PO VPASIN KRIMINELËT
kryengritje e shpejtë e krimit
Drejt Serbisë, viset pa luftë të kryesqytet me gjak të tepruar dhe digjet. Sllobodan Milosheviçi i vret me popullin dhe me topa!
Vjeshkë, në qendër të qytetit të përvëluar nga ferri i luftës, një kolonë njerëzish, e përzierë në mes të mjegullës së zjarrit dhe të gjëmimeve të njëpasnjëshme, lëvizte drejt një sheshi të mbushur me trupa të rrëzuar. Pamja ishte e rëndë, e përlyer nga tymi dhe era e barutit. Në skaj të rrugës, disa gra mbanin në krahë fëmijë të trembur, ndërsa burra të moshuar rrinin të mbështetur mbi mure të çara nga predhat.
Mbi një ndërtesë të shkatërruar valëvitej një pëlhurë e nxirë nga flaka. Askush nuk fliste me zë të lartë. Të gjithë prisnin, të hutuar dhe të zemëruar, fundin e një nate që dukej pa mbarim. Nga larg vinin krisma të tjera dhe një shpërthim i fortë i detyroi të gjithë të uleshin përtokë. Një djalë i ri bërtiti emrin e së ëmës, por zëri iu humb në tym.
Ata që kalonin përmes rrugicës kryesore shihnin trupa, mjete të përmbysura, dritare të thyera dhe dyqane të plaçkitura. Disa përpiqeshin të ndihmonin të plagosurit, ndërsa të tjerë mblidhnin me ngut sendet e pakta që kishin shpëtuar. Kudo ndihej frika dhe mosbesimi. Një plak me fytyrë të lodhur tha se kjo nuk ishte më luftë, por shfarosje.
Njerëzit pyesnin për të afërmit e humbur, për rrugët e sigurta, për strehët ku mund të kalonin natën. Fëmijët qanin. Gratë rrinin në heshtje. Burrat shikonin qiellin me mllef. Diku, pranë një makine të djegur, një njeri i gjakosur u rrëzua në gjunjë. Një tjetër e ngriti nga supet dhe e tërhoqi drejt një hyrjeje të errët.
Fotografia tregon një çast nga kjo pamje: dy burra të përkulur mbi një të tretë, në një rrugë të errët, mes hijesh dhe gurësh. Kjo është fytyra e përditshme e krimit që po lë pas lufta.
Presiden Klinton ne nje takim me nje refugjat kosovar ne Gjermani
(REFUTERS)
Presiden Klinton ne nje takim me nje refugjat kosovar ne Gjermani (REFUTERS)