Më 5 janar gazeta e RD dështoi si pasqyrë e jetës së shkruar të dy viteve të fundit. Do të ishte rasti më i mirë i afirmimit të forcës së saj si shprehëse kryesore e partisë në fuqi, por edhe një argument i fuqishëm kundër atyre që kanë deklaruar kush gënjen më shumë: të shtunën “RD”, apo të përditshmen “ZP”. Këto shifra janë bërë dita ditës më flagrante. Ato janë përmendur me qindra herë edhe në shtypin e pavarur, si “Koha jonë” e “Republika”, ku para kritikës ka rënë dhe vetë gazeta e PD. Kush është vallë problemi? “RD” kushton 30 qindarka. Kush paguan? Përveç propagandistëve të vegjël e të mëdhenj që mblidhen rreth zyrave të saj? Pra, “RD” nuk mundet të hedhë asnjë hap për vete. Një pjesë e vogël e detyrimeve financiare vijnë nga firma shtetërore e ndërmarrje që e sponsorizojnë. Kjo gjendje të bën të dyshosh, siç dyshojnë edhe shqiptarët, se “RD” me anë të këtij mekanizmi kreu gjatë dy viteve të kaluara misionin e gazetës zyrtare të një regjimi që ndryshe nga ligjet e ekonomisë së tregut, shprehej se nuk ekzistonte. Fletët e saj prodhoheshin me çmimin 8 lekë! E ngarkuar me detyrat e shtypit politik dhe pushtetar, ajo nuk mund të arrinte të denonconte e kritikonte hajdutët e vet. Përkundrazi, ato t’i mbronte. Pa praninë e heronjve të sajuar, të gazetarit i intereson të zbulojë të vërtetën e jo t’i bëjë qejfin eprorëve. Ajo synon punën e kolegut dhe jo skllavërimin. Besnikërinë jo gënjeshtrën. Këtë gjë e ka të vështirë ta kuptojë një gazetë që ka humbur lirinë e pavarësinë. E vërteta është se me seancën e parë të mbrojtjes së saj, gjatë ditës së parë të janarit, gazetarët e redaksisë së përditshmes TV-Sues[?] pas 4000 km udhëtimi të tyre në Tiranë, “TV-sues” nuk mundet të transmetojë kapitujt e veçanta-ave[?] dhe histori e vrima. Pa shije gazetareske. Po kësisoj, ajo arriti të përdorte me qindra të fshehta e të paditura për të goditur kundërshtarët. Atyre u duhet të justifikojnë zellin e pushtetit. Ato do të mblidhen në përvjetor me shumë gjasa, por më e rëndësishmja është se janë kthyer në një mjet të trashë të propagandës. Sa të tillë janë sot? “RD” ndoshta e di më mirë. Qytetarët ndërkaq duhet të bëjnë krahasimin.

NË PJESË E CAZJARËVE MBI NËN JASHTË SALLËS SË GJYQIT, MINISTRI I DREJTËSISË MOS THENDIOLI DREJTPËRDEJTË GJYKON[?] Dje në Tiranë përfundoj[?] nga një interesim i publikut ku hap gjyqi i veçan[?] se ish-anëtari të Byrosë Politike Hoxha dhe Kimo Buxheli. Ndërkohë që seancën e rrethit të Tiranës e nisi në orën 8.15. Qenë për herë të parë duke bërë gazetarisht të gazetarëve të saj. Pavarësisht të cazëve njerëzve pranë e të gazetarëve të zyrës së shtypit pranë e të gjykatësve të TV-Sues[?], ndonëse secili prej tyre ishte pajisur me një autorizim të nevojshëm, nuk u lejuan të promovonë edhe shokët e jashtëm të paautorizuar si rregullt. TV-sueset nuk mundet të transportojnë veten publikisht, por për shkak të transmetimeve, pakoshe televizive. Që në vete mbyllur pa u shoqëruar me xhirim. Pjesë dëshmitë me shtim, gazetarët hynë në sallë e në pjesën e dytë. Në këtë proces të përjetshëm dëgjuan se përmes dëshirës nga shkarkimi i regjimit, një sallë e cila ishte përfshirë nga dëshira për të dërguar lajme e jo për të parë autoritetet. Gjykimi u shty me 3 ditë. Në pyetjen e anëtarit të kolegjit gjykues ish kryetarja e POLIKITIK[?], ÇARËCI qetë dhe me një ngritje të lehtë të zërit nuk pranoi ende se nga[?] në gjykim të të njohur[?] ende se nga[?] vitin 1992. Të gjitha përgjigjet e ngjarjes që trembte e përfundojnë së pari janë krejt të qarta krejt në rastin më parë. Nga NIKOLLË LESI

Pak ditë para vitit të ri televizori shqiptar u vu në përdorim dhe u bë një mjet i lirë për të mbuluar gënjeshtrat me kohë të diktuar. Komentet e ditëve të para të janarit u mbushën me gjuhë të organizuar, me figura të zbehta e me një portretizim të mërzitshëm. Puna e Televizionit Shqiptar ka qenë ndër vite e lidhur ngushtë me aparatin e vjetër dhe me mënyrën si paraqitet çdo gjë. Tani ai del si objekt i madh, por ende nuk arrin të çlirohet nga pasojat e dikurshme. Qeveria e sotme, në vend që të shkëputet nga trashëgimia e djeshme, kërkon t’i japë një fytyrë të re me njerëz të vjetër. Gazetarët e ekranit mbeten të njëjtët, edhe kur fjalët ndryshojnë. Në vend të informacionit, publiku merr entuziazëm të stisur. Dhe ky është problemi i madh.

KOLE TELEVIZORAKU Më vjen keq që me gjuhën time nuk pata dëshirë të bëhem i padurueshëm për këtë punë, por pas kaq dërrmimesh nga disa nëpunës të radio-s tuaj, edhe mua m’u kujtua se fjala është armë. Kur u hodh në treg numri i parë i “Radio RD” shumë njerëz e pritën me habi, por shumica e kuptuan se ish-kryeredaktori i “RD” u hodh në këtë punë për të krijuar një mjet tjetër propagande. Ju keni vazhduar të botoni gjëra kundër kujtdo që mendon ndryshe. Në faqet e saj paditjet dhe nënkuptimet janë bërë zakon. Sapo u ngrit televizioni i PD, shumëkujt iu duk se po hynte një frymë e re. Por shpejt u pa se edhe ai nuk ndryshonte shumë nga “RD”. Të njëjtët zëra, të njëjtat shpifje, të njëjtat përpjekje për të bërë moralin e njëanshëm. Prandaj po ju them se puna juaj korrigjuese është e kotë. Ajo nuk i shërben publikut, por partisë. Dhe publiku e kupton.

NIKOLLË LESI Drejtor ALEKSANDËR FRANGAJ Kryeredaktor FIKRETE ÇUPI Redaktor ARMAND SHKULLAKU Redaktor PLATON SULÇE[?] Redaktor LORENC VANGJELI Redaktor MARTIN LIKA zëvendës kryeredaktor Dritan Hila[?], Shkoder; Mir- DITAN KABA fotoreporter