KARTA E DJEGUR E KORRUPSIONIT
Korrupsioni gjithmonë tek ata që kanë në dorë licensat e doganat, ndërmarrjet e çmimet, buxhet e vendet e punës, vizat e bordet e privatizimit.
Korrupsioni bën "kryqin", me pushtetin, jo me të varfërin që s'ka gjë në dorë.
Ajo që duket ndodh para syve të gjithëve, por mbulohet qëllimisht nga drejtuesit më të lartë të shtetit, është korrupsioni. Megjithëse këto 2-3 vjet është folur shumë për të dhe është bërë edhe denoncim konkret i të korruptuarve në poste ministrore, shefi i shtetit mban veshët e mbyllur dhe flet e vepron sikur asgjë nuk ka ndodhur. Më e pakta që mund të pretendohet për gjithë këtë shpërfillje, ose mosveprim ndaj korrupsionit, është se ai po i shërben qëllimit për të bërë një zhurmë të madhe aty ku s'ka dhe ku ajo zhurmë, nga ana tjetër, zë e mbyt zhurmat e bëmat e korrupsionit të vërtetë. Le të verifikojë populli në fjalët e me këto dy fakte:
1) Ilir Hoxha dëshmoi e tregoi haptazi në shtyp se 50 milionë dollarë nga firma italiane "Atriina" dhe 1.2 milionë dollarë nga firma "Levroni" i janë paguar firmës "Shqiponja" të Sali Berishës për aprovimin e kërkesës së tyre për të importuar duhanin në Shqipëri. Ai paraqiti në gazetë kopje të çeqeve dhe u kërkoi autoriteteve shtetërore e gjyqësore të verifikojnë deri në fund. Asgjë nuk u bë. Përkundrazi, si në vend të çuditeshim me mospagimin e organit të lartë të shtetit para një shkeljeje kaq flagrante, u çuditëm me guximin e Z. Sali Berisha që e sulmoi rëndë Ilir Hoxhën dhe e kërcënoi me burg. U quajt shpifje, por askush nuk u përgjigj për pyetjen e thjeshtë: a ka hyrë apo jo kjo shumë në llogarinë e firmës "Shqiponja" dhe kush është pronar i saj? Kaq duhej të bëhej e përfundonte historia. Përgjegjësia kalonte te Sali Berisha, ashtu siç kaloi për Ilir Hoxhën. Sidoqoftë, çështja u harrua jo vetëm nga organet zyrtare. Po aq shpejt u harrua dhe nga shtypi i opozitës, i cili ndërkohë ka zënë t'i bjerë daulles së një korrupsioni që s'është asgjë më shumë se një abuzim i vogël me zyrën, në krahasim me shpërdorimin e pushtetit në nivele kaq të larta. Po ashtu para syve e nën hundën tonë kanë ndodhur a ndodhin edhe korrupsione me marramendëse se ai i duhanit. Të mos e kuptosh këtë ose të bësh sikur s'e kupton, do të thotë se nuk dallon dot malin nga ferrat, ose bën rolin e budallait. Më qartë e më shkurt: korrupsioni është atje ku është vendi i privilegjuar për të prekur me dorë lekë, mallra e benefice materiale, dmth tek qeveria, tek të gjitha organet e saj, tek ndërmarrjet shtetërore, tek bordet e privatizimit, tek bankat, tek policia dhe drejtoritë e doganave. A është e vështirë të kuptohet përse policët e trafikantët, policët e kamerierët, policët e prostituteve, policët e cubat e zakonshëm, politikanët e biznesmenët, drejtorët e doganierët, zyrtarët e emigracionit e tutorët e vizave, qeveritarët e administratorët e privatizimit janë një pjesë e vetëm pjesa e dukshme e një bote korrupsioni? Kushdo e sheh këtë, përveç atyre që bëjnë sikur se shohin. Veçanërisht për ish-presidentin dhe kreun e qeverisë, nuk paraqet ndonjë vështirësi të zbulojnë e të ndëshkojnë korrupsionin. Mjafton të dëshirojnë. Përse nuk dëshirojnë? Sepse vetë mekanizmi i pushtetit që kanë ngritur e ushqen këtë korrupsion. Sepse është i nevojshëm për të mbajtur në këmbë një sistem privilegjesh e lidhjesh klienteliste. Sepse u duhet zhurmë për korrupsionin e vogël që të fshihet korrupsioni i madh.
(teksti pjesërisht i palexueshëm / i prerë në fund të kolonave)[?]