• PO LEZHA ENDE S'DI SE KUSH TROKET! ZVARRITET DHËNIA E KOMPETENCA KANË NË MARRJEN E FIRMAT E HUAJA Parashikohej dhënia e liçencës bashkëpunëtore të huaj qysh para 6 muajsh. Kurse qeveria ishte e përqendruar sy e veshë tek zgjedhjet pluraliste e formulat politike. Situata ekonomike nuk paraqitet nga dita në ditë shpresëdhënëse dhe kërkon zgjidhje sa më të shpejta. Këto zgjidhje nuk varen vetëm nga realizimi i ëndrrës sonë të "madhe", por mbi të gjitha duke parë konkretisht të sotmen, në atë gjendje që ndodhemi. Për një ekonomi që po rendit drejt ekonomisë së tregut natyrisht doemos dhe investimet e huaja janë domosdoshmëri e kohës. Kjo shikohet për hir të së vërtetës edhe nga biznesmenët e huaj. Kohët e fundit kanë trokitur përsëri në dyert e Lezhës dhe kanë shprehur gatishmërinë e tyre. Kjo i ka parë me sy e ka dëgjuar me veshë korrespondenti ynë. Nga zyra e firmës amerikano-shqiptare. Ishin dy zotërinj italianë të cilët kanë shprehur dëshirën e tyre për të bashkëpunuar me shtetin shqiptar. Pas bisedimeve paraprake janë orientuar që të vijnë në Lezhë pasi këtu shohin tepër kushte dhe perspektivë për të investuar. Në pronësi të tyre, sipas fjalëve të tyre, kishin 20-30 autobuza të transportit dhe kamionë të prodhimeve të ndryshme të rinj, të cilët mund t'i fusin në Shqipëri. Veç se kjo sipas tyre mund të bëhet jo me shitje në valutë, por me shkëmbim mall me mall. Interesimi kryesor i tyre ishte duke shfrytëzuar kushtet e Lezhës që të ngrenë një ndërmarrje të përbashkët ushqimore të konservimit dhe amballazhimit të peshkut. Do të krijohej kështu mundësia edhe për eksportin e tij. Zoti Ndoci i ka shpjeguar atyre me korrektësi gjendjen tonë por dhe mundësitë që ekzistojnë për përfitim nga të dy palët. Kështu, italianët e pyetën se cili ishte më i leverdishëm sipas gjendjes sonë, Shëngjini apo Lezha. Ai i sqaroi se këtu i leverdiste më shumë Shëngjini, sidomos për afërsinë me lëndën e parë. Duke pyetur e mësuar ata kërkonin të blinin apo merrnin me qera një kapanon në Shëngjin të cilin ne planifikonim për t'ia vënë në shfrytëzim dikujt. Kështu gardiani i tij u përgjigj se ju nuk merrni peshkun e çilin të punoni. Kështu gardioni neve se ju ju punoni, edhe deti objektet të gjitha. Sipas standardeve të bujqësisë që do të zhvillojnë ata do të përdorin tridhjetë punëtorë në uzinën e tyre. Pse vinë në Lezhë, thanë? Kjo pasi italianët mendonin se në Lezhë mund të ndërtonin më shpejt një kompani të tillë se sa në Durrës. E gjithë kjo është pozitive, por ai që bën pesimistin në këtë rast është një gjë krejt e thjeshtë. I heqim pyetjen punonjësit të firmës amerikano-shqiptare: Në qoftë se të gjithë këta do të jenë dakord me kushtet që u vumë, a varen gjërat nga ne? Çfarë duhet? Përgjigjia është kjo: i duhen liçencat e këshillit presidencial dhe ato u janë kërkuar qeverisë, por ende nuk kanë ardhur. Nuk ka ndryshim të madh, veç se aparati ynë shtetëror nuk duket se është i shpejtë në këto çështje. Ndaj dhe pret me padurim njerëzit që duan të bëjnë diçka. Mendoj se kjo është në interesin tonë ndaj liçencat mund e duhet të jepen më shpejt në qoftë se qeveria është për këtë në parim. Shpresat vijnë por praktika jonë ende çalon. Le t'i lëmë kryesitë, komisionet, tryezat e sekretarit dhe t'i përgjigjemi të sotmes me qetësi. U bëfshin sa më shpejt realitet sa herë që të trokasin përsëri në dyert e Lezhës. (Nga korrespondenti ynë)

Lexues, Pajtohuni në gazetën popullore "KOHA JONË". Duke blerë dyla gazetë, pohohet në Shqipëri, e cila është e pavarur nga partitë dhe shoqatat politike. Çmimi për 6 muaj 26 lekë. Pajtimet bëni pranë shtypshkr. Ve-ve. Ju sugjerojmë që lexoni si lajmërohet firma private, në adresat e caktuara ose të vazhdoni të bëni pajtime pranë fletërrufesë. Tirazhi i jashtëzakonshëm, në rritje e gazetës të tjera që dalin sot në Shqipëri. REDAKSIA E GAZETËS DHE KËSHILLI BOTUES

• Intervistë imagjinare (e posaçme) e zonjës Nexhmije Hoxha për gazetën "Koha jonë". Biografikisht jo kryenece, mbasem? nga e turpëzuara e tmerrit të tij? Fragmentet e tironës në tim të pashoq e bllokohen. Njeri që t'i shkakëte e të dukej qendrim në zëmrën të vërtetë si fort si, po duke ti? Diktaturit me komitet e mëposhtëm. Po, kjo nuk po gjen dhe zëvendësuar zhurmshëm e popullit! Kështë lufta? fjalë e fjalë deklaruar dhe? koke shtriga. Po? e ke? A e jep? A e shtruar në? të korrupsionit e të antiqen? Po si? Po? dhe e pavarur nga e? Deklarata publike e? sulmet? e juristëve e? e mjaft me shtime. Psikozat e karave. Më tej pasqyra konversti politike? Është edhe e pavaru nga partite? e mbështetje politike. Çmimi për 6 muaj 26 lekë. Pajtimet bëni pranë [?].

Lidhur me shkrimin „Dashuri ten pa fund“ gazeta „Shqipëria e re“ ka botuar në faqen e tretë të numrit të saj të ditës së mërkurë një artikull me titull „Të reformohesh do të thotë të përgojosh?“, në të cilin autori i tij pa autorësi ose me iniciale ka shtruar disa çështje në mënyrë krejt të pavërtetë. Përmes këtyre shkrimeve është bërë një deformim i qëllimshëm i fakteve. Ne i bëjmë të ditur opinionit se komiteti i Partisë Socialiste të rrethit Lezhë dënon këtë mënyrë të të shkruarit dhe kërkon përgënjeshtrim publik. Kemi 117 zyrtarë të organizatës bazë, i gjithë kolektivi i nënshtrohet rregullave të demokracisë, por kjo nuk mund të shfrytëzohet për shpifje e insinuata. Tani më 26 qershor do të zhvillohet plenumi i radhës ku do të shqyrtohen edhe këto çështje. Në përfundim, kërkojmë që opinioni publik të informohet drejt dhe të mos bjerë pre e spekulimeve. Për Komitetin e Partisë Socialiste të rrethit Lezhë

Te marten mbrëme në shtëpinë e kulturës qytetarët kuriozë me shijes të bukur u mblodhën për të ndjekur koncertin e grupit Albanos. Ishte hera e parë që Lezha kishte të ftuar një grup të tillë. Koncerti ngjalli interes tek të rinjtë dhe u prit mirë nga publiku. U interpretuan pjesë të njohura dhe të parapëlqyera. Atmosfera ishte entuziaste dhe publiku duartrokiti gjatë. ALIKS VINJANI

Zonja ..., po bëhet gati për të larë duart? ... në këto momente nuk do të thotë? ... po parafjalë, po? ... shkrimtarët, artistët, mendimi i lirë ... Hynë me urdhër? ... mos vallë po shkon drejt? ... përfundon në faqen [?].