Bllokohen dhjetëra makina nga Jugu në Veri Policia ndihmon stuhinë e doganierëve. Në Lezhë ndërhyjnë forcat speciale të "Briskut" Postoblloqe në rrugët kombëtare. Në Durrës bien në rrjetë 20 maune e kamiona

Gjerq Peçi Të hiqet apo jo dënimi me vdekje? Unë do të tho-sha jo. Sigurisht akti dënimit me vdekje në vetvete është absurd, po aq sa edhe figura e krimit që konsumoh(et). Por funksioni i tij shoqëror dhe pedagogjik është i domosdoshëm. Krimet renda paraqiten nga humbjet që shkaktojnë, si në rastin e genocidit dhe gjenocidit, kanë gjithnjë natyrë individuale, kurse ndëshkimi i tyre (dhe kjo nuk duhet ngatërruar me shpagimin) është gjithnjë shoqëror dhe moral. Shteti diktatorial i Enver Hoxhës spekuloi gjerësisht në luftën kundër krimit, duke e kthyer dënimin me vdekje në terror ndaj qytetarëve. Por aktualisht ne jetojmë në një sistem demokratik, sado primitiv qoftë ky, vullneti i qytetarëve në procesin e hartimit të ligjeve është i pamohueshëm dhe shpesh herë perceptualues. Kështu, tashmë sot shprehemi kundër dënimit me vdekje, kjo nuk ka përse të na tronditë, kur të bëhemi dëshmitarë të ekzekutimeve të tilla, sepse jemi na ata që e kemi këtë fjalë dënim dhe e kemi në rastin e laburisteve anglezë, të “institucionalizohet” në formën e një fraksioni politik. Por a nuk është e nxjerrë utopiane ajo që ngul këmbë më fort se të tjerët për heqjen kudo të dënimit me vdekje?! Paraprakisht shoqërive perëndimore sa vijnë edhe shtohen edhe ne nuk duhet ta humbasim toruan. Jo të gjitha ato që thuhet dhe bëhen në Europë ose në Amerikë vlejnë dhe për ne. Madje, ca gjëra që atje ngrihen në qiell nuk vlejnë as për vetë. Zërat kundërshtues brenda shoqërive të tyre sa vijnë edhe bëhen më të fortë. Ne nuk duhet të gjunjëzemi nga fakti se gjeografikisht ose politikisht gjendemi në Evropë. Stadi i zhvillimit dhe natyra e problemeve që shqetësojnë shoqërinë tonë nuk i korrespondon me atë të shoqërive perëndimore. Vërtetë ne duhet të ecim drejt Evropës dhe kjo, me mos sot nesër do të bëhet me siguri, duam ose nuk duam disa. Por në Evropë nuk shkohet duke kopjuar në çdo rast modelet e saj. Në qoftë se fjalët e Evropës është shpesh ... …tik, hartimit të ligjeve është i pamohueshëm dhe shpesh herë përcaktues. Kështu, nëse ne sot shprehemi kundër dënimit me vdekje, kjo nuk ka për pasojë të na trembë, ata që e kemi dhënë këtë dënim dhe jo pushtetit apo grupe të caktuara dhe këtë e kemi bërë jo mbi bazën e hakmarrjes, për të larë krimin, por sepse ndëshkimi është një shembull për të tjerët dhe një pengesë e fortë për çdo lloj prirjeje kriminale, pra, e kemi bërë në emër të rendit, të vetëdijes së ligjit dhe të mbrojtjes së bashkëjetesës, pra, të jetës. Në ndërgjegjen individuale dhe atë shoqërore ka dy forca madhore që veprojnë me të njëjtin efekt, por që janë krejtësisht të ndryshme. E para, është zëri i brendshëm, kurse e dyta, frika e ndëshkimit. Të dyja këto e bëjnë shoqërinë dhe individin më të arsyeshëm dhe më njerëzor, ndërsa jetën më të qetëshme dhe më të qendrueshme. Një individ ose një shoqëri që ka zërin e brendshëm nuk ka nevojë për frikën e ndëshkimit, në rastin tonë për dënimin me vdekje, si forma më e lartë e tij. Por kush mund të pretendojë për zë të brendshëm? A mund ta bëjë këtë një shoqëri si kjo e jona? Për mendimin tim, jo. Dilema, nëse duhet të hiqet apo jo dënimi me vdekje, nuk buron nga stadi aktual i zhvillimit tonë. Kështu në vend të frazës latine “Si vis pacem, para bellum”, unë do të tho-sha: Nëse do jetën, përgatit vdekjen. Po shoqëritë e zhvilluara perëndimore, a mund të pretendojnë për zë të brendshëm? Kompleksiteti i jetës moderne në këto vende i ka shtrënguar përjashtimet dhe shpesh ne dëgjojmë të flitet për efektet negative të dënimit me vdekje. Ky shkak, që është i quajtur edhe shkaklli i europianizimit, tre frikën e tij të kompleksitetit jetësor, ka bërë që krimi të trajtohet më butësisht, duke e gjykuar atë edhe madje nga pikëpamja e psikologjisë shoqërore. Megjithatë mendjet e kthjellta dhe zërat në mbështetje të ligjit dhe të rendit kanë kohë që paralajmërojnë gurin e zë të këtij ndryshimi. Duket se partitë e majta në Europë frymëzohen nga etika e kristianizmit paqësor, dmth th nga frymët e vërtetëso, si janë dashuria, besimi dhe mëshira. Por, po të shohim zhvillimet e kohëve të fundit në strukturat shoqërore të këtyre partive, pedalofilia jo rrallë ka arritur, si atë të shoqërive perëndimore. Vërtetë në duhet të ecim drejt Evropës dhe kjo, më mos sot nesër do të bëhet e sigurt, duan ose nuk duan rast modelet e saj. Në qoftë se fytyra e Evropës është e plakur dhe ka nevojë për kozmetikë, natyrisht, ajo do ta bëjë këtë. Por një nuse e re, si jemi ne, megjithë hallet dhe avazet tona, e ka lëkurën akoma të freskët dhe do t’i rrudhet shpejt po të përdorë “kimikatë” të tilla. Pas një lloj kriminali që luajti shteti i Hoxhës dhe ai i Berishës në skenën e shoqërisë sonë, kjo trashëgimi kaloi në duart e parazgjedhura, por po kaq të tmerrshme të bandave dhe brigantëve ordinerë. Jo më kot e kam formuluar një fjalë të tillë. Shoqëria jonë është infektuar prej kohësh nga virusi i krimit politik, i cili tani ka qëndruar në atë ordinera (duke përfshirë këtu edhe gjakmarrjen). Në kohën e përmbysjes së regjimit të Hoxhës, askush nga ata që ngritën dy gishta përpjetë nuk u kujtua ta shkulë njëherë e përgjithmonë tumorin e keq nga trupi i shoqërisë sonë. Askush nuk u dënuar me dënim për pogromin komunist (ata që përdorin fjalën “gjenocid” ose nuk dinë kuptimin e saj, ose duan të spekulojnë) që vazhdoi dyzet e ca vjet me radhë. Pra, krimi i shembtar dhe ekzekutuar me gjakftohtësinë mbi atë pjesë që bëri rezistencë triumfon dhe askush nuk llogari për këta (Bashkëveajtës dhe bashkëfajtorët) Dhe ndodhi ajo që ndodhi dhe që askush nuk ka nevojë të na e thotë, sepse e kemi para syve. Mijëra të vrarë dhe të plagosur, qindra mijëra të varfëruar dhe të grabitur, një shoqëri e ryshtuar fizikisht dhe moralisht, një vend pa organizëm e pa ekonomi, një shtet pa ushtri, pa burgje, pa polici e pa gjykata dhe, çka tingëllon më ironike, pa një martir. Kush e mban këtë përgjegjësi? Argumentet pro ose kundër dënimit me vdekje të kundërshtarët e të tjerëve janë forma dhe nuk vlejnë kur merr në analizë këto dy eksperienca brutale që përjetoi shoqëria jonë në një sistem e dy jetë të tij shoqërore. Andej e, të ta themi në formën e një aforizmi: Në shoqëri që nuk ndëshkon me vdekje krimin, bëhet e vobektë viktima e kriminelëve.

Të hënën Këshilli. Situata e acaruar

INTERVISTE / Flet Beja "Shumë shpejt do shkojmë në Ministrinë e Drejtësisë për t'u bërë një subjekt politik më vete" TIRANË - “Siç e shihni ne nuk ishim rebelë, por një rezistencë normale, që kërkonim të drejtat tona. Dhe një pjesë ia arritëm”. Kur e takon Dashamir Bejën, liderin e Komitetit të Shpëtimit Publik të Vlorës, përshtypja që të le Albp etroli. Punëtorët akuzojnë administratën e vjetër: Korrupsioni ishte i lidhur me Qeverinë Në faqen 6 është ajo inxhinierume karakter të fortë e ndoshta paksa i sertë. 33 vjeçar, pasi ka mbaruar studimet në filozofi, ka vazhduar ato ushtarake. Një emër majft i njohur për çdo gazetar nga do kënd i globit që i ra rasti të gjendet në Vlorë gjatë ditëve të “rebelimit” Në faqen 3

NE RISH Gorbi flet për Shqipërinë Gorbaçov TIRANË - I madhi i politikës Mihail Gorbaçovi ka folur për herë të parë për çështjen e Shqipërisë në televizionin shqiptar. “Në konfliktin e atëhershëm, problemi i Shqipërisë ishte një çështje e mbetur pezull në politikën e jashtme të Bashkimit Sovjetik”. Babai i Perestrojkës, arkitekti i ndryshimeve të gjithë vendeve të Lindjes, të cilit bota i dha ... personalisht nga gacimive të gazetareve shqiptarë. Shqipëria do të kujtojë të shkruan në gojën e politikanit më të vlerësuar dhe të respektuar që njeh historiku. Mundësia u ofrua rastësisht në festivalin e filmave për fëmijë në Itali, ku Gorbaçov ishte i ftuari i nderit. Ai rrëfen opinionet e tij për çështjen e Shqipërisë, problemet e një vendi që Gorbaçov kujton duke thënë: ne e nji­him prej dispozicion dhe afërsinë e shumë kuadrove të lartë shqiptarë, të cilët përgatiteshin në shkollat tona. “Atëf­si të paharruar të tyre tregonin se Shqipëria kishte aftësinë dhe predispozicionin për të bërë ndryshime bashkëkohore”. Gorbaçov, edhe pse ka vite që ka lënë pas postin e presidentit të Bashkimit Sovjetik, ende cilësohet si një politikan aktiv. Si i tillë ai jep opinionin e tij dhe rreth ngjarjeve të viteve të fundit, në të cilat u rrokullis Shqipëria. “Viti ’90, ishte realizimi i një transformimi të vendit tuaj. Por, duke ruajtur trajektoren specifike të politikës së saj të mëparshme”. Sipas tij, ishte e paevitueshme në vitet që pasuan Shqipërinë, të mos përballej me problemin e një tranzicioni konfuz. Megjithatë - vazhdon Gorbaçov - u treguat se ditët e shkurta e shënuan luftën civile që i kanosën vendit, dhe kështu ishte më e rëndësishme, realizuat zgjedhjet politike. Në fund të fjalës së tij, politikani, i cilësuar si “njeriu që dashuron paqen”, lëshon mesazh paqeje dhe uron të gjithë popullin shqiptar dhe qeverinë e re të punojnë së bashku për të zgjidhur çdo problem që pengon Shqipërinë të shkojë përpara.

Në faqen 7 Të hënën Këshilli. Situata e acaruar Polemika në PD: Meksi do hapë letrat? TIRANE-Në PD një tjetër furtunë? Këshilli Kombëtar, i cili do të mblidhet nesër, pritet të bëhet një arenë e debateve dhe kundërshtive të ashpra. Burime brenda Partisë thonë se Meksi, Shehu, Brojka dhe disa të tjerë mund të ngrenë zërin kundër eliminimit të tyre nga grupi i 27-shes, që do të çojë PD drejt Kongresit. Mundet që Këshilli Kombëtar të kalojë edhe një herë në votim këtë grup, pasi në PD, por edhe në bazën e saj shihet të ketë edhe pakënaqësi. Në faqen 2 Selia e PD Polemika në PD: Tani Majko, krahun i

TIRANE-Majko, Ulqini, Koçi dhe Lakro-ri do të jenë katër emrat e rinj të Komitetit të Përgjithshëm Drejtues të socialistëve. Në faqen 3 Dje ndryshoi udhëheqja. Hyn dhe Fino Tani Majko krahu i djathtë i Nanos në PS TIRANE-Majko, Ulqini, Koçi dhe Lakrori do të jenë katër emrat e rinj të Komitetit të Përgjithshëm Drejtues të socialistëve. Pas një mbledhje të gjatë është vendosur për emrat të cilët do të jenë në krye të punëve të forcës më të madhe politike në vend. Veç këtyre katër emrave do të jenë edhe katër të tjerë të cilët do të shtojnë radhët e KPD. Luan Rama, Ilir Meta, Arben Malaj dhe Ilir Zela do shtojnë radhët e KPD-ndërsa pritet që emrat e rinj një tjetër atmosferë organizimi të mbizotërojë në PS. Në fjalën që mbajti kryetari Nano theksoi rëndësinë e PS si forcë që do të realizojë integrimin e Shqipërisë në Evropë. Kjo duhet të bëhet me një organizim bashkëkohor dhe të gjallë. Në faqen 2 Selia e PS

POLITIKANËT-GAZETARËT SPORTIV 5:2 / NË TRIBUNËN E SHTYPIT NJË TIFOZE PERSONALE E FINOS Fino dhe arbitri ndriçojnë politikanët Tripletë e ish-kryeministrit të Qeverisë së Pajtimit TIRANE - Edhe një herë “Qemal Stafa” plot, edhe një herë një arenë projeksionesh, edhe një herë spektakël e argëtim në praninë e rreth 15.000 tifozëve. Përseri protagoniste disa bashkëndejnë, të cilët, përveçse pasionin për futbollin (gazetarët sportivë gjithë ditën me të merren) dhe ai për politikën, i ka bashkuar edhe një qëllim tjetër. “Të argëtohemi për të harruar atë që ndodhi disa muaj më parë”. “Deri dje nuk e besonim se votat mund të ishin ‘vjedhur’, por kur pamë ndeshjen e besojmë plotësisht se ka patur manipulime”. Kështu është shprehur pas ndeshjes një gazetar sportiv kur ka parë atë gola, krejtësisht në pozicion jashtë loje të politikanëve. Një hyrje: “Bashkim Fino, Bashkim Fino” iu publikua edhe arbitri ishte titulluar dhe ka bërë atë që ka dashur ish-kryeministri i Qeverisë së Pajtimit Kombëtar. Në të nga pesë golat e shënuar nga Politikanët pozicionit Fino ka qenë shumë i dyshimtë, por që me dashje është lejuar nga arbitri. Të kota dhe pas asnjë vlerë protestat e gazetarëve sportivë. “Unë jam kapitalist dhe nuk kam frikë nga Qeveria” - ka deklaruar kryesori Koçi. Por me e keqja ka qenë se dhe midis gazetarëve nuk ka patur unitet. Loja e bukur e Finos ka bërë për vete dhe dhjetëra e nga ata që ne kemi besuar se do të bëjnë tifë për ne. Tifoz, ose më mirë tifozja më e çmendur e Finos ka qenë një kolege jone, e cila e ulur në tribunën e gazetarëve për çdo të luajtur ka bërtitur: “Fino kryeministrin shqiptar”. “Fino ka qenë i mrekullueshëm dhe pa asnjë diskutim lojtar me i mirë në futboll. Edhe pse nuk marr vesh fare nga futbolli, më shumë jam argëtuar duke parë atmosferën që krijoi në stadium, përseri më bëj të qeshë më i miri”. Natyrisht që të gjitha këto nuk kanë marrë si të vërteta. Në mes hyre shumica janë në sensin e humorit dhe thënies së asaj atmosferë inkandeshtente që ka përshkruar dy orët e spek-taklit të “Qemal Stafës”. Në tribunën VIP të Nanos. Nuk ka luajtur në fushë, pasi ka qenë i dënuar me kartonin e kuq. Edhe pse nuk ka zhvilluar asnjë ndeshje me kartonin e kuq, ndeshja nuk mund të zhvillohet asnjë, gazetaret e politikanëve, ai e ka të detyruar maskatizimin. Ai ka teser të kuqe, të partitë së tij, pra ka gjithmonë kartonin e kuq me vete, që e penalizon nga nde-shjet zyrtare. Në fillim, në mes dhe në fund të ndeshjes, si gjithnjë me spektakel ku Rudi, Nini, Diko me bananen e tij të mrekullueshme dhe grupi SnaP kanë elektrizuar publikun. Për mrekullueshme dhe spektaklin e televizionet TV1 e ka transmetuar ndeshjen, duke përcjellë nëpërmjet Dritan Shakohoxhës dhe Skënder Gj-shahet qytetare të ndarë me momentet dhe bukura të së mirës një ndeshje 5:2 për Politikanët me tre gola të Finos, në një kohë që Sportistët kanë kryesuar në pjesën e parë 2:0. Ekipi i politikanëve para ndeshjes Ekipi i politikanëve para ndeshjes (Foto: Plator Ilo)