Nga Natasha LAKO Nga debatet e fundit, per menyren e shkrimit te Kushtetutes, dijmë per mendimin e nje individi, nje funksionari, te te perzgjedhurit. Me pedagoget, sigurimi per pedagoget. Me intelektualët, argumenti per intelektualet. Per te zëvëndësuar pushtetin jo me shpirtrat, por me profesioniste. Jo por me artiset. Po kane harruar se një njeri, fisnik me kulture, nuk mund te jete humorikur. Ngaçofte kapadallëku, nderkohe qe padituria, e përdorur per qellimet e bindjes, eshte nje nga tezet perdotale padia e thirrjeve. Kategoritë që ndryshojnë ne kete absurditet, pa tradhëti dhe me shpifje. Ka njerëz me administrim te cilet kane ekzekutuar e reabilituar. Por ne qeverisjen e sotme kjo është një diçka jo e çuditshme. Nga debatet e fundit, per menyren e shkrimit te Kushtetutes, dijmë per mendimin e nje individi, nje funksionari, te te perzgjedhurit. Me pedagoget, sigurimi per pedagoget. Me intelektualët, argumenti per intelektualet. Per te zëvëndësuar pushtetin jo me shpirtrat, por me profesioniste. Jo por me artiset. Po kane harruar se një njeri, fisnik me kulture, nuk mund te jete humorikur. Ngaçofte kapadallëku, nderkohe qe padituria, e përdorur per qellimet e bindjes, eshte nje nga tezet përdorur padia e thirrjeve. Kategoritë që ndryshojnë ne kete absurditet, pa tradhëti dhe me shpifje. Ka njerëz me administrim te cilet kane ekzekutuar e reabilituar. Por ne qeverisjen e sotme kjo është një diçka jo e çuditshme. Sigurisht nje vend ka nevoje per forca te reja demokratike, per te terhequr zvarrë nje administrate te semure, duke mos njohur drejtesine e lirive. Frika e lirisë. Frika e përgjegjësise. Frika e mendimit te lire, e mendimit ndryshe. Edhe administrata e sotme njeh nje frike te tille. Fat per te cilet jo i kane arritur. Fat keq per te paguan vazhdimisht populli i thjeshte. Qëllimi nuk është rast i ndërtim të administrimit e komunikimit të drejtpërdrejtë, të forcës kombëtarë dhe perspektivës së zhvillimit të shtetit e të lirisë së ideve. Pyetja është shumë e thjeshtë: Kush është administrata që i shërben qytetarit, dhe jo shtetit? Që i shërben drejtuesit dhe jo ligjit? Kjo është pyetja që duhet të bëhet. Dhe nuk bëhet. Kjo pyetje nuk është për ata që kanë marrë administratën si tregojë të shërbimit e të kapardisjes, por për ata që duan administrimin e lirë. Ata e kanë frikë këtë pyetje. Jo se nuk e dinë përgjigjen, por se nuk e durojnë dot. (Nuk kam ndër.)