VRASIN ME PAGESË, PSE SI VRASËS?
Rikthehet praktik[a] e vlerësimit të sjelljes nga lagjja
Rikthehet praktika e vlerësimit të sjelljes nga lagjja
VRASIN ME PAGESË,
PSE SI VRASËS?
Vrasin, bëjnë ca burg dhe përsëri vrasin
“Në ndërgjegjen e prokurorit, të superpolicëve, të superprokurorit, të supergjykatësve me përdorimin e të drejtës për dënim me prova bindëse, ndërsa në pritje të faktit vriten njerëz pa prova”.
Edhe në rastet të tjera, janë mirëfilli me pagesë të vrasësve, dëshmitë të cilat marrin në polici, s’pasqyrohen fare para prokurorisë. Në formulimin standard “s’ka prova”, të cilin e përdorin për çdo padituri ose tërheqje të një “fjalëvrami” sipas të cilit kundërshtari duhej mund e domosdo të dënohej, sepse për të vrasjen e kishin dëshmuar. Por kërkohet të kapen motivet e vërteta, të cilat vërtet nga dënimi nuk mund të mungojnë. Veçse posa të kaluara në burg disa vjet ose të reja, ato ngrihen nëpër botëritë mes qelive me propozime të papërfillshme të si pastaj po aq. Kjo është njëra anë e vërtetë që në shumë ekzemplarë të ngjarjeve mund të ndihmojë. Si pasojë e një forme në një formë si pasojë e mbylljes së një dosjeje të shpifur ose të mungesës së eksperimentit me ligjin.
“Në ndarë zëharkore”, e supozuar, të inkriminuarit vazhdojnë të përdorimin e ankthit, s’pas mjafton në polici ose te dr[?]sh[?]ys. Sipas një parimi të policisë (ose edhe “i denuar me pagesë”), i dënuari heq dënimin, bile mund të lirohet para kohe. Mirëpo, po të jetë i dënuar me pagesë, do të jetë dhe i dhunshëm i lirë si në mes të pistës, me kushtin tone agresor me të cilin e d[?]rgon. Në këtë sistem tonë dragosor, me një q[?]sim të m[?]rar të pakujdesshëm me q[?]rrime në gazetë, veprimet e vrasjeve me pagesë po marrin [formë]. A nuk ka ardhur vallë koha e mjaftueshme që ne të bashkëpunojmë, që shoqëria të ndajë një e mirë e prapë në raportet e saj me krimin, njëzëri të fajësojë çdo akt kriminal, të mos ndikohet nga manovrat për të kujdesur vrasësin?
Të mos ndikohet nga mos[?]honj, duke lënë ashtu e pa zbardhur të vërtetën? E gjithë kjo gjë do ishte një mungesë e hapur e reflektimit për lirinë e njeriut dhe për jetën e tjetrit. Kjo tablo e ngjarjeve të fundit duhet parë me bindjen se [duhen] hetime të vërteta dhe dënime të vërteta.