23/05/1993
Original newspaper scan
scroll · drag · double-click

Zëri i Popullit

23 maj 1993

REFLEKSION I DITËS: KREERET E PARTISË DEMOKRATIKE DHE QEVERITARËT E SAJ BASHKËPUNËTORË TË HAJDIN SEJDISË...

- Dokumentat na çojnë deri në kabinetin «Meksi». Por fundi nuk është aty. Fijet e bashkëpunimit shtrihen edhe më gjërë. - Ilir Hoti dhe kambialet e tij një degëzim tjetër nga ku mund të shkohet në vatrën e korrupsionit. - Presidenti i Republikës ende nuk është prononcuar!... Përse hesht? Korrupsioni përballë ligjit. Mu kujtua ky cikël televiziv ndërsa shfletoja para disa ditësh fletët pa fund të një dosjeje me dokumenta, ku provohen lidhjet e drejt për drejta të Hajdin Sejdisë me qeveritarët e sotëm të Partisë Demokratike. Disa prej tyre janë publik uar. Shumë të tjera presin mbathjen dhe kohën e tyre. - Dokumentat na çojnë deri në kabinetin «Meksi». Por fundi nuk është aty. Fijet e bashkëpunimit shtrihen edhe më gjërë. - Ilir Hoti dhe kambialet e tij një degëzim tjetër nga ku mund të shkohet në vatrën e korrupsionit. - Presidenti i Republikës ende nuk është prononcuar!... Përse hesht? Korrupsioni përballë ligjit. Mu kujtua ky cikël televiziv ndërsa shfletoja para disa ditësh fletët pa fund të një dosjeje me dokumenta, ku provohen lidhjet e drejtpërdrejta të Hajdin Sejdisë me qeveritarët e sotëm të Partisë Demokratike. Disa prej tyre janë publikuar. Shumë të tjera presin mbathjen dhe kohën e tyre. Opinioni publik po e mëson të vërtetën dhe do ta mësojë akoma më mirë në ditët e ardhshme, për të parë se cilët janë mashtruesit dhe spekullantët e vërtetë, për të njohur kështu fytyrën e autorëve të korrupsionit për të cilin po flitet aq shumë. Akuzohet në mënyrën më të paskrupullt Partia Socialiste sulmohet në mënyrën më rrugaçe Kryetari i saj dhe deputeti i Kuvendit Popullor Fatos Nano duke dëshmuar edhe një herë se rrugaçët nuk dinë asnjë lojë gjuhë përveç zhargonit të tyre. Ndërrohen maskat e buzëqeshjes në fytyrat e mufatura të njerëzve manekinë, a thua se ky popull nuk qenka në gjendje të dallojë hajdutët, mashtruesit, spiunët, njerëzit e lepirë. Mëranë të kohëve moderne! Mos mendoni se u bëtë më të ... T’ju informojmë më hollësisht edhe për këtë linjë tjetër korrupsioni. Vazhdojmë më tej. Është publikuar një dokument “nënshkruar nga një Gazim Kalaja dhe Sami Karriqi ku bëhet presion deri edhe me grevë, vetëm e vetëm që të krijohet banka e përbashkët me Hajdin Sejdinë. Mund të justifikohesh kjo me shkallën e njohjes. Është logjikë e pranueshme, po përse duhet bërë presion me grevë? Ç’është gjithë kjo këmbëngulje? Apo sepse kështu urdhërohej? Dhe qeni atë ku ha atje e leh dhe hotë populli. Po ndërsa sindikalistët grevistë «nuk e njihnin mashtruesin Hajdin» nuk mund ta themi këtë për qeverinë «Meksi» anëtarët e së cilës kanë nuhatur je të veçantë. Ata jo se nuk e njohin Hajdinë Sejdinë, por i shihin të detyruar t’ia plotësonin kërkesat se kishin hyrë në vallen e tij. Është kjo arsyeja që e ndihmuan pastaj të largohet qetë-qetë për në Zvicër, duke sajuar një truk televiziv me pran-ga në duar. “Komedinë?... Por faktet nuk mbeten në ka- ... bën përjashtim edhe vetë Eduart Selami apo Sali Berisha. Ilir Hoti dhe ata që janë pas tij... Dikujt mund t’i duket e rastësishme vënia e Ilir Hotit në këtë shkrim. Por nuk është ashtu. Linja Sejdia - Kabineti «Meksi» është vetëm njëra nga ato qindra fije të merimangës së korrupsionit e cila qëndron e pakëputur vetëm ngaqë pushtetin e ka PD-ja dhe ngaqë organet e drejtësisë nuk i lenë të pavarura në punën e tyre. Por kjo gjendje nuk do të zgjasë shumë për fatin e mirë të Shqipërisë dhe të vetë qeveritarëve. Por le t’i referohemi interprelancës me Ilir Hotin. Besoj të gjithë e kanë vënë re se sa i mekur ishte Guvernatori nga zëri, sa i hequr që në fytyrë. Por tek ai të bënte përshtypje edhe diçka tjetër. Nuk kishte veshur kostumet tradicionale që vesh kur del në televizor. Sepse ato reflektojnë, tregojnë se janë blerë me çmim të lartë. Ai nuk kishte në gjisht as unazën e florinjtë me rreth të gjë- Hotin. Sepse ai për të shpëtuar veten, do të tregonte fajtorët e vërtetë. Kjo që shpreha ngjan vërtetë si guha e «RD-së» por nuk është krejt ashtu. Sepse nuk ka tone urdhëri. Drejtësia, ligji dhe opinioni Është shkruar e thënë mijëra herë se shteti demokratik është shteti i së drejtës. Por se si mund të ketë shtet të së drejtës pa organe të pavarura të drejtësisë këtë vetë të përditshmet e dinë. Kërkojmë t’i mbushim mendjen botës për një gjë të cilën shqiptarët nuk e ndjejnë. Sepse organet e drejtësisë janë më të fyera, më të diskriminuarat, më të nënshtetnuarat. Nuk po bëj diferencime në emëra sepse si përfaqësues dhe mbrojtës të ligjit për mua janë të gjithë njësoj. Sigurisht, ka midis tyre fajtorë dhe njerëz të korruptuar, ushtarë të verbër dhe kursantë me sy të hakërruar, por shumica janë ndërshëm, janë të vetëdijshëm për ligjin dhe punën e tyre, por ç’të bëjnë?... Buka e fëmijëve i detyron të ... heshtin. Por sa kohë do të heshtin? Sa kohë do të bëhen ortakë me ata, që nuk dinë ç’është ligji? Tu takon atyre të zgjidhin, por ndeshen të pafuqishëm për të përballohen me ligjin për të mbrojtur drejtësinë, të pakët në mos e shkelin atë deri në atë masë sa të japin llogari nesër. Të li të në fajtorët pa bashkëfajtorë se do të jetë më lehtë në evidentimin e tyre kur të fitojë vërtetë shteti i së drejtës. Sa për ata që udhërojnë, sa për ata që mbrohen nga postet që kanë dhe jo nga ndershmëria e tyre, të mos bëhen merak. Eshtë një e mirë që po nënshkruhen edhe marrëveshjet e ekstradimit, veç do të qe më mirë akoma të nënshkruhej marrëveshja e tillë edhe dhe SHBA-së. E vërteta është që, por nuk mbytet. Kur u arrit të numërohen kafetë që janë pirë për 50 vjet në shtëpinë e Enver Hoxhës, kafetë e dy vjetëve numërohen shumë më lehtë. Veçse nuk do t’i numërojë partia, por ligji, drejtësia e vërtetë e shtetit demokratik. LUAN M. RAMA veç leprës. Mijëra mençur dhe më të ndershëm nga ç’jeni qenë dhe nga ç’ju njohin tani që keni marrë nga një kolltuk ku vetëm prapanicën keni tuajnë. Keni mbetur po ata që keni qenë për fatin e keq tuajnë dhe ca më tepër të vendit dhe demokracisë. Nxorrët në Parlament Blerim Çelën i lexoi një raport që nuk e kishte përgatitur vetë. Puna juaj. Por... Donit të vinit vetulla dhe nxorrët sytë. Sepse lidhjet tuaja me Hajdin Sejdinen janë më të vjetra. Trimi kujtesës. Kujtoni pjatat që keni boshatisur në vilën e Valiast, ashtu siç e dini që atë e financonte vetë Hajdin Sejdia. Megjithatë doni dokumente. Dhe ne ua dhamë. Ju bëni të paditurin. Por e vërteta është se bashkë me grevën e minatorëve të Valiast Hajdin Sejdia dhe miqtë e tij kanë financuar edhe grevën e punëtorëve të fabrikës së çelqit, të cilët më 22 mars 1992 u organizuan po me dollarët e Hajdinit, por që në të vërtetë janë dollarët e shqiptarëve në Itali ku pushuan plot 17 ditë. Në numrat e ardhshëm do njeriun Hajdane Sejdajmë, por i shihni të dyshuar t’ia plotësoni Zvicër, duke sajua një trik televiziv me pranga në duar. Ç’komedi?... Por faktet nuk mbeten në kabinetin Meksi! Ato shkojnë e bëjnë gjykimin më pak të duruar, dhe në numërata e ardhshëm do të mësoni gjithçka. Veçse tani për tani vetëm do mësoni. Sepse Partia është në komandë dhe shteti i sotëm shërbëtor i saj. Prokuroria po shqyton materialin e paraqitur nga Kontrolli i Shtetit. Nuk po nxjerr het, megjithëse Eduart Selami, është shprehur bashkë me tufën e tij “për krehun e mafias së kuqe”, “për hajdutët me emër”, “për vjedhësit e dollarëve” etj. “Zoti Selami është dalë i mirë dhe me kulturë, por jam i detyruar t’i kujtoj se një person mund të cilësohet hajdut apo vjedhës vetëm pasi të jetë deklaruar i tillë nga organi kompetent. Po i drejtohemi atij si kryetar sepse sepse mendoj që nuk e ka humbur akoma vetëdijen dhe aftësinë për tu orientuar drejt pas ngetëve gazmore të hotel «Dajtit». Gjykata është organi i vetëm kompetent që në bazë të ligjit ka të drejtën të gjykojë dhe të deklarojë fajtor një person në qoftë se ai rezulton i tillë. Nga kjo ligjësi nuk bën përjashtim as Fatos Nano ashtu siç nuk shpifnin ... Hajdane Sejdajmë, por i shihni të dyshuar t’ia plotësoni Ç’komedi?... [Teksti në këtë kolonë është pjesërisht i palexueshëm dhe i ndërthurur me vazhdimin e kolonave fqinje.] e dollarëve” etj.

U dhimbset populli, apo u dhimbset pushteti?

Në propagandën intensive të pushtetarëve të sotëm dhe të shërbëtorëve të tyre për të “shpjeguar” korrupsionin në lëvrimin e ndihmave së emergjencës nga qeveria Nano, apo nga vetë Fatos Nano, operohet shumë edhe me shprehjet: «Populli i uritur» «tëmijët e populli i uritur», etj., etj. A thua pushtetarëve aktualë i dhimbset vërtetë populli dhe «tëmijët e popullit», apo u dhimbset pushteti i tyre që prej kohësh ka marrë të çara të pariparueshme? Në propagandën intensive të pushtetarëve të sotëm dhe të shërbëtorëve të tyre për të “shpjeguar” korrupsionin në lëvrimin e ndihmave së emergjencës nga qeveria Nano, apo nga vetë Fatos Nano, operohet shumë edhe me shprehjet: «Populli i uritur» «tëmijët e popullit i uritur», etj., etj. A thua pushtetarëve aktualë i dhimbset vërtetë populli dhe «tëmijët e popullit», apo u dhimbset pushteti i tyre që prej kohësh ka marrë të çara të pariparueshme? Ka të ngjarë që të jetë kjo e dyta. Le të arsyetojmë pak, duke u mbështetur në argumente. Vërtet populli ishte i uritur në kohën e Qeverisë Nano. Edhe ndihma e akorduar nga qeveria italiane, synonte shuarjen e kësaj urie. Përse në atë kohë Partia Demokratike, si opozitë e atëhershme, nuk bëri përpjekje për të zbuluar «korrupsionin» që kërkon të zbulojë sot? Dy alternativa ka. Ose ajo i shihte me xhelozi këto ndihma, si pengesë për të marrë pushtetin në zgjedhjet e 31 marsit, ose ajo nuk gjente apo nuk donte të gjente fakte për të ashtuquajturin korrupsion. Sidoqoftë që atëherë asaj më tepër i interesonte pushteti që duhej të merte, sesa populli që po vuante nga uria. Populli ynë nuk ishte i ngopur as disa muaj më vonë. Eksodi i korrikut e vërtetoi këtë gjë. Ndihma tjetër e akorduar nga qeveria italiane, në kuadrin e ndihmës nga Komuniteti evropian, ishte përsëri një përpjekje për të shuar urinë e popullit tonë. Por si u prit kjo ndihmë me falas, që arrinte shifrën 30 milionë dollarë në muaj e që do të vazhdonte muaj me radhë nga Partia Demokratike? Në një takim që pati Kryeministri Ylli Bufi me përfaqësues të partive politike më 18 korrik 1991 ku nga Partia Demokratike merrnin pjesë zotërinjtë Azem Hajdari dhe Eduard Selami, përsa i përket çështjes së ndihmave të akorduar nga Italia, nga këto të fundit pati vetëm deklarata apo objeksione. Azem Hajdari: «Do të ... ... tijen e «Pelikantit» në Shqipëri. Në një mukt të pranojmë që me fukarallëkun tonë të lejojmë të vinë ushtarë italianë që mund të ngacmojnë motrat tona. Po nuk i larguat urgjentisht ata, në do t’i dëdhim në det. Dhe 1920-ta do të duket lule». Gati-gati zoti Hajdari po thoshte atë që kishte thënë më kohë E. Hoxha: «Edhe bar do të hamë, por dorën kujt nuk do t’ia shtijmë». Pas shqarimeve të kryeministrit Bufi se edhe në vendet e tjera të botës për ndihmat e emergjencës praktikohët lëvrimi i tyre me anë të raporteve ushtarake të parapijavës, zoti Eduard Selami, që në atë kohë rrinte si manar i Azem Hajdarit, me një qëndrim (apo naivitet politik) të admirueshme theksoi: «qeveria italiane nuk e ka ndihmuar Partinë demokratike në fushatën elektorale të 31 Marsit». Edhe një herë shtrohet pyetja: Partisë Demokratike i dhimbset populli i uritur apo pushteti që nuk e çikë rrënjë ende plotësisht? Vështirë se i dhimbset populli. Përndryshe nuk do të hi-dhte vickla për ndihmën italiane. Vështirë si i dhimbset edhe qeverisë pushteti i atëhershëm në Qeverinë e Stabilitetit, ajo kishte gati gjysmën e ministrave të vet dhe të aleatëve të saj. Asaj i dhimbsej vetëm një gjë: «Pse nuk e morën tërësisht pushtetin që më 31 mars». Edhe sot e kësaj dite populli nuk është i ngopur. Madje, ai flet me vete kur s’po sonis me rrogat e sotme e sëmote me asistencën e sotme me papunësinë e sotme, me çmimet e sotme të liberalizuara. Edhe pse pushtetarët e sotëm e dinë këtë realitet edhe pse zoti Selami përpiqet të argumentojë të kundërtën në Konferencat e shtypit apo deklarata të tjera, ata kanë një dhimbje të madhe. Kanë dhimbjen e krizës së pushtetit. Përpiqen ta kalojnë këtë dhimbje duke mos folur për urinë e sotme të popullit, por duke i treguar urinë e djeshme e të pardjeshme. Ata kërkojnë fajtore imagjinare për të mbuluar fajet e tyre. ALTIN ÇOBA

Ambasadori me paruke

Një «ambasador» a nëpunës ambasade që hiqet si ambasador jo rrallë është gjendur duke bisëduar me hallexhinjtë shqiptarë. Çfarë të bëjë i shkreti «ambasador», Shkëlqimi i buzëqeshjeve me pak shkallë?! Është bërë refleks, për seriozin, me një fjalor të çun-gjar, den duku i hapur, por më i hapur e më i kuptueshëm që qenë dhe shenë nën takimet misteriore... Se çfarë kurdisej ai në takimin e paradokohshëm në Vlorë (sheshinrazë) e di dhe ata që e kanë pasë veshur me kostum të zi dhe me paruke. Sa poshtë paskësh rënë diplomacia që përfshaqen! Veç duhet të dijë vë ambasador» e shunë shpesh do t’ia heqin paruken, shumë shpejt do i realizohet ajo që ka thënë një ish-deputet «person» [pjesërisht e palexueshme]. PYTRIT JONI

Një shqiptar misterios kërkon 1, Sejdinë në Zvicër

Nga Zvicra na bëjnë të ditur se këto ditë atje është parë një njeri i çuditshëm i ardhur nga Tirana. Ai kërkon me çdo kusht të takohej me zotin Hajdin Sejdiën. Çdoja e këtij njeriu misterioz ngjalli mjaft dyshime e thashetheme. Disa e morën këtë njeri si person të dërguar si nga kush me qëllime jo të mira ndaj Sejdisë. Disa të tjerë thonë se ai është i dërguar me mision të posaçëm nga Qeveria Demokratike për t’i kërkuar Hajdin Sejdisë që ashtu siç e ndihmoi atë kjo qeveri për t’ia mbathur nga Shqipëria pa u hyrë asnjë gjë në këmbë, ashtu ta ndihmojë edhe ai sot Qeverinë për t’i hequr qasaj takun nga fyti. Rezidenti

«Qeveria» e Kurt Kolës

Mbi bazën e një urdhëri të Qeverisë nr. 2320, datë 4. 9. 1992 të pasuar me një tjetër të Bashkisë së qytetit të Tiranës, shoqata e të dënuarve e të përndjekurve politikë është vendosur në një godinë të veçantë në «Urgjencën e besantit». Kjo shoqatë disponon plot 12 zyra dhe një sallë 200 vendëshe. Krahas saj (pra brenda godinës) janë sistemuar edhe Shoqata e pensionistëve të Shqipërisë, shoqata e Miqësisë Shqipëri-Amerikë, dhe shoqata e Miqësisë Shqipëri-Rusi. Këto të fundit janë futur mbi bazën e kërkesave të mbajnë nr. 2920 dhe 3038, datë 7. 9. 1992 të cilat i ka bërë Bashkia e Tiranës. Mirëpo kryetari i shoqatës së të dënuarve dhe të përndjekurve politikë, zoti Kurt Kola, ka «qeveri-në» e tij. Ai ka vendosur të nxjerrë në rrugë tre shoqatat e mësipërme, duke u përdorur edhe kërcënimin si mjetin më «demokratik». Ai si nuk ia arrin dot qëllimit me lajmërime e paralajmërime, me datën 18 maj vendosi t’u vërë katër zyra nga një kërcënim për më mos u hapur më. Të tria shoqatat aktualisht janë pa zyra sepse «akuedra» Kola nuk ka ndërmend t’i lëshojë. Drejtuesit e zyrave të uzurpuara nga zoti Kurt janë ankuar në qeveri e në Bashki, por deri tani kanë marrë përgjigjen «do të merremi me këtë zgjidhjen e problemit». Po ku pyet Kurt Kola i cili, siç thamë ka «qeveri» më vete dhe nuk do të dijë më në botë për ligje kur në Shqipëri nuk ka njeri t’i zbatojë? DRITAN PRISHTA