MASAT: - Shteti shqiptar legalizon narkomanët. Tre të parët në prag të vdekjes. FATI: - Mos i hyni kësaj rruge se as mjekët s’u shpëtojnë dot. MESAZHI I SHTETIT: - Zoti ju bekoftë. MASAT: - Shteti shqiptar legalizon narkomanët. Tre të parët në prag të vdekjes. FATI: - Mos i hyni kësaj rruge se as mjekët s’u shpëtojnë dot. MESAZHI I SHTETIT: - Zoti ju bekoftë. Me jo më shumë se tre vjet e përplasur me një realitet të ri; drogën; Shqipëria ka bërë një hap që kanë nguruar ta bëjnë vende si Gjermania, Italia, Zvicra, Franca. Trajtimin me droga nga shteti të narkomanëve. Kështu pra; në Shqipëri nuk flitet fare për terapi ndaj të droguarve por vetëm për trajtim të tyre deri në vdekje. Një vëzhgim i shpejtë i kartelave mjekësore të bind se ata që i kanë futur kësaj rruge nuk do të dalin më. Pra: mjekët janë të tepërt. Kartela që mban numrin 938 dhe që i përket pacientit A. M. hapet me një trajtim prej 4 ampula petidine në ditë dhe vazhdon në rritje deri në 30 ampula në ditë. I njëjti fenomen ndodh edhe me «pacientë» të tjerë. I sëmuri i kartelës 459 merr 22 ampula në ditë; shifër që ka ardhur duke u shtuar. Rrjedhojë e këtij fenomeni ndoshta unikal ku doza shtohet nga mbartësi e bluzave të bardha; mjekët; është edhe rasti i kartelës 616 që trajtohet me 70 ampula petidine në ditë E gjendur tashmë nën dy imazhe Shqipëria po shfaq tjetër realitet të ri; tjetër realitet të dhimbshëm: DROGA. Por ndërsa shumë organizma ndërkombëtare i veshin imazhin e tranzitueses së drogës; ambientet institucionet shqiptare i veshin asaj; Shqipërisë; imazhin ndoshta më të dhimbshëm; atë të konsumuese së drogës. Qendra spitalore Universitare e Tiranës është bërë tashmë pritësja e parë dhe e vetme e këtyre të sëmurëve. Pak muaj më parë shtypi lajmëroi se në Urgjencën e kësaj qendre vdiq nga një që kish marrë avardozë narkotikësh një i ri 21 vjeçar. Që nga ajo kohë sot; momentalisht; gjenden në dhomat e klinikës psikiatrike të kësaj Qendre katër të rinj banues të Tiranës. Por... «Nga të dhënat që kemi ne; vetëm në Tiranë ka mbi dy mijë persona përdorues të drogave të lehta kryesisht petidines - pohuan të dielën për gazetën specialistë të kësaj Qendre. Mjaftojnë të dëgjosh një natë të vëzhgosh në ambientet e klinikës dhe gjithçka është pikërisht kështu. si të sëmurët e psikiatrisë dhe këta narkomanë pohojnë specialistët. Por nuk është vetëm kjo gjë. Fakti si trajtohen këta të gjendur të shtruar; ose me saktë të regjistruarit në këtë klinikë; është unikal. Kundër çdo lloj i rregulloreje të sëmurëve u jepen 30; 40; 70 ampula petidine; shiringa dhe ata kryejnë të zakonshmen që e kryenin më parë në rrugë; lokale; luksi; poshtë urës së lanës etj. Pra klinika nuk dallon më nga rruga. «Nuk ka» pjesë të trupit të pa shpuar; ata po vdesin - thotë njëri nga informierët që merret me ta. I vetmi prej këtij katërve që është nënshtruar një trajtimi tjetër - atij që përdoret gjerësisht në klinikat e Evropës ndaj narkotikëve - ka kaluar rrezikun e humbjes së ngadalsheme të jetës por ende nuk ka lënë pas rritkimin tek helmi. «E mbajta të izoluar duke i ulur gradualisht dozim izolitomizë ta petidines derisa ka pesë ditë që nuk merr më - tregon informieri që është marrë me trajtimin e tij. «Kjo është e vetmja rrugë që mund t’i shpëtojë këta të rinj specialistët - për t’iu larguar drogës. Po këtë të ri - thotë specialistët - për t'i larguar drogës. Po ku të ushtrohet kjo praktikë? Nuk mungojnë mjekët madje dhe infermierët që ushtrojnë këtë lloj terapie por mungojnë institucionet e përshtatshme e tyre. Në dijeni të fenomenit është edhe ministri i shëndetësisë. Por ç'ka bërë ai? Gjithçka duket se ka lënë në dorë të disa shoqatave ambientaliste e rinore që sensibilizojnë për problemin po që nuk kanë asnjë mundësi për të luftuar fenomenin. I vetmi që ka këtë mundësi është shteti i cili fatkeqësisht hesht apo tmerrësisht nëpërmjet institucioneve të tij ka kryen edhe të kundërtën; legalizimin e narkomanëve. Specialistë të kësaj fushe na thanë se është bërë i domosdoshëm ngritja e një instituti të posaçëm i rehabilitimit të narkomanëve. Atherë çfarë pritet? Mos vallë do të ngrihet ky institutit kur qeveritarët deputetët; mjekët të mësojnë se fëmijët e tyre marrin drogë? TEDI ÇELA 95 deri 22 ampula në ditë; mirë ndoshta unik ku doza shtohet nga mbartësi o që trajtohet me 70 ampula petidinë në ditë dhe tani i përfshirë nga tromboza është në pritje të ditës së fundit të jetës. Po mjekët ç'bëjnë? Apo edhe ata...? Rasti i kartelës 679 që i përket infermierit të Qendrës Spitalore Universitare ku trajtohen të droguarit edhe pse i vetmi ku me iniciativa private po ushtrohet «terapia» të bën të pranosh pohimet e punonjësve të kësaj qendre se ka edhe mjekë që u dridhen duart. Pra; burimi jemi vetë ne; mjekët pohojnë punonjësit e psikiatrisë në Tiranë. A. DALIPI lehta kryesisht petidines - pohuan të dielën për gazetën specialistë të kësaj Qendre. Mjafton të qëndrosh një natë të vezhgrosh në ambientet e klinikës dhe të gjithë është pikërisht kështu. Rënia e errësirës sjell këtë djem por dhe vajza të cilët në gjendje krizash kërkojnë nën kërcënim helmim kënaqësisë. “Nuk është kërccënimi por gjendja e rëndë në të cilën ndodhen ajo që na tremb - thotë një nga infermierët e klinikës. Të djelën në mbrëmje ne u bëmë vetë dëshmitarë të skenave të tilla. Fakti i dhimbshëm bëhej dhe më i tillë kur mësoje prej buzëve që dridheshin se studion në mjekësi. Por nuk janë vetëm drogat e lehta ato që konsumohen në Shqipëri; veçanërisht Tiranë. Përditë vërtetohet dhe përdorimi nga persona - gjithnjë të moshave të reja - i drogave të rënda; kokainë; heroinë. Në klinikën Psikiatrike na kanë thënë: Janë paraqitur edhe të sëmurë në gjendje të rëndë që na kanë pohuar se kanë marrë kokainë. Përballë kësaj gjendje institucioni i vetëm «i ndëshkuar» të trajtojë këta të sëmurë - Klinika e Psikiatrisë - është e pa përgatitur dhe e pamundur për të përballuar situatën. «Nuk mund të trajtohen këtu

Në pamundësi për të luajtur rolin e «ezopanit» del e vërteta fare e pamëdyshimtë: «vatani», në pamundësi për të kuptuar atë ç’ka po ndodh në Shqipëri, në kërkim të «brumit» për të shmangur boshllëkun e tij, dërgon dhe vizionar për të sotmen e të nesërmen, z. Berisha ka vendosur tashmë të mbajë në dorë flamurin e luftës kundër marksizmit duke dëshmuar përpara të gjitha opinioneve të brendshme e të huaja se ai është kthyer totalisht në një figurë të cilën koha e ka lënë mbrapa. Dhe është faktikë për një popull kur ky nlopizëm ka zënë rrënjë e nuk shkulet nga koka e të parit të shtetit. Berisha i kthehet kësaj teze duke menduar e duke gënjyer veten se gjoja populli do t’i besojë. Por ai duhet ta dijë mirë se sa populli dhe elektorati shqiptar e beson këtë. Fu shata për referendumin dhe dëshmitë fatale që ai pësoi janë tregues më i qartë i rënies së kredibilitetit të tij dhe i qeverisë që ai drejton. Rritja e reputacionit të PS të cilin ai e quan «liderishpi marksist»; ftesa për vizitë dhe bisedimet që drejtuesit e saj patën vetëm para pak ditëve me figurat kryesore të organizmave evropiane ka qenë ringu ku z. Berisha mori goditjen fatale; është kjo goditje që e bëri atë të humbasë akoma edhe më shumë drejtpeshuimin ideor. Berisha do të donte shumë që vërtet PS të kishte në qendër të programit të saj luftën e klasave; që PS të ishte kundër pluralizmit; kundër privatizimit të ekonomisë; kundër proceseve demokratike; kundër të drejtave të njeriut; kundër dialogut demokratik; kundër demokracisë evropiane; etj, etj. Në mungesë të këtyre, zotit Berisha i vriten sytë kur shikon se PS është një forcë politike tepër serioze, e aftë për të dialoguar me kompetencë në çfarëdo lloj tavoline, dinjitoze në idealin e vet të integruar pa asnjë marrëveshje në Europë; e shkëputur njëherë e përgjithmonë nga e kaluara dhe e freskët në tërë strukturat e saj për të instaluar në Shqipëri erën e freskët të demokracisë. Zoti Berisha është kthyer në një figurë që koha e ka lënë mbrapa, përderisa ka dal hapur dhe predikon përçajjen midis shqiptarëve; gjoja në mbrojtje të demokracisë. Por krahas dështimeve që nuk i kanë ndarë këtij populli ekzistojnë edhe merakullira që po ky popull i ka bërë historikisht gjithmonë nga kufijtë e përtej mëdhenj në të gjithë historinë e këtij vendi. Berisha nuk është njeri. Berisha-muk «shquhet as hapja e burguve, për të liru? brenda kondishatave, as t’i politikën e ballogjave paraqitëse që u sa, në vështrim liderëve të forcave politike si «t’ito greko-e filo serb», por al duhet të kuptojë se atë nuk e shpëton as elë as askush që kërkon të bëjë me mjetë e asecanat prozgjistëve. Puna ka arritur deri aty që ngajarat kanë precipituar, aq thellë sa Berisha në mbledhjen e qeverisë Kërkesë së PDSH i kërkoi PD-në të mbështesë referendum... Këtë ai ja kërkon tani pikërisht partisë së tij të cilën deri dje e ka mbajtur nën «kërçen» por që nuk po i bindet më. Berisha ju lut atyre; aman mos më lini! Dukët me këtë se reforma dhe politika Berishiane jo vetëm nuk ka sjellë atë që ëndërronin shqiptarët por ka zhgënjyer edhe partinë e tij. Ndryshe nuk ka si kuptohet që vetë Berisha t’i lutet PD-së të mbështesë reformën e lëduar nga Berisha. Janë dështimet në fushën ekonomike, dëshpjet dhe mungesa e orientimeve në politikën e jashtme, korrupsioni ku janë implikuar figurat qendrore të qeverisë aktuale, etj. Ai nuk ka bërë asnjë prononcim për akuzat tepër të rënda ndaj ministrit të mbrojtjes, të cilat tashkruar nga këshilli i PD-së, por i mbajtur përseri në atë post nga dora e Berishës. Për të gjitha këto dështime nuk është faj i opozitës dhe as i PS-së zoti president. Por në mungesë të angazhimit serioz për të bërë autosapi... të keqes ju kërkoni të iani duart duke kërcënuar për gjaj rrezikun e «marksizmit» në Shqipëri dhe se këtë e mbarka PS-ja; Eshtë mungesë vullneti zhvillimi që të mbash para vetes këtë laudile të vjetër arkike e të spu... që përpiqesh t’i biesh asaj kur kërkush nuk të dëgjon. LUMIR KETA

Mes socialistëve europianë, ata francezë gjithnjë kanë rënë në sy për një veçanti: bëjnë shumë debat, grindjen ashpër dhe më në fund, në çastin kur të gjithë hamës-përdorin se po u vjen përçarja, ata lidhin. Përveç Bernard Tapisë, një radikal i majtë, në shtëpinë e socialistëve është shprehur i predispo-zuar për t’u kandiduar edhe Lionel Jospin, ish lider i kësaj partie në fillim të viteve tetëdhjetë. Mjaft ish-kryetari i ekzekutivit të komunitetit Europian paraqiti arsyet e veta, por mospranimi ishte një humbje e madhe për PSF. Madje u duk se shkaktoi traunë. Asnjë tjetër nuk kishte të alë? me «shtain» e Delorit. Shtypi i vendit i er pak kohë bërti gjuhën h’pozelash. për socialistët francezë që endeshin në kërkim të «përleshës» tyre, por, ndërkohë, kishte shpërthyer e preferuara për ta: grin-

dja. socialistëve ishte shprehur i predispozuar për t'u kandiduar edhe Lionel Zhospën, ish lider i kësaj partie. Mjaft militantë mbështetën Zhak Langun, socialistin më të ri dhe me më perspektivë që ka PSF. Në Francë Lang është i njohur si ministri i kulturës më i adhuruar nga artistët. Por nuk ishin në garë vetën këta, ishte deklaruar si kandidat i mundshëm edhe vetë sekretari i parë aktual i saj, Henri Emmanuali. Më 13 janar «Frans su-ar» shkruante: Në PS vazhdon lufta e treve. Më 24 janar (ditë e martë) kaosi u kthye në grindje. Henri Emmanuali deklaroi para mbledhjes së komitetit qendror të partisë: Në rast se socialistët nuk do të mbësh- (Vijon në faqen 3)

Dje në Reçicë të Tetovës, në prani të mijëra shqiptarëve; u inaugurua në mënyrë solemne fillimi i vitit akademik të Universitetit në Gjuhën Shqipe të Tetovës. Përveç 520 studentëve, pedagogëve e qytetarëve të thjeshtë kishin ardhur për të marrë pjesë në këtë ceremoni edhe përfaqësues të KSBË, nga SHBA, UNPROFOR-i, përfaqësues nga partitë politike të shqiptarëve në Maqedoni, nga Kosova, deputetë të parlamentit maqedon etj. Rektori i këtij Universiteti prof. dr. Padu Sulejmani në fjalën e tij të inaugurimit të vitit akademik tha se do të kishte dëshiruar që ky vit akademik i Universitetit të Tetovës të hapej në kushte më normale. Megjithëse ky vit filloi me vonesë trupi mësimor është përgatitur që me angazhim të madh dhe me punë të përbashkët të fitojë kohën e humbur. Disidenti i njohur maqedon Mihajlo Mihajllov, sipas burimeve të shtypit nga Tetova, tha mes të tjerash se shqiptarët me hapjen e këtij universiteti treguan një pjekuri të madhe politike, bënë një hap të natyrshëm drejt realizimit të synimeve të veta. Nga SHBA mori pjesë ish kongresmeni me origjinë shqiptare Xhozef DioGuardi.

Grupi ndërkombëtar i kontaktit vendosi të propozojë heqjen e sanksioneve të pjesshme kundër Serbisë, një vendim i njohur ky projekt si kundërvënës edhe nënshkruar e presidentit amerikan Bill Klinton. Por duket se ky projekt i grupit ndërkombëtar të kontaktit nuk është mirëpritur në Kosovë sepse ky projekt nuk e lidh heqjen e këtyre sanksioneve me për- (Vijon në faqen 4)

Në kryeartikullin e gazetës RD të datës 14.2.1995 autori anonim ndau sjelljes të cilit Eduard Selam shpesh zemërim në konferencën e tij në shtypin e atë ditë, bëri një pohim të rëndësishëm; «Në korrik të vitit 1992 PD pësoi humbje të ndjeshme në zgjedhjet lokale». U deshën të kalonin 3 vjet që PD të pranojë përsëri pa burrëri përmes një anonimi se ka humbur në mënyrë të ndjeshme në zgjedhjet lokale të vitit 1992. Duke patur në kontigjentet veta, deri në udhëheqje, një masë të konsiderueshme njerëzish që gjatë këtyre tre vjetëve të qënies në pushtet e shtynë PD-në në greminën e korrupsionit, duke e diskredituar rëndë emrin e bukur e përherëpëlqyeshëm «Parti Demokratike» «demokraci» mentalitet praktikët e manipulimit antiligjor e të keq përdorimit të rezultateve të zgjedhjeve janë bërë pjesë organike e psikologjisë dhe e sjelljes politike e krerëve përdesiste. Fare hapur u (Vijon në faqen 2)

Jo vetëm 27 deputetët që firmosën mocionin e mosbesimit ndaj zotit Arbnori si Kryetar i Kryesisë së Kuvendit Popullor, por ndoshta edhe shumë të tjerë në seancën e djeshme të Parlamentit, u bindën se mocioni për kreun e parlamentit është bërë tepër evident. Jo vetëm 27 deputetët që firmosën mocionin e mosbesimit ndaj zotit Arbnori si Kryetar i Kryesisë së Kuvendit Popullor, por ndoshta edhe shumë të tjerë në seancën e djeshme të Parlamentit, u bindën se mocioni për kreun e parlamentit është bërë tepër evident Përse? Dje, zoti Pjetër nuk arriti të shmangë nga shkeljet sistematike të rregullores së parlamentit, duke mos pranuar për futur në rendin e ditës mocionin e formosur nga deputetët të partive parlamentare, që kërkonin votimin e menjëhershëm të tij (!). Deputeti Imami duke marrë fjalën, e duke kërkuar shpjegime, pse nuk po zhvillohen interpelancat me Nurin e Jashtën për të evidentuar vërtetësit e Këshillit të Sigurimit për hyrjen e embargos në ish Jugosllavi nga pala shqiptare dhe atë të Ministrit të Financave për shpërdorimet e referendumit, tërhoqi vëmendjen të afatit e tyre, kishin të duhet të respektohen me rigorozitet. Fas tij deputeti Teta «dha shpjegim» e debatit për vetë zonjën Pjetër, duke kërkuar futjen në rendin e ditës të kërkesës së bërë për mocionin e mosbesimit për Kryetarin e Kuvendit Popullor. Por përgatitur për një sulm të tillë, zoti Arbnori ju përgjigj menjëherë se nuk ekziston e drejta për mocion mosbesimi për Kryetarin e Kryesisë së Kuvendit Popullor, e si për ta larguar vëmendjen nga zoti Arbnori ndërhyjnë njeri pas tjetrit deputetët Minga e Hajdari e duke kërkuar, një shtyrjen e një ndryshimi ligji dhe tjetri futjen as më parë në rendin e ditës të interpelancës për buxhetin. Duke e hedhur poshtë argumentin e zotit Pjetër, deputeti Arbnori u shpreh se në jetën parlamentare botërore u nënshtrohen mocioneve që nga Presidenti e deri në nivele të ulta, duke e cilësuar atë formë të rregullt ligjore e demokratike. Por, veç Fëtyre shtoi, Abdyn, futja në rendin e ditës është edhe nderin tuaj zoti Pjetër, të cilën duhet ta bëni menjëherë. Por as kjo e dyta nuk e «preku» zotin Arbnori i cili rithksoi, se zbatonte rregulloren. «Ju nuk jeni zgjedhur me mandat kohor-ju drejtua deputeti Peshkopia Arbnorit. Në parlament kanë ndryshuar raportet politike, prandaj ju duhet ta paraqisni-menjëherë pretendimin». Më pas për disa minuta rresht u zhvillua një «bashkëbisedim kompetues» rreth problemit të nënshkrimit mes zotit Arbnori dhe deputetit Memia i cili ishte shumë i shqetësuar për faktin se një nga dosjet po i vonohej parlamentit. Mospranimi i këtij mocioni dhe shpjegimet e shkurtëria duke marrë fjalën deputeti Baleta-është një shkak për shumë të paraqitur ata.