Ky shqetësim i natyrshëm qytetar e ka burimin në një sërë shqakqesh. Se pari atë e thekson shurdhërmencësia dhe mungesa pothuajse e plotë e transparencës nga ana e qarqeve dhe medias tonë zyrtare, aq më tepër kur vetë Parlamenti Evropian qysh në muajin shkurt të këtij viti ka bërë thirrje që sa më shpejt që të jetë e mundur të shihet mundësia e asociimit të Shqipërisë me Bashkimin Evropian (BE) si një hap i madh përpara në marrëdhëniet ndërmjet tyre. Së dyti; sepse ky asociim është ndoshta po aq i rëndësishëm dhe i lidhur ngushtë edhe me pranimin e Shqipërisë në Këshillin e Evropës; së treti; sepse jemi i vetmi vend reformator që nuk kemi ende një marrëveshje të tillë; kur “simotrat” tona Polonia, Bullgaria, Hungaria, Rumania, Çekia; Sllovakia kanë mbi dy vjet që po shijojnë frytet e saj; madje Hungaria dhe Polonia janë si të thuash “paradhomë” e BE, ndërsa në një vend më demokratik në status, ose të fundit. Për ironi të fatit, në këtë rast nuk zë vend as justifikimet se “na kanë lënë prapa diktatura”; sepse edhe vendet e lartpërmendura i kanë lidhur marrëdhëniet me BE vetëm një ose e shumta dy vjet përpara nesh. Së katërti, pa dashur ta nënvlerësojmë bashkëpunimin në fushën ushtarake; ashtu siç nënvizohet edhe në dokumentet themelore të KSBE-së, në Kartën e Parisit, etj, në kushtet e demokracisë mbrojtja dhe sigurimi më i mirë për vendet është forcimi i ekonomisë; natyrisht jo sipas shifrave të krahasuara me rënimet e vitit 1991-1992; por me standarde të përparuara evropiane. Pikërisht për këtë vjen në ndihmë marrëveshja e asociimit ose “shok-sinjëhet ndryshe, rëndësia vendimtare e të cilës për Shqipërinë, del më mirë në pah; po t’i hedhim një vështrim fare të shkurtër mbi: - Shanset dhe përfitimet e saj - Nga ana politike dhe institucionale; nënshkrimi i marrëveshjes në fjalë me Bashkimin Evropian do të ishte një konfirmim i fuqishëm i ecurisë së përmbushjes së proceseve demokratike në tërësinë e vet; çka natyrisht do të përmirësonte ndjeshëm imazhin e vendit të tonë i cili është aq i nevojshëm: Po aq të rëndësishëm do të ishin edhe përfitimet dhe shanset në fushën ekonomike dhe financiare. Ndihma që BE ka dhënë e jep Shqipërisë ka qenë e ndjeshme dhe jetë krejt fare e vendit; megjithatë ajo ka qenë ndihmë gjithnjë brenda kuadrit të Marrëveshjes kuadër të bashkëpunimit të nënshkruar mbi 2 vjet më parë; asociimi me BE do të hapte perspektiva të mëdha për shtimin e ndjeshëm si dhe cilësor të ndihmave ekonomike dhe financiare; kryesisht për zhvillimin dhe projektet. Parimi i njohur i BE “Trade and Aid”; dmth; Tregti dhe ndihmë të bëhej real dhe tejet i rëndësishëm. Theksojmë se objektivi kryesor i asociimit është krijimi i zonave të tregtisë së lirë ndërmjet palëve përkatëse brenda një periudhe kalimtare prej rreth 10 vjetësh. Vijmë kështu ndoshta në aspektin më të rëndësishëm të ndihmës komunitare për Shqipërinë; hapjen e tregjeve për mallrat e eksportit shqiptar, që në mos sot, në një të ardhme fare të afërt do të bëhet “thembra e Akilit” e ekonomisë shqiptare. Çdo rritje ekonomike; sado e lartë që të ishte, do të mbetej thjesht një slogan propagandistik dhe bumerang për propagandistët, në rast se Bashkimi Evropian, si kolos i tregtisë botërore nuk do të hapte dyert për eksportet e ardhshme shqiptare në të gjitha drejtimet. Çdo të bëhej për shembull, me produktet tona bujqësore në rast se do të vazhdonim mbrojtja me produkte të huaja dhe po qe se Evropa nuk do të na hapte tregjet e saj? Mirëpo hapja e shumëmendshëruar e që ndoshta nuk kuptohet ende mund të realizohet vetëm nëpërmjet asociimit. Dhe së fundi, ky asociim përbën në fakt një etapë të domosdoshme për afrimin dhe integrimin Komunitetin Evropian. Lind natyrshëm pyetja: Përse vonohet atëherë asociimi dhe për më tepër cilat janë: - Kushtet dhe kriteret - Siç e përcakton fare qartë Rezolu-la e Parlamentit Evropian e muajit shkurt mbi marrëdhëniet me Shqipë- (Vijon në faqen 3)

Rritje galopante çmimesh Kush e ka radhën? - Pas rritjes së çmimit të kafesë, këto ditë edhe çmimi i vajit ushqimor është rritur mbi 50 për qind. Pak e nga pak çmimi i vajit ushqimor po arrin atë të gjalpit. Nëse para dy javësh dy litra vaj ishin të barabarta me 1 kg gjalpë tani raportet janë krejt të tjera. Sot në tregun e Elbasanit po edhe gjëkët 1 litër vaj luledielli shitet me 140 lekë (të reja) nga 90 lekë që shitej para pak ditësh. Pra një rritje më shumë se 50 për qind që tregon se çmimet tek ne mund të vendosen si-l pas qefit. Rritje galopante e çmimit të vajit aq sa për të blerë një litër nëne nevojitet thuajse të punoje disa më shumë se një ditë mund të jetë një paradoks, por gjithsesi çmimeve të artikujve të tjerë ushqimorë. Pas kafesë dhe vajit kush e ka radhën tani?

Rumani Perri fillon turneun e tij në Evropë Sekretari amerikan i Mbrojtjes William Perri filloi turneun në Rumani për bisedime lidhur me çështje duke filluar nga lufta civile në ish-Jugosllavi deri tek manovrat e përbashkëta ushtarake. Perri, duke filluar një turne europian në nëntë vende; do të zhvillojë bisedime në Bukuresht të hënën me presidentin rumun Ion Iliesku, ministrin e jashtëm Teodor Meleskanu dhe ministrin e Mbrojtjes George Tinka. Perri tha se gjatë turneut të tij europian do të kërkojë zgjërimin e lidhjeve të mbrojtjes me vendet të tilla si Rumania Shqipëria dhe Bullgaria dhe do të diskutojë manovrat e përbashkëta ushtarake. Vizitat e shkëmbimit të oficerëve dhe çështje të tjera dypalëshe me udhëheqësit në këto shtete. Luftanijet rumune, bullgare dhe amerikane do të marrin pjesë në manovër detare të NATO-s, e quajtur “Partneriteti për Paqen” në De- Detin e Zi, këtë muaj së bashku me njësitë nga Rusia, Ukraina, Turqia dhe Greqia, vunë në dukje zyrtarët amerikanë të Mbrojtjes.

Thashetheme të tifozëve të hoterorit Deklarata e kryetarit të gjykatës së Kasacionit zotit Zef Brozi e cili tha se nuk do të merret pjesë në gjykimin e Fatos Nanos, ngjalli diskutime të shumta, si tek juristët, politikanët, gazetarët, ashtu edhe në tifozët e shumtë të Botërorit USA ’94. Ata të mbledhur pranë hotel “Tiranës”, diskutonin me zjarr. I saktë u quajt mendimi i atij që e lidhte arsyen e vërtetë të kësaj tërheqjeje me atë çka pretendonte Zef Brozi, demek sikur ai ishte shpërhur njëherë për fajësinë e Nanos. Apriori. Kjo, thanë ata, sepse edhe sikur të mos e gjykoy vetë personalisht ai ka në dorë të ndikojë në vendimin që do të merret. Ata që e kundërshtonin me shumë deklaratën e zotit Brozi sillnin si arsye faktin se Zef Brozi nuk kishte se çfarë të përfitonte në për hé. Me një fjalë ai ishte kryetar i gjykatës më të lartë dhe “kisha se si pretendonte që tjetër” se shtëpi ishte rregulluar dhe disa kurse specializimi i kishte bërë. Fakti është thënë tifozët e Italisë se gjykimi i F. Nanos jo vetëm e pajisi me ndërtesë të re si gjykatën e faktit dhe atë të apelit por bëri edhe shumë gjyqtarë, ndihmës gjyqtarë dhe hetues e prokurorë më shtëpi të reja dhe me specializime tepër të frytshme. Psh atë që ishte hetues i thjeshtë e ngriti deri në rangun e zëvendësprokurorit të përgjithshëm të Republikës; i dha shtëpi dhe e dërgoi deri në Amerikë. Gjyqtarët me radhë morën shtëpi dhe specializime bile shtëpi në qendër të Tiranës, makina “Tipor” dhe shoferuesa e shoferë megjithëse si duket ia kanë marrë më parë dorën makinave në rrugët e plazhit e i ngasin vetë. Kështu thonë tifozë italianë nuk ka asnjë arsye që Zef Brozi të marrë pjesë në gjykimin e Fatos Nanos. Këtë mendim të shprehur të shtunën në darkë i kundërshtuan pjesërisht vetëm tifozët e Brazilit me të cilët u bashkuan edhe ata të Bullgarisë. Sipas tyre Zefit akoma i ri dhe duhet t’ia pretendojë për më tepër. Por edhe këta u bashkuan në një pikë me tifozët italianë që gjykimin e Fatos Nanos do të ishte me vlerë ta bënin gjyqtarët ‘hallexhinj’, pa shtëpi e specializime. Psh, thanë tifozët brazilianë, do të ishte më mirë sikur në trupin gjykues të merrnin pjesë Kristofor Peçi dhe Vangjel Kosta pasi këta janë pa shtëpi dhe ky gjykim mund edhe t’i rregullojë. Apo ndoshta edhe Agim Golekja. Ky i fundit u kundërshtua pasi për bela aty u ndodh një tifoz gjerman i cili i thoshte se do t’ia nxirrte Agimit. Jo, jo tha; sepse ky ka shtëpi. Por në nuk kundërshtoi dot bullgarin kur ai tha se edhe prokurori i çështjes do të ishte mirë të ishte ndonjë njeri pa shtëpi. Problemi i prokurorit hapi një seri të gjatë debatesh midis tifozëve, të skuadrave të ndryshme. Bastet nuk ishin nëse kishte shtëpi apo jo prokurori por sa do të merrte. Dikush thoshte një gjysmë, tjetri dy e një gjysmë por pjesa më e madhe dhanë dhe një dhomë avancë për tre e një guzhinë pasi ai nuk mund të merrte më pak se gjyqtar Agimi. Ata nga fundi i muhabetit dhe thashethemeve u hap edhe problemi i datës së gjykimit. Një tifoz amerikan u hodh e tha do të ishte shumë interesante sikur gjyqi të zhvillohej në datën 30; pra ditën e arrestit të Fatos Nanos. Por ky mendim u kundërshtua prërë nga pjesa dërrmuese e tifozëve të cilët thanë në një zë. - Jo, jo! Do, të gjykohet në datën 28 në orën 9-00. Kjo deklaratë e prerë tifozësh, tërhiqoi vëmendjen e polit në trafikut i cili ishte i mërzitur se nuk kishte realizuar planin e gjobave për atë ditë, dhe tha; - E ku e dini ju që më 28 e jo më 30? - E dimë ne, e dimë-thanë tifozët-më 28 do të bëhet, se kështu e do puna. Interesant ishte edhe fakti që pyetësye së policit se sa do të dënohej: Fatos Nano ata iu përgjigjën; -Ne s’merremi me gjëra që i dinë të gjithë. Dhe asnjë bast nuk u hoq për këtë punë ju kthen përsëri problemi se sa shtëpi do të marrë prokurori... HASAN VLASHi.

- 13 punëtorë të fabrikës së këpucëve janë ngujuar në një nga mjediset e fabrikës. Përsëri grevë urie. Me sa duket përsëritet edhe historia e Batës së Maç- neshit ajo e shoqatës të të përmbysurve nga ligjeni i hidrocentralit të

13 punëtorë të fabrikës së këpucëve janë ngujuar në një nga mjediset e fabrikës. Përsëri grevë urie. Me sa duket për-oja e minatorëve të Batës së Mac-neshit ajo e shoqatës së të përmby-turve nga liqeni i hidrocentralit të Cërkezës në Kukës etj. e kanë bërë efektin. Mënyra më e mirë për të zgjidhur dhe plotësuar kërkesat ekonomike është greva e urisë. Vetëm kështu qeveria ulet në bisedime dhe zgjidh qesen e mbushur me taksa. 13 punëtorë të fabrikës së këpucëve në Tiranë janë ngujuar dje në grevë urie. Nuk ka asnjë kërkesë politike. Gjithçka lidhet me punësimin dhe bukën e gojës. Më gjerësshët do t’ju njohim në numrin e nesërm. Korresp. i «Zërit të popullit»

Të shtyhet gjyqi dhe mundësisht Janaq Hanxha-ta të mos dënohet. — Në Voskopojë situata s’është në favor të PD-së. Të shtyhet gjyqi dhe mundësisht Janaq Hanxha-ta të mos dënohet. — Në Voskopojë situata s’është në favor të PD-së. Në zgjedhjet e pushtetit lokal të 26 korrikut eni-gma e konkurencës për kryetar-komune mes përfaqë-suesit të PD-së dhe PS u zgjidh nëpërmjet balotazhit. PD-ja e Korçës u çvendos e gjitha në Voskopojë. Dhe nëpërmjet manipulimeve të panumërta dhe premtim-eve lumë, arriti që kandidati i saj Janaq Hanzhara, të fitojë. Për figurën e tij voskopojarët kishin rezerva të tyre, por menduan se do t’i kishte lënë mënjanë veset e dikurshme, aq më tepër që e propozonte PD-ja, e cila premtonte se po të fitonte përfaqësuesi i saj do t’i zbriste qiejt në tokë. Mirëpo, si i thonë fjalës, ujku gjemin e ndërron, zanatin s’e harron. Po u mbyl-lur mirë dehonia e luftës për pushtet! Pra adresë të tij filluan të përhapen fjalë e thashetheme. Diku shohte se shpërdoronte fondet e komunës të tjerë e mirrrej me kontrabandë dhe viza fallco. Por gjithçka do të vërtetohej dhefjorin e kaluar kur shumë fsha-tarë voskopojarë dëshmuan në hetuesinë e Korçës dhe denoncuan si mashtrues. Pas heuesë ngritimesh nga kjo e fundit dhe presion nga miqtë e tij pushtetarë, hetuesia nisi procesin ndaj të rreth muajit janar hetuesia nisi procesin ndaj të rreth muajit janar dosja e tij u dorëzua gjykatës së Korçës. E ndodhur përpara fakteve të gjalla e të pakun-dërshtueshme, gjykata, pas disa muajsh zvarritje, nisi të kryejë veprimet. Por ajo çka është e rëndësish-me dhe tërheq vëmendjen në veprimet e hetuesisë dhe gjykatës është shkëputja e ligjës në hetimin dhe gjykimin e një personi të veshur me imunitet. Kur puna e parë duhet të ishte pikërisht heqja e tij. Aku-za ndaj tij është e rëndë: shpërdorim i detyrës dhe cenim i figurës së nëpunësit. Dëshmitarët e ndryshëm dhe faktet që ata sjellin janë të shumta. Ndërsa gjy-qi i tij zgjatet si një maratonë e pafund. Seanca e fundit e këtij gjyqi u zhvillua ditën e enjte. Dhe për-sëri u shty për arsye krejt absurde: s’ishte paraqi-tur një dëshmitar! Në fakt janë të tjera arsye ato që i imponohen edhe trupit gjykues që merr me çështjen Hanxhara, frika e dënimit të tij dhe siç është shpre-hur një pushtetar në Voskopojë situata nuk ë-shtë në favor të PD-së. kështu që në rast gjyqëdhjesh të reja, nuk ka garanci për fitore. Ky pohim i nëndë-istëve korçarë, as më pak as më shumë, shpreh ha-per dyshimin në «alternativat konkrete» të Selam-it, me të cilat ai triumfoi në Libofshë. Por gjithsesi, si do që të jetë. Hanxharit i duhet hequr imuni-teti edhe nga vetë PD-ja, për t’i dhënë vlera dhe-Selamit në Mamlinas se partia e tij është parti që i ka shpallur luftë dhe i reziston korrupsionit të dje-shëm dhe të sotëm. HYSEN IBRO.

Drama e fshatit. Sijvet në fshatrat e Kurbinit nuk është korrur grurë Drama e fshatit Në Kurbin, këto ditë korriku... Sijvet në fshatrat e Kurbinit nuk është korrur grurë Tashmë fushat e «korra shirjeve» dhe në fshatrat e Kurbinit ka «sp...» ... rrafundur. Më saktë ka përfunduar koha e kësaj fushate. Se pak shumë pak ka korrur grurë sivjet. Në një fshat 15 dynym grurë gjithsej në të gjitha në fshat. Në Mamëz [?] po kështu. Në një tjetër në rrënjë drapër sivjet. As për kushtet e orës, përjashto 10-15 dynym në Vilëzhu (?) dhe në Sellit. Pak më do kështu edhe në Selitë. Pak më shumicë se kudo u korr në Gallatë. Por edhe atje jo më shumë se 5 ha. Atje ku rralli e për mallë ka rënë drapëri u mblanë jo më shumë se 10, 12 a 15 kv për ha. Përse kështu? A nuk e ka traditë fshatari kurbinas grurin? Po, madje pati krijuar traditë të vyer. Në fshatrat më të thella dikur merreshin edhe 30-35 kv grurë për ha. Po tash? Ah farën, siç thonë. Po përse s’korrin fshatarët e malësisë së Kurbinit grurin sivjet e jo mbjellin sivjet? Sepse fara ka çmime të larta, plehu ka arritur 3.5 mijë lekë kv, mekanika në malësi nuk ka-në hyrë fare e të tjera. Xhepi bosh. (Vijon në faqen 2)

Durrës: Ja kjo ishte me pak fjalë përfu-ndimi i takimeve mbi të zotit Selami, Shehu, Hajdari, plus disa ministra dhe pushtetarë lokalë në rrethin e Durrësit, me popullin e Shijakut, Sukthit e Ma-nzës para disa ditësh. Ja kjo ishte me pak fjalë përfu-ndimi i takimeve mbi të zotit Selami, Shehu, Hajdari, plus disa ministra dhe pushtetarë lokalë në rrethin e Durrësit, me popullin e Shijakut, Sukthit e Manzës para disa ditësh. «Shqetësimi se po humbasim elekt-oratin, se po na ikën situata nga duart, e duhet bërë diçka» është preokupimi kryesor i krerëve të Partisë Demokratike, preokupim i cili u vu re qartë edhe në aktivin e fundit të kësaj partie në rrethin e Berishës dhe të Selamit. Me këtë preokupacion janë hedhur në «sulm»: u bënë në takime me popullin përkatës dhe pushtetarët më të lartë të PD-së. Me këtë synim dhe kështu ndodhi: panë-varfërisht se nuk justifikuan veten, edhe në takimet e tyre në rrethin e Durrësit, por përveç llafeve bosh, premtimeve të zakonshme, përveç sallave të mbushura të mbushura me kor me njerëz nga gru-a, ngritën koret e ma thënë vajt-jdhe real nuk u evidentua asnjë al-lternativë shpëtimi për gjendjen e rëndë ekonomike nuk lu dha Përgjigje popullit. Llumë fjalësh, përsëri premtime e sulme ndaj PS në takimet në Shijak, në sallën e mbushur me hallexhinj që kërkonin bukë e punë. Por pushtetarët e liderët e PD-së kur s’kanë asnjë trastë nxjerrin përpara Azem Hajdarin të flasë, s’pas një tifë që u sikur vjen nga ndonjë planet tjetër. Takimi u mbyll me bujëshje ironike e zgjengjim, me indinjatë sepse populli i Shijakut, të cilit iu premutja para, me zor po mbah frymën gjalla nga varf-ëria dhe papunësia. Llumë fjalësh, premtime dhe ngritje supe së formë habë, si ka mundët, ne e dimë që, në sallën e mbushur përvishëm me pollë në Sukth -ja kjo ishte pamja e takimit në këtë komunë, pavarësisht nga ato që jep televizioni. Akush nga të deleguarit e partisë, që në paralment nuk u dha përgji-gjele qytetarëve do të bëhet me letër të milet banorëve të Sukthit, që rren-tojnë nga varfëria, që e marrin bukë-në në listë, ç’do të bëhet me ish-fe-smat dhe tokën. Me mendimin për të kaluar radhën u zhvillua dhe takimi me minoritarët e fshatarët e Manzës. Ka dy vjet që ministrat e shëtitën me s’rpodhon as-tjër, minoritarët janë flakur në rrugë, që u ka mbaruar dhe asistenca, që fsha-tarët janë në gjendje të vështirë, pa asnjë e për t’ardhura, që pushteti lo-kal nuk funksionon sepse nuk i është lënë asnjë kompetencë. Të ndodhur pë-rpara zymtësisë të atyre që ishin mbledhur në sallë «për të respektuar» të deleguarit e partisë në pushtet, Selami, Shehu, Hajdari plus disa ministra s’u mbeti gjë tjetër veç se të premtonin por pa qenë as vetë të bindur ose e thënë troç: e ndjenjë se ato që thonë nuk u besojnë auditorit i cili për të mos u prishur humorin «ndiqve» paa-tdurim ti dëgjojë 30 minuta. Dhe kështu u mbyllën «takimet» me popullin e Shijakut, Sukthit e Manzës të liderëve partakë e pushtetarët e Partisë Demokratike. Ata erdhën, pa-në, gënjyen dhe ikën.

Çobanët duan «të hanë bar me shop» — Jemi çobanë pa male, — thotë një bari bejke në Konispol na mbeti bagë-tia brënda, s’kemi ku e shpjem, vini shpejt ligjin e kullotave. Çudi me çobanë, s’duan të jenë të lirë, duan të jenë në ligj. S’janë mësuar të hanë bar pa shop, janë më-suar me shop. Nuk dihet se kur do tua plotësojë dëshirën parlamenti.