1-Lajmi që sollën zogjtë O sa lloj dhe sa forma paskan lotët njerëzorë! shkruan poeti Zois Shkodra. Zogjtë e dimrit, në fluturimin e tyre të heshtur mbi detin, m'u dukën si një lajm tragjik që po vinte nga Kosova. Kushedi ç'brengë e thellë njerëzore i ka shtyrë ata të marrin këtë udhë kaq të gjatë! Kushedi cilat fytyra vdekjeje apo tmerri kanë lënë pas! Kushedi sa kambana zi i kanë përshëndetur me rënkime të pafundme! Vërtet, mbi Shqipërinë e mardhur të shkurtit të këtij viti, ku dielli mezi sa e nën ngroh pa ndonjë ngrohtësi bindëse e të plotë, një shtegtim i tillë i zogjve të dimrit përmban edhe një sihariq, por më tepër një tronditje. Ato i ka zbritur këtu trishtimi shqiptar, ai trishtim i madh që ka pushtuar këto ditë Kosovën martire. Më 27 janar, lajmi për masakrën e Podujevës fluturoi si një zog i plagosur mbi Shqipëri. Në qytete e fshatra, në qendra pune e mjedise kulturore, në shkolla e universitet, në zemrat e shqiptarëve kudo, u ndie si një therje e fortë. Që nga 1948-1949 e këndej kjo është një nga ngjarjet më tronditëse për kombin tonë. 2- Këta janë njerëz Këshilli i Bashkimit Demokratik të Kosovës e quajti masakrën e Podujevës — akt të planifikuar, barbar, të egër, kriminal. Dhe është e vërtetë. Njerëz u vranë për atë që janë: shqiptarë. Burra, gra e fëmijë, pa asnjë faj tjetër veçse që kishin lindur shqiptarë. Dhe njerëzimi i qytetëruar nuk mund të heshtë përpara kësaj tragjedie. Në këtë dimër të acartë, në këtë orë të rëndë, ne ndiejmë edhe më fort se plagët e Kosovës janë plagët e mbarë kombit shqiptar. 3- Etnocid i hoxhian nuk Qindra fashë i pështjellin dhimbjet e rrugës së 46 familjeve nga 25 e 26 janari. Trupat e të vrarëve i lanë sonte nëpër dhera të huaja. Kjo dhimbje nuk mbetet vetëm në Podujevë. Ajo përhapet në Durrës, në Tiranë, në Shkodër, në Vlorë, në mbarë Shqipërinë. Në sallat, klubet, shkollat e fabrikat, njerëzit flasin me zë të ulët, por me zemër të lartë. Askush nuk mund të rrijë i pandjeshëm. 4- Populli tjetër po e përgatit Të gjithë kërkojnë drejtësi. Të gjithë presin që bota të mos e kalojë këtë krim si një lajm të zakonshëm. Përkundrazi, duhet të dëgjohet fort zëri shqiptar. Kjo është edhe arsyeja pse në Durrës u mblodhën qindra njerëz. Qyteti bregdetar, me rrugët e tij të ftohta dhe me horizontin e hirtë të dimrit, dukej sikur mbante mbi shpatulla një pjesë të barrës së Kosovës. 5- Dje, në mjediset e pallatit të kulturës Pikërisht në këtë atmosferë dhimbjeje e proteste u zhvillua mbledhja përkujtimore. Në sallë kishte intelektualë, punëtorë, nxënës, studentë, njerëz të thjeshtë, familjarë të dëshmorëve të lirisë, veteranë. Fjalët qenë të kursyera, por të ngarkuara me emocion. U fol për të vrarët, për fëmijët, për gratë, për nënat që qajnë, për gjakun që nuk duhet të harrohet. Në fund, të gjithë u ngritën në këmbë në shenjë nderimi. 6- Shqiptarët e Durrësit të bashkuar Kjo nuk ishte thjesht një ceremoni. Ishte një betim moral. Ishte dëshmi se shqiptarët nuk do ta lënë Kosovën vetëm. Se tragjedia e saj është tragjedia jonë. Se lotët e Podujevës janë lotët e Durrësit, të Tiranës, të gjithë Shqipërisë. 7- Të mos lejojmë heshtjen Në qoftë se kjo tragjedi kalon pa emër, pa zë, pa dënim, atëherë ne do të jemi më të varfër edhe si popull, edhe si ndërgjegje. Prandaj duhet kujtesë, solidaritet, protestë. Vetëm kështu dhimbja shqiptare mund të kthehet në forcë morale dhe qytetare. 8- Enver Hoxha nuk ka vdekur ! Fronti i pabarazive, i privilegjeve, i frikës dhe i shtypjes vazhdon të lërë gjurmë. Krimi nuk ndodh rastësisht kur ka një terren të tillë. Në qoftë se kemi mësuar diçka nga e kaluara, është pikërisht nevoja për të mos lejuar përsëritjen e saj. FROK ÇUPI

Në mjediset e godinës së delegacionit të huaj po ndodhin veprime të çuditshme. Peticion BESNIK ILIA Kjo është një nga goditjet e para të demokracisë sonë të re, por ndoshta jo e fundit. Të paktën kështu e shohin disa qytetarë të revoltuar që janë paraqitur në redaksinë tonë. Sipas tyre, një veprim i padrejtë po kryhet ndaj një grupi studentësh shqiptarë në Bullgari. Bëhet fjalë për rreth 2000 manotë, të dërguara për ta, që po rrezikojnë të humbasin. Kriza e pensionit i prish demokracinë Në mjediset e përfaqësisë, ku duhet të bëhej shpërndarja e ndihmave, janë krijuar pengesa të pajustifikueshme. Studentët kanë pritur, janë paraqitur disa herë, por çështja mbetet pezull. Disa zyrtarë japin shpjegime të paqarta, ndërsa koha kalon dhe afatet mbarojnë. Sipas denoncimit, fondi ka ardhur për studentët si ndihmë e posaçme. Megjithatë, në vend që të shpërndahet menjëherë, po mbahet i bllokuar. Ka dyshime për keqadministrim, neglizhencë dhe mungesë përgjegjësie. Dëmi i shkaktuar nuk është vetëm material; ai godet besimin e të rinjve tek institucionet dhe tek vetë ideja e një shteti të drejtë. Nga ana tjetër, studentët janë në kushte të vështira. Ata jetojnë me kursime minimale dhe me ndihma të rralla. Për ta, kjo shumë nuk është aspak e vogël. Çdo vonesë sjell pasoja të drejtpërdrejta në jetën e tyre të përditshme. Redaksia jonë e konsideron këtë një çështje serioze. Kërkohet sqarim i menjëhershëm, hetim i plotë dhe zgjidhje e shpejtë. BESNIK ILIA

Në datën 9 shkurt 1991, me dëshirën e përbashkët të zhvillimit mes predispozitave të Partisë Demokratike dhe të Partisë Republikane, u pritën në një takim përfaqësuesit e të dy forcave politike. U diskutua mbi rëndësinë e krijimit të një klime mirëkuptimi dhe bashkëpunimi në funksion të proceseve demokratike në vend. 1. Shkëmbimi i mendimeve midis forcave demokratike dhe zhvillimi i tyre në mënyrë të civilizuar janë në interes të shoqërisë shqiptare. 2. Të gjitha partitë politike që veprojnë në kuadrin e pluralizmit demokratik duhet të gëzojnë të drejta të barabarta. (Vijon në faqen 2) NJOF TIM Mbi takimin e përfaqësuesve të Partisë Demokratike dhe të Partisë Socialiste të Parisë së Punës të Shqipërisë Më 8 shkurt 1991 në ore 11.00, përfaqësues të kryesisë së Partisë Demokratike të Shqipërisë dhe të sekretariatit të Partisë së Punës të Shqipërisë zhvilluan në Tiranë një takim me ftesë të këtij të fundit. Në takim morën pjesë nga Partia Demokratike zoti Eduard Selami, kryetar i saj, Gramoz Pashko, nënkryetar dhe Azem Hajdari, anëtar i kryesisë, ndërsa nga Partia e Punës zoti Adil Çarçani, anëtar i Byrosë Politike dhe sekretar i KQ të PPSH, Namik Dokle, sekretar i KQ të PPSH dhe Hysni Milloshi, anëtar i sekretariatit të KQ të PPSH. U paraqitën dhe u rrahën gjerësisht pikëpamjet e dy forcave politike për domosdoshmërinë e bashkëpunimit të tyre në zgjidhjen me mjete politike të problemeve të rënduara të vendit dhe çuarjen përpara të procesit të demokratizimit të Shqipërisë. Përsëri do të takohemi a. Nga qëndrimi i përbashkët i të dy palëve u theksua se përparimi i proceseve demokratike kërkon një klimë të përshtatshme qetësie, sigurie, tolerance dhe mirëkuptimi. Të dyja palët ishin të mendimit se në interes të vendit të takohemi dhe të bisedohet në frymën e dialogut dhe të mirëkuptimit gjithnjë e më shpesh. (Vijon në faqen 2) Mblidhet Parlamentosi të Partisë Shqiptare të Parisë së Punës të Demokratisë Me 8 shkurt 1991 në orën 11.00 u organizua në Tiranë mbledhja e përfaqësuesve të Partisë Socialiste të Parisë së Punës dhe të Partisë Demokratike. Merrnin pjesë nga Partia Demokratike Eduard Selami, Azem Hajdari e Gramoz Pashko. U diskutua mbi përparimin e proceseve demokratike dhe mbi domosdoshmërinë e qetësisë e dialogut. (Vijon në faqen 2)

PËTICION Pёsidentit të Kuvendit Popullor b. I nderuar z. Alia, Sotë jemi indinjuar nga politika e gjakderdhjes që po ndjek policia serbe në Kosovë. Shtatëdhjetë e tre shqiptarë të pafajshëm janë vrarë dhe qindra të tjerë janë plagosur. Kemi ndjekur me indinjatë qëndrimin e mediave dhe të strukturave zyrtare, të cilat nuk po e pasqyrojnë me tërë vërtetësinë tragjedinë. Ne kërkojmë që Kuvendi Popullor të mbajë një qëndrim dinjitoz e të qartë për mbrojtjen e të drejtave të shqiptarëve në Kosovë. Nuk mund të qëndrojmë indiferentë ndaj një genocidi që po zhvillohet në kufijtë tanë kombëtarë. Heshtja në këto kushte do të ishte bashkëfajësi morale. Kërkojmë një deklaratë të menjëhershme dhe marrjen e masave politike e diplomatike. Shkruan qytetarët e Durrësit (Vijon në faqen 2) Drejtësia e dr. Sali Berishës ministrit të mbrojtjes, 'ouplore' I nderuari zoti minister, Pas koha e militarizimit dhe e mos respektimit të lirive civile po mbyllet. 10 000 ushtarë dhe oficerë nuk mund të trajtohen më si pronë e verbër e një shteti partiak. Po ju drejtohemi me shqetësimin për gjendjen në repartet ushtarake dhe për nevojën që ushtria të dalë jashtë politikës. Oficerët nuk duhet të përdoren më për interesa të PPSH-së. Disiplina ushtarake nuk mund të ngatërrohet me nënshtrimin politik. Forcat e armatosura duhet të jenë në shërbim të kombit dhe të ligjit. Çdo ndërhyrje e strukturave partiake në repart është e papranueshme. (Vijon në faqen 2)

Voton. D. ALIKO MINISTRER IMZUELI use DODORRAPOJE[?] OPERA[?] LIVREA AEMARA[?] ZEVEN[?] Kjo është skenë nga protestat dhe grumbullimet publike. Teksti mbi pankarta është pjesërisht i palexueshëm. Foto e një turme me pankarta; mbishkrimet janë pjesërisht të palexueshme.