokumentash. Këto materiale sekrete, rreth 2500 faqe përkasin arkivave sekrete të ish partisë Komuniste të periudhës 1942-43-44 kryesisht, të ambasadës italiane që nuk mundën të tërhiqeshin prej saj si dhe dokumenta të tjera. Ngjarja ndodhi ditën e djeshme, por sipas disa të dhënave pardje ata mundën të largohen nga Shqipëria. «Nuk është sqaruar ende nëse në këtë ikjes kanë mundur të marrin dokumentet në fjalë. Ende nuk ka konfirmim zyrtar për këtë korrupsion apo si mund ta quajmë «vjedhje të historisë në përmasa të mëdha.

Kush duhet t’i «kalkulojë realitetet» z. President? Paragjykimet janë në kokën e shtetit ... Kush duhet t’i «kalkulojë realitetet» z. President? Paragjykimet janë në kokën e shtetit ... Euforia e zgjidhjeve të Marsit të vitit të kaluar e mban ende të ngritur intolerancën dhe xhelozinë politike të pushtetarëve të sotëm. Ky qëndrim nuk është një trill i kësaj stine verë por ka sunduar dhe më parë dhe ka bërë që çdo alternativë të të opozitës, mazhoranca t’i përgjigjet me bujullima. Sipas saj në këtë kusht ajo ka patu dhe ka pas vetes mbështetjen e 60 apo 70 përqindësh të elektoratit të dikurshëm që pa u shkëputur dhe pa u ndarë e mbështetur nga erërat e «politikave të mbrapshta» siç përsëritin me mbërthyer në supet e shteg-tarisë. Thonë se struc fshih kokën në rërë para kundërshtarë-n ndërsa PD-lë për herë të parë në allium vishet me euforinë e «marsit». Nuk duhet të marr këtë si mungesë i ndjenjës nga ana e tyre. Përkundrazi, më shumë e ka, kjo kohë e dik-tatur, ky yzllon në mendjen e interesat? ... Interesat e këtij qëndrimi, në interesën për shtyp, presidenti i Berisha, në një moment të-

22 II kimi dhe medetimi tha se «par-titë politike duhet t’i kalkulojnë realitetet». Domosdo gjith-kush duhet t’i kalkulojë reali-tetet sepse përndryshe do të mbetet jashtë kohe. Dhe nëse kjo nuk merrt se dikë e he-dhur më kot por si një fjalë dhurët e mëncur e presideni-tit, lind pyetja: vallë a i kalku-lojnë realitetet partia në pu-shtet? Të kujtojmë faktin e ka-rsherëm kur në zgjedhjet lo-kale, pas 4 muaj qeverisje të PD, partia në pushtet i ndau votat, të themi për gjysëm me opozitën. Përse, për mishëri ndaj PS-së. Sigurisht që jo, por sepse njerëzit e futur në udhën e vështirë të tranzicionit, pani-në krye të tyre një ekip drej-tues të paaftë, sepse ndjejnë goditjet e era të kamzhikut të reformave, sepse ata u belasua-rën nga syve e shiku nga hak-marrja dhe revanshi, sepse ndje-në demagogjinë e premtimeve të pushtetmbajtësve, sepse kup-tuan pandershmërinë e tyre në vlerësimin e «lumturisë» sepse pa-në intolerancën e tyre ndaj çdo mendimi alternativ, thënë shkurti, sepse pjesërisht ata ishin zhgënjyer. Nisur nga kolandiumi që dha-në zgjedhjet lokale mbi politi-kën e ndjekur a ndikoi ky re-zultat tek partia në pushtet për të ndrequr diçka nga ana e tyre? Aspak. Pasi e kishte ndritur më parë me administra-tën qendrore, partia-shtet mbu-shi administratat lokale ma-partiake të devotshëm të sa-vave? ... Dhe euforian e «Mars-it» bllokoi në rrugë të paligj-shme pushtetin lokal të zgje-dhur me vullnetin e popullit, ashpërsol goditjet me kamzhli-kun e reformave duke i nxhje-tri njerëzit në rrugë, pasi e tri-ti i bëri çmimin e bukës në ve-rën e shkuar, këtë verë 5-en shëmozël me 2, shtoi goditjet antihumane ndaj kundërshta-rëve politikë, aprovoi ligje anti-demokratike, e antikushtetuese, u efua më hapur me bashkë-punëtorët e fashizmit e vrau-rës të njerëzve të thjeshtë, paralizol ekonominë dhe bllokoi reformën e kthën një popull në refu-

Takim me përfaqësuesit e pushtetit lokal - Merrte pjesë prof. Sabit Brokaj anëtar i Kryesisë së PS. Javën e kaluar Komiteti i Partisë Socialiste të rrethit të Vlorës, organizoi një takim pune me përfaqësuesit e saj në pushtetin lokal. Qëllimi i këtij takimi është rritja e efektivitetit të qeverisjes lokale. Pavarësisht nga bllokimi i qëllimshëm që vazhdon t’i bëhet pushtetit lokal nga ai qendror, përfaqësuesit e partisë socialiste, janë totalisht të angazhuar për zgjidhjen e problemeve të halleve të njerëzve. Përfaqësuesit tanë në qeverisjen lokale pavarësisht nëse përbëjnë shumicën apo janë minorancë kanë shpalosur një platformë të qartë qeverisjeje. Zbatimi i ligjit dhe angazhimi për zgjidhjen e halleve të njerëzve janë dy drejtimet bazë të punës së përditshme të tyre. Funksionimi i rregullt i pushtetit lokal vazhdon të pengohet nga mungesa e të ardhurave dhe dhe një buxhet i plotë në kuptimin e gjerë të fjalës. Akoma nuk është bërë ndarja e plotë e pasurisë, midis komunës, bashkisë apo rrethit dhe për rrjedhojë nuk sigurohen të ardhurat e parakëtyre? nga shfrytëzimi i kullotave, i gureve, i lëndëve drusore, nga pasuritë ujore. Sa më shpejt të marrë fund kjo situatë, përmes nxjerrjes së ligjeve, siç është ligji për kullotat e për tjera pasuritë, aq më shpejt do të vihet në eficiencë pushteti lokal, përmes formimit dhe buxhetit të tij. Në mbledhje u qëndrua fort në vështirësitë që i bën konkretisht fshatarësisë për përballimin e ... (Vijon në faqen 2)

Agjencitë private të shtypit dhe personat e autorizuar nga Komiteti Drejtues i Partisë Socialiste në rrethë që tregojnë gazetën «Zëri i popullit» brenda muajit korrik të paraqiten në Administratë me dokumentet përkatëse për të bërë rekordin për gazeta e shtura deri më datë 10 korrik, 1993. Redaksia.