NËN PYETJET FEMIJENORE TE GAZETAREVE SHETERORE MORI FUND DE JURO KOMUNIZMI Mungesa e Psillkut përbën, mos — lëshimin e pështjelln së një peronë [?] duke heku në dhemon punën në kufij. Nga mbledhja e djeshme e Këshillit Kombëtar te PD-së doli do te vendosej e ardhmja e kabinetit me dy ekzaltëtar presidentë të kohës; nëse një pjesë të rëndësishme të saj do ta mbanin komunistët, apo të mos kishin këtë fat. Për herë të parë trupit njeroz të qeverisë së koalicionit, pas zgjedhjeve të 22 marsit, presidenti i vendit, i inkurazuar dhe i bindur që mandatin e qeverisë e kishte me vulën e fituesit të 22 marsit, iu drejtua me një frazë të prerë e që ndryshonte me termat zyrtare të z. Bufi. "Në asnjë mënyrë AS LINDJA E PRESIDENTIT, AS HAPJEN E VENDIT, NUK KEMI, NUK AS LINDJA E VENDIT, NUK KEMI, NUK AS HAPJEN E VENDIT, NË AS LINDJA E PRESIDENTIT". Më pas presidenti i republikës dhe kabineti qeveritar folën në një klimë më të qetë, por jo të lirë. Të gjithë e dinin se kjo mbledhje ishte vendimtare për fate të rëndësishme politike e personale. Në fund, me një ton të posaçëm e plot vendosmëri, presidenti tha qartë se formacionet klasike të kushtetutës në tranzicion do të përballëzonin një situatë të re politike. Në mbyllje, ai nënvizoi se shqiptarët po presin shumë më tepër nga veprimet konkrete sesa nga formulat e vjetra, dhe çdo pengesë burokratike e mendore duhet të marrë fund. Për hir të tij Shëtarori PSH-ve do të kërkonte të njihte formimin dhe përbërjen e qeverisë së re, të ngjallte kureshtjen e publikut me detaje nga vullneti i fituesit të zgjedhjeve. Pika më e nxehtë e bisedimit mbeti raporti i qeverisë me presidentin dhe roli i administratës së trashëguar. Pas konkluzionit për të bërë pjesë sa më shumë forca të reja, që s'kishin lidhje me sistemin e kaluar, presidenti e përmbylli me fjalët se duhej një qeveri e njerëzve të zotë e jo e nostalgjikëve të djeshëm. Në vend që të mbështeten në frikëra të kota, tha ai, të gjithë duhet të pranojnë realitetin e ri dhe sovranitetin e votës. Pavarësisht nervozizmit që shfaqej herë pas here, mbledhja u mbyll me një ndjenjë se një epokë po dilte përfundimisht nga skena. BLENDI FEVZIU

Një pyetje për Dritëro Agollin Në emisionin e DITE te P.SH- së (kongresi i d. m. njerëve bosiçe e pagesë D. S), në mbrëmje u dhanë disa figura të lidhjes, mjeros Shumëza bëmë a transmetiv provokor këtë ndryshim, bile me mjaft egarësione. Në emisionin e mbrëmjes d.m.th pa një mundje të pabrer, e pa një tirazh të deformuar, ra ndesh kapja primitive e një gazetari me pyetjen: — A mendoni se ishtë fitorja më e...? J. S? nga ?. "eon, te jeni akoma antari dhe deputet i saj? VOLE KUNORA Në përgjigje të kësaj pyetje ne murrim e ambshënd do të nxorim një shkrim nga z. DITËRO AGOLLI.

KOHA E PARË NË EPOKËN E DEMOKRACISË ... lot për veten: orët e shkëndisë për çdo hall të popullit, por kaq më shumë se lot e kohës janë edhe emocionet që po na shoqërojnë në këto orë transformimi. Për entuziasmin e madh të ditëve të fundit, në Shqipëri njerëzit po e provojnë lirinë si një ndjesi të re, ku gëzimi dhe mosbesimi përzihen. Për socialistët, problemi kryesor është tashmë përshtatja me një realitet të ri dhe braktisja e formulave të vjetra. Për opozitën fituese, sfida fillon tani: si të qeverisë një vend të rraskapitur, me plagë të thella ekonomike e morale. Në qoftë se e djeshmja ishte ditë simbolike, e sotmja duhet të jetë ditë pune. Nuk mjafton të shpallet fundi i një epoke; duhet ndërtuar tjetra. Demokracia nuk është vetëm votë, por institucion, kulturë përgjegjësie dhe respekt për ligjin. Nëse këto mungojnë, entuziazmi i parë mund të shuhet shpejt. Prandaj, në mes të këtyre emocioneve, duhet të mbetemi të kthjellët. Liria ka koston e vet dhe kërkon përditshmëri më të ndershme, më të hapur dhe më të guximshme. Është radha e secilit që të provojë se fjala e dhënë mund të bëhet vepër. HYSEN SINANI (Vijon në faqe 2)

Shumë kohë më parë shokët e tij të mitingjeve, Keko-te i qënë mjaftion në shumë e i shkonë. Pasi u bë nga luftë dhe pasandim e shkove [..], ku për të qe i mjerë zyrtar, vuri ALIA TË JAPE DORËHEQJEN! (Ateherë KUR RAMIZ ALIA TË JAPE DORËHEQJEN?!). Akteori as që mendon[te] për dorëheqje (mos[?]). Presidenti e dha dorëheqjen, dhe z. Keko e mbajti fjalën, hodhi firmën dhe e musaqet. Lind pyetja: Me çfarë kushte do t'i heqë mustaqet?

Në Skrapar ka njerëz të ndershëm, ku ka hyrë-dalë floriri ... të cilët dhe pa miratimin përkatës se kishin për të lëvizur. Në mjaft raste kjo është vërtetuar me të dhëna konkrete dhe me punë të pandershme. Midis të përfshirëve në pjesën më të madhe ka pasur individë që e kanë parë postin si privilegj dhe jo si shërbim ndaj publikut. Kjo ka sjellë dëm jo vetëm në ekonomi, por edhe në moralin shoqëror. Disa dite pas botimit zyrtar të shkresës, qarkulloi fjala se një pjesë e ish-zyrtarëve u përpoqën të justifikoheshin, por pa sukses. Në opinionin publik ky u pa si një shembull se koha e pandëshkueshmërisë po merrte fund. Aty nga marsi i 1992, flitej se një grup njerëzish ishin përfshirë në trafikime dhe përfitime të paligjshme. Nëse gjykata do të veprojë me drejtësi, edhe ky rast do të shërbejë për të kuptuar se floriri nuk mund të lahet me fjalë. DASHNOR KALOÇI (Vijon në faqen 3)

1 — Në pyetjet reformore të gazetarit Shterjoti mori fund DE JURO komunizmi në Shqipëri? nga BLENDI FEVZIU 2 — Koha e parë në epokën e demokracisë. nga HYSEN SINANI 3 — Gjua do të jetë e ardhmja jonë? nga ENSHAT TOZAJ 4 — Një telekomedie sportive me shumë seri. nga MARRI SHOQËRI 5 — Viti Krimin i Parisë. "Hamamrie" s'pas figlit nga HAXHI GJOKA LD. 1 — Sësi, pasdima, politika, presidentët ne përgjyimet e një prostitute. 2. Vjolë shkronjt e abshënd do të rrojnë nga z. VËLITERO AGOLLI.

ENGLISH Independent newspaper Saturday, 11 April 1992 Price 2 lek Issue 14 (47) Main headline: Under the childish questions of the state journalists, communism de jure came to an end. Second headline: The first time in the era of democracy. Question for Dritëro Agolli. Teodor Keko removes the moustache. In Skrapar there are honest people, where gold has come and gone. ITALIANO Giornale indipendente Sabato 11 aprile 1992 Prezzo 2 lek Numero 14 (47) Titolo principale: Sotto le domande infantili dei giornalisti statali, il comunismo è finito de jure. Secondo titolo: La prima volta nell'epoca della democrazia. Una domanda per Dritëro Agolli. Teodor Keko si toglie i baffi. A Skrapar ci sono persone oneste, dove l'oro è entrato e uscito.