Nënkryetari mbrohet: S'është faji im, shkakët janë më të thella Berisha: Zgjedhjet i humbi Pollo Lufta e fundit mes krerëve të Partisë Demokratike Petro Koçi: Socialistët fituan falë ish-Presidentit TIRANË - Përplasjet mes Pollos dhe Berishës pas humbjes së zgjedhjeve të pjesshme lokale. Nënkryetari i demokratëve, i cilësuar si njeriu më besnik i ish-Presidentit dhe themelues i PD ka provuar të njëjtin trajtim si paraardhësit të tij pas rezultateve të dobëta që ka arritur Bashkimi për Demokraci. Pollo ka qenë edhe njeriu që ka hasur për herë të parë me kontraktimin e Berishës pas sinjaleve se PD po i humb zgjedhjet. Vetëm nënkryetari ka mundur të kalojë barrierën e fortë të zërit së vëcuar të ish-Presidentit në selinë e PD. Njerëz me peshë në PD tregojnë se Berisha nuk e ka pasur aspak të vështirë t’i ngarkojë nxënësit të tij më besnik humbjen në zgjedhjet lokale. Kjo pasi Berisha kishte qenë majft euforik para zhvillimit të tyre, madje kishte harxhuar karta të forta si ajo e fajdeve në Kosovë. Dëshmitarët në PD thonë se kanë parë dialogje të nxehta mes krerëve të PD si rrallë ndonjëherë tjetër mes dy njerëzve më konfidentë të Partisë Demokratike. Në faqen 3 Mjafton një gotë. Madje një gjysmë. 2- Një takëm paraqitën vetëm 50% e votuesve. “Po u afrohemi Pastaj zbriti në 70-80%. Tani në 50. - Është një vetëngushëllim i pozitës dhe i opozitës, që synon të mbulojë me një fletë fiku shkaqet reale të alergjisë se otusdhe ndaj fushatës elektorale. Po të mos zbulohen përgjegjësit dhe të mos ushqehet ky mentalitet, kjo psikologji, drunjtë pas dy tre fushatash në qendrat e votimit do të paraqiten vetëm anëtarët e komisioneve dhe vëzhguesit e huaj. 3- Të them të drejtën, si shqiptar, unë e ndjej veten disi të fyer, kur të dera e qendrës së votimit, si xhebrahil Emini, më tri ndonjë vëzhgues i huaj, i cili duke hedhur sytë rreth e rrotull, përgjon çdo lëvizje të votuesve, që hyjnë dhe dalin dhe bën ca shënime në defter. - Edhe mua më kujton ata policët privatë që dynganet e mëdha, që ruajnë se mos ndonjë nga klientët vjedh ndonjë gjë. Ka poshtë paskam rëndë them me ne besimi te njëri-tjetri? Ç’do të pranonin dhe a do të pranonin atëherë me diktatorin, me daulle e xhurna dhe që u ngrinë duke mbajtur faljen për fitore dolën si rruar-qethur, me këmbët të këq... - Eh mor byrazer! këmbë. U ngjirën thua... Nuk ke vënë re? Në pazar njeriu që bërtet më shumë është pikërisht matrapazi që shet mallin e vet skarco, dhe shan mallin e mirë të tjerëve. Zoti Pollo ka të drejtë kur thotë se partia e tij duhet të zgjedhë taktika të reja. Po të zgjedhë më të këqijat. 5- Habitem me një takim. Kaluam shtatë vjet në demokraci dhe nuk mësuam se si fitojnë, në nesër unë. Kurrsesi nuk pranojnë burrërisht humbjen, por mundohen të nxjerrin kleçka edhe pse bota thotë se zgjedhjet qenë të lira, korrekte, edhe pse me ndonjë parregullsi. - Ndoshta se u mungon burrëria. - Ke shumë të drejtë. Burrëria është një ballone që të ngre lart me fitore, por dhe me paraqitje të zbehtë të sigurtë, kur humb. Mjerë kush nuk e ka. 6- Disa rrahën gjoksin se fituan 50% të votave. Të tjerë kundërsulmojnë duke thënë se kanë humbur 50%... Vijon në faqen 9

Vonojnë Punët Publike Qeveria i “ngre kurth” Pushtetit Lokal Tani kompetencat e punësimit janë dhe për OJQ-të e privatët Të papunët refuzojnë punët publike. Është një paradoks, por që tek ne po ndodh normalisht. Kështu mund të përmendim rastin më të fundit në Berat, ku të papunët e regjistruar në zyrën e qytetit, nuk kanë pranuar të punësohen, duke u ankuar për kushtet e këqija të punës. Ndërsa të tjerë, të punësuar te privati, preferojnë të kenë një punë të zezë, por më fitimprurëse se të hapin kanale, apo të shpërngulin rrugë. Shifrat tregojnë një numër prej disa qindra mijëra të papunësh, ndërsa janë mjaft kontradiktore të tjera shifra që tregojnë se punët tanë nuk preferojnë të punojnë në vendet e shënuara. Shtete fakt se në shumë më të Shqipërisë si Vlora, Berati, Saranda, Laçi, Shkodra etj. në qindra vende pune të hapura nga zyrat e punës përkët? Këto, janë paracitur një numër mjaft i vogël personash që janë interesuar të punësohen atje. Në faqen 9

SPECIALE FRANCE ’98 Triumfi gjerman BIERHOFF-KLINSMAN DYSHJA TRIUMFIT Në faqet 10-11

FATOS ÇOÇOLI Në Shqipëri po ndodh një fenomen i pashpjegueshëm. Me fondë të konsiderueshme në grupi vendesh donatore si dhe të Bankës Botërore, Qeveria po përpiqet të hapë fronte pune në aktivitete publike si riparime rrugësh, kanalizime, shërbime të reja bashkiake etj., në shumë rrethe të vendit: Berat, Kavajë, Kukës, Shkodër. Paratë janë livruar dhe ofertat për këto punë publike janë shpallur. Ndërkohë ndjenja e pritur e të papunëve shqiptarë (statistikat zyrtare flasin për afro 400.000 vetë, ose 22% e fuqisë së aftë për punë) në këto vende të reja pune nuk po ndodh. Në të kundërt, në frontet e reja janë paraqitur një numër fare i vogël njerëzish ose asfare. shitet me punë kryesisht të zezë (të padeklaruar) dhe po një pjesë tjetër e konsiderueshme janë të punësuar te vëllai, kushëriri apo një shok e mik në aktivitete të tjera tregtare apo të ndërtimit. Pjesa më e madhe është vërtet e papunë në zonat të thella malore e në qytetet e vogla, por ajo mund të përbëjë vetëm 10-15% të të papunëve të njohur zyrtarisht dhe është larg ofertave të deritanishme publike për punë. Ja përse nuk dynden “të papunët” tanë për të filluar punë në ofertat publike. Aty nga nëntë e premtuar është në nivelin 8.000-10.000 lekë të reja në muaj, ndërkohë që të papunët fitojnë me punë të padeklaruar më tepër, të paktën mesatarisht 800-1.000 lekë të reja në ditë. Duke qenë se ata punojnë çdo ditë, të ardhurat mujore shkojnë nga 2.400-3.000 lekë, ose unëvë reja pune nuk po ndodhin. numër fare i vogël njerëzish ose asfare. Mos papritur jemi kthyer në një vend shumë të pasur si Kuvajt? Çfarë ka ndodhur? Vitet e fundit te në papunët e regjistruar si të tillë në Zyrat e Punës nuk kanë ndënjur duarkryq. Kjo edhe për faktin se ata fare pak shpresë kanë ushqyer se mos shteti do t’u gjejë punë. I janë drejtuar situatës dhe kanë mundur të fitojnë, në një pjesë duke emigruar në Greqi, Itali dhe vende të tjera punë, pjesa tjetër ka kapur tregjet e rrugës, pikat e shitjes me shumicë; kioskat, magazinat e pronarëve që i kanë lëshuar me qira. Disa kanë dalë edhe thjesht me një tavolinë të vogël në rrugë duke shitur mallra kinkanleri e duke siguruar jetën. Në Shqipëri deri tani asnjë nuk ka humbur jetën apo shkuar në spital në gjendje të rëndë nga mosushqimi, pra nga uria. Sa për statistikat e Zyrave të Punës, ato le të rrinë aty ku janë. Asistenca që merrej edhe kur kishe filluar një punë private të padeklaruar (të zezë, ose shumica e aktivitetit privat të ne) ishte e ëmbël, edhe pse një shumë fare e vogël parash. Ndihma për papunësinë (në qoftë se jipej) po ashtu. Në një situatë të tillë, arramata e të papunëve në Shqipëri praktikisht paraqet një ushtri fantazmë. Një pjesë e tyre e vogël janë kthyer në biznesmenë të vegjël (kush zotëronte një kioskë, bar apo magazinë të improvizuar brenda në stëpi), një pjesë e konsiderueshme janë jashtë dhe me të ardhurat e premtuara eshtë më në 8.000-10.000 lekë të reja në muaj, ndërkohë që nëpër vendet që kanë kaluar me punë te papedaklaruar me të papunët për nga 2.400-3.000 lekë, ose tre herë më shumë se oferte shtetërore. Kështu që i “papunë” nuk ka si të mos tregohët indiferent ndaj vendit të ri të hapur të punës për të. Në rast se dëshirojnë të gjejnë një rrugë për të punësuar në aktivitetet private e struktura shtetërore që vendosin pagesën e ofruar u mbetet vetëm një rrugë: ta ngrejnë atë. Kjo sidomos për punët sezonale që ofrohen, pse duke qenë për një kohë të shkurtër njerëzit janë pak të interesuar të punësohen. Të njëjtat konsideruar fajtorë pse pak publikisht u kanë bërë ofertave të reja për punë. Duke qenë shtetërore, ato fare mirë mund të përdorin masmedia si TV dhe radio shtetërore, ku reklama për të nuk ka se si t’u kushtojë para. Njerëzit mund të njohin më mirë natyrën e ofertës publike dhe shanset që jep ajo edhe për nëmerjet emocioneve speciale, të cilat mund të ishin të organizuar e përgatitur po nga strukturat shtetërore (Ministria e Punës, Bashkitë etj) në bashkëpunim me gazetat dhe operatorët e TV shtetërore. Ende nuk është vonë për të kryer një punë të tillë. Të paktën për këtë fuqia punëtore ekziston (burokratët shtetërore, dhe gazetat televizive). Oferta dhe puna publike mund të ketë të ardhme në Shqipëri vetëm duke rritur pagësen e ofruar dhe duke e bërë këtë punë të kuptueshme dhe të pranueshme për njerëzit. Ndryshe ajo rrezikon të ngelët një iniciativë në letër.

WASHINGTON - Një ditë pas takimit të Hollbrukut me dy anëtarë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Departamenti i Shtetit ka deklaruar se ai nuk e konsideron UÇK-në “terroriste”. Kjo vjen pas kërcënimit që Washingtoni i bëri muaj më parë se do t’i fuste në listën e organizatave terroriste. Ndonëse për sa i përket komenteve të ndryshme që janë bërë për takimin e Hollbrukut duke e cilësuar atë si “politik”, Washingtoni nxiton të korigjojë se ai jo vetëm që nuk ishte i tillë, porse ishte krejtësisht i rastësishëm dhe se kishte ndodhur ndërsa Hollbruk po vizitonte rrënojat e Deçanit. Në faqen 2

DURRËS - Biletat e trenit përgjysmohen. Tarifat e udhëtimit me trena do të ulen me thërritje përqind. Ky propozim ka dalë këto ditë nga Këshilli Teknik i Drejtorisë së Përgjithshme të Hekurudhave në Durrës. Tashmë të gjithë pasagjerët mund të udhëtojnë me trena me një çmim bilete gati të përgjysmuar. Në faqen 8

Kapen peng tre barinj, ndërhyjnë policia KUKËS - Shpërthejnë lufta në fshatrat pranë kufirit. KUKËS - Shpërthen lufta në fshatrat pranë kufirit. Ndërsa serbët kanë nisur bombardimet pak metra larg vijës ndarëse, mes dy fshatrave shqiptarë ka nisur beteja për një copë tokë. Fshatarët e armatosur më së miri janë rreshtuar në pozicione luftimi për gati tre orë deri sa policia dhe drejtuesit e pushtetit lokal kanë arritur të vendosin armëpushimin. Një copë bjeshkë është kthyer dje në mollë sherri mes fshatarëve të Novosejës dhe Brrijeskës. Teksa tre barinj kishin dalë për të kullotur bagëtinë në tokën e ndërmjetme, fshatarët e fshatit tjetër kanë rendur në shtëpi për të marrë armët. Brenda pak minutave barinjtë e kanë gjetur veten të rrethuar nën kërcënimin e armëve. Në faqen 7

SHKODËR - Partia Demokratike braktisi debat... SHKODËR - Partia Demokratike braktisi debatin duke përplasur derën. Ky nuk ishte incidenti i vetëm që shoqëroi debatin televiziv për Kushtetutën e ardhshme të organizuar nga Shoqata për Kulturë Demokratike. Prefekti Laçi, deputeti Lekë Çukaj, kryetari i PS për Shkodrën Dashamir Dini kanë qenë personalitetet më të spikatura të auditorit. Në faqen 6

VLORË - Merr fund strehimi pa para për njëqind e gjashtëdhjetë familje vlonjate. Pas hyjnes nëpër apartamentet ende të pambaruara nga shteti për gjashtëmbëdhjetë pallate me familjarë duke se ditët e të jetuarit “qyl” kanë marrë fund. Nëse këta nuk paraqiten për likujdim brenda muajit korrik pranë zyrave të Entit Kombëtar të Banesave, atëherë të gjithë këta mund të mbeten edhe fare pa strehë. Në faqen 7

QAMIL BUXHELI Në ditët e nxehta me stacioni urban. Qytetarë e katundarë që presin autobusin. Bisedat si në asnjë parlament të botës, sepse autobuset ose vijnë me vonesë, ose nuk vijnë fare. Ulnë kurdis magnetofonin në ditë drejtojnë regjistri të ato beside që thuhem. 1- Ama fitore, jo lafe ajo e Aleancës për Shtetin me zgjedhjet e pjesshme lokale të 21 qershorit. Për një gjë vras mendjen. A pasqyron kjo fitore, në një farë mënyre raportin midis forcave politike në mbarë vendin? Kam parasysh se këto zgjedhje u bënë vetëm në një territor të ngushtë, në 7 bashki dhe 9 komuna... - Edhe mua më të ka fjala kjo pyetje. Sidogoftë, mendoj se për të provuar nëse vera e një fuqie është safi, s’është nevoja të pish tërë fuçinë. Mjafton një gotë. Madje një gllënkë. 2- Një takim janë të kënaqur edhe pse në kutitë e votimit u paraqitën vetëm 50% e votuesve. “Po u afrohëm standardeve europiane”, thonë. “Një herë e një kohë votonin 100%. Pastaj zbriti në 80-70%. Tani në 50-...” francezët, italianët apo amerikanët që t’u dëngonin në vezhguesit tanë në qendrat e tyre të votimit? - Ke plotësisht të drejtë. Me sa duket ka hyrë në natyrën e gjërave, po të mendoash që edhe po të ndizet ndonjë sher në lagje, ne jemi gati të thërrasim ndonjë gjykatë nga Evropa apo Amerika të vendosë qetësinë. - Apo ndonjë specialist nga Arabia të na mësojë si gatuhet trahana e si zihet fara e kosit. Sikur të mos na mjaftonin vargjet e Hasan Kiko Zambërit. E kush? Ne që i kemi dhënë botës perandorë, mbretër, kryekomandantë, shkencëtarë, aktorë, arkitektë dhe shkrimtarë me shtat botëror. Ne që i kemi dhënë botës Skënderbenë dhe Nënë Terezën... 4- Vura re një gjë në mretin tonë. Humbësit që erdhën me autokolona, me daulle e xurna dhe që u ngritën duke mbajtur fjalime për fitore dolën si rruar-qethur, me këpucë të kuqe... - Eh mor byrazër! Nuk thonë kot: Mendjemadhësia vjen gjithnjë kaluar dhe kthehet në këmbë. U ngjirin thua... Nuk ke vënë re? Ne