- Le t’ia privojmë POPULLIT këtë “kënaqësi”!- “Ne nuk kemi të drejtë të ndërhyjmë në dëshirat e të tjerëve, ata kanë problem me vete. Nëse populli rus dëshiron komunizmin, ta lëmë në dëshirën e tij...” (1) Këto fjalë po m’i thoshte një njeri i cili kishte luajtur kundër Bllokut tonë, i cili kishte shkruar ashpër ndaj piramidës sonë komuniste, i cili ishte bërë me emër të njohur pikërisht prej kësaj lufte. Ekzistësisht kështu po më thoshte: Nëse populli rus e do komunizmin, përse të mos ia mundësojnë atij komunizmin? Pyetja më çante mendje të formulohet kështu: A duhet lejuar rikthimi i komunizmit (nëse e do populli)? Nuk kemi të ndërhyjmë në atë, por a do të të bënte popullin, në gjykim të anët e mentalitetit të tillë, e krijuar “njeriun e ri socialist” etj. Nuk kam ndërrmend ta bëjmë këtë, jo për të mos u kthyer kokën mbrapa, por sepse POPULLI DUHET MARRE REALISHT SIÇ ËSHTE. Me halle, e vërteta, një fyen ashpër. Për më tepër, s’mund të hyjë në popull të tërë. Pra, ç’duhet bërë sikur populli rus (ose a shqiptar) do të dojè komunizmin? Më saktë, a duhet respektuar dëshira e popullit, në rastet tona, kur sapo kemi dalë pothuaj unanimitsh, nga skëterra komuniste? Parimisht, po të ishte fjala për demokraci epruetuash, përgjigjja do të ishte: PO! Si të pengohet e drejta e popullit për të zgjedhur në mënyrë të lirë, të drejtëpërdrejtë, të fshehtë, të barabartë (e sinonime të tjera!), udhëheqësit dhe llojin e qeverisurit?! Po, si mund të çenohet e drejta njerëzore, qytetare, për të caktuar fatin e vet?! Atëherë, investari i asaj që ka ndodhur do të ishte i qartë, më kryesorja, do të fillonte Lufta e Kosovës në planin kombëtar, e cila në planin ndërkombëtar do të njihej Lufta e Ftohtë. Hashullaballoti do të riktheheshin notat e tij kritike ndaj Shevarnaxes që ndiko ai shumë për prishjen e Traktatit të Varshavës dhe në shqiptarët, do të tërhiqnim kërkesën për t’u pranuar në NATO! Kuba e Kastros do të të shpallej Vend i shenjtë. Meka e Komunizmit për njerëzit e patundur dhe monumenti i Enver Hoxhës do të ringrihej në mes të Tiranës dhe padyshim burgjet e Burrelit e të (vijon në f. 3)

BISEDE ME AVOKATIN NAFIZ BEZHANI Kavaja nuk mund të harrohet Lexoni në FAQEN 3

Frangaj "i brishtë" - viktimë e egërsisë së klaneve politike ALDO TUFINA Frangaj, kryeredaktori “i brishtë” i gazetës “Koha jonë” ndodhet në arrest shtetak. Do të hetohet e gjykohet për publikimin e një lajmi rreth “lëvizjes së tankeve në veri, në kufirin me Serbinë”. Frangaj, në shpjegimin e fundit të tij thotë se “lajmi është i saktë”. Frangaj është shqiptar. Franga thotë se nuk mban as përgjegjësi morale e as penale. Frangaj flet për moral. Le të flasë. Ai “flet” në gazetën e tij publikeht se Serbia rrezikohet nga tanket shqiptare, ngaqë këta tanke paskan shkuar në kufi. Për herë të parë Serbia përjetësisht kërceuese për Shqipërinë, tash rrezikohet nga Shqipëria (?!). Këtë e thotë Frangaj me gazetën e tij (po të jetë gazeta vërtet e tij). Sikur të ishte e vërtetë se tanket shqiptare shkojnë në veri (në kufi me Serbinë), a që mund të kish vënë alarmin për rrezikun e invadimit të Serbisë nga Shqipëria, nëse ky është kuptimi i fundit të tij, do të thotë se “lajmi është i saktë”. Frangaj është shqiptar. Frangaj është viktimë, jo përgjegjës! PËRGJENJESHTRIM Më thanë se në nr 23 të datës 31 mars 1993 të gazetës ‘Koha jonë’ në listën e keshillit botues është vënë emri im U Interesova dhe mbeta i befasuar sepse as jam pyetur dhe as më është kërkuar mendimi. Ky është një falsifikim dhe kam vënë në fillim të titullit po shpesh. Une nuk lejoj që emrin tim të shpërdorohet prej kujtdo qoftë. JORGO BLLACI se Frangaj është viktimë. Le të lehtësohet Frangaj për këtë rrëfim. Ai është viktimë e klanit më të verbër për pushtet. A “s’ka qënë qesara” Frangaj kryeredaktor, redaktor, gazetar si Frok Çupi, me intelektual Feston Tosi, me Lubonja, me doktorë skhenoash, me presidentë partiash. Frangaj sheh më saktë sipër? Frangaj është kukull. Gjykata duhet ta marrë parasyshe se në bangën e akuzës nuk do të thërrresë veç një viktimë. Viktimë e stafetës tij që e është gati të shesë veton një Frangaj. Ky është morali i tyre. Morali maskarenjve.

Si do t’ia bëjnë tani socialistët?! Dritëro Agolli nuk ishte aq i marrë sa të dilte në unison me Ndre Legisin dhe Fatos Nano kundër Ligjit të të Drejtave të Njeriut. Qoftë edhe për faktin se statusi do t’u shërbente dhe personazheve dhe heroit lirike të vjershave të tij. Nuk e di fare mirë votimit. Gjithë lexuesit, dashamirës të tij ja vlerësojnë këtë gjësi si PRO të qetë shpirtërore. Servet Pëllumbi dikur replikoji gjatë diskutimeve: “Unë nuk kam përse ta mbaj kokën ulur se s’kam bërë punë të telliquara as dje, as sot, as nesër”, tha ai. Po të besosh këtyre fjalëve, del se vota kundër apo abstenimi i socialiste ishte, sipas Pëllumbit, punë e qelbur. Të presim kur t’i dalë era socialistëve. Fatos Nano shpreh kënaqësinë e vet që Azem Hajdari a kishte kuptuar (më në fund) liderin socialist në atë parti. Ftyra, veçanti nga ngadhënjesia që edhe em Hajdari po i jepte drejtë. Ndërkohë, medi dhejere fare? Le të Hojdari vota. Thënë se kaë sërish Nanon nuk më ka pa “...” Nuk ishte kartoni i imunitetit, por, sidogoftë, ai dhe shokët e tij u kapërcyen. Nano nuk e ndihmoi me ndonjë replikë të zgars, e la Doken të digjej si furgë televizione. Po tani so do t’ia bëjë Dokle dhe socialistët? Thuhet se demokrati, soc-demokratet, dy omonasti dhe republikanët i vetëm i Parlamentit, do të shkelin pa pushim të drejtat e socialistëve dhe, kur këta të fundit do të ankohen, (vijon në f. 3)

- A është ndarë ende gazeta “Koha Jonë” nga PAD? - Kryetari i asamblesë së PAD bëhet drejtor i “Kohës sonë” - A do ta përgënjeshtrojë Azem Hajdari të qenët kryetar i këshillit botues të “Kohës sonë”? Absurditetet ndjekin njëri-tjetrin. Përpiqet po deshe të mos përderton fjalën skenari në veprën e shpejta të “Kohës sonë”. Përpiqu po deshe të mos u besosh gjërave të tilla. Është e natyrshme që, për një arsye ose tjetër, të jesh kundër pushtetit aktual politik, apo të kesh rezerva për të. Është fare e natyrshme kur deputeti Azem Hajdari ngritet në Parlament dhe shpreh hapur rezervat e tij ndaj një rreshti apo tërësie politike, po kështu mund të gjykohët edhe pozicionimi antipushtet i “Kohës sonë”, për këtë periudhë apa thashta e pandërprerë e saj ndaj të ministri si Blerim Çela. Po e anëtarët të tolerueshëm edhe kritikën si për një periudhë kohe përkatësisht e “Kohës...” ishin nëpër shtypin me ato të PAD dhe do të do të pritej ndarja e “Aleancës” për pavarësimin e “Kohës sonë” nga kjo forcë politike. Secili individ, secila gazetë ka pozicionin e vet dhe kjo duhet respektuar. Kjo është alfa e pluralizmit. Por pluralizmi dhe demokracia nuk u përshtatën ndëshmërinë, jo vetëm ndërmjetësinë qytetare, intelektuale, por edhe atë politike. Pa zënë në gojë këtu ndëshmërinë shtetare, e cila as që duhet në dyshim, por që nga “Koha jonë” dhe këta e bëjnë të shishtmë. Vini re numrin e fundit të “Kohës...”. Thuhet se A. Frangaj dhe Nikolla Lesi janë të ndaluar të lëvizin lirshëm, kur ata deri edhe nëse prisjet ambasadasin janë të pranishëm! Dukët qartë diktatura demokratike që u shtrëkon ndaj tyre! Thuhet që: Asambleja e “Kohës sonë” paska vendosur që (për të vendosur) demokraci e vendosës? e rregullojnë stafin e vet për këtë periudhë emergjente! Gjerat e paqarta janë këto: Se pari, A është e njëjta asambleja e PAD me atë të “Kohës sonë”?! Se dyti, A mund të mbetet e pavarur edhe “Koha jonë”, kur drejtor i saj është kryetari i asamblesë (këshillit) së PAD? Nëse nuk vërtetohet kjo, atëherë kjo gazetë të jetë shtypur në gjuhë i? Nëse del qartë senga “Koha jonë” PAD varen nga “Kohën jonë”? Pse, na del që nga gazetë të pavarura dhe parti te varura! Së treti, është e vështirë, me gjithë ato detyrat parlamentare dhe partiake në PD, si parti në pushtet, të jetë kryetar real i këshillit botues të një gazete, e cila pikërisht këte pushtet ka përballë? Për hir të demokracisë, zotit Hajdari mund të bëjë loje të dyfishtë, por po të jetë puna, ai si gjithnjë ka për të sakrifikuar anën më të dobët, pra “Kohën...”. A do të deklaruar vetë se kur nuk ka për të ndarë nga PD. Kështu që duhet shpresuar se “Koha...” A do të deklaruar vetë se kur nuk ka për të ndarë nga PD. Kështu që duhet shpresuar se “Koha jonë” do të thotë mënjanë për tani nga PD! Sa për këtë, askush nuk ka dëgjuar se Shteti ka pasur ndërmend të mbyllë “Koha jonë” apo ndonjë e saj. Madje, duket se “Koha jonë” bëret vetë për dikça të tillë të shtypur për të shurbë debatin e esi! Edhe të tjerë që qëndronin jo njësa-zyetarët që s’ko njohjen ne për pastëta të një për erëzave. Frangaj dhe Lesi janë ende në këtë kuadër. Fakti që drejtori i tyre është kryetar i Këshillit Botues, lejon të kuptohet se gazeta mbetet brenda kuadrit të Komitetit të Pagave dhe Çmimeve të diskutueshme. z. Bajram Zhanja, i cili nuk ka lidhje biznesi me z. Papajorgji. Kush e zbërthen faktin që firma “Levante Kompani” është italo-jugosllave dhe ndan ndihmat në Shqipëri. Asnjë firmë nuk është në gjendje, qoftë edhe amerikane, e japë vetëm, s’ka ndihmë dhe kupton në Shqipëri po që se s’ka pak dorë. Jugosllavia. Edhe kjo lidhet me arkevi e pashkruar të KQ. Fitore e vërtetë e demokracisë shqiptare do të jetë mërbimi nga koloqet e mi i aktyvit të UDB-së dhe ASFAL-s. Thonë që ës angle ka takokeshtë në të shkuar që “sta” hande hakun për shërbimet e bëra. Se dyti, e A do të mbetet e varur ende “Koha jonë”, kur drejtori i saj është kryetar i asamblesë (këshillit) së PAD? Nëse nuk vërtetohet kjo, atëherë kjo gazetë të jetë shtypur në një? Nëse del qartë se nga “Koha jonë” PAD varen ... Shikoni... ALBAN JONI

E çmendura N., me zellin e saj për të luftuar një rol në fatet e demokracisë shqiptare, pohon publikisht, siç bëjnë të gjithë njerëzit e ndershëm, se nëse ndërmjet një konkurs me disa pyetje, qofshin edhe retorike, do të zberthente një fragment modest nga arkivi i KQ. Ajo thotë: “Në qoftë se do të organizohen spektakle ‘Mis KQ’, cili do të ishte fituesi, ose cilët do të ishin në tre vendet e para? Kur kemi parasysh se alduhet të ketë të dhëna të tilla nga ato që ka lënë amanet Dulla, Alias Enver. Mis KQ janë rrotull sektorëve të propagandës ku gjendeshin personalitetet të veshur me shije, në këpucë të vërdha, xhakete jeshile o plotë të lëra. Vetëm asnjëherë mos u shiko një mend se mies KQ do të jetë grua. Cil është ai person me titullin “Profesor” që kishte llogari rrjedhëse të lejuar në valutë? Ju kujtojmë se në rastin e tij si kishte vlera biografia me lidhje në Amerikë, ndëkohë që në një rast të Laskës ish shunallur kulak dhe fëmijët e lindur midis viteve ’80-’85. Ndërkaq, kujto si në një shpjegim të Serbisë, nga zelli i shërbimit, akuzon shqiptarët për spiunë të presidentit të tyre. Me sa duket, quhet spiunllëk shërbimi ndaj kombit tënd. Kohët kanë ndryshuar, kanë ndryshuar edhe kriteret. Kështu, Harilla Papajorgjin, pasi ka dhënë një kontribut historik për tuizimet, publikimet e varrimin total, tani e ke tek sheshi i kamionëve, para Bankës dhe siç e shikojmë ti punon konnver. Ankohen për pasur seconso që e kanë detyruar të punonte për ekonominë socialiste, kur fare mirë punonte siç po punon tani. Me ndihmën e tij bashkëshort e kreu? Komiteti të Pagave dhe Çmimeve të diskutursme. z. Bajram Zhanja, i cili nuk ka lidhje biznesi me z. Papajorgjin. Ku shebërthen faktin që firma “Levante Kompani” është Italo-jugosllave dhe ndan ndihmat në Shqipëri. Asnjë firmë nuk është në gjendje, qoftë edhe amerikane, të japë ndihmë, s’ka ndihma dhe kupton në Shqipëri po që se s’ka pak dorë. Jugosllavia. Edhe kjo lidhet me arkivi e pashkruar të KQ. Fitore e vërtetë e demokracisë shqiptare do të jetë mërbimi nga koloqet e mi i aktivvit të UDB-së dhe ASFAL-s. Thonë që ës angle ka takokeshtë në të shkuar që “sta” hande hakun për shërbimet e bëra. Këto kronikat?

Kjo nuk është thjesht metaforozë. Ata që dje dolën nga radhët e “klasës punëtore” dhe u ngjitën në elitën më të lartë të partisë-shtet, do të vinin një ditë që do të ktheheshin në “origjinë” e tyre. Megjithatë, shokët e punëtorëve, sekretarët, sharrëtarët e rremur dhe marangozët, shoferët e busëve, minatorët, do të ktheheshin dot? E pse? Ndodhën prej tyre që kjo parti e bëri deputet me 31 marsin e 1991, tani e shihte të rrënuar në radhët e të paprivilegjuarve, nëse mund ta themi “klasën punëtore” dhe shokët deputetët. Të tjerë kanë “tradhtuar” përbundimin partinë e tyre të vjetër dhe me një karrierë parlamentare unike duke u armë kushtesh se me grafë sidomos, etj., me demokratët shqiptare andaj edhe nuk janë për të bërë këtë. Sidokudo, emet i demokratik shqiptar ender nduk ka ka vlerë përken? me të parë të kaprën prej tyre, që të dinet se kur dhe si u parësuan, madje sigurojnë edhe vjetë për të dalë jashtë shtetit. Shqiptarët athinas, që punojnë e jetojnë aty prej kohësh si emigrantë, e shohin që i bëjnë rus’në punë saditur, ish-sekretarët e parë Skënder, Enveri Prosa po edhe në Athinë punon si saldator. Ndërsa në të tjerë në “shpërbërjen” ind-deputetën kryetar të komitetit, Gjergji Kostadulakën, që tani punon shofer. Janë ndoshta edhe si parti që kryejnë “origjinë”, duke i dhënë harmoni klasës punëtore, duken e dekavse të shtruar për ndorë të tyre me paratë e popullit, të cilat nuk i gjuhasin asnjëherë ndodja dhe as rrjedhin si të tjera. Këtu, ku kjo shoqëri s’ka lënë gjurmë? Këtu në Shqipëri, ose një kohë s’më bërë. Tani po, se puna u ka kujtuar, nxjerrë mësim. ALEX THOMA Ilustrim: “...Dhe vjen një ditë!”

REDAKSIA