Panik në kufirin verior Ushtria serbe 100 m larg “Sukëses” dhe gjatë
EDITORIAL
Nga Genci ÇOVANI
Thonë se mbi këtë popull rëndon e ashtuquajtura “fshati, përfatonimi i dreqit”. Përkufizimi më i dhimbshëm i fjalës “fshat” nuk e bën domosdoshmërisht një fjalë të ulët. Fshati mbetet gjithsesi vendi ku shpirti i njeriut fiton pastrimin më të natyrshëm e ku njeriu ngre folezën e tij. Stisur nën rrezet e kaq shumë errësave dhe në shembjen e kaq shumë mureve, shqiptari anonim apo i njohur e shndërroi në një mister vetëm për ata që nuk janë pjesë e këtij trualli. Prej këtyre ndjesive të shenjta për vendin, akoma ka nga ata që kujtojnë e kanë nostalgji për bregdetin, për Korçën, për Vlorën apo Shkodrën. Ky është ai vend, ky truall, ku shqiptari i ndershëm ngre kokën lart para kujtdo edhe ndaj të huajit, por edhe ndaj vetvetes i heshtur me brigjet tona, zbulohen të fshehtat e jetës së çiftit Andoni Tragjedia filloi në Sazan Duke shkruar çmime fyerje endemike për këtë truall të bekuar, ti përball me në[?]et e kundërta të çdo rasti. Të jesh i lirë në këtë vend e të mos marrësh pështjellime nga djalë, si rregull, është mundim i madh. Shqipëria ka vuajtur dhe vazhdon të vuajë si askund nga gurët e hedhur pas shpine. Pikërisht në ditë të tilla, kur vendi ka nevojë për qetësi e kthjelltësi, vendi ndien të kundërtën: retë e dyshimit, mjetet e intrigës dhe të shpifjes që çamiten e dalin me vrull në sipërfaqe. Kjo po ndodh edhe sot e vetëm sot nuk ka një arsye më shumë se dje, por alarmi ynë për ngjarje të rënda spallet tona shkon në një vlerësim të gjatë e jo nga mungesa e gjakut, por nga falori e transizioni, jashtë frye, në bar-buzë. Zbulohen të fshehtat e jetës së çiftit Andoni Tragjedia filloi në Sazan Rrëmbëja ishte një llumë do të tremte këdo, e për këtë sigurisht që është vërtetë e tradhti[?] me njëlloj siç bëjnë me brigjet tona, shqiptarë të ndershëm, me brigjet tona, zbulohen të fshehtat e jetës së çiftit Andoni. (vijon në faqen 5)