DEKLARATË E KOMITETIT DREJTUES TË PRSH Vrasja e tetë shqiptarëve brenda 26 orëve nga patrullat serbe të kufirit janë një provokacion brutal i hapur kundër vendit tonë dhe kombit në tërësi. Ky provokacion bëhet në kohën kur Organizata e Kombeve të Bashkuara vendosi sanksione të mëtejshme ndaj Serbisë. Millosheviçi kërkon të krijojë konflikt me shqiptarët, për të spostuar vëmendjen e botës nga Srebrenica dhe Sarajeva. Tashmë është e qartë se Millosheviçi nuk do të ndalet para asgjëje për ta futur Ballkanin në luftë. U bëjmë thirrje autoriteteve tona të mos bien në kurthin serb. Por në të njëjtën kohë duhet mbrojtur jeta e shtetasve tanë dhe të denoncohet provokacioni. Kuvendi Popullor dhe Qeveria në mbledhje të menjëhershme, duhet të kërkojnë shqyrtimin e kësaj çështjeje tragjike nga Këshilli i Sigurimit dhe Parlamenti Evropian. Të bëhet e qartë se Shqipëria nuk do të lejojë vrasjet kriminale dhe terrorin mbi popullsinë tonë të kufirit. Deklarata e ministrisë së Jashtme e lexuar në televizion më 27 prill ishte krejt e papërgjegjshme. Nuk duhet besuar se Serbia do të bëhet më pak agresive me heshtje nga ana jonë, në të kundërtën, sa më tolerant të tregohet shteti ynë, aq më tepër do të rritet arroganca dhe dhuna e tyre. Sa vrasje të shqiptarëve të parajshtëm janë bërë në kufirin me ish-Jugosllavinë në gjashtë muajt e fundit? Vrasjet masive të këtyre dy djemve tregojnë se asgjë s’kemi ndaluar vetëm me protesta drejtuar autoritetit të krimit e me komisionet kufitare. Nëse bota kërkon prova, ato i ka para syve në kufomat në grupe të djemve të rinj të masakruar jo për shkak të kufirit, por thjesht për t’u marrë jetën. Veprimet energjike që duhet të ndërmarrë Parlamenti dhe Qeveria shqiptare dikt...ohen nga nevoja e mbrojtjes së kombit dhe të paqes në rajon. Komiteti Drejtues i Partisë Republikane Shqiptare

Tanxhenet kalojnë Otranton por deti nuk i fsheh vjedhjet Interpelanca e zotit Blerim Çela dhe materiali i paraqitur prej tij me prova, dokumente dhe gjithë elementët teknikë në një punë të lavdërueshme, hedhin dritë në fund të fundit mbi një akt të shëmtuar të qeverisë, veprimtarisë Çarçani, Nano etj. Natyrisht materiali shumë i gjerë i kompletuar pas një pune serioze është në të njëjtën kohë shembulli dhe sinjali se administrata e shtetit demokratik, Epoka Demokratike nuk mundet të flirtojë në asnjë mënyrë me çfarëdo lloj mbeturine komuniste-puniste-socialiste paçka nga kostumi që mund të veshë. Shifra prej 8 milionë e ca dollarësh e rrëmbyer nga ndihmat italiane, e hequr nga goja e popullit për xhepa private pushtetarësh është një akuzë që ngjet opinionin publik. Por nuk është e më të rëndësishme lidhur me fatin e Partisë Socialiste. Pra ajo zbulon në radhë të parë përpara elektoratit dhe anëtarëve të vet se nuk është vetëm kryetari i saj, zoti Nano, i ardhur nga rezidencat e vjetra komuniste, por është edhe tërë psikologjia, është tërë bashkëpunimi dhe lidhjet e kësaj partie me partitë e vjetra. Pra kalimi nga Partia e Punës në Parti Socialiste është një manovër politike, sepse thelbi i saj nuk është tjetër veçse një dorë e zgjatur e metodave dhe e formave e qëndrimeve humane ndaj njerëzve, bile duhet shtuar në këtë rast se janë mirtu dozat e fitimit. Interpelanca e zbulo[n] vazhdimin e asaj politike të egër që ky popull të mos e shohë ditën e mirë. Në uri, në një përleshje për jetë a vdekje me diktaturën, përmes skenarësh politikë nga të rëndësishme lidhur me shifrën prej 8 milionë e ca dollarësh. Interpelanca, thuajse zbulo[n] dhe mashtrim më të madh për nga shifrat po ajo tragjedi që ekzistonte midis deshëve që hante Pali Miska dhe tallonit që shtyh[e]j nga muaj në muaj për popullin. Intelektualët dhe njerëzit e thjeshtë dhe të ndershëm që bëjnë pjesë në këtë parti si preferencë për alternativën socialiste kanë të drejtën dhe janë të lirë të zgjedhin do gje, por do të ishte e pafalshme dhe primitive ruajtja e miteve, aq më tepër ruajtja e këtyre fare miteve që u fabrikuan në lojërat politike të këtyre dy vjetëve. Është paradoksale dhe flet për një parapambetje të thellë sociale e politike, por edhe për një punë të fshehtë e të paguar mirë. Dënimi krejt i ngjashëm: ‘Zëri të Popullit’ me atë që bëri dikur për të mbrojtur bllokmenët e pastaj po vetë i goditi ata në mënyrë të pamëshirshme. Në këtë kuadër, Fatos Nano simbol i korrupsionit komunist. [tekst i prerë në fund të faqes] Nuk u kuptua pse zotëria Fatos Nano pas interpelancës së tij

Dr. APOLLON BAÇE Si qytetar i thjeshtë po shkruaj nga pozitat e një qytetari të thjeshtë, shqiptar. Çështja e grabitjes së ndihmave italiane të vitit 1991, është një nga çështjet më të dhimbshme për një popull të varfër si yni. Përderisa u hap kjo, ajo do të duhet të shqyrtohej në fund me drejtësi, dinjitet dhe objektivitet. Por dhimbje të tilla, për një çast të dhënë, zbehen para tragjedive kombëtare. Vrasja vetëm brenda dy ditëve e 10 shqiptarëve, nga serbët e malazezët, është një tragjedi kombëtare. Në në 300 mijë shqiptarë. Për një vend të madh po të ishte 500 vetë. Dhe këto vende të mëdha dhe të qytetëruara, kur i vritet qoftë një qytetar, shpallin zi e marrin masa dhe nuk merren me retorikat. Vrasjen e fëmijëve shqiptarë 17-vjeçarë dhe të rinjve shqiptarë 20-25-vjeçarë, unë, si pind dhe shqiptar, dhe jo vetëm unë, e përjetoj si një tragjedi kombëtare. E përjetojnë atë si të tillë të tjerë? Përderisa masakra u kryen më datë 25 e 26, a s’është ide e mirë që interpelanca parlamentare një dy ditë para të bëhet? Dy deputetë e dy partiave kryesore u grindën, u shanë, po u matën për një problem. A nuk është kjo gjë e turpshme për kryetarët më të ashtuquajtur të PS-së Nano të mbrohet nga populli ose nga vendi? Një diskutim estetik ky, turmen e këshillit mesjeler u Hesën, “ku dëgjohet u rrahën sekinë e engjëjve”. Por asnjëri nga deputetët, as deputeti i krishterë që kishin për të rënë me të deputetë që kërkonin, jashtë procedurës demokratike për ardhët a larmet, e personave që vështrie se meritojnë duratike, nuk kanë asnjë gjysmë fjalë për këtë tragjedi. Për gjakosjen e shqiptarëve, për fyerjen e dinjitetit të kombit shqiptar. Në këtë vazhdë radiola dhe televizioni shqiptar e dhanë lajmin për shqiptarët e vrarë, si një lajm të dorës së dytë, pas lajmit për interpelancën dhe grindjet në Parlament. Por zakoni shqiptar dhe jo vetëm shqiptar, e do që e para të jepet gjëma. Ajo qëndron mbi gjithçka. Shtypi: “Zëri i Popullit” këtë ngjarje e kalon me pak rreshta dhe gjërma tepër të vogla në krahasim me titullin për interpelancën. Sidomos e jep “Bashkimi dhe RDA” nuk kanë as edhe një rresht. Tragjedia ndodhi më 25, ekspertizu u krye më 26, lajmi u dha më 27. Çfarë nuk funksionon këtu? Masmediat përendimore lajmin për vrasjen e ndaluar të 10 kaprovë do ta kishin dhënë brenda ditës. Nota e protestës së ministrisë së Jashtme i përshkroi kërkesën organizëve kompetente të Beogradit të marrin të gjitha masat për parandaluar të ekzekutohet të të pafajëzores”. Sikur të bëhej fjalë për një ngjarje të rëndomët kulti. I ngarkuari me punë i ambasadës serbo-malazeze nuk denjon ta marrë këtë notë as edhe me këtë formulim. Për këtë vrazhdësi asnjë fjalë në shtyp, radio a televizion. Nuk jemi në gjendje të bëjmë as edhe një gjë që quhet komb, gjak i kombit dhe dinjitet i kombit, qëndron mbi gjithçka? Redaksia e gazetës “Republika” lajmëron në mënyrë të papërcaktuar të gjithë shitësit, privatë të gazetave dhe agjensitë e shtypit në rrugë si dhe degët e PR që të arkëtojnë po vonesë të gjitha të ardhurat nga shitja e gazetës në numrin e llogarisë 066/110. Në të kundërtën redaksia do të jetë e detyruar t’i drejtohet zyrtarisht ligjit

Të hënën, më 26.4.1993 në një nga sallat e Muzeut Kombëtar në Tiranë u zhvillua një takim vëllazëror mes kryetarit të Lidhjes Shqiptaro-Amerikane Guizephe Dioguardi dhe anëtarëve të tij. Të hënën, më 26.4.1993 në një nga sallat e Muzeut Kombëtar në Tiranë u zhvillua një takim vëllazëror mes kryetarit të Lidhjes Shqiptaro-Amerikane Guizephe Dioguardi dhe anëtarëve të tij të Lidhjes me studentët shqiptarë nga Kosova dhe studentëve në Universitetin e Tiranës. Dioguardi foli për kontributin e Lidhjes Shqiptaro-Amerikane të formuar më 1988 dhe çështjen shqiptare në mbarë trojet shqiptare. Ne venanti ai u ndal rreth kontributit të tij personal si ish-kongresist amerikan në përkrahje shqiptare, i cili vizitoi 6 herë Tiranën, 5 herë Prishtinën, 3 herë Shkupin, dhe se tani do të vizitojë (vijon në faqen 4)

Kur e pyetën Fatos Nanon, liderin numër një të socialistëve ditën që kërkoi dorëheqjen e qeverisë demokratike se çfarë bën në Zot? ai u përgjigj se “beson” dhe shtoi se “rrëfehet, e madje rrëfehet totalisht”. BARDHI SEJDARASI Për këtë ditë Bibla thotë: “Bota ishte e korruptuar dhe e mbushur me dhunë.” Kur e pyetën Fatos Nanon, liderin numër një të socialistëve ditën që kërkoi dorëheqjen e qeverisë demokratike se çfarë bën në Zot? ai u përgjigj se “beson” dhe shtoi se “rrëfehet, e madje rrëfehet totalisht. Shumëkush e pa përutë rrëfim të tij, qoftë edhe për “Levante Co” apo për “Ilija Holding” të paktën për kohën që ai ka qenë kryeministër, por Nano, me u kythyr nga Kina, akuzoi pushtetarët e sotëm se “edhe pemët i bëjnë me barrë”, apo se “pemët pa kockra quajnë pemët me kockra”. Sidokofte ky nuk ishte rrëfimi i tij i plotë. Ai nuk arriti të rrëfehet as edhe në seancën e zgjatur dhe të tensionuar të martës në Parlamentin shqiptar, ku nëpërmjet një interpelance, Blerin Çela, kryetar i Komisionit të Kontrollit të Shtetit, rrëfeu gjerë e gjatë për Fatos Nanon e shokët e tij, të implikuar keqas në korrupsion me ndihmat humanitare në shtetin shqiptar që po tërheq edhe nga shteti italian. Sidokofte Fatosi qëndroi gjatë dhe me këmbënguljen në tribunën e Parlamentit, në pritje për të klikuar emocionet, si bëri dy më parë nëpërmjet “ZF”-së, ku akuzat kundër tij i cilësoi “shpifje në vazhdën e një shpifjeve dhe skenareve të mëparshëm”. Çuditërisht pas interpelancës ish-kryeministri i qeverisë komuniste 3-mujore nuk ishte aspak i qetë, edhe pse përpiqej të tregojë i tillë se paku në dukje. Po i nervozuar ishte grupi parlamentar socialist. Nano pinte shumë cigare, madje dhe në sallën e Parlamentit, gjë e pazakontë për të, nuk dilte në pushimet e seancave jashtë ose në kafe dhe gjatë gjithë kohës shfletonte një dojë materialesh që kishte përpara. Nuk i qeshi asnjëherë fytyra, madje edhe kur parlamentarët qenë gati me një thirrje të fortë që la vunë në podium Blerin Çela (sigurisht nga ndihmat) në vend të tij të bëshkëve qiblar me të cilin ai kishte buzëqeshur se herë që numëronte miliardat e miliona të lira italiane të ndihmës, të bëra “thrust e humblla” gjatë qeverisjes nanoiste. Shkaku i këtij nervozizmi të thellë të Nanos dhe të atyre që ka mbrapa nuk u thanë në seancën e Parlamentit, por ato u kuptuan kur e mori fjalën Gramoz Ruçi, i cili me një arrogancë të lartëderueshme nuk kërkoi as më shumë e as më pak por një kopje të materialit që paraqiti Kryetari i Kontrollit të Shtetit dhe dosjen e plotë të materialeve që akuzonin kryetarin e tij socialist i juri Gramoz, i mësuar me dosje që nga koha kur ishte ministër i Brendshëm ndoshta i mësuar dhe me dosje që “humbnin”, nuk po u besonte syve dhe dëshëhëve tek shikonte të dëngte që ende kishte dosje kundër kryetarit Nano. Si rr (vijon në faqen 4) Të minojë në asnjë mënyrë me çfarëdolloj mbeturine kimike-puniste-socialiste paçka nga kostumi që mund të veshë. Shqipëria prej 8 milionë e ca dollarësh e mburëngjër nga ndihmat italiane, e hequr nga goja e popullit, e përdorur nga qeveria komuniste për xhepa private pushtetarësh është një akuzë që ngrihet opinionin publik. Por nuk është e besueshme as edhe e papritur sepse në tërë këtë makabritet ekonomik lidhjet burojnë nga situata e ndezur antitangentë në Itali. Këtu detyrohet zbuluar edhe më thellë komunikimi dhe kontributi, masa e tij, i të dyja palëve, i firmës italiane, i pushtetarëve të saj në Itali dhe atyre në Shqipëri. Hedhja dritë rreth këtij bashkëpunimi do ta pasuronte të vërtetën. Ndërkaq ajo çka shtoi zoti Çela në Parlament tashmë i përket organeve gjyqësore dhe hetimore dhe çështja më e rëndësishme është interpretimi i kësaj ngjarjeje monstruoze dhe refleksionet e grupimeve politike dhe e politikaneve rreth kësaj. Korrupsioni i demaskuar me një precizion dhe dinjitet të tipit Falkone, pa fatin e tij të keq, hedh dritë pikërisht mbi gjënë formave e zgjeruar e melodive dhe e formave e gjëndrimeve janë mirë dorëzuar që ky popull të mos shpëtojë dot më e mirë. Në u ri, skenarësh politike nga brenda-jashtë dhe nga jashtë-brenda me figura të përbaltura e me infek­sioneve përmbartës të fshehta, u ndodh populli në çastin e ardhjes së ndihmës humane të popullit mik italian, por edhe tamam në këtë moment u zgjat dora për t’ia rrëmbyer bukën e gojës Shqipërisë së zbrazur e të zhveshur. Në radhë të parë ajo që duhet të reflektojë me qetësi, me mençuri të paktën një herë në jetën e deritanishme të saj, është vetë Partia Socialiste, e cila s’ka pse ta identifikojë vetveten me kryetarin e saj dhe të mendojë që ata të tjerët e thjeshtë të Partisë Socialiste t’i hidhnin një sy jetës së bërë “Blloku I” të Partisë së tyre dhe ta krahasonin me vetveten dhe lakuriqësia e vetë vërtetës është katastrofike. Është e përsëritur nënndërrimin janë mirë dorëzuar Në u ri, nënndërrimin (vijon në faqen 4)

E çmendura N u paraqit tek shatërvani me disa karakteristika të pazakonta. Me syze, në këmishë me viza bardhë e zi, me kostum ceremonial, mori dorë quditërisht me këpucë të kuqe, të cilat donte t’i hiqte. Shatërvani ishte me ujë, ajo hipi në bordurë dhe tha: “Zotërini policë, në fjalimin tim duhet të jenë të pranishëm ish-oficerët e sigurimit me në krye Nevzat Zyllytar Ramizin, ish-marksite-leninistit, mundësisht shoku Kashimosh Mihal të cilin e përgatiti zoti Koçi Zengo dhe në të njëjtën kohë dëshiroj të vijnë të gjithë gjuhëtarët e Shqipërisë se do të jetë fjalim im edhe seminar për shkëmbim eksperiencë. Unë si shkrimtar, jam Fatos Nano dhe akuzoj këtu qeverinë demokratike pse krioj Kontrollin e Shtetit dhe ku vajti e gjithë atë Blerin Çelën se ne me shokun Ramiz kishim menduar të vinim atje në person tjetër, bile fillimisht ramë dakord që edhe Kontrollin e Shtetit ta kishte Hajdin Sejdia. Se kush na e hëngri fjalën nuk e di, por ajo e pret edhe atë. Tani më duket se ka një vend të çohët Sokoli dhe liri pranë masës synojë të më çojë mua i gjallë dhe i adaptuar. Se kjo punë e bërësimeve është shumë e rëndësishme, bile ka kaq informacione rreth kësaj se edhe në Elbasan ka persona që kanë bërësuar me fitime kolosale. Por siç dihet ne nuk jemi mbledhur për këtë punë, por dhe nuk mund të shkëputemi fare se mua më bërës... Nexhmija, unë bërësova Ndre Legisin. Mos u shtyni, mos u shtyni, nuk e shikoni që ka i një. Unë nuk mund ta përdor Musa Dobrovoçen për komëdare. Dikush ma shtryn komardaren. Ah ku u gjet ky Blerin Çela. Kjo qeveri po të mos kishte Kontrollin e Shtetit do ngjante me një manastir, ku do të ishin rehat të gjithë. Po kjo punë kështu. Lezhuon ato turpë një syze të nervoze. Si drëqin pati korent ne ai. Mun nuk më zë korenti. Me ka thënë edhe shoku Adi. Po gjithësisht ministra e Rendit duhet të përmendë që është jetës epe? Qetë. Se kështu a vijnë punët, pushimet se do i Akadmye...” (vazhdon në faqen 4) KRONIKANI

- Populli duhet ta na e dijë për faleminderit që u vodhëm... 8 milionë dollarë... hel Se mund t’u kishim vjedhur edhe më shumë... SEPSE: “Ministri i punëve të Jashtme të Italisë (fjala është për Xhani de Mikelisin, shën i redaksisë) ka nënvizuar se përgjindja e mburrjes së mallrave të ndihmës në Shqipëri vlerësohet nga më të lartat në krahasim me ndihmën e dërguar vendeve të tjera” (Fatos Nano ‘Zëri i Popullit’, 28.4.1993, fq.1) Kontrollit të Shtetit pushtoi tribunën e Parlamentit dhe nuk lëvizte. O do të flas nga tribuna, o nuk flas fare. Të jetë arsyeja e komoditetit të trashëguar të presidencës? A mund ta ndihmonte Nanon të folurit nga presidiumi i Parlamentit për të shmangur nervozizmin deri në humbjen e kontrollit që është më e rëndësishme a mund ta ndihmonte për të sqaruar nëse mund të riktheheshin popullit 8 milionë $ e grabitura. Kjo nuk mund të thuhej den në mesnatën e datës 27 prill. Ndërsa në mëngjesin e 28 prillit punët qëndronin ndryshe. Nga presidiumi i “ZP”-së Fatos Nano sqaron gjakftohtë se shqiptarëve të uritur mund t’u ishin vjedhur jo 8 milionë po kushtet sa u shkruan se: “Ministri punëve të Jashtme të Italisë ka nënvizuar se përgjegjindja e mbërritjes Sipasi Nanos de Mikelis thotë se “Shqipëria i është vjedhur pak”. Shqipërisë i është grabitur gjysma e ndihmave. Kjo është përgjigjja më e vogël që mund të grabitet, sipas Nanos që e reflekton (reflektohet apo e ngatërron) ministrit të Jashtëm italian. Pra morali është fare i qartë. Nano thotë se ju duhet të na e dini për faleminderit që u vodhëm kaq pak. E kjo ka pak është gjysma. Po në sqarimin deklaratë që bën Nano në “ZP” thotë në krye: “I dëgjoj përherë të parë komentet dhe pse spërdokuzat për punë të ndihmave. Mbase është vërtetë kështu. Por disa rreshta më poshtë ai po vetë pranon: ‘Për problemet e shqetësimeve të lindura (për punë të ndihmave, shën. i redaksisë) qeveria e kryesuar prej meje ka bërë hapat dhe rekursin e nevojshëm ndaj organeve të shtetit italian”. Atëherë pse gjithë ky kontradiksion? Është për shkak të nervozizmit. Një herë ngatërrohen dhe Mikelisin e thotë që janë (vijon në faqen 4) Rajmond Tufina