Është pushteti i sotëm politik në Shqipëri. Deri më sot është lakuar në opinionin e gjerë fjala pronësi e pronësitë. Fjalët privatizim, falje tokë, shitje e prishje varrezash na e kanë servirur si një revolucion të shoqërisë shqiptare në tranzicion. Të lirë e të barabartë sipas sloganit të demokracisë. Secili e vendos vetë emrin e çfarë të dojë dhe si të dojë tokës e shtëpisë së paraardhësve. Klasat e shpronësuara sa qe vintë e kastrave renda e pronësëve të sakrifikuara, kishin të drejtë të kërkonin dhe të fitonin shtëpitë që qe ndërtuan në tokën e tyre, i lodhëm me zvarritje burokratike sa u bënë lëmsh dhe u katandisën si mos më keq. Edhe për mjerimin e parlamentit vendor e qendror rrahëm e vra në këmbë, parlament e votë. Njëri ligj e vendim i qeverisë nuk përputhej me të tjetërin. U mbërrit deri aty sa u nxorën nga shtëpitë e tyre qiraxhinjtë e vjetër, me shpresë se zotët e vjetër të shtëpisë do të ktheheshin të banonin aty. Kryer restaurime në mjediset e brendshme i bënë shtëpitë më komode, kurse oborret i ruajti ai. Si i përdorën familjet? Nga zori dhe se duhej strehim i shpejtë. Kur përfundoi kjo periudhë, shumë nga pronarët e rikthyer shfrytëzuan rastin për të marrë prej shtetit të hollat e rindërtimit, ose i shitën e vranë veten në punë kote. Askush nuk e ndaloi. As pushteti i djeshëm, as ky i sotmi. Abuzimet e bërës që janë publikuar nuk kanë pushuar e as qetë. Të pyesësh: ky pushtet a i zbaton ligjet e veta? Përgjigjja është e vetme: jo. Nëse për tokat e shpronësuara e të ndara sipas ligjit, pas sheshit të madh të zbatimit selektiv, prapë ka filluar loja me pazare, me ryshfete e favore, atëherë kemi të bëjmë me padrejtësi të reja. Prandaj kërkohet që ligjet e nxjerra të respektohen dhe të mos interpretohen ditë pas dite sipas interesit të radhës.

Ne banorët e rrethit të Lezhës, të qyte- tetit e fshatrave përreth, jemi të ka- thyer masivisht në Kundërad të fyemjes së gazetës “Koha Jonë”, Alek- sandër Frangaj, në “pafundim”, dhe ga- zetarin Ilir Pashaj... Jemi të indinjuar për arrestimin e gaze- tarit Aleksandër Frangaj PROTESTË E QYTETARËVE LEZHJANË Ne banorët e rrethit të Lezhës, të qyte- tetit e fshatrave përreth, jemi të qy- tetëruar me masën e padëgjuar të Kryetarit nderit të qytetit tonë. Aleksandër Frangaj, editor i parë i “Koha Jonë”, shkrimtar i dalluar në publicistikën shoqërore të vendit, si gazetar me for- mim të qartë të shembujve në paran- gjitje të “pafundim” dhe gazetar i “Ja- lmit të lire”, një publicist me të gjith aftësitë, i cili ka dalë në vojtje, në ve- primtari të pakursyera kundër pa- shkueshmërisë së organeve me drej- tues të shtetit. Është për t’u vlerësuar, ky kontribut i tij, i bërë lutjen e 47 vjetëve pas kaq shumë interesuar për të krijuar këtë qytet. (teksti i pjesës vijon me dëmtime dhe është pjesërisht i palexueshëm)

Aktorët e Shoqatës së lirë në grevë urie kundër dekretit, Askuh nuk i pret për darkën policia. 1) Aktorët e Shoqatës së lirë në grevë të pashembullt për dekretin. Askush nuk i pret për darkën policia. Më 20.00 të së premtes janë paraqitur mbrojtësit e kinematografisë dhe kanë zhvendosur për vigjilje dyqanin e çi- gareve dhe e shoqëruar zëvendësuesin shte- tëror te stacioni në veprimtari. Gjithçka në vendin intaqtor. 2) Shoqata e të Shpronësuarve, organizoi më dje protestën: “KOMPENSIMI ËSHTË NJË MASH- TRIM”. (Do të lexoni në numrin e ardhshëm)

Studentë të fakultetit të degjësisë psikologji, pjesë tashim në fakultetin e mjekësisë, për me transferuar. Ai i doni. Shef i mësues “universitare” i shpresës e shpirtit, e do të lëshohet prej. — “punue doni. Më do t’ju kujdesë, tashë e para. — Unë do t’ju ndihmoj kusurë s’unuose për juftësi, jo tashë e para”. — Një prej protestueshëve: “Dy vjet me poça ku hymë në grevën e urisë, dhe me paska të zyrave përflasë. Ajo dhe për të. janë të manipuluar nga studenti të pareqesin dhe kërkën zyrë. I studentë të merituar nga universiteti dhe “Për të nuk është. Prej ditës q’ e jemi këtej zyrë, i presim nga netat zyrë! — Dini...”

— Sunbul Azimurmadhani i Shitit Mudhër ga- zatari Aleksandër Frangaj, i pjestëm hanë me votë edhe pjesën komike që e shoqëron zakonisht shtetin tonë në veprimtari të tjera.

Histori nuk është me- suesi i parë në mite për- podullin, i limerë e bos- njës, po shohim përditë nëpër tv e vendi që nji ka- ka të pyesikojë e të zo- njojnë, por çdo kohë të je- ve e sonte shqiptarë. Mbi historik udhëheqjen e i shumë. I me mos shko- luftëtar i drejtë, ftiqësisë me këmbët tona. (tekon në faqen 6)

në intervistë: “Parlamenti ynë nuk ka frikë të kundërt” (tekon në faqen 4)

TE GJITHË BESIMTARËT OFTODOKSË JU UROJMË GËZUAR PASHKËT! TË GJITHË BESIMTARË- VE ORTODOKSË JU UROJMË: GËZUAR PASHKËT!