SHQIPTARËT E BRAKTISUR PËRBALLË ZEMËRIMIT TË ORGANIZMAVE NDËRKOMBËTARE
Politika e “dyerve të shqyera” për çështjet e veta
SHQIPTARËT E BRAKTISUR PËRBALLË ZEMËRIMIT TË ORGANIZMAVE NDËRKOMBËTARE
- OKB rikonfirmon thyerje të embargos ndaj ish-jugosllavisë nga Shqipëria.
- Në Pula ku papa luajti për shqiptarët dje Italia vendosi kushtet
Pas ekspozitës me tema të krijuara për aparatin nga moskontrolli politik i B. B.-së, ka ardhur koha t’i drejtohemi realitetit. Situata ka ndryshuar pas pakësimit të fluksit të emigrantëve, shkarkimit të qeverisë, zhvendosjes së pushtetit, por mënyra e argumentimit ka mbetur po ajo. Di Meglio paralajmëron një tjetër veprim të rëndë të marrëdhënieve me PSSH nga qarqe të skajshme të afërta me social-komunistët. Dhe njëkohësisht ka dalë në dritë se hapësirat për të riparuar atë që është bërë, kanë mbetur shumë të ngushta. Shqipëria është vendi në botë në të cilin moraliteti i debatit demokratik ka humbur çdo kriter vlerësimi. Kur politika nuk lidhet me interesat e shtetit dhe të qytetarit, por me interesat e aparateve, atëherë ajo kthehet në një treg ku gjithçka shitet dhe blihet.
Aponi i kabinetit sali vëren 800 milionë lekë të blera nga importi dhe qarkullimi i mallrave të tregut vendor në emër të një “reforme” të paqartë. Më tej, organet zyrtare nuk arrijnë të shpjegojnë dot pse vazhdon një lloj tolerance për shkarkimin pa kriter të një aparati të tërë shtetëror, ndërkohë që njerëzit e aftë dhe të ndershëm largohen. Dhe sikur të mos mjaftonte kjo, siç dëshmojnë edhe raportet e fundit të PSSH dhe opinionet e IPSH, është përhapur një klimë e papërgjegjshmërisë që i lë njerëzit vetëm përballë shtetit.
Për delegacionin e madh të qeverisë, i kryesuar nga A. Meksi dhe i shoqëruar nga kryetari i sapozgjedhur i presidencës së Serbisë, Violeta Bulcovic, qëndrimi në Pula doli të ishte jo vetëm një takim diplomatik, por edhe një provë e rëndë për politikën shqiptare. Bisedimet në Pula nxorën në pah se Italia, e lodhur nga premtimet dhe paqartësitë, kërkon tashmë një marrëdhënie të qartë, me kushte dhe përgjegjësi të ndërsjella. Nëse deri dje shqiptarët trajtoheshin si viktima të historisë së rëndë ballkanike, sot ata shihen edhe si përgjegjës për paaftësinë e shtetit të tyre për të garantuar rend dhe ligj.
Nga ana tjetër, Kuvendi i Shqipërisë miratoi me nxitim një sërë aktesh që lidhen me privatizimin, tokën, tregtinë dhe vetëqeverisjen vendore. Por në mungesë të një kulture ligjore dhe të një administrate profesionale, shumë nga këto nisma mbeten letra pa jetë. Në vend që të ndërtohen institucione të qëndrueshme, po krijohet një lëvizje e vazhdueshme improvizimesh, ku çdo vendim i sotëm përgënjeshtrohet nesër nga një urdhër i ri. Kjo është arsyeja pse në shumë qytete të vendit ndihet rritja e pasigurisë, e papunësisë dhe e mosbesimit ndaj shtetit.
Në Pula, në praninë e Papa Gjon Palit II, çështja shqiptare u prek me një ton moral dhe human. Por sapo përfundoi ceremonia, politika italiane u kthye te llogaritë e saj të zakonshme: kontrolli i kufijve, kthimi i emigrantëve të parregullt dhe kushtëzimi i ndihmës me sjelljen e Tiranës zyrtare. Kjo do të thotë se askush nuk do të na trajtojë më si një popull që meriton vetëm mëshirë; përkundrazi, do të na kërkohet seriozitet, institucione dhe përgjegjësi. Dhe pikërisht këtu qëndron problemi i madh: shqiptarët janë lënë të braktisur midis paaftësisë së politikës së tyre dhe zemërimit të organizmave ndërkombëtare.