- kushtetutën nuk e duan pushtetarët, nuk e do PD-ja, nuk e duan deputetët e saj prandaj e zvarrisin atë për në kalendat greke DEKLARATË E GRUPIT PARLAMENTAR TË PS (Mbylli punimet më 16 qershor 1993) Qëndrimi i përbashkët i mazhorancës dhe i opozitës për hartimin e një kushtetute të re paraqitet kushtëzueshëm në shërbim të procesit të demokratizimit dhe të zhvillimit pluralist të vendit tonë. Partia Socialiste e ka kërkuar pareshtur me përgjegjësinë e opozitës këtë domosdoshmëri, por gjithnjë ka ndeshur në pengesa të sajuara nga pushteti. Në fund të vitit 1992, me nismën e marrë nga ne, u ngrit grupi i posaçëm parlamentar për hartimin e një projekti të ri kushtetues. Puna e tij u ndërpre arbitrarisht nga drejtuesit e Kuvendit. Që në fillim, grupi ynë parlamentar dhe Partia Socialiste kanë shprehur rezervat serioze për mënyrën sesi po zhvillohej ky proces dhe për përpjekjen që kushtetuta të kthehej në instrument partiak. Për ne kushtetuta duhet të jetë kontrata themelore shoqërore, garantuese e lirive dhe të drejtave të qytetarëve, e ndarjes dhe balancimit të pushteteve, e shtetit juridik dhe e alternativës demokratike. Kuvendi i Shqipërisë dhe organet e tjera kushtetuese nuk mund të sillen si pronë e një partie apo e një njeriu të vetëm. Në këtë kuptim, ne kemi kundërshtuar çdo prirje për centralizim të pushtetit ekzekutiv dhe për dobësim të kontrollit parlamentar. Kemi denoncuar gjithashtu përdorimin selektiv të ligjit, përjashtimin e opozitës nga vendimmarrja dhe tentativat për t'i imponuar shoqërisë një kushtetutë pa konsensus. Hy proces demokratik nuk mund të përfundojë me sukses pa pjesëmarrjen dhe mirëkuptimin e forcave politike kryesore, pa dëgjuar zërin e grupeve shoqërore, të specialistëve dhe të publikut. Prandaj ne kërkojmë që diskutimi kushtetues të bëhet transparent, i hapur dhe i çliruar nga presionet e ditës. Vetëm kështu mund të sigurohet një tekst që t'i shërbejë Shqipërisë për shumë vite. Projekti i kushtetutës nuk duhet të jetë një akt propagande, por një dokument serioz i shtetit dhe i qytetarëve. Çdo vonesë e qëllimshme, çdo shmangie e debatit të vërtetë, çdo tentativë për ta mbyllur këtë çështje me urdhër politik është e dëmshme për vendin. Zvarritja për në "kalendat greke" është dëshmi se ata që sot qeverisin nuk e duan një kushtetutë moderne, sepse një kushtetutë e tillë do t'u vendoste kufi ambicieve të tyre. Prandaj themi se kushtetutën nuk e duan pushtetarët, nuk e do PD-ja, nuk e duan deputetët e saj. Qytetarët shqiptarë kanë nevojë për një rend kushtetues të qartë, për institucione të besueshme dhe për rregulla loje të pranuara nga të gjithë. Në këtë frymë, Grupi Parlamentar i Partisë Socialiste riafirmon vullnetin e tij për të kontribuar në një kushtetutë të re shqiptare, demokratike, pluraliste dhe evropiane.

Sivjet do të jetë ai më i koklavituri i parlamentarëve të BE

ÇMUND TË THUHET NJË FJALË KRYE DËSKATIVE NË PARLAMENT? Ali Spahia: “Më 16 qershor 1993, të krishterët dhe myslimanët, agnostikët dhe ateistët, për një çast të vetëm, lënë mënjanë gjithçka i dallon dhe, njëzëri, bëjnë betën [betimin?] e atdhetarit". A mos është i tillë parlamenti ynë? A mos është i tillë morali i përfaqësimit? Në vend që 16 qershori të shërbente si një datë reflektimi për institucionin parlamentar, ai është kthyer në një rast për të evidentuar boshllëqet e tij, mungesën e peshës politike dhe deformimet e sjelljes publike. Në parlamentin shqiptar janë dëgjuar shumë akuza, janë bërë shumë premtime, por më rrallë është dëgjuar fjala e përgjegjshme, e qetë dhe me vlerë për kombin. Ne kemi parë shpesh që salla e Kuvendit të përdoret si tribunë për sharje dhe demonizim, jo si vend ku maten argumentet dhe respektohen kundërshtarët. Nëse parlamenti është zemra e demokracisë, atëherë sëmundja e tij bëhet sëmundje e gjithë shtetit. Mungesa e etikës parlamentare, mungesa e kulturës së debatit dhe varësia e tepërt nga urdhri partiak kanë varfëruar përfaqësimin. Deputeti nuk mund të jetë thjesht ushtar vote; ai duhet të jetë zë i qytetarëve dhe ndërgjegje kritike e qeverisjes. Kjo është arsyeja pse 16 qershori kërkon bilanc. A kemi ne sot një parlament që mbron interesin publik? A kemi një shumicë që pranon kontrollin dhe një opozitë që dëgjohet? Apo kemi vetëm një skenë ku recitohen role të parapërcaktuara? Këto pyetje mbeten themelore për cilësinë e jetës sonë demokratike. Vetëm një parlament ku mund të thuhet fjala kritike, fjala e lirë dhe fjala me përgjegjësi mund të justifikojë besimin e qytetarëve.

TIRANË Duke parë me sy të ftohtë dhe me mendje të kthjellët zhvillimet urbane të viteve të fundit, bëhet e qartë se Tirana ka nevojë për më shumë harmoni, për respekt ndaj memories së saj dhe për projekte që i shërbejnë qytetarit. Sheshi Fan S. Noli, siç propozohet, mund të jetë jo vetëm një ndërhyrje arkitektonike, por edhe një simbol i rikthimit të identitetit publik. Në të duhet të gërshetohen qarkullimi, gjelbërimi, hapësira për këmbësorët dhe nderimi për figurën që mban emrin e tij. Mjafton të shmangen improvizimet dhe zgjidhjet e shpejta që duken mirë vetëm në letër. Tirana nuk mund të ndërtohet duke fshirë kujtesën e saj; ajo duhet të rritet duke e përfshirë atë. Një shesh i konceptuar mirë është edhe një mënyrë për të edukuar shijen qytetare dhe për të dhënë një mesazh se hapësira publike nuk është pronë e askujt, por e të gjithëve. Nëse projekti do të zbatohet me ndershmëri profesionale, atëherë ai mund të kthehet në një model të vogël të qytetit që duam.

Socialistët pësojnë grupimi kryesues i Parlamentit Evropian Socialisti[t?] pësojnë grupimi kryesues i Parlamentit Evropian

Zoti S[h?]koder Spahija? doktor? Pd. D[?]tor H[?] S[?]-50 uron? Sur? që nuk janë? sorto? të liqë? Kthehen të dielen NAVIK DOLLE deputet

Diten e diele 16.6.1994 [?] [S?]hyn? organizon? [P?]er [S?]hume? [P?]r [M?] [R?]esor? [Q?]u? [F?] [P?]res?e? [S?]hqip? [K?]omiteti Drejtues i Partisë Socialiste, Durrës