Dy të rinj shkodranë masakrohen në një konvikt gjerman Ngjarja e rëndë ndodhi afër Dortmundit. Shumë rëndë njëri nga të plagosurit. Frikë midis emigrantëve DORTMUND — Naziskinët gjermanë sulmojnë shqiptarët. Ndërsa në qytetin e Dortmund-it filloi procesi i Moelln-it kundra naziskinëve, të cilët duke i vënë flakën një turrë me dru, shkaktuan vdekjen e tre grave turke, një ekspeditë tjetër “denimi” me origjinë ksenofobe u krye në brendësi të një hoteli të rinjsh në Sundern (jo shumë larg Dortmund-it), në të cilën ndodhen veçanërisht qytetarë shqiptarë. Dy të rinj nga Shkodra, 22 dhe 27 vjeç, u rrahën me zinxhir hekuri. Më i riu nga ata ndodhet në spitalin e Dortmund-it në gjendje të rëndë. “Për arsye sigurimi” — i deklaroi Gazetës, Hans Joachim Nitsche, shefi i policisë lokale — është e ndaluar të tregojmë emrat e ishin shtatë ose tetë vete. Sipas dëshmive të mbledhura nga Hans Nitsche, të paktën “njëri prej tyre fliste shqip, të tjerët dialekt gjerman”. Në të njëjtin hotel ndodhen emigrantë jugosllavë dhe turq. Në Gjermani prej kohësh egziston problemi i ksenofobisë: grupe të ekstremit të djathtë rrahin, madje edhe vrasin emigrantë e huaj. Gjykçi i Moelln-it — i sapofilluar — trajton një nga këto tragjedi që pati si viktima tre gra turke, të djegura në flakën e naziskinëve. Nuk është hera e parë që dhuna e ksenofobisë godet edhe qytetarë shqiptarë, edhe sepse ngjarja e djeshme është konsideruar më e rënda e javës së fundit. Disa ditë më parë një gjerman u dënua me vdekje sepse kishte vënë zjarrin një shtëpie ku rrinin kishte vrarë një shqiptar kosovar me thika. Për arsye sigurimi policia boshatisi dhe hotelin e Sundern-it, duke i transferuar shqiptarët që ndodheshin aty në një vend më të sigurt. një ekspeditë tjetër “denimi” me origjinë ksenofobe u krye në brendësi të një hoteli të rinjsh në Sundern (jo shumë larg Dortmund-it), në të cilën ndodhen veçanërisht qytetarë shqiptarë. Dy djem Dortmund-it në gjendje të rëndë. “Për arsye sigurimi” — — është e ndaluar të tregojmë emrat e dy të plagosurve. Mund të shtojmë vetëm që dy miqtë gjenden në qytetin Sundern në pritje të shokëve. Këqebërësit që kanë goditur dy shqiptarët Dy të pandehurit e masakrës së Moellnit: në plan të parë Michael Peters dhe mbrapa, Lars Christiansen

Deri në 1970-ën Hoxha financoi kurse për përgatitjen ushtarake Zbulime të reja nga arkivat e PPSH-së FATOS BAXHAKU TIRANE — Jo vetëm Kuba e Kastros, por edhe Shqipëria e Enver Hoxhës ka ndihmuar gueriljen e huaj. Gjatë viteve 1966-1970 gueril-lëja nga disa vende të botës së tretë, të përfshira në atë kohë nga flakët e luftës civile, u instruktuan ushtarakisht në Shqipëri dhe u financuan nga PPSH. Dokumenta dëshmojnë që kurset u zhvilluan për luftëtarë nga vendet në zhvillim. Por një kërkesë e ngjashme ka ardhur edhe nga Italia fqinjë: në maj 1969, një grup ekstremist i majtë ka kërkuar të përgatitet ushtarakisht në Shqipëri për “fitoret e revolucionit proletar”. Por në atë kohë në Itali nuk kishte guerilje. Terrorizmi po kishte hapat e parë. Pas zbulimit të financimeve të grupeve të partive marksiste-leniniste në të gjithë botën për pothuaj 30 vjet, nga i njëjti arkiv i fshehtë i PPSH, dalin dokumenta të reja, që provojnë mbështetjen ushtarake që Enver Hoxha i dha grupeve gueriljere nga disa vende të Azisë, Afrikës dhe Amerikës Latine. Ndërsa ende nuk është gjetur përgjigja që autoritetet shqiptare i kthyen grupit italian. Idea për të mbështetur gueriljen e huaj dëshmohet, për herë të parë, nga një vendim i Sekretariatit të Komitetit Qëndror të PPSH i qershorit 1966. Në të thuhet se është vendosur të pranohet kërkesa e Jumbu Gabriel, Sekretar i Përgjithshëm i Këshillit Suprem të Revolucionit Kongolez, “që të vijë në Shqipëri për kurra majësojore dhe përgatitje në radio-teknikë një luftëtar i tyre i plagosur në front”. I njëjti vendim vendoste që bashkëshortja e Gabrielit të strave të paguante të gjitha shpenzimet dhe udhëtimet e qëndrimit të kongolezëve. Disa muaj më vonë, në janar të 1967, Sekretariati vendos që të vërë në dispozicion të “kurseve teorike e ushtarake kuadro nga partitë komuniste dhe lëvizjet e grupeve marksiste-leniniste si dhe për dërgimin e grupeve të studentëve tjerë”, një shumë prej 60.000 dollarësh. Përgatitja e kursantëve do të bëhej në Akademinë ushtarake në Tiranë. Në të njëjtin vit vijnë në Tiranë nga Praga 19 indonezianë. Prej tyre, 10 vetë caktohen të studiojnë në Akademinë Ushtarake për tre vjet, ndërsa 9 të tjerë u regjistruan në një kurs ushtarak një vjeçar. Thuajse në të njëjtën kohë, udhëheqja e lartë e PPSH aprovon kërkesën e Partisë Komuniste të Sudanit për të dërguar çdo vit në Shqipëri 15 kursantë për “përgatitje ushtarako-politike”. Me sa duket, 1967 ka qenë vit rekord i kurseve ushtarake për gueriljerët e huaj: një tjetër grup, ai i drejtuar nga Mukwidi, Kibve dhe Kabasu nga Kongo dërgon 6 vetë në Tiranë. Edhe këta do të stërviteshin ushtarakisht e do të instruktoshin politikisht për 5-6 muaj. Këtii grupi i akordohet edhe një ndihmë prej 2.400 dollarësh. Në 1967 guerriljerët përgatiteshin ushtarakisht në Tiranë janë aq të shumtë, sa që partia e ndjen të nevojshme të nxjerrë një vendim të posaçëm vetëm për trajtim ekonomik të tyre. Ky vendim, i dhjetorit 1967, përcakton madje dhe bursat mujore të kursantëve: 550 lekë. Gjatë vitit 1968, nga dokumentat që disponojmë, i takon Partisë Komuniste të Ceilonit të dërgojë në Shqipëri 6 persona për t’u përgatitur ushtarakisht e politikisht. Ndër të planifikojë subvencione për shpenzimet e udhëtimit të delegacioneve marksiste që do të vizitonin Shqipërinë. Midis tyre, deri në 1984 përmenden “kursantët” e huaj. Por nuk mund të kuptohet nëse këmi të bëjmë me përgatitje ushtarake apo vetëm me kurse ideologjike. Ndërkohë, vetëm provat e dëshmitarëve okulare të kohës do të mund ta ndriçonjë plotësisht këtë çështje. Pas vitit 1970 në dokumentet e arkivit të PPSH nuk përmendet më vendin gjatë vitit 1970, një ka- termi “përgatitje ushtarake”. Sekretariati i Komitetit Qendror vendos ndjen e nevojshme të nxjerrë një vendim të posaçëm vetëm për trajtimin ekonomik të tyre. Ky vendim, i detajuar në 1967, përcakton madje edhe bursat mujore të kursantëve: 550 lekë. Në vitin 1970 nga dokumentat nga vendet e pesëdhjetë e pesë vjetësh per 7 parti marksiste-leniniste, të gjitha nga vendet e botës së tretë: Brazili, Ekuadori, Peruja, Bolivia, India, Kongo dhe Cejloni. Në këtë kohë thuajse në të gjithë këto vende instabiliteti politik dhe guerrilja shkaktonte me mijra viktima. Pas 1984 planifikohen vetëm “shpenzime udhëtimi e dieta për delegacione e më gjë tjera nga KQ i PPSH për pushime e mjekime”. Tashtmë, askush nuk flet më për kursantët e huaj ushtarakë. Ushtarët e forcave të armatosura komuniste në Indokina

Gjyqtarët: «Ka përvetësuar 549.000 lekë» TIRANE — “Nëse edhe vendimi i Gjykatës së Apelit do ta lerë në fuqi dënimin tim prej 9 vjetësh, burgu mua duhet të më përgatitë edhe qyqurin e vdekjes” kishte thënë për Gazetën Nexhmije Hoxha, para se të merrej vendimi i dytë kundër saj. Në orën 17.30 të ditës së hënë ajo e pati mundësi të dëgjonte dënimin e ri: 11 vjet heqje lirie. Me një akuzë shumë më të rëndë: ka përvetësuar 55.000 dollarë të cilat duhej të ishin destinuar për popullin. Ndërsa, është rinikonfirmuar dënimi (4 vjet) për kurru Berisha, ish drejtor i Drejtorisë së Prijtjes. Avokati Be-shiri, të cilit vejusha Hoxha i kishte besuar mbrojtjen, është rishkruar. “Kemi të drejtë edhe në muaj për të apeluar në Kasacion”, thotë ai menjëherë pas seancës përfundimtare. Pas katër muaj shprese në qelitë e burgut të Tiranës, Nexhmije Hoxha nuk pranoi të merret pjesë në proces, duke mos shfrytëzuar as rastin e vet të parë, qëfte edhe një ditë prej andej. Sidokofë përballë shifrave dhe logjikës së Gjykatës, pamja e saj, do të kishte interes vetëm për fotografinë. I vetmi nga familja Hoxha që ndoqi procesin ishte Sokol, i biri, i cili u duk zhgënjyer dhe i pakënaqur pas vendimit. Gjykatarja Nikoleta Kita, duke argumentuar edhe arsyet, në fund vendosi “të ndryshojë vendimin penal të gjykatës së Tiranës, duke e deklaruar fajtorë Nexhmije Hoxhën për përvetësim të pasurisë shtetërore dhe dënimin e saj edhe me dy vjet të tjera”. Rritja e dënimit u shpjegua, sipas gjyqtareve, me sasitë më të mëdha të parave të të cilën “ka përvetësuar” e veja Hoxha. Në procesin e shkallës së parë ajo ishte akuzuar për një abuzim prej 3.000 dollarësh, me kursin e kohës. Tani shuma që përmendet nga dënimi i ri është 549.000 lekë, që në atë kohë vlenin rreth 55.000 dollarë. E veja e Hoxhës në qelinë e saj

Akoma i pakapshëm i akuzuari i dytë TIRANE — Njëzet e pesë vjet heqje lirie për Naim Zyberin, njërin prej vrasësve të Gazmend Muçës. Gjykata e Tiranës vendosi kështu, edhe pse kundra të pandehurit, u paraqitën vetëm prova indirekte. Askush nga dëshmitarët nuk mundi të konformojë se kishte parë duke qëlluar mbi Gazmend Muçën, atë që akuzohej. Prokurori, Ardian Leka, në pretencën e tij kërkoi që i pandehuri të dënohej me 25 vjet heqje lirie për vrasje me motive të dobëta, si dhe 3 të tjera për armëmbajtje pa leje. Ndërsa avokati Ostreni, u përpoq mjaft që të mbrotonte të akuzuarin, duke pasur në dorë edhe dokumente mjekësore, trupi gjykues nuk e aprovoi. Kryetari i Gjykatës, Agim Bendo, duke lexuar Vendimin, e quajti fajtor Naim Zyberin, për vrasjen e Gazmend Muçës, si dhe për mbajtjen e automatikut pa leje. Për Franc Konomin, tashmë jashtë Shqipërisë, edhe ky i akuzuar për bashkëpunimin në vrasjen e të riut Muça, çështja është veçuar për t’u gjykuar në vete. Gazmend Muça u vra në Tiranë në prill 1992, në atë që quhet përleshja e parë ndërmjet grupeve kriminale në Shqipëri.

Iu deshën vetëm 9 ditë për të përshkuar mijëra kilometra Japonia thërret Shqipërinë. Zoti Ichiro Tura, kompozitori japonez që u dërgoi verifikimet fare mjeshtërisht nga emri dhe nga firma e pale. Japonia thërret Shqipërinë. Zoti Ichiro Tura i shkruan nga Hiroshima redaktorët e “Gazetës Shqiptare” në Tiranë, sipas së cilës “Gazeta Shqiptare” ka qenë. Është një histori e shkurtër që përmban në vetvete një seri rekordesh të vogla. Rekordi i parë: Letra për të përshkuar një jomë kilometra i është dashur nëntë ditë. (Tura është i dëshiruar të ndihmojë njerëzit japonezë cili është emri dhe cili mbiemri), e ka shkruar vetë me një makinë shkrimi dhe i majtë dhe një qind i shkrimit; bëhet shkrim i tavolinës, e sjellë dhe njëmijë e gjashtë muaj dhe nga ajo që e bën një rekord sepse, ndoshta në lexues e japone nga Italia qëhet nga pamundësia për të lidhur me telefon me Vlorën dhe nga Tirana është e vështirë të vihen më mesazh simpatik i nisur tashmë me rresht, me shkrim dhe. (teksti i mëtejshëm pjesërisht i palexueshëm) Rekordi i dytë: zoti Ichiro Tura, kompozitori japonez që u dërgë verifikimet fare mjeshtërisht nga emri dhe nga firma e pale. Kështu me shkrimi në telegram, ne ka kuajtur me një shkrim të kulluar. Asnjë gabim gramatikor, as shqiptaksor. Dhe shpjepen përveç se u shkruan edhe e lexon sepse përndryshe nuk do të na ishte drejtuar për të bërë abonimin me gazetën tonë. Dhe ja rekordi i tretë, këtë radhë personal: te njoheni në Japoni nga një i dashur i Shqipërisë, kur kemi më pak se një muaj që kemi filluar publikimin, është një rezultat që na japë satisfaksion. Një mrekullim për të cilin falenderojmë nga zemra mikun nga Hiroshima, të sigurtë që mesazhin do ta marr, se bashkimi me “Gazetën Shqiptare”, e cila duke filluar qe sot — këtu është rekordi i fundit — do të qarkulloje përveçse në Shqipëri e Itali edhe në Japoni. Megjithëse kaq i një kopje.

Sonte Juventus luan për Kupën Uefa Arrestohen në Mesanjë katër shqiptarë Meksi: «Mjerë kush prek Kosovën»

Quhem Brisida, banoj në Tiranë, po amë të kësaj letra dua të përshëndes dhe shokun tim, Armandin, i cili ndodhet në Antamura të Italisë që prej disa vjetësh. Bashkë me mua duan ta urojnë dhe tre miq e të Edi, Toni dhe Xhoni. I urojmë punë të mbarë dhe kthim të shpejtë. Më dhe kupto. (Brisida — Tiranë) Unë që ju po shkruaj jam një vajzë nga Tirana, quhem Klara Visha. Meqë në këtë rast ti do të doja të përshëndes vëllain tim emigrant në Bari të Italisë. Ai më 11 muajsh 20 vjeç. Me urim tim bashkëhet edhe nënë, të cilën e kam shumë mall për të. (Klara Visha — Tirana) Quhem Fation Dimiraj, jam i punësuar në Bari të Italisë. Dua të përshëndes familjen time në Tiranë si dhe të afërmit e mi në Vlorë. Ndërkohë marr në cope letër dhe përpiqem të shkruaj diçka ashtu siç e ndjej. Më pëlqen kujtimiara, e desha shkollën, mësoja dhe merrja vetëm nota të mira, por ajo mebet një ëndërr e largët për mua sepse ajo i mbylli dyert shumë shpejt, papritur tani jam 30 vjeç, babai i tre vajzave, larguar me shpresë se jeta e tyre do jetë më e mirë. Kohë më parë në Shqipëri ishte mbretëtyr ndërsa vinte për në Itali, emrin nuk e mësova dot, por atë ditë unë e vuaj humbjen e një njeriu sikur të kisha qenë vëllai. Ai ishte shqiptar që përshëndes të mbijetova që nga njëri emrin shqiptar. Më shume mall. (Fation Dimiraj — Bari) Quhem Shqipe Kola, jetoj në Tiranë. Dua të përshëndes vëllain tim të vetëm në Itali, përshëndes gjithashtu edhe kunatin tim në Gjermani. Sa larg janë degdisur shqiptarët, ndoshta për të fituar kafshatën e gojës, kanë lënë burrat e njëri, dhe por shtëpinë në dhe të huaj, dhe unë numrat e telefonit, dhe ne na rridhën lotët e pafund, me mall të dy duke u thënë se para malit nuk vlen asgjë, duke ju thënë se të kujtojmë dhe se i presim të kthehen sa më shpejt. (Shqipe Kola — Tiranë) Jemi familja Krajta nga Elbasani. Me këtë letër tonë duam të përshëndesim M... Përshëndesim dhe Gjonin, tre fëmijët tanë në Itali. I urojmë të kenë sa më shumë fat duke i puthur nga larg me mall. Shpresojmë që ata të lexojnë urimin tonë në faqet e “Gazetës”. Përshëndetje nga prindërit. (Familja Krajta — Elbasan) Ke një të afërm, një mik apo një të dashur larg, përtej detit? Do ta arrish me një përshëndetje, me një mesazh ose thjesht me një urim? Kjo hapësirë është e jotja: përdore, ata do të lexojnë. Nëse ndodhesh në Itali mund të shkruash në këtë adresë: GAZETA SHQIPTARE, viale Scipione l’Africano 264, 70100 Bari — Nëse jeton në Shqipëri mund të shkruash në këtë adresë: GAZETA SHQIPTARE, Rruga Bajram Curri 370, Tiranë.

decision. Judge Nikoleta Kita, also setting out the reasons, ultimately decided “to amend the criminal ruling of the Tirana court, finding Nexhmije Hoxha guilty of misappropriation years.” The increase in the sentence was explained, according to the judges, had “misappropriated.” At the trial court of first instance, she had been accused of an abuse involving 3,000 dollars, at the exchange rate of the time. Now, the amount cited in the new sentence is 549,000 lekë, which at the time was worth about 55,000 dollars.