Meidani-Nano shtrëngim duarsh në ditëlindje
Në 5-vjetorin e Gazetës Shqiptare
Meidani dhe Nano gjatë festës (Foto: Hektor Pustina)
Linda Spahia
Meidani e Nano i shtrëngojnë duart njëri-tjetrit në “ditëlindje”. Kreu i Shtetit dhe kreu i Ekzekutivit, kanë respektuar rregullat e lojës në politikë, në një ambient ku festohej, por edhe punohej. Ishtë vërtet 5-vjetori i Gazetës Shqiptare, por gazetarët dhe fotoreporterët nuk mund të ishin indiferent. Shumë prej tyre, miq dhe kolegë të të përditshmeve të tjera, ishin aty për të parë takimin midis dy të mëdhenjve, që këto ditë kanë pushtuar faqet e para të gazetave. Në ambientet e hotel Rognerit, gazetare, politikanë, funksionarë të shtetit (pa harruar edhe bodigardët), kanë trokitur gotat, siç ndodh në një ditëlindje.
Por vëmendja nuk mund të mos përqendrohej në atë që do të ndodhte midis Nanos dhe Meidanit. Kryeministri ka hedhur dorën miqësisht në sup, ish-homologut të tij, dikur kryetar i PD-së, që në gjuhën e politikës, quhet krahu i moderuar i PD-së. Shehu dhe Brojka, kanë qenë të vetmit përfaqësues të PD-së të pranishëm në festë. Por në kryebashkiaku, ka preferuar të mos merret shumë me “marrëdhënie publike”, Shehu ka shtrënguar duart as më shumë as më pak, por me armiqkun numër 1 të PD-së. Miqësor dhe i kujdesshëm, ka qenë republikani Godo, që ka shtrënguar duart me të gjithë të pranishmit. Nuk kishte si të mos bënte sy përfaqësimi i Edi Ramës me Arta Daden. Jo vetëm për shtatin e lartë të të piktorit-publicist dhe hirit ministres, por për ato firma që këto ditë kanë bashkuar emrat e këtyre njerëzve, që mbas nuk ishin prezentuar më parë. Rama me një veshje sport-
RAMA-DADË PËRQAFLIM I MADH
Edi Rama dhe Arta Dade në “Rogner” (Foto: Hektor Pustina)
TIRANE - Asnjë shenjë xhelozie mes Edi Ramës, Ministrit të ri të Kulturës që pret të dekretohet nga Meidani dhe Arta Dade Ministrës aktuale. Në ditëlindjen e “Gazeta Shqiptare” të zhvilluar dje pasditë në “Rogner” dy kolegët janë takuar njësoj si më parë, pa ja vënë veshin ndryshimeve të fundit në Qeveri dhe atyre që thoshte shtypi mbi to.
Rama dhe Dade kanë kaluar disa çaste krejt të qeta dhe kjo i ka bërë për shtypje të fuqishme në ceremoninë e 5-vjetorit të G.SH. Në ceremoninë kanë munguar përkundrazi dy rivalë të tjerë të cilët diskutohjnë kreun e Mbrotjes, Hajdaraga dhe Brokaj nuk janë parë dje në luftën e “Rognerit”. Kjo ka bërë po aq për shtypje sa edhe paqja mes Ramës dhe Dades.
në një ditëlindje.
Por vendmendja ndodhte midis Nanos dhe Meidanit. Kryeministri ka ardhur i pari, së bashku me zonjën e tij. Pas kësaj reporterë dhe fotoreporterë, kanë pritur ardhjen e Presidentit. Dhjetë minuta më pas, ashtu siç ishte programuar, ka ardhur Presidenti. Nano ka shkuar drejt Meidanit dhe e ka shtrënguar dorën. Fotoreporterë, kameramanë dhe reporterë, kanë nxituar të shkrepin bileta apo të drejtojnë kamerat, zhurmë që është bërë tashmë shumë familjare për ta. Shtrëngimi i duarve mes dy të mëdhenjve ka zgjatur aq sa s’e sugjeron kortezia dhe padyshim situata. Në përfundim të festës, Nano është shprehur në prani të të tjerëve të emrave të mbetur nga kabineti i tij. Për takimin politik mes Nanos dhe Meidanit, atë ditë dy ditëve, është dashur ndërmjetësimi i ambasadores amerikane Lino. Dhe edhe ajo ishte në festë, por për hir të së vërtetës, erdhi pas shtrëngimit të duarve dhe buzëqeshjeve të fiksuara tashmë në celuloid. Për këtë takim formal, mediatore ka qenë gazeta jonë dhe festa e saj. Të dy shkrimtarët e lartë, kanë përshëndetur gazetën dhe punën e saj. “Do të doja t’ju inkurajoja ju dhe të gjithë gazetarët shqiptarë në përgjithësi për këtë mision: Ju jeni më afër njerëzve, ndaj mund të jeni më efektivë dhe se segmentet e tjera të jetës politiko-shoqërore të vendit”. Ndërsa Nano, ka preferuar të flasë më shkurt, pasi siç tha “unë jam më i shkurtër se Presidenti”.
Të gjithë miq, por që përpiqen që të mos qëllojnë pranë e pranë. Kështu ka shkuar festa mes formacioneve të tjera të politikanëve, që ndahen në përkatësimet relative “pozitë” dhe “opozitë”. Përjashtim ka bërë takimi Tritan Shehu-Fatos Nano.
… mi e lartë të piktorit-publicist dhe hirit ministrues, e këtyre njerëzve, që mbase nuk ishin prezantuar më parë. Rama me një veshje sportive, që ta bën të vështirë ta shohësh në një karikaturë, ministri dhe Dade me finesën e saj karakteristike, kanë buzëqeshur para fotoreporterëve, edhe pse ndoshta shtatëm u step të ndodhë të shkëmbejnë vendet. Megjithëse festë, askush nga të pranishmit nuk ka mundur t’i shpëtojë pozicionit të vet. Paskal Milo, ka takuar të parin kryepeshkopin Anastas. Mariza Lino, ka uruar gazetën, por ka takuar fillimisht Godon dhe më pas ministrin e Jashtëm, Paskal Milo.
Farudin Arapi, ka takuar Arben Malajn, dhe patjetër ndonjë që për shifër e koeficientë është biseduar. Arben Imami, nuk ka mundur të harrojë Kushtetutën, ashtu sikurse Gjinushi s’kaçen e ardhshme parlamentare. Apostoli ka uruar që të pakten në ambientet e Rognerit, askush nuk kujtohet për gropat. I fjashur në festë, ishte dhe lexuesi më i rregullt i Gazetës Shqiptare, që konkuron në arkivën e gazetës dhe atë të Bibliotekës Shqiptare. Në pjesë vijet gazetë, Sokol Dibar nuk ka humbur as edhe një numër të vetëm të gazetës. Tek e fundit kjo është dëshira jonë të kemi njerëz që na lexojnë dhe respektojnë punën tonë. Në përfundim të fjalës së tij Meidani kujtoi se “në fund të fundit mosha e shtypit të lirë, është dhe mosha e demokracisë”. Dhe ndoshta këtë duhet ta kujtojnë mirë politikanët, kur ankohen për shtypin, ashtu siç duhet ta kujtojnë gazetat kur flasin për politikanët. Jemi në një garë mes nesh, atë të arritjes së një përgjegjshmërie qytetare dhe profesionale. Ndoshta është një ndër garat e pakta, që në rast se ta arrin qëllimin, nuk nxjerr të humbur.