- Ligji për bujqësinë pa aprovimin e ministrit të Bujqësisë - Ahnori “argumenton” se po nuk u miratua ligji nuk do mbushej buxheti, pra do t’u ulët rroga deputetëve Së ju kam folur fare? Kaq të zhurmëshme ka qenë dita e djeshme në parlament sa vështirë mund të ndiqte kush kronologjinë e diskutimeve mbi projektin e ligjit për bujqësinë të propozuar nga qeveria. Argumentet e PD mbi këtë ligj po zëvendësohen nga emocioni, ironia dhe përpjekjet e dukshme për ta paraqitur çështjen ndryshe nga sa është. Deputetët e opozitës në këtë situatë kanë vite që flasin e dëgjojnë nga parlamenti deri në lodhje se ky është projektligji i qeverisë së shumicës, që ministri i Bujqësisë, atë e ka hartuar e mbështetur dhe pra në rast se ai bie poshtë, ministri duhet të japë dorëheqjen. Kurse kjo e fundit nuk po ngjet. Në të vërtetë ndodhi e kundërta. Ministri i Bujqësisë në fjalën e tij të djeshme në parlament nuk e mbrojti projektligjin, por deklaroi se ai kishte vërejtje të shumta dhe nuk i kishte miratuar. Ministri tha se drafti i paraqitur nuk mban përgjegjësinë e tij dhe se shumë nene nuk janë përpunuar sipas sugjerimeve të dikasterit që ai drejton. Kjo shkaktoi habi dhe reagime të shumta në sallë. Në vazhdim deputetët e shumicës u përpoqën ta mbrojnë qeverinë duke e paraqitur situatën si një mosmarrëveshje teknike, por opozita e quajti rast të rëndë të shpërfilljes së parlamentit dhe të procedurave ligjore. U tha se nuk mund të sillet për votim një ligj që nuk është aprovuar nga ministri përgjegjës. Në këtë klimë ndërhyri Ahnori, i cili “argumentoi” se po nuk u miratua ligji, nuk do të mbushej buxheti dhe si rrjedhim do të uleshin rrogat e deputetëve. Kjo fjali u prit me ironi dhe protesta. Debati vazhdoi me tone të ashpra dhe me ndërprerje të shpeshta. Përfaqësues të opozitës theksuan se qeveria po e trajton parlamentin si noter të vendimeve të saj dhe jo si institucion vendimmarrës. Ata kërkuan që projektligji të tërhiqet dhe të sillet sërish vetëm pasi të jetë shqyrtuar e miratuar sipas rregullave. Nga ana tjetër, shumica këmbënguli se ligji është i domosdoshëm për sektorin dhe për të ardhurat e buxhetit. Seanca u shoqërua me tension dhe me akuza të ndërsjella për manipulim e presion politik. (vijon në faqen 3)

Platformë evropiane për marrëdhëniet me Shqipërinë A. FTESE PER REALIZEM Nga politika e rrugës, te rruga e politikës Vrojtime të zhdrejta mbi të djeshmen dhe të sotmen që po përjeton shoqëria shqiptare dhe veçanërisht politika shqiptare. Ka mjaft argumente dhe tregues për të kuptuar se shmangia e dialogut të organizuar dhe kalimi i energjive në rrugë, në demonstrime, në tensione dhe në përplasje, e dëmton vetë procesin politik. Kjo është një ftesë për realizëm, për të kuptuar se shoqëria shqiptare ka nevojë për institucione të forta dhe jo për improvizime të vazhdueshme. Në këtë këndvështrim, marrëdhëniet e Shqipërisë me Evropën nuk mund të ndërtohen mbi retorikë boshe. Ato kërkojnë standarde, përgjegjësi, respekt për ligjin dhe kulturë kompromisi. Politika e rrugës mund të prodhojë bujë dhe emocione të çastit, por nuk ndërton shtet. Rruga e politikës kalon nga parlamenti, nga partitë, nga media dhe nga qytetaria e përgjegjshme. Vetëm aty mund të krijohet një platformë serioze për marrëdhëniet me Shqipërinë. Nëse forcat politike nuk reflektojnë, vendi rrezikon të mbetet peng i krizave të përsëritura. Ndërsa nëse zgjedhin dialogun, Shqipëria mund të dalë nga rrethi i konfliktit dhe të fitojë më shumë besim në arenën evropiane. (vijon në faqen 3)

Greva e urisë mori fund, falë ndërhyrjes së Kryetarit të Komisionit të Rendit në Kuvendit Popullor. Në mbështetje të kërkesës sonë për zbatimin e ligjit, u prononcuan qartë deputetë të ndryshëm, të cilët shprehën mendimin se shteti duhet të marrë në mbrojtje njerëzit që kërkojnë zbatimin e tij. Vetëm në këtë mënyrë mund të ruhet besimi i qytetarëve te shteti dhe te drejtësia. Protestuesit theksuan se greva nuk ishte zgjedhja e tyre e parë, por një mjet i detyruar përballë neglizhencës së institucioneve. Ata kërkuan që organet kompetente të veprojnë pa vonesë dhe të garantojnë të drejtat e tyre. Sipas tyre, askush nuk duhet të ndëshkohet pse kërkon zbatimin e ligjit. Në deklarimet e djeshme u vu theksi te nevoja për përgjegjësi institucionale dhe për shmangien e çdo forme presioni. Çështja ka ngjallur interesim publik dhe pritet të ndiqet më tej. (vijon në faqen 3)

Lajmi për arrestimin e zotit Agim Dema u bë i njohur më 11.2.1994 nga qendra e shtypit. Pas denoncimeve dhe debateve publike, ky arrestim u komentua gjerësisht si pjesë e një klime të tensionuar politike. Në reagimet e para u kërkua që organet përkatëse të sqarojnë menjëherë bazën ligjore të arrestimit dhe të shmangin çdo veprim arbitrar. Sipas deklarimeve të bëra, çështja ka tërhequr vëmendjen e opinionit publik dhe të forcave politike, të cilat kanë kërkuar transparencë dhe respektim të procedurave. U theksua se drejtësia duhet të veprojë mbi prova dhe jo mbi motive politike. Në të kundërt, arrestime të tilla vetëm sa thellojnë mosbesimin dhe polarizimin. Pritet që në ditët në vijim të jepen sqarime më të plota për këtë rast. (vijon në faqen 3)

Pas Konferences se II-te RRETH E AKTIVITETIT TE PARTISE - Në pamje të parë konferenca e djeshme pati tone të ashpra, por ajo nxori edhe nevojën për një analizë më të thellë të veprimtarisë së partisë. Diskutimet u përqendruan te organizimi, marrëdhëniet me bazën dhe roli i strukturave drejtuese. U fol për nevojën e forcimit të debatit të brendshëm, të shmangies së formalizmit dhe të afrimit më të madh me interesat e anëtarësisë. Disa diskutantë ngritën shqetësime për mungesën e qartësisë në orientime dhe për dobësi në komunikim. Të tjerë theksuan se partia duhet të jetë më aktive në jetën publike dhe më e ndjeshme ndaj problemeve sociale. Konferenca pritet të pasohet nga hapa organizativë dhe nga një rivlerësim i prioriteteve. (vijon në faqen 3)

RESPEKTIMI I TË DREJTAVE TË NJERIUT SEKSIONI 1 - RESPEKTIMI I INTEGRITETIT TË PERSONIT, I PËRFSHIRË LIRINË A. Nga vrasjet politike ose vrasja e tjera (jashtëgjyqësore) Përfytyrimi i fundit dhembshëm? ishte natyrisht ai i fajit të Lajbalit për vrasjen e punëtorit të Lëvizjes... [?] në verën e vitit 1993. Ky akt brutal, që ndodhi me 6 gusht 1993, tronditi opinionin publik. Në raport thuhet se rasti vazhdon të ngrejë pyetje për përgjegjësinë e organeve shtetërore dhe për nivelin e mbrojtjes së të drejtës për jetën. Raporti përmend edhe episode të tjera të dhunës, mungesën e hetimeve të plota dhe klimën e frikës që shoqëron kundërshtarët politikë. Po ashtu vihet në dukje se respektimi i integritetit të personit mbetet një provë e rëndë për institucionet shqiptare. Në tekst nënvizohet se liria dhe siguria e qytetarëve nuk mund të garantohen pa një sistem drejtësie funksional dhe pa përgjegjësi politike. (vijon në faqen 3)