Lëvizja e kohëve të fundit në vendin tonë i ka bërë njerëzit të flasin e të diskutojnë më shumë rreth ideve të demokracisë, lirisë, të marrëdhënieve të reja pa kompromis, me një fjalë: pluralizmit. Po [th]onë në Shqipëri, se më në fund pas një periudhe të gjatë të një sistemi që kërkonte uniformitet idesh e sjelljesh, po realizohet ajo që për shumë kohë ka qenë e ëndërruar dhe e dëshiruar nga [shumë] njerëz. Në këtë [k]onceptim, është tërësisht e [drejtë] dhe e nevojshme nga ministria e drejtësisë të zbardhet më mirë e qartë e tërë kjo çështje. Të bëhen të njohur për njerëzit se cilat janë rrugët e [ndjek]ura, si dhe përgjegjësitë e mundshme dhe [çka] duhet të kuptohet nga pluralizmi. Për mendimin tim, lëvizjet e këtyre ditëve në radhë të parë kanë qenë një proces demokratizimi, jo një [çka] tjetër. Ato shprehën aspiratën e një pjese të rinisë e të qytetarëve për më shumë liri, për fjalë më të hapur, për më shumë mundësi zgjedhjeje. Por pluralizmi në vetvete nuk mund të jetë një qëllim në vetvete; ai është mjet për të përmirësuar jetën shoqërore, për të rritur përgjegjësinë qytetare, për të siguruar pjesëmarrjen e njerëzve në vendimmarrje. Për këtë arsye, çdo njeri dhe çdo organizatë duhet ta kuptojë mirë se ç’do të thotë të veprosh në kushtet e pluralizmit. Nuk mjafton vetëm të thuash se je për demokraci. Demokracia kërkon kulturë qytetare, debat të ndershëm, respekt për mendimin e tjetrit, përgjegjësi dhe aftësi për të dëgjuar. Nëse mungojnë këto, atëherë pluralizmi shndërrohet lehtë në zhurmë, në sharje, në konfuzion dhe jo në instrument zhvillimi. Pëtundimi Të bësh politikë të re me metoda të vjetra është e pamundur. Të ndërtosh marrëdhënie të reja me sjellje të vjetra është po ashtu e gabuar. Për këtë arsye duhet të ndryshojë edhe stili i punës së institucioneve, i organizatave, i drejtuesve dhe i vetë qytetarëve. Po të vazhdojmë të sillemi si më parë, me urdhra, me imponim, me mungesë dialogu, pluralizmi do të mbetet vetëm fjalë. Në kushtet e reja, puna me njerëzit duhet të mbështetet më shumë tek argumenti se tek autoriteti formal. Duhet të zëvendësohet monologu me dialogun. Të nxitet mendimi kritik, por njëkohësisht të ruhet përgjegjësia për fjalën e thënë dhe për veprimin e kryer. Vetëm kështu mund të ndërtohet një klimë e re besimi. Në këtë kuptim, edhe roli i organizatave politike e shoqërore ndryshon. Ato nuk duhet të jenë më struktura që thjesht përcjellin vendime nga lart poshtë, por mjedise ku njerëzit dëgjohen, ku përpunohen mendime të ndryshme dhe ku formohet bindja përmes arsyes. Kjo do të kërkojë kohë, por është e vetmja rrugë për të ecur përpara. Përballë situatave të vështira, tundimi për t’u kthyer tek mënyrat e vjetra është i madh. Por ky do të ishte gabim. Shpresa që u hap me pluralizmin nuk duhet të shuhet nga paaftësia jonë për të ndryshuar vetë. Ndryshimi nuk është vetëm në ligje e struktura; ai është edhe në sjellje, në gjuhë, në etikë dhe në marrëdhëniet mes njerëzve. Këto janë vetëm disa mendime që lindin sot para nesh. Shumë gjëra do të qartësohen me kohë. Por një gjë mbetet e sigurt: pluralizmi kërkon një metodë të re pune.

Të hënën u mblodh plenumi i 20 i Komitetit të Partisë të rrethit ku përveç anëtarëve e kandidatëve të plenumit, edhe sekretarë të organizatave bazë të partisë të rretheve, anëtarë të byrosë dhe sekretarë i 10 PESHK, SHËNGJIN dhe PESHK-ARTHI JONI. Të pranishëm në mbledhje ishin edhe shokët e aparatit të komitetit të partisë, si dhe një sekretar i komitetit të partisë së rrethit Mirditë, shok[u] GJIN BRAHIMI. Plenumin e hapi sekretari i parë i komitetit të partisë së rrethit, shoku Pashk Luka, i cili analizoi situatën e zhvilluar në rrethin tonë gjatë ditëve të fundit, ngjarje e pakëndshme që kanë ndodhur në repartet e [nd]ërmarrjeve, të nxitura nga propagand[a] e huaj, përfaqësues të shtresave të ndryshme, si dhe nga forca me ide antikomuniste, ku partitë e ardhme politike me orientime nga më të ndryshmet gjejnë terren për t[a] propaguar. Të raport[eve] të paraqitura përpara plenumit, në qytetin tonë raporte të tilla [nuk] paraqiten deri në orën 20°. Në analizën që shoku Pashk Luka bëri shprehu mendimin se po të ishim kthyer me fytyrë nga populli dhe të kishim forcuar lidhjet tona me [ma]sat, propagand[a], me punën e bindur dhe sqaruese ndoshta disa dukuri të [tur]pshme të mos ndodhnin. Tregues të tillë si stabiliteti i gjendjes ekonomike, mungesa e [disa] masave shtrënguese të padëshiruara me [mor]atoriumin e [tij], të [g]jitha këto do të [kishi]n patur ndikim më të madh dhe pozitiv ndaj kësaj situate. Në këtë situatë, mes si dhe nga vetë raporti i byrosë [së] po[li]tikës është edhe e domosdoshme [që] të shpjegohet më mirë përgjegjësitë e [kujt] dhe raportet për [partinë] e [orga]nizatën. Ndaj është e domosdoshme që puna të [zhvill]ohet me vrull e mobilizim për [pë]rballimin e këtyre gjendjeve. I tillë qe vendi i popullit.

Po? Kronikën ndjesë lexuesve të përjavshmes së tyre “Koha jonë”, se vonë doli në qarkullim. Po ? Kronikën ndjesë lexuesve të përjavshmes së tyre “Koha jonë”, se vonë doli në qarkullim. 20 shkurt 1991, ora 8.00. Në shtypshkronjën “Mihal Duri”, ku botohet gazeta “Koha jonë”, kishte mbërritur një grup skautësh, [gjimna]zistë. Të bërë krah një greve, Tirana shkruan gazeta “Koha jonë” u bllokua. Për [këtë] pasojë me vonesë erdhi edhe shtypja e gazetës. Në orët e [më]ngjesit zyrat e gazetës u [vër]sulën për të shikuar se ç’ka ndodhur. U morën masa të menjëhershme që të sigurohej dalja e gazetës. U [bë]në përpjekje të shumta dhe me ndihmën e disa punonjësve të shtypshkronjës u arrit që një pjesë e tirazhit të shtypej. Natyrisht që shtypshkronja e gazetës tonë, nuk punon TV me ora 20°. Chi[pshka] 21 shkurt. Pasi u bë përpjekja për të pasur sa më shpejt të shtypur dhe e [shpër]ndarë gazetën, ne u detyruam të [shkru]anim për këtë numër të datës 21 shkurt [vetëm] me një [numër] të kufizuar materialesh. Pjesa më e madhe e lëndës mbeti për numrin e ardhshëm. Megjithatë, ca re dhe duken akoma më horizont. Ende sot u dëgjuan britmat e [divers]antëve e gazi lotës. U [hut]ëm edhe atë [çast]. Njerëzit e gazetes tonë, nuk punojnë, nuk punojnë. TV me ora 20°. Natyrisht që shtypshkronja e gazetës tonë, nuk punon TV me ora 20°. ALBAN ILAITI Tiranë, (shtypshkronja), datë 21 shkurt 1991, ora 16°

Deri tani më ngjeth mishi, teksa nuk po dëgjojmë tjetër veçse sharjesh, rrëfimesh, gënjeshtrash... Deri tani më ngjeth mishi, teksa nuk po dëgjojmë tjetër veçse sharjesh, rrëfimesh, gënjeshtrash, mashtrimesh, të [cilat] s’kanë shkuar deri tek masa. Mungesë transparence e [ndër]gjegjësimi dhe jo masa. [Kurse tani] shkon deri në masa. E [për këtë], duke parë e dëgjuar ato që janë [thënë], nuk di sa të ekzagjerosh sa [ndjesh]ëm po shkon ndaj [asaj] që kemi pritur. Të [ndri]te populli? Një debat i ndezur mund të drejtojë disa të pamobilizuar për përballimin e detyrave. Kuvendo! Mjaft të [mendosh] se të kërkohet qartësi. Për atë nga Ministria e Drejtësisë që [ba]ri, organizata e [partisë] kishte vetëm [se] përmendi disa [parregull]si e [mungesa], por nuk [po] asgjësoi [këto] në [rrënjë]. Tregues të [tjerë], [thonë] se sa janë të zotë komunistët për t’i përballuar situatat, [korres]p, koha jonë. Rezultatet si bazë për të ardhmen Në kooperativën bujqësore të Kallmetit [vijoj] vjelja e hardhisë e [frut]eve në ambjentet me [s]a bujqësore. Me qëllim për të dërguar sa më shpejt [dety]rimet e shitjes [kjo], në bashkëpunim me [fer]merë e specialistë [u] deshën [fuqi] njerëzore [shtesë]. Për këtë ata [duke] formuar [skuadra] e [grupe], [sot] [kanë] filluar [punën] me [ritëm] më të lartë. [Treguesit] e [punës] kanë [shënuar] [përmirë]sim. Në [këtë] drejtim [janë] marrë [masa] për [shtimin] e [rendimentit] dhe [sigurimin] e [planit]. VLASH TOLA GJERGJ GJERGJI

Për [?], por edhe një ndryshim në mos gjunjëz[?], një rrezim. [?] më [shqetësoi?], [fjalët?] e [vepra?].