NËNKRYETAR I PARTISË ZEF BUSHATI REPUBLIKANE 8 Qershor: Kongresi I i PRSH DREJT IDEALEVE REPUBLIKANE NËNKRYETAR I PARTISË ZEF BUSHATI REPUBLIKANE Në këtë prag shekulli të ri jemi në kohën e zhvillimit të paparë teknologjik, social e kulturor, si dhe një zhvillim ekonomik global të përshpejtuar. Fatkeqësisht në territorin qendror evropian jetojmë në të prapambeturit ekonomikisht e teknologjikisht, në shqiptarët, në nga popujt më të lashtë të kontinentit më të zhvilluar. Përballë kësaj realiteti ne shprehim bindjen se sistemi republikan është alternativa më e lartë dhe më e favorshme për të kapërcyer këtë fazë tranzicioni. Kjo fazë kalohet me përkushtim e bindje, me ideal, me personalitet. Sistemi republikan përsos personalitetin, ai është alternativë e forcës shpirtërore, përmbledh në vetvete e tij të gjitha atributet e jetës morale dhe intelektuale të njeriut. Republikanizmi nuk është një mekanizëm i thjeshtë që shërben vetëm për një qellim të caktuar, vetëm për të rrezar nga pushteti komunist, ai nuk e kalkulon vetëm e zili individuale. Republikanizmi është forcë e rregullit i brendshëm, është disiplinë e personalitetit, që përshkon vullnetin dhe inteligjencën e gjithsecilit. Ne republikanët nuk kemi në qendër të alternativës sonë vetëm idetë e sistemit të tregtisë së lirë, inkurajimin e iniciativës individuale dhe nxitjen e saj, pronën private, shtetin juridik, ndërtimin e institucioneve private e po shtetërore, por idealin republikan që edukon dhe zhvillon personalitetin shpirtëror. Sistemi komunist totalitar përveç rrënimit ekonomik, të gërmave shkatërruese në shpirt, në edukim, në formimin psikologjik etj. Republikanët dëshirojnë të ndërtojnë jo thjesht e jetës shqiptare, por përmbajtjen, njeriun, karakterin, besimin e tij në parimet republikane. Ky motiv rrezaton nga statuti, ku nuk mund të jenë anëtare të PRSH personat në një lloj të paqenia morale e shoqërore. Ne do ta luftojmë që të zërësi simbol i forcës shpirtërore, drejtësi dhe bashkim kombëtar. Ky ideal udhëheq qoftë republikane tek mendojnë rreth alternativës që ka zgjedhur, e cila sot u kuptua, duhet të shikohet për në të gjithësi, e thjeshtë një kurravojë shpirtërore. Me këtë preokupacion, po analizohen problemet në çdo seksion, për të shkuar në konferencat e degëve me detyra e za konkrete e të përcaktuara. Për të triur cilësitë e partisë është i domosdoshëm aktivizimi i gjithë potencialit intelektual ekzistues në parti, si dhe freskimi i komiteteve drejtuese me elementë të rinj intelektualë. Kjo duke i këtos një kompatkësimin e komiteteve drejtuese, në funksionimin normal të tyre, me qëllim që t'i angazhohen totalisht në zhvillimin e konferencave dhe qarkullimin e partisë drejt kongresit të saj të parë. Republikanizmi nuk është një lëvizje popullore politike kundër një qeverie të paaftë komuniste, kundër një ideali monarkist e komunist që zgjoi dhe ndaloi të ngrejë poshtë autoriteti i shqiptarëve dhe i shtetit shqiptar, që çoi popullin në një varfëri ekonomike, në një krizë shpirtërore që i bë pengesë e rrezikshme për Shqipërinë në udhëtimin e saj drejt zhvillimit, por një ideal që ngrihet kundër çdo lloj ideologjie që prish dhe shkërmoq personalitet e shenjta të lirisë, lëvizjes e krenarisë kombëtare, të besimit, të Atdheut dhe familjes. Përpara faljeve, programeve e koncepteve të alternativave të majta për zhvillim, “traditë e “përparim” qëndrojmë ne republikanët, alternativa e djathtë, që nuk ka qenë në mënyrë të dëshpëruar e mbështetur së kaluarës si mas një fije qelgështet që shpirti më i fundit, por as nuk bindemi në styllë mbyllur mes arnomave të reja. Historia është e dëshmon. Ne jemi realistë, të sinqertë, e konkrete. Me këtë gjuhë do të flasim gjithmonë përpara popullit. REPUBLIKANËT NË PARLAMENT Në parlamentin e parë demokratik shqiptar, ku do të diskutohet e votohet për një rend të ri kushtetues, në polemikat me të deputetëve për marrimin e amendamenteve të ligjeve merren pjesë edhe deputetë republikan. Për shumëtë populli janë ata që me kërkohen të tyre, me fjalën e ëmbla e kurajozë dëshirojnë të na japin forcë për të modernizuar rezolucionin të parlamentit, për përfundime të padëshiruara për ne, republikanët opozitarë të vendosur, që luftuam me kurajo, guxim e mençuri ndaj diktaturës së egër komuniste. Shumica e popullit dëshiron që ne republikanët t'i sjellim grupin tonë në parlament në kuvendin demokratik. E megjithatë edhe pse nuk e kemi grupin parlamentar, kemi zërin tonë. (Vijon në faqen e 3-të)

Si do të verifikohet pasuria e pasanikëve të rinj? Të enjten e kaluar, në lajmet e orës 20, u transmetua një intervistë e zotit Luan Çela, kryetar i Komisionit të Kontrollit të Buxhetit, Fillimisht do të thoja se nuk dyshoj aspak në sinqeritetin, në seriozitetin dhe në përkushtimin e zotit Çela si dhe në përpjekjet e tij për të gjetur transparencën. Po, mërinë e problemeve të dhëna nga Komisioni i Kontrollit, që i përmendi kryetari i saj, mua më mbeti në mend problemit i pasanikëve “të rinj”, prodhimi i kohës së ashtuquajtur “tranzicion”. Ky problem është bërë i bisedave e pothuajse të gjithë popullit shqiptar dhe kjo është e natyrshme pasi vetë sistemi, ku shtegërronë me kaiojë shoqëria jonë, në të mburrime e individit (?) të lumit do ta thotë pasuri e veti, Prapo, pa të gjitha kotsi si këto prirje, ne nuk duam dhe s'bëjmë fjalë e posaçërisht përse në Shqipëri ka pasanikë “të rinj” apo “të vjetër” të pasurime, por a ka vërtetë pasuri në Shqipëri? Duke u nisur nga mënyra përfaqësim e kësaj çështje, çdo njeri mund të duket më pasur në sytë tanë. Por duke u nisur se kush quhet i pasur në një vend perëndimor, mund të themi se këta të “rinj” në Megjithatë çfarëdo pasurie që e kanë, neve këta njerëz na duhen, sepse janë taksa, që kryejnë të punësojnë ende më shumë, shto do të mundohen për që të zhvillimi ecë i investigojë varet e tyre, që do të thonë të zhvillim. Dihet se jo më shumë se 2 vjet më parë as nuk mund të flitej për pasanikë të tillë, ndonëse duke përjashtuar bllokmenët. Tani të gjithë mendojnë dhe se ka njerëz të tillë që mund të quhen të pasur. Lind pyetja i bën të tillë brenda pak kohe kaq të shkurtër? Pasuria nuk vjen vetë. Duhem vite pune të lodhshme, zgjuarsi, rrezikuan dhe kursim. Tek ne këtyre “pasanikëve”, nuk u duhen vite pune, por vetëm zgjuarsi për të shfrytëzuar momentin e volitshëm që u krijua. Kjo pasuri u krijua me spekulime, vjedhje (për sa u përkisnin poste partiake e qeveritare), por ndot pasur me njerëz edhe me punë të ndershme, gjë që më duket pak e vështirë, duke pasur parasysh kohën e shkurtër. Kush janë këta njerëz? Ku i kanë paratë? Në bankë me siguri që jo, derisa banka nuk është në gjendje të mbajë para të holla. Se kujt mund t'i dimë, ajo është punë e tyre, ndryshe nuk dihet sa kanë, Këtu vërehet edhe ngeljet tek intervista e zotit Çela. Sipas tij, Komisioni i Kontrollit do ta mbajë në gjendje “ta ashpër” me “pasanikët e rinj”. Mua për vete më një pjesë të madhe të njerëzve do të na bëhej qejfi sikur të ndodhte kjo, por këtu ka dy a kundërta. Ne kërkojmë që të pasurohemi dhe nga një jetë i luftojmë ata që pasurohen dhe dyta është pamundësia e kryejes së këtij verifikimi, pasi lufta për t'u pasuruar me çdo mjet është përhapur aq shumë, sa që nuk arrij ta kuptoj se nga duhet filluar. Kjo është arsyeja që deklarata e tijla më duken tepër naive dhe të nxitura, megjithëse jam i bindur se zoti Çela, i thotë me ndershmëri dhe nga dëshira për të bërë veprime që vendosura, të cilat ta i takojnë me të vërtetë Komisionit të Kontrollit. Për ne është me të vërtetë e tmerrshme që nesër të shohim si pasanikë ish-funksionarët e djeshëm. Po mendimi im është se ata nuk e fillon me veprimet e Komisionit të Kontrollit, asdo forti të tregohen ai, por me forma të tjera. Dhe diçka tjetër. Çështja e letrave anonime, të cilin gjithashtu e përmendi zoti Çela. Kam dëgjuar raste që të ardhura, me dikë, vete këq ka ajo fjalë njëra s'të dhimbshet, shko ankohu. Këtu ka diçka. Nëse dy e kush qoftë një letër dhe nuk i firmoste sepse kishte frikë nga sigurimi, sot ai ka frikë për kë e din e tij. Kështu që mund të mbeten të mbyllura çështime, vjedhje, ndonëse dikur krime të para dhe emër në fund të letrës. Për mendimin tim me të pamësuar hamin duhet luftuar me të gjitha format që lejon një ligjshëmri e morale. Këto që shkruaj i bëj si vërejtje, pasi dëshiroj që qeveria e re e shmanget nga deklaratën e të mund t'i paraqesë më shumë me mëdha se sa janë. FERHAT GRUJA

Çerrik Në kuadrin e riorganizimit të punës të PRSH dhe detyrat k[ (Vijon në faqen e 4-të)

(Vijon nga numri i kaluar) GJENDJA AKTUALE E VENDIT DHE EKONOMISË PROGRAMI I QEVERISE DEMOKRATIKE (Vijon nga numri i kaluar) GJENDJA AKTUALE E VEN- DIT DHE EKONOMISË Perudha prej 1 viti e gjysmë që nga jo vetëm periudha e ndryshimeve më të rëndësishme politike në historinë e Shqipërisë të këtij shekulli, por fatkeqësisht edhe periudhë e një shkatërrimi tragjik të ekonomisë pasurisë së këtij vendi të varfër, periudhë që e shënoi me organizime shkatërruese e kaotike. Komunizmi shqiptar, më fanatik dhe i prapambeturi i të gjithë vendeve të Europës Lindore, mbeti i tillë edhe pas ndryshimeve rrënjësore demokratike që ndodhën vitet e fundit në këtë pjesë të botës. Mund të themi pa ngurrim se ai mbeti po aq antihuman e antikombëtar edhe pas fillimit të proceseve demokratike të nisura më anë të vitit 1990. Kokëfortësia absurde e përfaqësuesve të vjetër e të rinj të këtij regjimi, për të mbajtur me çdo çmim pushtetin politik, kundërshtimi agresiv kundër forcave opozitare demokratike i çoi ata drejt një akti më antishqiptar e antipopullor që e dënoi pa tjetër dhe nderin e fajrimin e popullit shqiptar në ferrin e anarkisë, të kaosit e të dëshpërimit të njerëzit. Ky i shte haraci i fundit që shqiptarët i paguan sistemit komunist sovran, por jo më pak i dhimshëm e tragjik. Synimi i këtyre strategëve të së keqes ishte i qartë: demokratia të paraqitej si kaos, liria e individit si anarki, ekonomia individuale të ishte si varfërim total i shumicës dhe pasurim pa kufi i disa-ve, zhdukja e shtetit komunist si mosh i shtetit në vetvete. Pasojat e kësaj strategjie sot janë të dukshme e tepër të ndjeshme. Shteti shqiptar është tepër i dobët, ose më saktë, ai është thuajse i paralizuar në të gjitha funksionet e tij. Shkatërrimi kolosal i një baze pasurie kombëtare, ana dëmtuar e shkatërruar askush, janë grumbuj me mijëra telefona e energjitike, ushqimore, magazine, depo, stalla, zyra e fabrika, janë vjedhur e grabitur magazina me sasi të pallogaritura mallrash, pajisje e makineri, bagëti etj. Nga një llogari e përafërt shuma e humbjeve dhe e dëmtimeve të drejtpërdrejta të këtyre mbi pasurinë tonë kombëtare arrin në disa miliarda lekë, shifër kjo që nuk është larg dëmeve kombëtare të pësuara gjatë Luftës së Dytë Botërore. Elementi i parë e më aktiv i kryerjes së këtyre akteve kanë qenë shërbyesit më fanatikë të regjimit komunist, të cilët nxitën, organizuan a provokuan këtë valë shkatërrimesh. Këto destabilitet të fashuar ku bashkohen më herë njerëz, të cilët pasiguria e dëshpërimi i shtynë të marrin pjesë në këto akte shkatërruese. Rendi publik dhe siguria e qytetarëve është cënuar rëndë. Askush nga ne nuk, do ta kundërshtojë që ardhja e “demokracisë” aq të shumpritur e shoqëroi me rënien e menjëhershme të kriminalitetit, të vagabondazhit e të banditizmit. Por gjithkush duhet ta kuptojë drejt se kriza duke u thelluar çon në lindjen e kriminalitetit dhe të shkeljeve të rendit. Një disiplinim social vjen re kudo, si në mosrespektimin e ligjit, të organeve të republike që e ekzekutojnë atë, në kundërshtim me autoriteti të ligjshëm dhe në moskryerjen e punës e të detyrave të shtetit. Në vendet publike rrugë, lokale, autobuse etj, vërejtur haptaazi vagabondë që kërkojnë me dhunë para, u cenojnë edhe me armë jetën e qytetarëve. Grabitjet me armë në dorë të pronës private e shtetërore vazhdojnë të jenë një dukuri shqetësuese. Jo të pakta janë rastet e vrasjeve për akmarrje e grindje. Kontrabanda në kufi po fillon të bëhet problem. Ndërtimet pa leje dhe zënia forcërisht e lokaleve janë shndërruar tashmë në një dukuri masive. Një plagë jo më e dhimbshme është edhe evazioni e spekulli zyrtar e privat. Mungesa e veprimit të organizuar e shtetëror përkatëse dhe e ligjeve të përshtatshme antikorrupsion krijuan terrenin e pasurimit të paligjshëm të matrapazëve, kontrabandistëve, të “mafjes” të përbërë zyrtarëve që spekulojnë me kompetencat shtetërore, si dhe disa drejtuesve ndërmarrjesh e institucionesh të tjera. Firma private e persona të huaj të një natyre të dyshimta po ndeshen gjithnjë e më shpesh në mjediset tona. Këta “pionierë” të spekullit e fitimit të ndershëm-biletar kanë infiltruar deri në veprimtari e afërma “dyshmta, të pandershme, e pse jo të rrezikshme. Mungesa e ligjit dhe moszbatimi korrekt e me drejtësi i tij, mosveprimi e paraliza e organizmave të shtetit nuk mund ta tolerohet më! Anarkia dhe “gjithçka duhet të shkojë e shoqërojnë atë. (Vijon në faqen e 2-të)

Kronikë Tiranë Në kuadrin e analizës mbi rezultatet e zgjedhjeve më 22 Mars, më 24 prill në sallën e selisë qendrore të kësaj partie, u zhvillua një takim i zgjeruar me anëtarë dhe simpatizantë të PR të rrethit të Tiranës, për të analizuar shkaqet dhe dobësitë e punës së kësaj dege, të cilat çuan në rezultatin e 22 Marsit. Në këtë takim merrnin pjesë kryetari i PRSH, z. Zef Bushati, anëtarë të komitetit Drejtues të PR si dhe ish-kandidatë për deputetë të rrethit të Tiranës. Në fjalën e hapjes, kryetari i degës së PR për Tiranë, z. Maksim Haviari, bëri një ekspoze të punës së kësaj dege gjatë fushatës elektorale, duke u ndalur kryesisht në detyrat përkatëse që kanë dalë gjatë analizës në mbledhjen e Komitetit Drejtues të kësaj dege. Duke vazhduar, z. Haviari u ndal në dukje dobësitë kryesore të degës së Tiranës, të cilat kanë ndikuar në rezultatet e përgjithshme të PRSH në zgjedhjet e 22 Marsit. Kryesisht, theksoi ai, nga analiza e bërë rezulton se rrethi i Tiranës arriti të kapë 2 për qind në zgjedhjet e 22 Marsit. Një punë e dobët dhe e pamjaftueshme u bë me njeherë për njohjen e ligjit të zgjedhjeve. Gjithashtu u bë pasur vështirësi në organizimin e punës, nuk arritëm të plotësonim të gjitha qendrat e votimit me vëzhgues republikan. Në rezultatet e zgjedhjeve të 22 Marsit influencë do të mungesa e fondeve. Dhe ato fonde u mblodhën nga shtelli i thinj i pamjaftueshme dhe nga numër votues, duke mos pasur mundësi t'i paraqesim më tepër elektorale. U theksua gjithashtu se një faktor i rëndësishëm mungesa e materialit propagandistik figurativ sidomos afisheve të kandidatëe dhe e fotografive të tyre. Duke përfunduar, z. Haviari theksoi detyrat konkrete që duhet të dalin nga ky takim për të shkuar në konferencën e degës së Tiranës dhe në kongresin I të PRSH me vizion të qartë për të ardhmen. Mbas tij parashtrimit u njohën me materialin mbi konkluzionet e Këshillit Kombëtar të PRSH, që mori në analizë shkaqet e zgjedhjeve të 22 Marsit, ato bëhen shprehur, të cilave u dhanë për detyrë zgjigjet përkatëse. Më tej takimi vazhdoi me diskutime të shumta të të pranishmëve. Nga diskutimet e bëra u theksua efekti negativ që pati mosqasja ose u duhet i kushteve të koalicionit më opinion, i cili duke menduar se PD-PR-PSD janë koalicion, kujtoi se vota mund t'i jepeshin njëri prej të tri javëve. Një nga diskutantët theksoi se duhen shkaqet e këtyre rezultateve ishte dhe përfaqësimi jo i denjë i PRSH në 45 minutëshin e paraqitjes së programit të partive politike në televizion, në mbyllje të fushatës elektorale. Gjithashtu vazhdoi ai, PR nuk luftoi si duhet për t'u bërë një propagandë pamore e mirë ish-kandidatëvet të saj. Më tej, vazhdoi folësi, negativisht kanë influencuar fletërrufe e pakta që kemi pasur me rininë. Duke bërë një politikë të mbyllur nuk arritëm të thithim në radhët tona më tepër intelektualë të njohur dhe që gëzojnë simpatinë e opinionit. Më pas e mori fjalën dhe nënkryetari i PR zoti Zef Bushati, i cili, pasi shfaqi preokupacion e kryesisë për degën e Tiranës, tha se format e takimeve me mbështetje duhet të gabuara. Duhet të kishte më shumë dinamizëm. Ai shprehu dëshirën e tij për të formuar me republikanët dhe kritikoi kryetarin e degës që nuk i ka dhënë mundësi për ta realizuar këtë gjë. Pas këtyre fjalëve ai u ndërpre prej shumë të pranishmëve nga salla, të cilët i vunë në dukje që duhet të kishte vetë iniciativë si nënkryetar partie dhe të mos e linte veten të mbyllur nga të tjerët. Dhe ndonse me të vërtetë debate penguan, po as ka përdorur autoritetin e tij dhe pse nuk ka vepruar vetë në mënyrë të pavarur. Me ndërhyrjen e kryetarit të degës, zotit Maksim Haviari, reagimi i pjesëmarrësve u qetësua, dhe pas fjalës së zotit Vezir Hoxha, i cili bëri kritikë për të gjithë anëtarët e kryesisë, diskutimet u mbyllën. Në përfundim të takimit u theksuan masat konkrete që duhen marrë nga kjo degë për largimin e seksioneve, duke aktivizuar elementin e ri dhe me qëndrime të qarta republikane.