Përballë shumë pikëpyetjeve Veprimi që çon në rritje zi- mkrit te i gjithë çmim[e]ve Kos[?]o e tarifa sociale- politike jo efektive Enveri i fundit të qeverisjes duket sikur filloi me synime të qarta dhe të domosdoshme: të përballojë shpërthimet e inflacionit dhe të dekurajojë ndikimin e rritjes së çmimeve te popullsia. Po, a është ky thelbi? Sigurisht që jo! Masat e para të qeverisë e humbën orientimin e tyre real e ngelën thjesht masa ekonomike. Ajo që bie në sy me miratimin e të ardhurave dhe të shpenzimeve të buxhetit është rritja e pakontrolluar e disa zërave, e shoqëruar me mjegullim të treguesve të tjerë. Të ardhurat e planifikuara në 105 mld lekë vijnë nga një rritje mbi 20 për qind krahasuar me realizimin e vitit të kaluar. Prapa kësaj shifre fshihet rritja e taksave, sidomos ajo e tatimit mbi qarkullimin dhe e akcizave, që rëndon drejtpërdrejt mbi konsumatorin. Rritja e çmimeve do të ndihet në çdo familje. Eshte e qartë se përballimi i këtyre kostove nuk do të vijë nga shtesa reale e të ardhurave, por nga kufizimi i konsumit dhe varfërimi i mëtejshëm i shtresave të gjera. Kjo do të thotë se buxheti kërkon të ngopet nga varfëria e popullit. Pikëpyetja më e madhe lidhet me politikën e pagave dhe pensioneve. Nëse flitet për mbrojtje sociale, atëherë pse nuk shihen masa të qarta për indeksimin e të ardhurave në përputhje me inflacionin? Pse barra kryesore e të ashtuquajturës stabilizim bie mbi njerëzit me të ardhura të ulëta? Mungesa e një filozofie të qartë ekonomike bën që projektbuxheti të paraqitet si një paketë që mbledh para nga xhepat e qytetarëve, pa krijuar mekanizma nxitës për prodhimin, punësimin dhe zhvillimin. Kjo është arsyeja që projektligji për buxhetin ka ngjallur kaq shumë diskutime. Nëse do të kishte një orientim të vërtetë social, do të kërkohej së pari lehtësimi i barrës fiskale për mallrat bazë, kontrolli i monopoleve dhe mbështetja e sektorëve prodhues. Pa këto masa, rritja e të ardhurave mbetet vetëm një zhvendosje e krizës mbi popullin.

Enveri i fundit të qeverisë duket të jetë shoqëruar me një deklarim të gjerë për reforma, por konkretizimi i tyre mbetet ende i paqartë. Treguesit e buxhetit, mënyra e përdorimit të tyre dhe efektet reale tek qytetari nuk janë sqaruar sa duhet. Ky mungesë transparence ushqen pikëpyetje të shumta dhe krijon pasiguri për muajt në vijim.

Në vlerësimin e bërë për projektbuxhetin theksohet se ndryshimet në sistemin tatimor dhe rritja e disa taksave do të përkthehen pashmangshëm në rritje çmimesh. Për mallrat e konsumit të përditshëm kjo do të ketë ndikim të drejtëpërdrejtë mbi jetesën e familjeve me të ardhura të pakta. Kjo politikë nuk i shërben stabilitetit, por shtrëngimit të konsumit.

Në vend që barra e rritjes së kostove të zbutet përmes një politike sociale të menduar mirë, projektbuxheti lë të kuptohet se mbrojtja sociale do të mbetet e pjesshme dhe e paefektshme. Familjet me të ardhura të ulëta, pensionistët dhe shtresat në nevojë do të vazhdojnë të përballen me tarifa që rëndojnë mbi buxhetin e tyre ditor. Kjo e bën të papërfillshme propagandën për drejtësi sociale.

Korçë Një ditë e ngrohtë, e kthjellët, e mbushur me diell e ajër të freskët. Një mjedis që të ftonte të qëndroje, të bisedoje, të ndaje me të tjerët kujtime, shpresa e brenga. Në këtë atmosferë u zhvilluan takime e biseda me njerëz të thjeshtë, me qytetarë që e ndjejnë peshën e vështirësive, por që nuk duan të dorëzohen. Jeta nuk shlyhet duke renkuar. Ajo kërkon qëndresë, punë dhe besim tek e nesërmja. Këtë mendim e gjen në fytyrat e lodhura, por të palëkundura të njerëzve, që pavarësisht mungesave, mbajnë gjallë dinjitetin e tyre. Korça e këtyre ditëve flet me zë të ulët, por me një mençuri të madhe qytetare.

KUÇOVË... Në rrugët e qytetit, në bisedat e zakonshme të njerëzve dhe në mjediset e punës ndihet një lodhje e heshtur. Premtimet e shumta nuk kanë sjellë përmirësimet e pritura dhe kjo ka ushqyer zhgënjim. Nga njëra anë kërkohet rend dhe ndryshim, por nga ana tjetër përditshmëria mbetet e mbërthyer nga mungesat dhe pasiguria. Ky kontrast e bën edhe më të fortë ndjesinë e mosbesimit.

Banesat ku në njërën anë ka nisur e mbaron jeta e përditshme, ndërsa në anën tjetër varen shpresat për një treg më të rregullt e më njerëzor, krijojnë një tablo të veçantë të tranzicionit. Tregtarë të vegjël, zejtarë, shitës ambulantë, të gjithë përpiqen të mbijetojnë në një ekonomi të pashkruar qartë. Ata janë ushtarët e heshtur të ekonomisë së tregut, që mbajnë mbi supe peshën e mungesës së rregullave dhe të kapitalit.

Diten e datës 12.1.1995 ora 11.00 në selinë e Partisë Socialiste zhvillohet konferencë shtypi e z. Zefi Pali. Shtypi dhe informacioni i ATSH-së, radiotelevizioni e media diplomatike të ftuar. Tiranë. Zyra e Shtypit dhe e Informacionit e PS

Mbledhje e partive parlamentare