Peshë e rëndë e korrupsionit, kontrabandës, mafies dhe abuzimeve me drejtësinë po përgatisin terrenin për ta brendshme të re si në fillim të krizës, por për ta përjashtuar pushtetin e një grupi prejardhës me origjinë politike, e cila është tepër jokomode.[?] Partia Socialiste po humbet të gjitha mundësitë për ta realizuar me sukses misionin e madh aktual kombëtar që ka marrë përsipër. Partitësatelite[?] vetëm nga emri nuk kanë mbetur në ndihmë të PS sa për t'ia arritur asaj qëllimi, siç nuk mund të konsiderohen ende si legalistë dhe besnikë të një koalicioni, që erdhi në pushtet me premtimin për të luftuar korrupsionin e vendin tonë, e nuk ka kurrfarë pushteti për ta kontrolluar e drejtuar në emër të interesave të mëdha kombëtare dhe jo kushteve të nevojshme që bota i konsideron si të domosdoshme për respektimin e rendit, sigurisë dhe qetësisë së secilit qytetar shqiptar. Debati i djeshëm është dëshmi e plotë se qëndrueshmëria politike, da paqartësitë e kryesisë, Nano tashmë ka shfrytëzuar tërësisht rezervat e mbështetjes publike për të realizuar qeverisjen e tij. Që prej zëvendësimit të tij dhe të Fatos Nanos, që nuk ka krijuar asnjëherë lidhje të natyrshme me masat, është e dukshme që skema e tij për të përdorur pushtetin dhe llogjikat e aleatëve politikë për të garantuar interesat e tyre personale, duhet t'i shërbejnë gjithnjë e më pak të gjithë vendit dhe më shumë një grupi njerëzish me interesa krejt të veçanta. Mafiozët e rinj dhe shtresat e pushtetit, përtej strukturave dhe interesave të PS-së, po luajnë një lojë të rrezikshme për vendin. Pavarësisht deklaratave publike dhe propagandës, nuk mund të fshihet fakti se vendi po rrëshqet përsëri në një klimë tensioni dhe pasigurie. Kjo po ndodh sepse lufta për kontrollin e ekonomisë informale, burimeve shtetërore dhe institucioneve është bërë më e ashpër. Klanet e lidhura me pushtetin po sfidojnë rregullat e lojës dhe po e shtyjnë vendin drejt një përplasjeje të re sociale e politike. Maqiko e deputetëve është pa dyshim më i spikaturi. Shoqëruesit e sipërmarrjeve të mëdha, njerëz me poste dhe interesa të forta, po e përdorin partinë si instrument për të ruajtur privilegjet e tyre. Ndërkohë, konflikti për drejtimin e qeverisë është bërë publik dhe i pamohueshëm. Nano dhe kundërshtarët e tij të brendshëm nuk kanë më as vullnetin dhe as forcën për ta mbajtur nën kontroll këtë proces. Pasiguria, mungesa e autoritetit dhe kompromiset e dëmshme e kanë sjellë vendin në një udhëkryq të rrezikshëm.[?] Marrë e ne në këtë situatë, partitë opozitare nuk duhet të bëjnë tjetër veçse të qëndrojnë në krah të interesit publik dhe të denoncojnë me vendosmëri çdo tentativë për të deformuar jetën politike dhe ekonomike të vendit. Shqipëria nuk mund të vazhdojë të qeveriset me pazare klanore e me marrëveshje të fshehta. Qeverisja sociale po jep shenja të qarta konsumimi dhe duhet të kuptohet se vetëm rikthimi i besimit te ligji dhe institucioni mund të sjellë stabilitet. Ndryshe, rreziqet e krizës së përgjithshme mbeten të hapura. M.C.[?] (faqe 2)

F. 3 Cauli: Për të thënë që je ndryshe nuk mjafton buzëqeshja F. 3 Alternativa e PS-së: shaj kundërshtarin, pa haruar[?] britmën F. 3