DERI KUR QEVERIA NUK DO TE JETE NE GJENDJE T'I JAPË ZGJIDHJE VAREFRISË SONE është kjo një pyetje që e bën çdo shqiptar i ndershëm, sepse ai po sheh ditë për ditë se gjendja e mjerueshme që e ka kapluar vendin po thellohet vazhdimisht, duke u bërë shumë e rëndë e pesimiste. Kushtet e varfërisë në të cilën po jeton populli shqiptar janë të njohura dhe nuk ka nevojë të përsëriten. Gjëja më e rëndësishme është që të gjenden rrugët dhe mjetet për ta përmirësuar këtë gjendje. Deri tani janë folur e shkruar shumë gjëra. Janë bërë edhe disa përpjekje, por deri më sot situata mbetet po ajo. Qeveria e re ka trashëguar një gjendje të rëndë ekonomike, por kjo nuk e përjashton atë nga përgjegjësia për të gjetur zgjidhje. Populli nuk mund të presë pafundësisht. Ai kërkon bukë, punë, strehë dhe një të ardhme më të sigurt për fëmijët e vet. Në programet dhe premtimet elektorale u fol për demokraci, për ekonomi tregu, për rritje të prodhimit dhe për investime. Mirëpo, për qytetarin e thjeshtë këto fjalë kanë mbetur deri tani vetëm fjalë. Dyqanet janë bosh, çmimet rriten çdo ditë, papunësia është e madhe, ndërsa ndihmat janë të pamjaftueshme. Kjo krijon zhgënjim dhe pakënaqësi. Nuk është e mjaftueshme të thuhet se fajin e ka e kaluara. Sigurisht, e kaluara ka lënë plagë të rënda, por qeveria është zgjedhur pikërisht për t'i shëruar ato. Për këtë arsye, qytetarët presin veprime konkrete dhe jo arsyetime të pafundme. Nëse nuk merren masa të shpejta e të guximshme, varfëria do të thellohet edhe më shumë. Shteti duhet të vendosë rend, të luftojë spekullimin, të ndihmojë prodhuesit, të sigurojë furnizimin me mallra të domosdoshme dhe të mbrojë shtresat më të varfra. Vetëm kështu mund të ringjallet besimi i humbur i njerëzve. Përndryshe, pakënaqësia popullore do të rritet dhe kjo nuk i shërben askujt. Pyetja mbetet: deri kur? Deri kur qeveria do të vazhdojë të premtojë pa dhënë zgjidhje? Deri kur qytetarët do të shohin vetëm fjalë dhe jo vepra? Deri kur varfëria do të jetë pjesë e përditshme e jetës sonë? Këtyre pyetjeve duhet t'u jepet përgjigje sa më shpejt.

DR. RUGOVA - PRESIDENTI I PARE I REPUBLIKES SE KOSOVES Nga të gjitha këto republika të shpërngjitura në Slloveni e Kroaci, pikërisht popullsia kosovare vuajti më rëndë e solli një shembull të qartë të mjerimit. Për këtë arsye vendosja e një shteti kosovar tregoi se me popullsinë kosovare veprohet si me refugjatë. Presidenti i Kosovës Ibrahim Rugova, me një letër dërguar në fillim të muajit maj Konferencës Ndërkombëtare të Hagës, kërkoi që të trajtohet gjendja e popullsisë kosovare si problem i veçantë. Sot dhe në të ardhmen, ai paraqitet si lideri i parë i vullnetit politik të këtij vendi. Më 24 maj 1992, zgjidhjet e para të pavarësisë së Kosovës morën një trajtë më të qartë. Duke u zgjedhur president, ai përfaqëson shpresën e një popullsie kosovare, e cila përkundër terrorit serb, përsëri ka vendosur të ndjekë rrugën e demokracisë dhe të pavarësisë. Doktor Rugova ka shumë presidentë në botë, por te ai popullsia kosovare sheh përfaqësuesin e saj më legjitim dhe më të pranueshëm. Sali Berisha e priti me kënaqësi vendimin e kuvendit të Kosovës, i cili e zgjodhi Rugovën president të republikës. Përseri popullsia kosovare vlerësoi se është vendosur në rrugën e saj paqësore. Republika dhe me zgjidhjen e saj të re i përket me të drejtë institucioneve të saja. Nga ana e tjetër, bashkësia ndërkombëtare e ka kuptuar qartë se kosovarët nuk janë më një turmë e paidentifikuar, por një popull me vullnet politik, me përfaqësues të zgjedhur dhe me program të qartë shtetëror.

— JEMI POPULL QË ENDE E MUNDON HISTORIA — Intervistë e Akademikut Rexhep Qosja dhënë gazetarit Pieroq Çupi.

Kriza qeveritare në Itali, që ka shpallur si presidentin e ri italiane OSKAR LUIGJI SCALFARO dhe qeveri të re me kryeministër Xhuliano Amato, do të ketë një ndikim të madh edhe në marrëdhëniet dypalëshe me vendin tonë. Italia, duke qenë se ka një ndikim të rëndësishëm në zhvillimet politike dhe ekonomike të Shqipërisë, mbetet një faktor me peshë në rajon. Sipas njoftimeve të fundit, zgjidhja e krizës pritet të sjellë stabilitet më të madh në jetën politike italiane. Kryeministri italian i ri Xhuliano Amato dhe presidenti Oskar Luigi Scalfaro pritet të mbajnë qëndrime të rëndësishme për politikën e jashtme dhe për marrëdhëniet me Ballkanin.

Vidhen shtëpitë e deputetëve tanë