Një foshnje këmbehet me një italiane
SHITET ÇMEND SHETËSIT E VET
Pakte të reja në Elbasan për zhdukjen e fëmijëve shqiptare nga misionet fetare
Një foshnje këmbehet me një italiane
Mes prindërve dhe misionarëve furnosën kontratat e heqjes së amësisë f. 7
SHITET ÇMEND
SHETËSIT E VET
Nga Myshtak XHEMALI
Shitja e foshnjave shqiptare
është bërë një nga skandalet
më të rënda në jog republikës-
ngjashëm me pasurimin
marramendës të zyrtarëve qeveri-
tarë, të cilët në ndihmë të pasurive
më të mëdha që disponojnë në
banka zvicerane dhe amerikane i
vënë edhe biznesi kriminal të fëmi-
jëve. Ashtu si kokainë kuale e si-
garisë së njerëzve, duket se me fitime
të po atij lloji është kthyer edhe tra-
getimi i foshnjave. Shoqëri të caktu-
ara me qendra propagandistike në
Shqipëri e kanë shndërruar në dër-
gesat më fitimprurëse të trafikut të
fëmijëve, me një stil të tillë që nuk
ngjall asnjë dyshim në opinionin
publik, por që u trondit rëndë po
të mësojë se më pas fëmijët shu-
frytezohen për adopstime të rreme
apo biznese të tjera denigruese. Nëse
në një situatë të tillë, pasiguria në
vijim, po këto arsye me vullnetin e
prindërve gjithçka legalizohet,
pavarësisht faktit se po këta prindër
nuk e dinë se si shpjegohet më vo-
llohja e dokumenteve e justifikimeve
për t’u bërë dorëheqja e amësisë.
Këto dokumente sigurojnë veç
marrjen e pjesës që nënës i takon nga
shitja e fëmijës. Të premten, në
Elbasan ndodhi një rast i tillë.
Kalim në një foshnje të porsalin-
dur 36 orë nga duart e nënës tek
duaret e misionares, e cila veç nën-
shkrimit të kontratës së heqjes së
amësisë me nënën natyrale kishte
siguruar edhe babain italian.
Të premten në mëngjes, në der-
bët e qytetit, Shitli i një fëmijë po
çmend një nënë shqiptare nga Elba-
sani. E paguar nga një mision
fetar me qëndër në kryeqytet, kjo
familje kishte kaluar net pa gjumë,
duke pritur në rrugë një taksi e që
në gjuhën e tyre quhet “furgon i
vogël”, por që në kuptimin e tyre
janë mjeti me të cilin fëmija do të
hiqej nga duart e nënës dhe do të
niset për në Tiranë, ku e prisnin
dokumentet që i siguronin të drejtën
e njeriut për ta marrë me vete.
Në derën e maternitetit, së bashku
me nënën, ishte edhe një person me
pamje të huaj, një burrë i vjetër, i
veshur me rrobat e një prifti. Ndërsa
nëna kishte lindur dhe po priste të
nxirrte fëmijën e saj nëpërmjet dyshekut
në duart e misionarit italian, njeriu
pranë saj dukej krejt i qetë. Po ky
njeri, sipas infermiereve, hynte e dilte
shpesh në maternitet e dukej sikur i
njihte të gjithë. I pyetur për arsyet e
qëndrimit atje, ai u përgjigj se kishte
ardhur “për të marrë nipin”.
Në dosjen e infermierisë, emri i
nënës ishte shënuar, por fëmija që
sapolindi nuk duhej të mbante mbi-
emrin e saj. Brenda në bllokun e
shënimeve ishte vendosur që foshnja
të regjistrohej me mbiemrin e një
burri italian. Më pas, sipas personelit,
pjesa tjetër do të bëhej në Tiranë.
Në orët e drekës, gruaja e re që
kishte lindur, e shoqëruar nga dy
gra të tjera, doli nga materniteti me
një batanije bosh në duar. Fëmija
ishte larguar më parë. Njerëzit e
zonës, të pyetur nga reporteri, thanë
se nuk kishin parë shpesh një nënë
që del nga materniteti pa fëmijën.
Vazhdon në faqen 7
Republikanët në fushatën për zgjedhjet presidenciale në SHBA, në përkrahje të çështjes së Kosovës
(Në foto: senatori John McCain me një grup të lëvizjes kosovare në New York City gjatë ditës së djeshme, 11 shkurt 2000)