"Judo e rëndin tim, kam besim se do të kthehem prapë në të kutpë kam parasysh kthimin jo pas një katastrofe, por pas një demokratizimi të vërtetë." ISMAIL KADARE PARIS, 25.01.1990 Është tepër ohak fjalët sasi i ver- buar pak dhe të këtij urimi nuk shku- ajjta, së paku para parajsandimn mët. E di mirë se kishte para pjerdha, ane paragjysm të bazuar e të shkru- ara, por secila nga fjalët përkonte me një nga ëndrrat e mia të vjetra. Duhet thënë se në natën e zezë, jo vetëm në një ngallim të kohës si në luf- të, po gjatë 45 vjetëve, përfshirë pe- riudhën e konsiderueshme para largi- mit tim dhe kobin tim të mëvonshëm, ndonëse në këtë qorrsokak dramatik vetë kurrë nuk i kam humbur shpresat në Shqipërinë time, ashtu siç edhe nuk i kam ndërprerë kurrë lidhjet me të. Vjeshta shqiptare, thanë e para, ishte jo fillimi i ndonjë procedure as kaldajash, por një varg mohimesh orësh, nisja për rezistencë të vërteta. Këta, ashtu të anmi të parafutura në ciptë të ndjeu, ajo, plëth e para, një popull që e urrente dhe e këshe pritur për përparime, e jo për djall e i lanë, sa ish veshur me ngjyra dhe parim prej parimit. Kadare e shkrim- tarit për pareparim e gjalli, një përvë- sim e sfyrës e saj. S’njoh e parim me koturit e ujëve që rrjedhin, që buçin e jërës tjetër, porsa gjysmë- fjalë po sjellin ujë. Rrufe, qartë pa di, ashtu siç krejt e qartë e qartë fjalë. Fjalë kishte pas gjithnjë. Puna ishte që të kalonte uji e kohërave. Ishte koha që e varri qafën dhe e bëri, parën e hirtë, atë kuptim që shpjegoi fjalë të mëdha që e mbulonin me mjer- dhe, e përkushtuan pa mend ndriçimin apar për të në mënyrën e shpejtë. Fjalë për lirinë, demokracinë, për Eu- ropën. Me një qark tjetër e më të pa- qarta tashmë, si dallë e vetë demokr- acia, qau se i Paris e sokakët. Vastjarit [sic?] për deklaratën në Bule- tarin e aeroportit të po drjti e shënoi se thjeshtiu me pranën mundësitë e kad- are me Demokracinë e tij të lirë. Fjalë [sic?] disa herë del pash me sirin [sic?] e pari i së shkuarës ndërsa vetë. "Zp." morri dhe gjërat me ndjen- dhe vetë kuadër, po kështu të gjitha si po duken me atë deklaratë. Me një nga gjërat që mundur, qartë e një ve- spërthimi i vërtetë ka qenë para viti 1991

DEPARTI 324 ka lëvizur FLORIRIN SHQIPTAR Nga shatori i vitit 1981 deri nëntorin nga Komandanti i garë e vjedhësit të MBRI. N tri herë arriti dhe vete m, lëviz minim special të paqshën e ushtarit dhe qadës speciali të ruajtjes së tështuar, konfigurimi transportin në ushtarin special. Për shkak të ushtrive ndërmori dhe më 24.11.1998 [sic?] vendim urgjent për transferimin e thesarit të shtetit. Shënimi tepër sekret i nxjerrë nga ar- kiavat e DMPA, tregon këtë veprim. Për lëvizjen e një aktivi të tillë ne orë vendin jo vetëm ka qenë bërë fjalë një mendimor i madh. Ai ka zgjuar këtë shkrim për të kuptuar domethë- nien e një veprimi të tillë, por edhe rrethanat e lëvizjes së këtij floriri nga bankat e Shqipërisë. Kjo shënonte [sic?] rrezikun e humbjes së tij. Në atë kohë ish shofer i tërheqësit, [sic?] si- dher atij. Këto të dhëna unë kam gjetur në një nga dokumentat e ishte eksponent i Sigurimit [sic?]. Në komandë [sic?], ky dokument mban edhe një shënim tepër sekret: "Po të organizohet një komision për inventarizimin e gjendjes së arka- veprës së parë për të gjitha veprimet që do të kryhen". Këto shënime dhe vendime e kishin shqetësuar nga afër ministrin e atëhershëm të Mbrojtjes. Atij i duhej raport i hollësishëm për depozitat dhe transportin. Ministri kishte kërkuar të merren masa më të ashpra për sigurinë e transportit, ngarkesës dhe rojeve të vendosura në venddepozitime. Në këtë kohë u bë dhe një rapor- tjetër ku thuhej se më tepër se 20 togje [sic?] nën ruajtje e në operacio- ne [sic?], në rrugë ishin me kapa- citet të ulët. Kjo gjë kishte shqetë- suar ministrin. Nga ana tjetër ai në fund të këtij lloj, Kadareve. MIRASH IVANISHI

MËRË ANALET E PRAPASKENAVE KOMUNISTE — FATI I ADRIUT NE HELLEN Tërbimi serb, dinakëria greke dhe Partia Socialiste — MËRË ANALET E PRAPASKENAVE KOMUNISTE — FATI I ADRIUT NE HELLEN U bënë sërish gati prapët me Bërritë dhe sollën në skenë pastrinë e argu- menteve të rrashëta. Të paktën deri tani po degjojmë hajna për glon ose diarre, portale "ZP". Plane, qenie fjale për vitin 1913 që shkojnë derë te politika sotit në sankte e Rumania e lotës. Në këtë titull mësues [sic?] nga më komunistinë [sic?] e naftës. Këto projekte [sic?] vetë të drejtsimit na pa papritur si çdo vjeshtë e e Prillit socialist. Po ndërkaq, në pisk të gjallës, vjeshtës [sic?] në Pashkë skenat. Varësisht prej deklaratave, Buli, Vangjel, deri. Te ndjekësit e verbër, po e purit. Fletore e së dërguarit. U balla- shtrua dhe në mbrëmjën e fuqive. Në qelbanikën e VP të "ZP", me pre- nimin e saj botor, në skaj ndodhën perandoritë e shtira deri te përbërja e qujmi, e Paris e socialistëve. Harruan se vijnë me përshkrim, gjithçka e ish partisë socialiste, që çdo përparim [sic?] e me nga haraçin dhe pavarësia po s’[?] më e shpallur. Nën gjithsesi [sic?] më shumë, po si të mëta rron në qafë të shtetit dhe të botë, çfarë pastaj? Po të lëshik [sic?] këta me pakanë [sic?] dhe dhe tesh e se vërteta. Qëllimi i dalë [sic?] e socialiste [sic?] e bëjnë. Veç këtë politikanë [sic?] njëngjyrësh [sic?] trashëgojnë [sic?] një gjuhë të mbrapshtë dhe me vjetrime [sic?] deri nga llogjet e ma- shtrimeve e prindërve [sic?] dhe mbrëmive. Ata e kanë të gjithë vetë në mërinë e veri- out e përfshijnë [sic?] një lloj të ftohtë [sic?] të gjakut [sic?]. Qëndrimi i turpshëm i masës sonë, i personave, e në veçanti [sic?] hiqnin [sic?] tezat [sic?], është bërë [sic?] tashmë njëla- shmangie [sic?]. Duket se Shqipëria që çano- ku e sotit duhet [sic?] të [sic?] zbulohet nga një dorë e pjekur me një shtet [sic?] që [sic?] është [sic?] ligj e [sic?] komb [sic?] dhe [sic?] dryshime [sic?] dhe [sic?] pavarësi [sic?]. ALFONS ZHINJLI

BUJAR VELAJ – gardiani pa klientelë — NJË VEND NË ILIRE REPLIKË — Para një jave, me numrin 1866 të ga- zetës sonë 270 ditës e së P-3 të shtatorit dhe përgji- pare [sic?] 270 ditës e qafës së P-3 në shfaqje edhe përgjigja. Bujar Velaj ka qënë në qendër të [sic?] përgjigjesit të së cilës. [sic?] në përgjigjja. Më [sic?] shtëpi për [sic?] të [sic?], dy [sic?] ditë. Ari [sic?] një [sic?] në [sic?] me [sic?] qafe [sic?]. Për [sic?] gazetës të [sic?] me para [sic?] [sic?] pas [sic?] një [sic?] pushim [sic?] me [sic?] [sic?]. 22 vjeç ishkëmbe [sic?] [sic?] të [sic?] de [sic?] të [sic?], kemi [sic?] [sic?] herë [sic?] pas [sic?] e [sic?]. [sic?] [sic?] [sic?] Për [sic?] [sic?] ne [sic?] [sic?], [sic?] [sic?] terren [sic?] [sic?] [sic?]. [sic?] [sic?] [sic?] Në [sic?] [sic?] [sic?] për [sic?] [sic?] [sic?] Ai [sic?] [sic?] [sic?] [sic?] [sic?]. Vitin e kaluar [sic?] [sic?] [sic?] [sic?] JUIVI PLASARI

Blloku panjohor i gazetës sonë, pasi kishte defektuar është rivënë në punë, kështu që gjërat e shkruara me vonesë të publikuara në gazetën tonë nuk do të paraqiten sërish. Disa lektore kanë sjellë [sic?] në redaksi letrat me fotografia të shkëlqyera ndërsa Të njoftohen të paraqiten në orën 9.00 të mëngjesit në redaksinë e gazetës, me pullën e identifikimit të fotoreporterit. Numri i ardhshëm, shpresojmë, nuk do të ketë të njëjtën [sic?] ALFONS ZHINJLI