DEKLARATA QË NGJALLIN FRYMËN E INTOLERANCËS, HAMARRJES DHE ARMIQËSISË
BERISHA DEKLARON: “...” Kërkësi parimi lëseren e ndërtit nga armëqë ianë nga Partia Komuniste Shqiptare, nga ambasada italiane që u shndrrua në një seksion të Partisë Komuniste “La Stampa”, dt. 24 shkurt 1994
MEKSI DEKLARON: “Unë mendoj se opozita e vërtetë në Shqipëri nuk ekziston. Ka kundërshtira, ka të hëni, dhe urriqe.”
(intervistë dhënë “Zërit të Amerikës”, më 21.3.1994)
Pas deklaratave të Sali Berishës dhe Aleksandër Meksit ku opozitarë etikëtohen si armiq, prokuroria e Tiranës kërkon 14 vjet burg për kryetarin e Partisë Socialiste dhe deputetin Fatos Nano.
Rrethi kryesore deklarative janë opinionet e tyre Luan Hajdaraga, Nori[?]an Gala, Sabri Godo, Skënder Gjinushi dhe Idajet Beqiri.
Në numrin e djeshëm të këtij organi, ditën e tërheqjes nga akuzat, ne nënvizuam: “Në qoftë se kjo është pafajësia, çfarë mund të jetë faji?”, në lidhje me pozicionin e ndërmarrë nga prokurori i çështjes dhe kërkesën e saj për dënim.
Në të njejtën kohë ne shtruam pyetjen se ç’do të ndodhte me deklaratat e zyrtarëve të lartë të shtetit dhe të politikës shqiptare të cilat nxisin urrejtje politike e armiqësi dhe çojnë në klimë përndjekjeje ndaj kundërshtarëve politikë.
Javët e fundit, në të përditshme të huaja dhe në qarqe diplomatike është folur me shqetësim për ashpërsimin e klimës politike në Shqipëri. Ajo që ne po e shohim sot po vërteton se ky shqetësim nuk ishte i pabazë.
Deklaratat e presidentit Sali Berisha dhe të kryeministrit Aleksandër Meksi, të cilat i kemi cituar më sipër, janë shembulli më i qartë i një fryme përjashtuese dhe agresive ndaj opozitës.
Kur opozita quhet armike, kur kundërshtari politik barazohet me dhunën apo me anti-shqiptarizmin, atëherë hapet rruga për veprime që nuk kanë lidhje me shtetin ligjor.
Kërkesa e Prokurorisë së Tiranës për 14 vjet burg ndaj kryetarit të Partisë Socialiste, Fatos Nano, duket se vjen në këtë klimë politike.
Ky zhvillim ngre pyetje serioze për pavarësinë e institucioneve dhe për të ardhmen e pluralizmit në vend.
Shqipëria ka nevojë për dialog, për respekt ndaj mendimit ndryshe dhe për standarde demokratike, jo për gjuhë armiqësie.
Shënim: një pjesë e tekstit në faqe është e paqartë në figurë dhe është transkriptuar me pasiguri.