Roma — qyteti i përjetshëm, qendër e papërshkruar për nga bukuria e saj, e vizituar dhe e admiruar që në kohët më të lashta. Mezi është ndonjë vend në Evropë që të ketë aq shumë histori, aq shumë monumente e aq shumë kujtime të lashta sa Roma. Ajo qëndron në brigjet e Tiberit dhe prej shekujsh ka qenë qendra e një bote të tërë. Nëpër rrugët e saj, nëpër sheshet e saj, nëpër kishat e saj dhe nëpër pallatet e saj ndjehet pesha e historisë. Qyteti i Romës ka qenë zemra e perandorisë së madhe romake. Aty janë ngritur tempuj, amfiteatro, forume dhe vepra të tjera të mëdha të antikitetit. Koloseu, Forumi Romak, Panteoni dhe shumë monumente të tjera dëshmojnë për madhështinë e qytetërimit romak. Në shekujt e mëvonshëm Roma u bë qendra e krishterimit dhe e artit evropian. Bazilika e Shën Pjetrit, Vatikani, muzetë, galeritë dhe pallatet e saj të panumërta e bëjnë Romën një qytet të veçantë. Artistë të mëdhenj si Mikelanxhelo, Rafaeli dhe Bernini kanë lënë aty vepra të pavdekshme. Roma është edhe qytet i jetës moderne. Rrugët e saj janë plot lëvizje, dyqane, makina dhe njerëz nga të gjitha vendet. Megjithatë, përkrah kësaj jete të vrullshme, qyteti ruan me fanatizëm traditën, kujtesën dhe fisnikërinë e tij. Kush e viziton Romën ndien se po ecën njëkohësisht në të shkuarën dhe në të tashmen. Çdo gur, çdo shatërvan, çdo shesh duket sikur flet për një kohë të kaluar, por edhe për një qytet që vazhdon të jetojë me ritmin e vet të madhërishëm. ROMA - QYTET I PËRJETSHËM

Siliniska[^?] ishte shumë e çuditshme dhe minimshta. Tek kishte sjellë u vu në sllodson e vendosmën te redaksia. Pasi ua shpjegoi gazetarëve çështjen, u nis e bindur se të gjitha këto së shpejti do të dilnin në dritë. Në pamjen e saj binte në sy trishtimi dhe një ndjenjë zemërimi. Nga fjala në fjalë, tregimi mori një drejtim më të qartë. Ajo fliste për njerëz, për shkrime, për përfolje dhe për mënyrën si mund të shtrembërohej e vërteta. Në fund, gjithçka merrte formën e një denoncimi moral ndaj një mjedisi të sëmurë. Teksti i plotë nuk lexohet qartë[?].

Në zyrën e redaksisë së zërit të telefonit, burra recitonin, zërat, zhurmat dhe lëvizjet e zyrës ishin të gjalla. Nëpërmjet një bisede me të folurën e domosdoshme, secili dukej se kishte nga një çast për të thënë e për të dëgjuar. Kolë Tani[^?] në zyrë. Në një qoshe qëndronte një makinë shkrimi, pranë dritares disa letra, ndërsa në tavolinë gazetat e ditës. Puna vazhdonte me ritmin e zakonshëm. Ishte një ditë e zakonshme, por edhe e veçantë për redaksinë. Në këtë atmosferë u zhvillua një bisedë për çështje që lidheshin me jetën kulturore dhe shoqërore të kohës. Teksti është pjesërisht i palexueshëm[?].

PARA TAKSISË URIM PËR FITORE ADELINA VINJATI MEMET TUNUKU SHNDRRZE[?] Djalin dhe shoqin[?] Prindër[?] Dua pes vjet[?] SINDROZE Në botimin tim Përshëndes shoqinë Hënë. Dua pes vjet

Viti IV, botimi 5 perinë 6 SHTATOR 1991 BOTOHET NË LEZHË Përgjegjës Nr. 26 (177) 1 LEK