ELBASAN Incidenti ka ndodhur të mërkurën në mbrëmje, rreth orës 21.00 kur në oborrin e konviktit të studentëve të universitetit të Elbasanit ka mbërritur me ngut mikrobuzi i policisë. Policët kanë zbritur rrëmbyeshëm dhe me britma e sharje kanë urdhëruar djemtë konviktorë për t’u futur menjëherë në dhomat e tyre. Siç tregon studenti SH. L. ky arbitraritet i policisë ka qenë i pranishëm edhe herë të tjera. Madje disa studentëve, të fejuara ose të dashuruar, shpesh kanë qenë nën presionin e patrullave të policëve. Një natë në mënyrë të papërshkrueshme është urdhëruar (!) një student që të hiqte dorën nga supi i së fejuarës(!). Në mbrëmjen e së mërkurës arbitrariteti i policisë ka qenë krejt e pa-motivuar dhe arbitrare. Sipas një tjetër studenti, D. N., ngasje (?) “s’kishte ndodhur. Disa studentë pasi kishin ngrënë darkë në mensë, po kalonin kohën në grupe të vogla ose po luanin me letra në sallonin e katit të parë të konviktit, e disa të tjerë i- [teksti ndërpritet] (Vijon në faqen 4)

Për të gjitha këto kemi programe, ide, aftësi dhe njerëz të përgatitur për t’i realizuar; programet e socialdemokracisë të provuar veçanërisht në periudha ndryshimesh të mëdha ekonomiko-shoqërore Bisedë pa pranga në burgun e Bënçës e kryetarit të Partisë Socialiste FATOS NANO me gazetarët Erion Braçe dhe Alfred Dalipi Natyrisht, në kushtet e burgut, mua më mungojnë të dhënat e nevojshme për të bërë një analizë të plotë dhe korente të proceseve ekonomike në Shqipëri. Kjo do të thotë, gjithashtu, se të dhënat zyrtare që publikohen, jo vetëm janë të pamjaftueshme për analiza serioze por kanë kontradikta, pasaktësi dhe inkonsekuenca që vetëm logjika e tipit të «specialistëve» presidencialë mund t’i paraqesë si arritje historike (tre vjeçare, trembëdhjetë ditëshe apo 100 ditëshe) të pashoqe në krejt Europën Lindore.(!?) Ju pyesni për shifra konkrete të rritjes, investimeve, inflacionit apo papunësisë, të cilat Berisha dhe propaganda e tij naive dhe arrogante i përdor të veçuara forçërisht nga konteksti ekonomik i përgjithshëm, njëlloj si të vepronte në të kaluarën me citatet e Enver Hoxhës në format e edukimit! Kështu, rritja ekonomike (GDP) aq më shumë kur llogaritet sipas skemave monetariste, (nuk e di nëse këta tregues i llogarisin organet, instituti ynë apo na i sjellin të gatshme) zhvlerësohet përballë rënies apo stanjacionit të treguesve [teksti vazhdon jashtë kufirit të imazhit] Në konceptin socialdemokrat këto të fundit sigurojnë jo vetëm tranzicionin real të ekonomisë e tregut por janë edhe mjete të arritjes me më pak dhimbje të stabilitetit makroekonomik. Ndërsa, vënia e theksit vetëm te ky i fundit, siç bën Qeveria Meksi, edhe në vendet e tjera, ka sjellë inerci dhe agoni ekonomike, si pasojë e shtrëngesave fiskale dhe të kreditit ndaj sipërmarrjeve publike dhe private. A nuk pasqyron këtë gjendje sistemi bankar, e korporatave shtetërore apo e përqëndrimit ekstrem të kapitalit privat e të biznesit të vogël shqiptar në stërien e shitblerjes? Çelësi i tranzicionit të ekonomisë së tregut në vendet e Europës Lindore, por dhe i rritjes ekonomike në vendet e industrializuara perëndimore është industria transformuese (përpunuese), e burimeve primare të vendit dhe të importit. Ndërsa në Shqipëri, gjatë 100 ditëve të Berishës, nuk u konceptua dhe nuk u zbatua asnjë program serioz përshpejtaje, përsiëritjeje dhe zvendësimi të aftësive prodhuese industriale, as për riklimin dhe krijimin e aftësive të reja të fuqisë punëtore. [teksti vazhdon jashtë kufirit të imazhit] te apo socialdemokrate) për korrigjimin dhe vazhdimin e reformave demokratike, edhe në Shqipëri njerëzit e kanë kuptuar masivisht se ekziston një rrugë tjetër tranzicioni dhe një mënyrë e ndryshme qeverisjeje për të kapërcyer krizën, stanjacionin, korrupsionin, mungesën e përgjegjësisë publike, papunësinë, varfërinë e njerëzve dhe bllokimin e sipërmarrjes që kanë paralizuar vendin sot. Më 6 nëntor elektorati shprehu besim në mënyrë të pakthyeshme tek idetë, aftësitë dhe vullneti i opozitës progresiste për të ndaluar degradimin e shtetit, të ekonomisë e të nivelit të jetesës së shqiptarëve. Çfarë kërkojnë shqiptarët dhe pse janë të zhgënjyer e të pakënaqur nga regjimi i Berishës? Shqiptarët kërkojnë një ekonomi sociale tregu ku të bashkëekzistojë sektori privat me atë publik dhe ku shteti ka marrë përsipër me ndershmëri dhe me përgjegjësi publike zbatimin e politikave të zhvillimit, të punësimit të qëndrueshëm, të shanseve të barabarta të sipërmarrjes dhe të drejtësisë shoqërore në shpërndarjen e të ardhurave. [teksti vazhdon jashtë kufirit të imazhit] Ata e kanë kuptuar tashmë përfundimisht se politika e Berishës është e padrejtë dhe e pafrytshme nga pikëpamja ekonomike dhe shoqërore, përderisa ata që i vuajnë pasojat e rënda të reformave (shumica dërrmuese) sigurojnë fare pak, ose aspak përfitime prej tyre. Dhe ne jemi të aftë të ndryshojmë këtë gjendje sipas parimit të Franklin Roosevelt: «tregues i përparimit (për ne), nuk është të shtojmë bollëkun e atyre që kanë shumë, por të arrijmë të plotësojmë nevojat e atyre që kanë pak». Dhe, prioritare këtu janë punësimi, kujdesi shëndetësor, sigurimet bazë shoqërore (ndaj papunësisë, pleqërisë, invaliditetit etj.), bazat e arsimit dhe kualifikimit e rikualifikimit profesional dhe sigurimi mbrojtja e ligjit dhe e rendit. Çfarë kërkojnë shqiptarët sot? Ata kërkojnë të rindërtohen institucione publike, për t’i kthyer në instrumente efikase të një politike të ndërshme (Vijon në faqen 3) (Vijor. nga numri i kaluar) — Zoti Nano! Ka një mendim për ne shqiptarët se merremi shumë me politikë ndërkohë që duhet të merremi dhe me ekonominë. Mbasi për të prishur këtë mendim duhet të kishim filluar me situatën ekonomike të momentit. Gjithsesi.... Ekonomia shqiptare vërtet është në tranzicion apo uvan stagnacion? 11 përqind rritje ekonomike për 93-shin, 8 përqind rritje në 94-ën, 6-7 përqind e parashikuar për 95-ën. 9 miliard dollarë investime për tre vjet. Monedhë e stabilizuar deficit i kontrolluar në kufijtë 8-9 përqind, inflacion në nivelin 15 përqind. Ç’do të thonë këto shifra? I pari, keni thënë që të gjithë shqiptarët pronarë dhe start nisjeje i barabartë, por e keni quajtur privatizimin e dështuar. Pse mendoni kështu kur shqiptarëve po u jepen letrat me vlerë? Ç’gjidhje propozoni ndërrkohë që kërkoni të vini në pushtet? Koncepti dhe treguesit e rritjes ekonomike janë të ndryshëm në modele të ndryshme të ekonomisë së tregut. Për skemën monetariste (të deformuar) që ka aplikuar Qeveria Meksi, marrin përparësi arritjet e stabilitetit makroekonomik (inflacioni, deficiti buxhetor, stabiliteti i monedhës etj), në kurriz të reformave strukturore dhe mikroekonomike të krijimit real të institucioneve dhe sektorëve funksionues publik dhe privat të tregut. «Specialistët», presidencialë nuk kanë pse rrëmbejnë deri në banjot e qytetarëve për të mbledhur «investimet e qeverisë», (investimet e Blerim Çelës nuk mund të jenë tregues përfaqësues as në pallatin e tij pale në shkallë vendi), sepse edhe në teorinë ekonomike, edhe në praktikë investimi duhet të ketë për qëllim krijimin e vendeve të punës dhe nuk do të thotë riklasifikim (apo degradim) i të punësuarve në kategori të ndryshme «përkrahjeje sociale!». Në vendet e Europës Lindore, por dhe të Evropës Lindore, importit. Ndërsa në Shqipëri, gjatë 1000 asnjë program serioz përshtatjeje, përsëritjeje dhe zëvendësimi aftësive të reja të fuqisë punëtore. Në këto kushte, të mburrësh qoftë edhe në të gjitha gjuhët e botës (të folura keq), se «Shqipëria është një vend i pasur me minerale, naftë, kapacitete turistike dhe resurse njerëzore», mbetet propagandë e tipit «Leifenist», dhe jo reklamë tregtare! Për pasojë, edhe investimet e huaja direkte mbeten në nivelin e 70 dollarëve për frymë nga 7 mijë dollarë për frymë në Hungari, e cila e ka tërhequr gjysmën e kapitaleve të huaja që u investuan në Lindje, gjatë pesë vjetëve të fundit. E ritheksoj, këto janë pasojat të «modelit monetarist» të reformave të terapise-shok», që zgjodhi PD-ja, të zbatuar në mënyrë shabllon dhe amatoreske nga Qeveria Meksi (i cili u reziston ndryshimeve qeveritare sepse qysh në opozitë ka qenë dhe mbetet «arkëtari i Berishës»!). Por, ashtu si në shumicën e vendeve të Evropës Lindore, edhe në Shqipëri nuk vlejnë më diskutimet: «terapi-shok» apo «gradualitet». Ajo që ndodh, ndodh. Tani çështja shtrohet: çfarë duhet bërë më tej? Ashtu si në Poloni, Hungari, Bullgari, etj. elektorati tashmë ka zgjedhur të majtën (socialis-

[Fotografi e pjesshme, pa tekst të dukshëm]

Shqetësim për të gjithë Opinioni publik shqiptar s’ka se ta mos tronditet rëndë nga lajmet tronditëse që publikojnë mediat dhe gazetat thuajse çdo ditë: rrëmbimi i fëmijëve nga mjediset familjare dhe qytetare në qytete, në fshat, ndërkohë që organet e rendit e qeveritarët bëjnë gjumin e rëndë “demokratik”. Parë në Tiranë janë zhdukur dy fëmijë, E. SH. dhe A. K., aty janë rrëmbyer pranë shtëpisë së tyre. Avni Rrustemi, kur po shkonin për në shkollën islamike ku mësojnë. Dy javë pas odiseje makabre tragjike, e cila ka shkaktuar humbje të një fëmije, është gjetur vetëm një pjesë e trupit të tij, në një fushë të largët. Sa fëmijë të tjerë do të denoncojnë kaq shumë prindër? Sa denoncime ka bërë policia? Heshtja sjell dhimbje dhe frikë. Njerëzit pyesin: vërtetë për këtë demokraci e liri u luftua në Shqipëri? Askush nuk e beson këtë. Liria dhe demokracia nënkuptojnë lirinë e personalitetit të qytetarit, sigurinë e plotë dhe qetësinë e garantuar të tij, që është tërësisht e rrëzuar dhe qytetari të jetë i qetësuar është rrënuar në lirisë së qytetarët. Por në Ministrinë e Brendshme, në Qeverinë e z. Meksi e deri në Presidencë nuk e kanë kuptuar këtë të vërtetë, prandaj bëhen deklarata pompoze e parada suksesesh, në një kohë që krimi i organizuar ka pushtuar çelë e të Shqipërisë. Çfarë presin tjetër qeveritarët shqiptarë, më shumë se vendimi i zëmravave të nënave që e nxjerrin fëmijën për të luajtur në rrugë me mijëra dhe me një copë bukë e djathë në dorë, dhe ky fëmijë rrëmbehet nga një kapuçion mafioz që mund të hyjë shpejt në çelë të bishërisë? Po ku degjojnë laboratorë makaber për të transplantim organesh. Po ku degjojnë kuja nënash qeveritarët tanë! Ka dëgjojnë ankime të tilla ata, kur ne “shlypin shqiptar pa u qederosur mund të lexosh se tentoi të rrëmben te më te mitur në monastër, i cili vetëm pak kohë më parë ishte gjykuar për të njëjtin krim (O.K)” dhe dështia e korruptuar me lirimin e saj ushqen krimin me shtrimin. Dhe dihet: Në shtet ku krimi është bërë zot, shtëpitë, ata shte ka marrë lumi. Le të bërtasin sa të duan qeveritarë për Revolucionin e Dhjetorit dhe Fitoren e 22 Marsit. Kur ta o President, ti moj Qeveri, ku ke siguruar qetësinë, e nevojshme, dhe ruajtjen e gjësë më të shtrenjtë fëmijëve, unë s’mund të dua. Kjo në gjuhën e demokracisë do të thotë - s’ta jap votën të Qeverisë me të, e kam prishur Kontratën që kam lidhur me ty, moj PD. Le të shkruaje sa të dojё vepra Presidenti Berisha për këtë Kontratë, ai duhet të dëgjojë më mirë klithjet e nënave. F. C.

40 familje në fshatin Laknas të komunës Bërxull, Tiranë kaluan dje, ditën e katërt të grevës së urisë, ku 34 persona qëndrojnë të ngujuar. Vetëm pas katër ditësh, kryetari i komunës shkon për t’u takuar me ta dhe bie dakort me kërkesat e tyre, duke u premtuar se problemi do të merret në shqyrtim dhe daten 5, ditën e hënë. Gjendja shëndetësore vjen duke u keqësuar dhe natën e kaluar, tre prej tyre kanë marrë serum. Po kështu edhe 12 fshatarë të tjerë, për mungesë të ushqimit, janë në gjendje të vështirë. Pavarësisht nga thirrjet që bëre nga kryetari i Komunës, për ta ndërprerë grevën e urisë, grevistët janë të vendosur ta çojnë atë deri në plotësimin e kërkesave të tyre të parashtruara qeverisë e institucioneve të tjera shtetërore. Korrespondenti i «Zërit të Popullit» Lexoni në faqen 4

VEÇIME Kryeministri Meksi ishte ditën e enjte në Fushë Milot në ceremoninë e fillimit të punimeve të autostradës Mamurras-Milot. Atë e shoqëronin dhe zvendësi i tij Shehi si dhe ministri i rendit Musaraj. Për këtë ceremoni la vënë të përshëndetë shefçeria greke e ndërtimit me përfaqësuesin zotin Kostas Sarandopolos, i cili ka marrë përsipër kryerjen e këtij punimeve. Zëra nga Fushë Miloti, të cilët nuk pronojnë të identifikohen, pohojnë se në Fushë Milot me ndihmën e Meksit ka patuar dhimbje të forta në kokë në bark, por Fushë Milot ka marrë përgjigjen se këtu nuk ka as mjek, as farmaci dhe as një aspirinë nuk mund t’i gjente aty. Dëshira e qeveritarëve, të lartë të Tiranës për të bërë vizita disa familjeve në Fushë Milot është bërë burim dhe arsye të shumta, por ndër kryesoret e janë banorët e palatave në Fushë Milot jetojnë nën «kromën» e ujërave të zeza, ndërsa një familje që jeton jashtë konlikteve përbër probleme të ndarjes së tokës. Shto faktet ku 30 njerëz qëndrojnë vetëm me asistencë e rreth 40 për qind vetëm me përkrahjen sociale. Edhe vizita në zyrat e komunës ishte e pamundur pasi nuk qenë dot të gjitha e gjaja e asistentëve dhe të punëve, të cilët kishin zënë rrugë pranë këtyre zyrave. Ç’të bëjnë Meksi e shoqëruesit e tij pas gjuhëve të këtyre përpjekjeve? Atyre nuk u mbetet gjë tjetër përveçse të njoftojnë Tiranën se do ndalonin pakëz në Laç e të drejtonin në një lokal luksoz, ku përgatitjet ishin bërë tre ditë më parë. Por i dhe kjo nuk u arrit. Në Fushë Milot nuk u gjend asnjë telefon që t’i njoftojë Tiranën. Pikërisht këtu Meksi u ndje dhe u nis i shoqëruar nga vargani i gjatë i makinave për në Tiranë. Pritësve në lokalim e porositur në Laç u lanë shije të hidhur sharenat e furishme të makinave të policisë. BESHTASA ZENELI