Ku ka përfunduar 35 tonë flori të Skraparit?
DOKUMENT/ Alimuçaj kontrollonte tunelin me thesар
TIRANË - Ku është vendosur thesari i shtetit, i cili është transportuar në mënyrë të fshehtë nga Skrapari në drejtim të panjohur gjatë 1992? Tashmë kanë kaluar 6 vjet nga një superoperacion sekret që bëri të mundur ekstradimin e sasisë më të madhe të thesarit të shtetit, nga vendndodhja e tij e përhershme. I groposur dysh në vitet ’60 në thellësitë e malit të Tomorit, thesari i shtetit shqiptar është rrethuar nga një mister i pashëm... që e ka shoqëruar atë deri në ditët kur ai ka lëvizur në drejtim të një destinacioni të ri. Pse për 6 vjet shteti shqiptar ka heshtur në mënyrë të pashpjegueshme, për t’i treguar popullit të vet se ku ndodhet pasuria kombëtare? A është në gjendje shteti aktual të japë një përgjigje vetëm nëse e posedon ose jo një pasuri të tillë?
Në faqen 11
Solis: Po, them fjalë të pista
Rrëfim intim i ministrit të Shëndetësisë
INTERVISTE/ “Marrëdhëniet e mia me gruan, në punë...”
Kreu i Ministrisë së Shëndetësisë Leonard Solis, për herë të parë, flet mbi jetën e tij private. Ministria dhe takimet zyrtare zëvendësohen nga kafet, gjellët, familja, fragmentë të viteve të shkuara madje ndonjëherë dhe fjalët e pista. Gjatësia 1,82 metra, 92 kg, i martuar me dy fëmijë, një vajzë vegjetariane e pakët në vendin tonë, ai nuk rezerv[o]het të tregojë për vështirësitë dhe situatat gazmore që krijohen në lokale. Ndër të paqyt që dinë të flasin anglisht nuk frikësohet nga “amnistia” që jep. “Vetëm të fortit dinë të flasin”, pohon Solis. Trimëria e madhe shpesh kthehet në një sedër të “poshtër”. Vitet kalojnë shpejt. Femija i përkëdhelur, rritur në kujdesin e prindërve dhe tezes beqare, pas 36 vjetësh do e mbante në duar drejtimin e Shëndetësisë shqiptare.
Në faqen 8
Nano paraqet lirimin e 6 të PD-së
Kryeministri: Falja është më e mirë se ndëshkimi
Gjinushi: Nëse doni të gëtesoni gjakrat, jepni amnistinë
Politika shfrytëzon përvjetorin e Nënë Terezës. Opozita në shesh pa shari[e]
TIRANË - Nano paraqiti lirimin e 6 njerëzve të PD. Kryeministri, duke shfrytëzuar ditën e përkujtimit të Nënë Terezës, e pikërisht inspituar nga figura e sh-qiptares së madhe ka folur dje për falje të mëkatarit, i cili nuk është e nuk mund të jetë kush ndryshe, por Berisha dhe njerëzit e tij, të fajësuar nga një raport i Parlamentit dhe nga Prokuroria si përgjegjës për ngjarjet e marsit ’97. “Sot falja dhe jo ndëshkimi është drejtësia më e mirë. Sot altruizmi dhe mirëkuptimi është forca, është nevoja. Sot të falësh nuk është dobësi, por është forcë”. Kështu ka deklaruar Nano, i cili megjithatë nuk ka nguruar t’i përgjigjet Berishës. “Në çfarëdo vendi të qënjë vendin”, ka pyetur Nano, ku eferimi ishte i qartë për arkivolin që lideri i PD i vuri përpara shtëpisë një ditë më parë. Nga ana tjetër idenë e faljes së të gjashtëve e ka prekur dhe Gjinushi, i cili ka thënë se nëse do të ndryshy-ët mbi drejtësinë kjo bëhet me mjete ligjore, amnistinë.
Në faqen 3
MINISTRAT E PADALË
(Ese për polit ikano-mëkatarët)
Defiçenca që të sjell në pushtet
YLLI PANGO
E di që do ta dogërdisë Endokënd, po që këtu nisën si gjithë të këqijat dhe pra pashhtë e ndryshe s’ka si të shkojë përpara ky vend. Muaj më parë një krye/ytetas politik-an me emër, vinte në dukje se provinca e shquar po e mund politikantën a qytetin sido-mos në pushtet dhe kësisoj tha një të vërtetë të madhe që u duk fort e guximshme për periudhën e strukturën sociale ekzistuese (në fakt jemi ende 60% fshatarë në fshat e si ndonjë 30% a më shumë të tjerë në qytet me rrënjë të posa shkullura e ende me ere dhe nga toka vlagë). Po posa ju dha një post zotëria heshti e iu duk se çdo gjë u vu në vend posa që një qytetari si ai u respektua vlera, paçka se në qeveri kish masturbo[t]ë përreth po aq në mos më shumë, sa edhe në te... [teksti i prerë në skajin e poshtëm] ... marra në betejat klasore, ndërkohë që ulërin si ish e gjitha meritokratike (me gjen) e asgjë tjetër.
Pra jo zoterinj kryeministra kryeqytetas, ju lutem mos vini ministra që zbëritën nga mali.
Jo zotërinj kryeministra, mos vini as ministra që s’kanë parë me sy a që s’kanë të ngjitur, se që aty fillon e gjithë e keqja, ta dini. Të parët kanë vite që urrejnë mezi presin të marrin hak për përulësinë e imponuar veç nga vetja e kompleksit karshi atyre që panë e shohin. Pa duan edhe vite të flakin tej erën e masturbitur e vrgat, kompleks et ambiciet e panervyesh... [teksti i prerë në skajin e poshtëm]
shumë të tjera në qytet me rrenjë të posa shkukula e endë me erë dheu heshti e du duk se çdo gjë u vu në vend posa në një qytetar si ai ju respektua vlera, paçka se në qeveri kish marrë përsipër të ndysh erën që posa shkoi e mos u kthë më kurrë.
Për ta shtyrë a sqaruar ca më tej idenë, nuk është aq fjala për fshatarin a provincianin sipas përkatësisë krahinore a asaj shtetare, por për atë që mbetet i pagdhendur a i palatuar mirë pavarësisht se në vend nga fshati a provinca apo ku vjen që jeton në qyteta kryeqytet. Dhe shembuj të tillë gjen sa të duash që nga kreu e deri në baltovinat pa fund të kryeqytetit tonë të dashur të masakruar qënërish këtë dekadë nga provincializma e kulluar.
Nuk është fjala gjithashtu për të fyer fort të ndershmit fshatarë a provincialë, që pa dyshim kanë vlerën e vendin e tyre, por po ta marrësh hollë hollë e po t’i pyesësh vetë ata, do të binden se janë më të ndershëm e të sinqertë se propagandistët profashatë të kryetarit a provincialë të kryengjendës. Se qytetin e ca më shumë kryeqytetin janë fshatarët e qytetarët e të qyteteve të vogla që e kanë mbi krye e sipër e janë dinë vlerat aq sa edhe synojnë t’i afrohen a së paku t’i ngjasojnë.
Atëherë përse duhet mohuar që e mira duhet pritur a duhet filluar andej nga është më e mira a më e zhvilluara, apo për t’i bërë qefin masës së gjerë fshatare a provinciale që të mos na marrë inat a ca më shumë që ta ndjejë veten zot e shkruar zotit sic e ndjente pa asnjë dysh në xhep e mes baltës në kohën e mërhunit që i talli e i bëri si deshi sa edhe hanë për të ndërkohë që edhe i rraste në burg a i merrte shpirtin fushave a minierave. Ai ishte djalli mështjer e dinte si t’i armatëronin duke i bërë qejfin budallinë e frikacakëve a duke i ndëshkuar më kryeneç e nga ata kundërshtarë nga provincializmi. E gjithë kjo është e kuptueshme nëse ...
pare e shih që ishin ... vende të tjera paçka se në qeveri kish marrë përsipër më kurrë.
Jo mos i vini të parët se veç të tjerash janë të vdekur për atë punë e edhe për këtë urrejnë sa më bëhet se si thonë shaka të mashtruar vite të tëra a të prishesh me gjumë a ca më vonë të rrish bri plakash të zhubravitura për hir të moralit bashkëshortor që mezi presin ta sheklin e ta bëjnë mut, por u s’vjen rasti “mo ja befsha nënën ja befsha” (citimi është i tyre).
Jo mos i vini se janë përkësisht disa syresh që mendojnë se i kishim patriotë, miq por doli se kish vite që prisnin të mirën hak, jo se u kishim bërë keq (ajme sa keq?) por thjesht se na paskëshin pasur miq aq sa mund të ketë miq një shtazë e ulët zilicare a inferiore a ca më keq.
Jo mos i vini deridement në kolltugë, se ndoca vjet(a një legjislaturë) do t’ju duhen të mbushin barqet e thara a të panginjura a të zeëne ndonjë para, të pallojnë ndonjë putanë vjedhurazi a të bëjnë ndonjë tjetër pisllëk, e pas tyre do të vijnë të tjerë që do të vazhdojnë t’i bëjnë nënën nënës Shqiptërisë e vaj hallit për ne.
Jo mos i vini se edhe ca vjet a dekada do presim tu ikë era e qelbur kabineteve e pasardhësit po njëlloj...
Kësisoj, pas këtij eksklamacioni-ofshamë në vesh të shurdhër, duke pasur një shembull të fundit në dorë mund të konkludojmë se duke ulur Edi Ramën në kolltukun ministror, Nanan bën, ndoshta pa dashje, eksperimenti më interesant të kryer ndonjëherë në Shqipërinë e pastluftës: ve në fron një të ngopur a së paku jo zorrëtharë a të paparë, duke na lënë të shpresojmë se ky së paku ka më shumë gjasë të punojë për idealizmin e kulluar paçka se në një Ministri jo fort të beëndisur nga maja e pushtetit mashtarbator.
Tirana blen pëllumba italianë
GAZETA e Tiranës
pellumba italianë Në faqen 5 GAZETA e Durrësit Tjetër proces anijes "Stefano" Në faqen 7 GAZETA e Shkodrës Alarmi i fëmijëve analfabetë Në faqen 6
FOTO DOKUMENT: RAKETAT SHQIPTARE NË UDHËTIM
Ushtria shqiptare po lëviz ngadalë. Pas shkatërrimeve të viteve të kaluar, forcat tona të armatosura po riorga...
Malaj, frikë nga trazirat
“S’kemi nge për një mars tjetër”
TIRANË - Ministri Malaj pohon se, nëse Shqipëria do të zhytet në një krizë tjetër, si ajo e vitit të kaluar, atëherë ekonomia e saj nuk do ta marrë më veten.
“Vetëm nga ngjarjet e fundit në Lazarat doganat shqiptare humbën 270 milionë lekë”, tha dje, gjatë një konference për shtyp, i pari i financave.
Malaj tha në konferencë se Sllovenia ka siguruar se cigaret e anijes “Lucky Mar” janë të gjitha kontrabandë dhe kjo i jep të drejtën shtetit shqiptar t’i sekuestrojë.
Humbje pafat e Kombëtares
0-1 me Gjeorgjinë
Kombëtarja humbet në ndeshjen e parë të sezonit me Gjeorgjinë.
Një humbje më shumë për faj të rezultatit se sa për meritë të kundërshtarit. “Nuk mund të shikoja në sy kolegët e mij të dëshpëruar. Kemi humbur një ndeshje, në të cilën vetëm fati na ka munguar”. Kaq ka deklaruar Tare, por edhe pa fjalët e tij ka qenë e kuptueshme se skuadra jonë ka luajtur mirë, por në futboll kjo pak mjafton. Më shumë se fati vendosin këmbët e tua...
Në faqet 14-15
Specialët në Lazarat
Ushtria shqiptare po lind ngadalë. Pas shkatërrimeve të vitit të kaluar, forcat tona të armatosura po riorganizohen me vështirësi. Kjo foto tregon një kamion të tipit të vjetër kinez që transporton një raketë moderne dhe është dëshmi më e drejtpërdrejtë e përpjekjeve që po bën Shqipëria për t’i rikthyer dinjitetin ushtrisë së saj, që e humbi me falimentimin e 1997.