Kohë edhe 6 vjeç e gjysmë më parë, të gjithë ne të së në kohë, si jo kohë e më të errëta. Veçanërisht tani duhet të kuptojmë se po korrim frutat e veprimeve dhe të mosveprimeve të së kaluarës. Për shembull, po përjetojmë mbylljen e shumë uzinave e fabrikave, pasi e ka qenë jo vetëm gabim, por edhe absurd, që ne të kishim aq shumë fabrika e uzina, të cilat me teknologjinë dhe fuqinë punëtore që kanë, do të mund të prodhonin jo vetëm për vendin tonë, por edhe për disa të tjerë. Kështu që tani disa mijëra punëtorë po dalin të papunë dhe në vështirësi. Vërtetë që shumë ndërmarrje duhej të mbylleshin, por jo të gjitha! Shembull tjetër; Këto kohë ka filluar të flitet e shkruhet gjithnjë e më shumë për nevojën dhe domosdoshmërinë e bërjes së amnistisë. Gjë shumë e mirë, që i jep fund ankthit, tmerrit, vuajtjes së shumë familjeve që kanë njerëz të dënuar, jo vetëm nga dënimet e rënda, por edhe nga dënime të vogla e të padrejta. Por ata që po shkruajnë e flasin për amnistinë, nuk duhet të harrojnë se po qe se janë të nevojshme ndryshime të mëdha politike e ekonomike, po aq të nevojshme janë edhe ndryshimet në mendësinë dhe ndërgjegjen tonë shoqërore. Askush nuk mund ta mohojë se dënimet me vdekje të kërkuara dhe të dhëna në vitet e fundit janë të tmerrshme dhe të papërgjegjshme. Por askush nuk duhet të harrojë se pjesa më e madhe e këtyre dënimeve janë dhënë në kushte histerie dhe frike. Një djalë i ri mund të dënohej me vdekje për agjitacion e propagandë, sepse kishte shkruar: “Poshtë komunizmi!”. Një tjetër dënohej jo pse kishte bërë diçka, por nga frika se mos e bënte. Atë e mbanin në burg e e zvarritnin vite të tëra, vetëm që të zotohej fajtor, kur nuk ishte. Ky ishte realiteti. Nuk duhet t’i harrojmë këto, por as të verbohemi prej tyre e të mos shohim se në atë kohë, jo vetëm në kupolën politike, por edhe në popull kishte frikë, pasiguri, pjekje të ulët politike dhe një lloj pëlqimi i heshtur për masa të ashpra. Kjo është e hidhur, por e vërtetë. Prandaj nuk duhet të themi se çdo gjë në atë kohë ishte vetëm e zezë. Ka pasur edhe njerëz të ndershëm, edhe drejtues të kujdesshëm, edhe specialistë të aftë, që punuan me ndershmëri dhe me dëshirë për të mirën e vendit. Ka pasur edhe veprime pozitive, si për shembull elektrifikimi, ndërtimi i veprave të mëdha, lufta kundër analfabetizmit, krijimi i një disipline pune e jetese. Të gjitha këto nuk mund të hidhen poshtë vetëm sepse sistemi në tërësi dështoi. Ne kemi nevojë për të vërtetën e plotë. Në qoftë se do të vazhdojmë të mohojmë çdo gjë dhe të shajmë gjithçka që është bërë më parë, atëherë nuk do të jemi të drejtë me historinë dhe as me veten. Nga ana tjetër, po aq e gabuar është të mbyllim sytë para krimeve, padrejtësive, dënimeve politike, varfërisë dhe shtypjes së mendimit. Të dyja ekstremet janë të dëmshme. Duhet maturi, drejtësi dhe guxim për të pranuar edhe të mirën, edhe të keqen. Atëherë do të jemi më të ndershëm dhe më të pjekur. Për këtë arsye, po, duhet të jemi të aftë të themi edhe fjalën e mirë, pa u trembur se po falim të keqen. Sepse fjala e mirë për atë që ka qenë e mirë nuk është tradhti ndaj së vërtetës, por pjesë e saj.

Sueshmen në krye gërrin dashakeq më gjallë në tytl të midis të qarë; ja për shembull për shpalljen e moshësve? e? E drejta e përdorimit? Jo, por? Gjatë këtyre ditëve, diktatori i fundit i Europës, Ramiz Alia, duket se ka gjetur një mënyrë të re për të qenë i pranishëm në skenën politike shqiptare. Vizita e tij e fundit te Presidenti i Republikës ka shkaktuar reagime, pyetje dhe hamendje të shumta. Çfarë kërkon Ramiz Alia? A po përpiqet të ndikojë në zhvillimet e reja politike? Apo thjesht po mundohet të shpëtojë veten dhe rrethin e tij? Në një kohë kur vendi ndodhet në udhëkryq, kur papunësia, varfëria, mungesa e rendit dhe pasiguria po rëndojnë çdo ditë më shumë, çdo lëvizje e figurave të vjetra politike lexohet me dyshim. Dhe me të drejtë. Sepse qytetarët shqiptarë kanë vuajtur shumë nga politika e djeshme për të mos qenë të ndjeshëm sot ndaj çdo sinjali që vjen prej saj. Vizita në Presidencë, qoftë edhe formalisht, nuk mund të shihet si një ngjarje e zakonshme. Ajo ka ngarkesë simbolike dhe politike. Ajo ngjall pyetjen nëse po përgatitet një rikthim, një ndikim i tërthortë, apo një skenar i ri në lojën e pushtetit. Presidenti duhet të jetë i kujdesshëm. Nëse kjo vizitë ka qenë thjesht protokollare, atëherë duhej bërë e qartë për publikun. Nëse ka pasur diskutime me përmbajtje politike, atëherë opinioni publik ka të drejtë të dijë. Transparenca është detyrim, sidomos në kohë kalimi. Shqipëria nuk mund të ecë përpara duke mbajtur hije mbi kokë. Figura që i përkasin së shkuarës mund të japin shpjegime para historisë dhe para drejtësisë, por jo të kthehen si faktorë të padukshëm ndikimi mbi të ardhmen. Ndaj pyetja mbetet: a do të sjellë kjo vizitë një president të ri, një kurs të ri, apo vetëm mjegull të re politike? Koha do ta tregojë, por heshtja nuk ndihmon askënd.

Ka muaj që ka filluar vjedhja e naftës me anë të tankerëve cisternë të vogla nga magazinat shtetërore në rrugët detare. Të gjitha këto po bëhen me ndihmën e personave përgjegjës dhe të rojeve. Ne flasim për mungesa karburanti, ndërsa tonelata të tëra po merren natën e po shiten matanë kufirit. Më keq akoma, nafta përzihet me ujë dhe i shitet fshatarëve e tregtarëve në Greqi si karburant i pastër. Kjo nuk është vetëm vjedhje, por edhe mashtrim. Përfitimet janë të mëdha, por dëmi për ekonominë tonë është i shumëfishtë. Shteti humbet rezervat, qytetarët paguajnë më shtrenjtë, ndërsa përgjegjësit heshtin. Banorë të zonës thonë se lëvizjet bëhen rregullisht dhe se askush nuk i pengon. Kjo tregon se kemi të bëjmë jo me raste të izoluara, por me një rrjet të organizuar. Në qoftë se nuk merren masa të rrepta, kjo plagë do të zgjerohet më tej dhe do të cenojë jo vetëm ekonominë, por edhe marrëdhëniet tregtare me fqinjët.

— Shqipëria përballë Europës, SHBA dhe Lindjes së Mesme — Presidenti Berisha duhet të shpallë “zonë të lirë” gjithë Shqipërinë. — Aphan hot mor aration të gjithë ndërmjetëkutët e Shkodrës. Ajo di të vetëqeveriset. — Mirëqënien: qeni i të huajit dhe dy zagarët. — Intervistë z. zoti ÇYRAMOZ PASHKO.

Së shpejti pas zgjedhjeve të 22 marsit, u arrit marrëveshja për koalicionin e përbërë nga Partia Demokratike dhe Partia Republikane me 6 ministri që do të emërohen nga PD dhe 4 nga PR. Para pak ditësh Presidenti i Republikës zoti SALI BERISHA dekretoi për këtë qeveri. 1 — ALEKSANDËR MEXI — Kryetar i Këshillit të Ministrave. 2 — PREÇ ZOGAJ — Zëv. Kryetar i Këshillit të Ministrave. 3 — BASHKIM KOPLIKU — Ministër i Rendit. 4 — VULLNETI DEMI — Sekretar i Përgjithshëm, Inspektor i Pëgjithshëm. 5 — GËZIM ZHULI — Ministër i Tregtisë i Jashtme. 6 — ALFRED SERREQI — Ministër i Punëve të Jashtme. 7 — ROBERT GJIA — Ministër i Tregtisë, Bujqësisë. 8 — JAZI SHAHI — Ministër i Industrisë, Bujqësisë. 9 — FATOS BITINCKA — Ministër i Transporteve dhe Komunikacioneve. 10 — SOKRATI MUKA — Ministër i Mbrojtjes. 11 — FAIQ TUGA — Ministër i Mbrotjes, Banshe [?]. 12 — ILIE SHUSHI — Ministër i Ndërtimit, Shërbimit Komunalizimit. 13 — TIRAN SHIRU — Ministër i Arsimit të [?], Mbrojtjes. 14 — MEJDAN ANÇOSTI — Ministër i Kulturës, Rinisë, Sporteve. 15 — OSMAN SHERI — Ministër i Bujqësisë. Emigracionit. 16 — DASHAMIR SHEHI — Ministër i Punës. Emigracionit, Tregtisë dhe Privatizimeve. 17 — MAKSIM MONO — Kryetar i Kontrollit të Shtetit. 18 — ILERIM GJELA — Kryetar i Komisionit të Kontrollit. Përluhjes me misionin e saj i sink për sukses në detyrën e saj. Albiun!

Mbi 400 krerë bagëti u nxorën gabazi bllokuar nga policia shqiptare e ikën në Greqi duke e transportuar me automjete. Po kështuhët me bletarët. Kjo kurrë s’duhet të vazhdojë. Bashkësitë e tregtisë shfrytëzohen nga spekullatorët. Kërkohen masa urgjente.

“PARA-PARA, OHCAN TAME” “MANX-MANX” “MANX-MANX” I KOPANISË SE BIZNESMENEVE SHQIPTARE. LAZËR STANI (Të gjithë keta shakë janë të nxjerrë nga zamonset i depolitizues se së politikes baladore shqiptare. (IN BULLUKU… SHËNIM I RED.)