Situatë kaotike në prag të zgjedhjeve. Mungojnë komisionerët dhe fletë votimet, vonesa në të gjithë Shqipërinë

Kur në 9 mars tryeza e partive tek Berisha firmosi datën 29 qershor si ditën e mbajtjes së zgjedhjeve të parakohshme, shumëkush parashikoi se ky do të ishte njëri ndër momentet më fatale që shqiptarët e gjallë mbanin mend. Të shokuar nga eksperienca e 26 majit të shkuar dhe disa muaj kaos total, ata e kanë imagjinuar me shumë frikë, por dhe po aq shpresë, ditën kur do të shkonin për të vendosur fitimtarët e një përplasjeje që deri tani ka shkaktuar rreth dy mijë të vdekur. Sot është dita kur ne të gjithë do të votojmë. Kemi bërë të bëjmë këtë siç duhet vetëm dy herë në historinë e shkurtër të pluralizmit të trazuar shqiptar. Më 91-92, e treguam se dimë t’i numërojmë votat tona dhe ta spektaklojmë rezultatin e zgjedhjeve të lira, por katër vjet më pas, ata që zgodhën si shpëtimtarë, treguan se mund të këmbëhen me dhunë dhe gjak. Handikapi i 26 majit 1996, kur Shqipëria hyri në tunelin e krizës, e ka kthyer idenë e zgjedhjeve në makthin më të madh për tre milion banorë të Shqipërisë. Kriza që coi në zgjedhjet e parakohshme e ka zanafillën në rrënien e skemave piramidale që gërryen mbi një miliard dollarë kursime të shqiptarëve. Por, më shumë se shkak, ky falimentim ishte pasojë e një qeverisjeje që ka bërë të varfër jo pak shqiptarë dhe të pasur një pakicë. Kapitalizmi “rrëmujë”, klasa politike e të cilit triumfoi në zgjedhjet e shkuara, nuk mund të mos jeptë efektet që po vuajmë, duke sjellë kolapsin e pashmangshëm, për fillimin e eliminimit të të cilit do të kontribuojë edhe 29 qershori. Por, para nesh qëndron tani dilema e votës. Për kë dhe pse? Dy pyetje qëndrojnë varur në ajër, ndërkohë që për të vendosur nuk ka shumë kohë dhe kushtet nuk janë më të mirat. PD dhe Berisha kanë deklaruar se synimi i shtetit dhe vdekja e njerëzve, shkatërrimet masive dhe hapa e dëpove të armatimit, e kanë shkakun te “rebelimi” i Jugut. Sipas presidentit, PD udhëheqëse të pesë vjet ka përgjegjësi sipërfaqësore, kurse opozita, e prirur gjatë kësaj periudhe nga çdo pushtet dhe mundësi drejtë për të influencuar tranzicionin shqiptar, duhet të përgjigjet për gjithçka. Vështirë se kjo logjikë, që atë përgjegjjet për gjithçka, të kalojë kësaj rradhe ndër të tjerat e vjetëruar, e Berishës, të kalojë kësaj rradhe. Shqiptarë e dinë fare mirë se kush i lejoi të lulëzojnë piramidat, shqiptarë nuk kanë qenë, dritë dhe punë janë përmadhat, shqiptarët nuk kanë çuar, mbi të dhe punë e vendin e tyre. Nëse vërtet, mbi ta veprojnë një politikë prej fatishmi që i detyroi regullisht të lenë vendin. Shpeshherë rrëzuan komunizmin, ata i kanë humbur tash vjet pas rrëzimit komunizmit, diku mund të reg-ulloni dhe motin për të besuar se diçka mund të rregullohet. Para kësaj tabloje me ngjyrë të errët qëndron opozita, e cila do të ketë masa duket rastin për të marrë përgjegjësinë e drejtimit të vendit. Djathtas dhe majtas, ajo kërkon largimin e PD dhe presidentit nga majtas, ajo kërkon largimin e PD dhe presidentit nga pushteti, duke parë në këtë akt mundësinë për një fillim të ri në historinë e vendit, pas një lufte të pashpallur. Për këtë arsye, vota pro saj do të jetë shpresë votë revolte dhe jo konstruktive. Por, jo për këtë arsye ajo do të jetë dhe jo konstruktive. Shqiptarët kanë rastin që duke votuar me pak e vështirë. Shqiptarët kanë rastin që duke votuar për ndryshimin e klasës drejtuese, t’i japin një shans për ndryshimin e klasës drejtuese, t’i japin një shans kulturës së saj. Ndërsa kjo zgjedhje mund të jetë e rëndë, nuk do të jetë e lehtë për të shkuar dhe do të jetë zgjedhje e reja. Për gjithçka fillon sot. Prandaj duhet të dalim të votojmë. Që të dimë të shpëtojmë.

Në grykën e armëve sot shqiptarët shikojnë rrugën e karrocës me emrin Shqipëri Foto REUTERS

Në grykën e armëve sot shqiptarët shikojnë rrugën e karrocës me emrin Shqipëri Foto REUTERS Në grykën e armëve sot shqiptarët shikojnë rrugën e karrocës me emrin Shqipëri. Foto REUTERS