F. 3

Nga Aleksandër ÇAPRI Në të shumtën e gjërave ne po jetojmë si në ato depërtimet e tmerrshme të tuneleve hekurudhore. Minatorët përplasen duke çarë tunelet nga të dy anët. Mbaron gjysma dhe depërtimi, po ne? Po ne po bëjmë vetëm njëri tunel dhe ecim në një film, që vendin nuk e ndriçon. Pa sinjale drite, pa shpresën minimale të takimit. Kur deformimi në një anë fillon, po kështu sinjalet e shkapërdara ndjellin keq. Të tillë paralajmërime të aksidentuara fillimisht janë shfaqur te Sindikata e pavarur dhe te ajo e të përndjekurve politike. Të dy grupimet kanë, edhe më përpara, vuajtur nga përçarja. Në vend që të kapërcenin vetveten, e nxorën shpatën. Të zgjidhnin secili problemet, së pari me tolerancë, me dialog dhe me bashkëpunim. E kundërta ndodhi. E tillë duket shpërbërja edhe në lëvizjen shqiptare për të drejtat e njeriut. Sindikata e pavarur po copëzohet, ashtu siç tregojnë përditë lajmet. Për të përndjekurit, hyrja konfliktuale po vjen. Na duhen shumë pak sy për të parë se familja dhe koalicioni shqiptar po shkon me përçarjen. Siç e tillë po ecën secila mesazh politikë e sotëm. Ka raste kur në politikë nuk duhet duruar dhe falur. Pa frymë e pa realizëm, në veprime e aksione, komunikime e vendime, këtu situata është shtuar, alarm i vogël e të madhe. Rrjedhimisht vendet e boshatisura, për ironi të fatit, po i zënë forcat të pafytyra dhe pa moral, pa integritet. Sado politikanë të paepur bëhen dhe më të zëshëm. Është vërtetuar, ndërkaq, se ndëshkimi ashtu si dhe afria, po të njëjtin mision bëjnë. E para godet keq, e dyta qartëson. Me këtë synim, do të duhej të ndodhte edhe me kreun e kooperativës antikomuniste. Kjo është e drejta e zotit, por askush tjetër nuk e ka këtë të drejtë. Për sa kohë që u përkasin edhe strukturave politike e shtetërore, ata me publikimin e shfrenuar e bëjnë për të fituar poena të rinj politikë. Është e vështirë të vërtetohet nëse tradhtari është bërë tradhtar, apo ai që po e përdor si plaçkë e stinës. Është një modë e shpifur dhe e rrezikshme e këtyre ditëve. Të akuzosh në emër të së vërtetës, në emër të drejtësisë, është një detyrim qytetar. Të shpifësh për të dëmtuar, për të ngritur veten mbi mjerimin e tjetrit, është papërgjegjshmëri morale e politike. Është e pafalshme të nxisësh urrejtje brenda kampit tënd, në kohën kur vendi ka nevojë më shumë se kurrë për qetësi, mirëkuptim dhe drejtësi.

F. 3

Analizë nga Shkëlqim BABIUSHI Mogeria shqiptare është sunduar nga kaosi. Shumë antishqiptarë u kanë bërë shqiptarëve dhurata të padenja. Nuk dihet nga fatkeqësitë. Nuk dihet nga albanofobët. Sunduari nga kaosi, shqiptarizmi është gati i panjohur dhe po ecën në hije. Në këtë radhë kohësh, shqiptarët të lodhur si dhe copëtuar po e kanë të vështirë të flasin për veten. Të shumtë janë brengat dhe hallet. Koha e sotme ka sjellë më shumë pasiguri. Por edhe më shumë nevojë për qartësi. Në këtë gjendje, shfaqja e antishqiptarizmit nuk është vetëm një qëndrim ideologjik, por një mënyrë sjelljeje, një praktikë politike dhe kulturore. Ai shfaqet si një ligjërim i lig, si një prirje për të ulur vlerat kombëtare, për të zbehur sakrificat dhe për të përbuzur historinë e vet. Antishqiptari i sotëm nuk është domosdoshmërisht armik i shpallur. Ai mund të jetë edhe mes nesh, duke folur shqip, duke u paraqitur si modern, racional e evropian, por në thelb duke mohuar burimet e veta shpirtërore. Kjo është “pafundësia e keqe”: një mohimi që nuk krijon asgjë, që vetëm shkatërron, nënçmon dhe lë boshllëk. Nëse kjo frymë triumfon, kombi humbet vetëbesimin, kultura humbet qëndrueshmërinë, politika humbet dinjitetin. Prandaj, kundërshtimi i antishqiptarizmit është edhe detyrë qytetare, edhe domosdoshmëri morale.

F. 3

Opozita: Vizita e Majkos, nismë F. 2

rjës[?] PSD, Gjinujshi: Të modë, po e çon partinë drejt shuar- rjës F. 5

F. 6

Rebelohet Fino F. 3

Rugova: LDK do të bëhet parti e re F. 3

295 Gusht 1999 Njëqind mijës me 50.000 leka (të reja) Tele-Bingo 7.000.000 leka (të reja)

Sot në Selinë Qendrore të PR, në orën 11.00, Kryesia jep një konferencë për shtyp.

www.albaniaonline.net