Komedia e ndërrimit të ministrave është shprehja më e qartë e luftës së klaneve në PD Në sallat e zbra[?]ta të kolegjit të oficerëve në kryeqytet ka vetë[?] ca kohë që mbledhjet e aktiv[?]e të degë[?]- manë të Partisë Demokratike, me njerëzit e ekzekutivit dhe parlamentarët përkatës, nuk kanë pasur atë pjesëmarrje të plotë, të dendur, të ngjeshur, ashtu siç na e paraqesin gazeta dhe televizioni zyrtar. Më shumë ngjajnë me pjesëmarrje formale, apatike, të përcaktuara nga detyrimi se sa nga vullneti. 6 Nëntori apo 18 shkurti? Në tubimin e zhvilluar këtë javë në sallën e kolegjit të oficerëve, pyetja e formuluar nga presidenti në adresë të disa funksionarëve të PD-së e shpërfaqi edhe më qartë se lufta brenda radhëve të kësaj partie po kthehet në një antagonizëm, dhe se të rinjtë e partisë së dikurshme antikomuniste janë të gatshëm për ta zgjedhur me referendum[?] orientimin e tyre politik. Me sa duket çështja nuk është thjesht proceduriale. Dhe s’është fjala vetëm për lëvizje të zakonshme personeli. Prandaj e gjithë zhurma e ditëve të fundit rreth qarkullimeve në kabinetin qeveritar duhet parë si tregues i një përplasjeje më të thellë. Ajo lidhet me ekuilibrat e brendshëm, me interesat e grupeve dhe me përpjekjen për të ruajtur kontrollin politik në prag të zhvillimeve të reja. Kjo shpjegon edhe nervozizmin e shtuar dhe gjuhën përjashtuese që po përdoret ndaj kujtdo që mendohet ndryshe. Ka një mospërputhje të dukshme midis retorikës publike të unitetit dhe realitetit të përçarjes. Demokratët kanë hyrë në një fazë ku secili klan po mat forcat dhe po llogarit aleancat. Këto lëvizje shihen si në kryeqytet, ashtu edhe në rrethe, ku strukturat vendore po reflektojnë të njëjtat tensione. Në të tilla rrethana, ndërrimi i ministrave nuk mund të kuptohet si reformim i qeverisë. Ai është vetëm simptomë e një sëmundjeje më të gjerë politike. Dhe nëse kjo krizë vazhdon të thellohet, ajo mund të prodhojë pasoja jo vetëm për vetë Partinë Demokratike, por edhe për gjithë jetën institucionale të vendit. [Shkrim pjesërisht i palexueshëm në kolonat e majta të faqes.]

SERVET PËLLUMBI: Zgjedhjet e parakohshme do të vijnë objektivisht vetë gjendja e krijuar i afron ato në mënyrë të pashmangshme. Momenti në të cilin po zhvillohen ngjarjet e fundit në vendin tonë ka bërë që në popull të lindin reagime të ndryshme dhe normale: shumë njerëz venë në dyshim aftësinë e këtij pushteti për të dalë nga kriza. Kryetari i grupit parlamentar socialist Servet Pëllumbi, duke folur për “Zërin e Popullit”, është shprehur se opozita duhet të jetë e gatshme për alternativa konkrete dhe për bashkëpunim të gjerë demokratik. Ai thekson se Partia Socialiste nuk mund të rrijë indiferente para degradimit të jetës politike dhe ekonomike të vendit. Nëse qeverisja vazhdon të prodhojë vetëm konflikte, pasiguri dhe arbitraritet, atëherë zgjedhjet e parakohshme bëhen jo thjesht dëshirë e opozitës, por një përfundim logjik i situatës. Përsa i takon bashkëpunimit me forca të tjera, Pëllumbi nënvizon se PS është e gatshme të dialogojë me të gjithë ata që e konsiderojnë të domosdoshëm rivendosjen e standardeve demokratike, respektimin e institucioneve dhe garantimin e zgjedhjeve të lira. Kjo, sipas tij, nuk është çështje pazari politik, por nevojë kombëtare. (Vijon në faqen 6)

Pse nuk e pranojnë shqiptarët regjistrimin e popullsisë? (Vijon në faqen 2) Është e vjetër tashmë historia e manipulimit të shifrave të popullsisë në ish republikën jugosllave të Maqedonisë. Sa herë që janë bërë regjistrime, autoritetet sllave kanë deklaruar shifra të tilla për shqiptarët, të cilat janë kundërshtuar me forcë prej tyre. Të dhënat zyrtare kanë qenë gjithnjë më të ulëta se realiteti dhe kjo ka ndikuar drejtpërdrejt në përfaqësimin politik, arsimor e kulturor të shqiptarëve. Po kësaj here? A mos vallë regjistrimi i ri do të sjellë një përmirësim të gjendjes? Shqiptarët në Maqedoni nuk duken të bindur për këtë. Ata shprehin mosbesim ndaj administratës, ndaj metodologjisë së përdorur dhe ndaj presioneve që sipas tyre ushtrohen mbi popullsinë. Kjo është arsyeja pse shumë prej tyre e shohin procesin si të njëanshëm dhe të paragjykuar.

Parlamenti shqiptar i dha kokën rrogozit?! SHEFQET CELA, Sekretar i Përgjithshëm i KSSH-së Pas një shkrimi të “Zërit të Popullit”, në të cilin denoncohej rrahja dhe torturimi i qytetarit nga policia, një tjetër ngjarje e rëndë vjen për të dëshmuar se dhuna në komisariate e biruca nuk është përjashtim. Sipas informacionit të paraqitur, një i ndaluar është keqtrajtuar barbarisht dhe gjendja e tij shëndetësore është rënduar. Çështja merr një përmasë edhe më të rëndë kur kujtojmë se pak kohë më parë parlamenti shqiptar miratoi ligjin për policinë, ligj që duhej të garantonte kontroll civil e institucional mbi veprimtarinë e saj. Por realiteti po tregon të kundërtën. Në vend të përgjegjshmërisë, po shohim arrogancë dhe pandëshkueshmëri. A mos vallë me vendimet dhe heshtjen e tij parlamenti i ka dhënë policisë “kokën rrogozit”? Kjo pyetje shtrohet me forcë nga opinioni publik. Nëse organet shtetërore nuk reagojnë, raste të tilla do të përsëriten. (Vijon në faqen 6)

LËTER PA ZARF PËR Z. ALEKSANDËR MËKSI Zoti Kryetar! Para se t’ju them Noli i madh “sikletin tim”, po e filloj me urimin e gjuhës sonë të bukur: “Me shëndet!”. Ju përshëndes me këtë urim në një kohë kur në kabinetin tuaj po ndodhin prerje të njëpasnjëshme, si në një sallë operacioni. Një ministër hiqet, një tjetër vihet, dikush qep plagën dhe dikush tjetër mban bisturinë. Në pamje të parë duket sikur bëhet fjalë për rregullime teknike. Por në të vërtetë, i nderuar zoti Meksi, këto ndërhyrje po i ngjajnë më shumë një operacioni pa diagnozë të saktë. Pacienti – qeveria – nuk po jep shenja përmirësimi. Përkundrazi, opinioni publik po bëhet gjithnjë e më mosbesues. Në vend që të shohë një program të qartë, qytetari po sheh vetëm emra që lëvizin nga një zyrë në tjetrën. Kjo nuk është reformë. Është administrim i krizës me mjete propagandistike. Dhe kur bisturia përdoret për të fshehur sëmundjen, rreziku vetëm sa shtohet. Mbase një ditë historia do t’i quajë këto lëvizje “rindërtime kabineti”. Por sot ato duken thjesht si shenja të humbjes së kontrollit. Ndaj kjo letër pa zarf nuk është thjesht ironi. Është shqetësim qytetar. (Vijon në faqen 6) MUHARREM MEKO

SERVET PËLLUMBI: Zgjedhjet e parakohshme do të vijnë objektivisht vetë gjendja e krijuar i afron ato në mënyrë të pashmangshme.