Dje në orën 17 e 30, presidenti i Republikës së Shqipërisë, Sali Berisha, me bashkëshorten e tij Liri Berisha, u nis për një vizitë pune në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Atë e shoqëronë ministri i Punëve të Jashtme, Alfred Serreqi dhe ministri i Tregtisë dhe i Eashkëpunimit me Jashtë Artan Hoxha. Për të përcjellë Presidentin Sali Berisha, në aeroportin e Rinasit kishin dalë Kryetari i Kryesisë së Kuvendit Popullor, Pjetër Arbnori, Kryetari i Këshillit të Ministrave, dr. Aleksandër Meksi, nënkryetarët e Kryesisë së Kuvendit Popullor, Tomorr Malasi e Shaqir Vukaj, Zëvendëskryetarët e Këshillit të Ministrave Bashkim Kopliku e Rexhep Uka, deputetë, anëtarë të tjerë të Qeverisë, përfaqësues të partive politike e të shoqatave etj. Ndodheshin edhe sekretari i ambasadës amerikane në Tiranë, Zoti Christofer Hill, i ngarkuari me punë i ambasadës italiane në Shqipëri ambasadori i Federatës Ruse, përfaqësuesi i PNUD-it etj. Presidenti Sali Berisha ndroi flamurin kombëtar dhe, i shoqëruar nga zoti Pjetër Arbnori e zoti Aleksandër Meksi, kaloi në revistë Truprojen e Nderit.

Fjalorin e Gjuhës së Sotme Shqipe, karakterizohet kështu: «Lidhje e ngushtë politike ndërmjet klasash ose grupesh shoqërore mbi bazën e interesave dhe të qëllimeve të përbashkëta». Dhe interesi i përbashkët është të lidhë këto tri parti me programe të ndryshme, në një fitorja mbi komunizmin (socializmin e rremë), që u arrit me sukses. Dihet dhe është fakt se i populli vendosi vetë se kujt prej forcave politike do t’ia japë votën dhe në ç’përqindje. Veçse u kujtojmë zotërinjve socialistë dhe kundërshtarëve të tjerë, që për këtë aleancë PD nuk ka qenë dakord vetëm për diplomaci. Ajo e dëshoi sinqerisht dhe bëri gjithçka varej prej saj për këtë aleancë. Sigurisht që, edhe brenda një partie demokratike të vërtetë, s’mund të ketë unanimitet absolut si në diktatura dhe siç kanë socialistët tanë. Kjo duket në PD dhe spikati qartë edhe te Kongresi i Parë i PRSH. Megjithatë, aleanca ekzistoi realisht dhe për të PD bëri shumë, aq sa i takonte. Doemos rolin kryesor do ta luante ajo, sepse ishte partia më e madhe. Nuk mund ta quajmë tërheqje pas hundësh ose qëndrim kundër koalicionit faktin se me vullnet zgjedhjeve nuk pranoi propozimin e PRSH dhe PSD për të dalë me një listë të përbashkët, ku 70 për qind e kandidatëve ta takonin PD dhe republikanët nuk mund të harrojnë as faktin se sapo u konstatua disfatë e tyre (dhe ishte në zgjedhje radhazi) menjëherë në turin e dytë, në Elbasan, PD tërhoqi kandidatin e dhe votat e demokracisë ia kaloi republikanit, duke e ndihmuar këtë parti që të kishte pakten një deputet, ashtu siç dhe e ka sot. Këto qëndrime demokratët siç kanë mbajtur për t’i patur nën sqetull këto dy parti, sepse dhe vetë brenda PD njerëzit kanë mendime të lira, madje dhe të kundërta. Këtë e bën, sepse kërkonte që Shqipëria të çlirohej nga një koalicion partish. Se përçindje do të vinte secila parti, kjo do të varej nga vetë populli sipas mendimit që kishte ai për PD, PSD PRSH. Por, ama, kurrë nuk tha një fjalë të keqe kundër qëndrimeve të këtyre ose asaj partie të aleancës, ndonëse taktikat e tyre bashkë me programet s’janë të njëjta me atë të PD: Gjithashtu nuk i ndihmoi që në Parlament mbajnë ison asaj, sepse dhe vetë deputetët e PD, nuk kanë të tërë qëndrim unik — unanim, siç kanë socialistët. Kush i ka ndjekur seancat e Parlamentit e di mirë këtë. Gjithashtu ka vënë re se për këtë ose atë problem deputetët e PSD kanë qenë ose qëndrimin tjetër ose disa edhe abstenojnë. Kjo jo vetëm është e natyrshme, Brenda vorbullës për të mohuar kategorikisht çdo arritje të demokracisë, lidhur bije dyshimi për koalicionin tripartiak të PD, PSD dhe PRSH. Madje këta dyshime i quajnë si fundin e ndryshimeve të këtij koalicioni. E megjithatë «çuditërisht», në listën e ambasadorëve jemi edhe përfaqësues të PSD dhe të PRSH?! Pra, ja që fundi nuk i paska ardhur. Por le të sqarojmë fjalën aleancë e cila në PS-ja ka i ofroi edhe për Ballshin kandidatë që përbashkët republikane, që nuk u pranuan. Po të kishte qenë kjo parti që kandidataturat e përbashkëta në Delvinë dhe në Ballsh, ajo sot në Parlament do të kishte dy deputetë sa PSD ose edhe më shumë. A nuk ishte kjo dëshirë për bashkëpunim brenda aleancës nga PD? Për Peqinin PD bëri propagandë të madhe që votat t’i jepeshin zotit Skënder Gjinushi. Dhe bëri shumë mirë; …gresi i Parë i PRSH. Megjithatë, aleanca ekzistuese realisthe qëndrim kundër koalicionit faktin se me vasin e e kandidatëve t’i takonin PD dhe 30 përqind dy partive të tjera. Kush nuk e njihte sa duhej realitetin e atyre kohëve mendoi që PD gaboi. Në fakt, ajo veproi me pjekuri e zgjuarsi, sepse e njihte mirë vetëm anëtarësinë e vet, por edhe simpatizantët. Ndërkohë e dinte se ç’shtrirje kishte PSD dhe sidomos PRSH që kërkonte ende më shumë se PSD, rreth 17-18 përqind të listës emërore. Kjo për faktin se drejtuesit e PRSH, për arsye të ndryshme, mendonin se do ta kalonin 15 përqindshin, madje disa thoshin se do të merrnin 25 përqind të elektoratit. Llogarinë e kishin bërë në bazë të raportimit në shtyp të nënkryetarit Zef Bushati, që deklaroi se kanë 72 mijë anëtarë. Sikur secili anëtarë një pjesëtar të familjes të bindë për të votuar për PRSH, do të merrte 140 mijë vota. Lo që disa ata ta shpresonin për më tepër. A duhej që PD të shkelte mbi anëtarët e simpatizantët e vet e të pranonte-këto përqindje që i ofroheshin kur realiteti fliste për të kundërtën? Në asnjë mënyrë. Dhe veproi mirë. Deshi të provonte forcat dhe i provoi: Madje, përsëri u dha dorën aleatëve, sepse i ofroi zonën e Peqinit kryetarit të PSD, i cili fitoi edhe pse kishte mbështetjen e demokratëve. I caktoi edhe zotit Gordo të PRSH Delvinën, për ta mbështetur, por ai nguli këmbë ose në Tepelenë ose pranoi vend tjetër, kur zona përkatëse e … Jo vetëm kaq, por Partisë Republikane … i ndihmoi që në Parlament ato t’i kanë tërhequr ose qëndrimin tërheqës edhe abstenojnë. Kjo jo vetëm është e natyrshme, por dhe e domosdoshme. Për një shtet demokratik. Atëherë ku është mbisundimi i PD? Mos vallë vetëm në faktin se ajo doli sa nuk anë bërë zgjedhjet për pushtetin lokal po merr aq vende drejtuese në të sa i takon nga rezultati i votimeve të 22 nëntorit? Kursesi ajo nuk mund dhe nuk duhet të dalë nga vullneti i popullit, që drejtimin e vendit ia besoi asaj. A do të kishte qenë më mirë që të mos ishte kjo disproporzion në përqindjet e zgjedhjeve midis partive opozitare? Sigurisht që po, veçse kjo më shumë nga PD duhet kërkuar te partitë e tjera, të cilave populli e gjykoi të mos u japë më shumë vota. Pra, PD ishte dhe është më embushur konkretë për këtë aleancë ndonëse ajo gjithmonë kanë karakter të përkohshme për aq sa qëndron dhe i pazgjidhur çështja e krijimit të tyre. Deri sa komunizmi ende s’është çrrënjosur (sepse PS si vazhduese e denjë e PPSH ekziston) aleanca është e domosdoshme. Megjithatë, ajo kurrë nuk duhet kuptuar si një unitet diktatorial. Në aleancat demokratike kompromisi është për të përbashkëtën, ndërsa secila parti ruan veçoritë e kërkesat e veçanta. Dhe kjo është e vërtetë, secila kërkon të fitojë sa më shumë zgjedhës për ngjyrat e saj. Sepse secila kërkon të marrë mandatet e përfaqësimit e të elektoriatit për aq sa ka mundësi dhe sa meriton. Kjo nuk është as mbisundim dhe as nënshtrim. PETRO DHIMITRI

- Përgënjeshtrim i «ZP» datë 9.6.1992 - Në të gjithë shtypin komunist-socialist para e mbas zgjedhjes lakohej vetëm një fjalë: «Do të jemi opozitë e ndershme». Por, a mund të jenë «opozitë e ndershme» ata që e çuan vendin në këtë katastrofë, ata që kanë predikuar luftën e klasave, sabotazhin e të tjerë? Në të gjithë shtypin komunist-socialist para e mbas zgjedhjes lakohej vetëm një fjalë: «Do të jemi opozitë e ndershme». Por, a mund të jenë «opozitë e ndershme» ata që e çuan vendin në këtë katastrofë, ata që kanë predikuar luftën e klasave, sabotazhin e të tjera? Po të ishin të tillë: kjo do të ishte në të mirën e Shqipërisë. Pa opozitë nuk mund të ketë shoqëri demokratike. Por: opozitarët e këtu nuk mund të jetë opozitë demokratike. Por: opozitarët e Këtë komunistët e vërtetuan me «mitingun» e datës 7.6.1992 të mbajtur nga e ashtuquajtura konfederatë, e cila realisht është një forcë e papërfillshme në Elbasan. Duke përfituar nga gjendja e rëndë ekonomike që e kemi trashëguar nga komunizmi, ata po bëjnë thirrje për sabotime e për shkatërrim të rendit. Oratori i tyre në Elbasan, njëfarë Lleshi... kandidati për parti-komuniste në zgjedhje, bëri thirrje të hapura për përdorim dhune antikushtetore. «Ti sulemi» tha ai, - komitetit ekzekutiv. Me të vërtetë ky është një veprim i paligjshëm, por dhe «ata (e kishte fjalën për drejtuesit e PD) të paligjshëm janë». Dhe oratori të tjerë u shprehën haptazi për moszbatimin e ligjeve që nxjerr parlamenti e gati sa nuk bënë thirrje haptazi për luftë. sulemi» tha ai, - sa nuk bënë thirrje haptazi për luftë. Më e bukura është se në këtë «miting madhështor» qenë gjithsej 500 a 600 vetë. Në fillim ishin nga 100 a 200 komunistë «lulë» që dalloheshin nga flokët e bardhë. Ata kanë të drejtën e tyre demokratike të dëgjojnë e të brohorasin doktrinat e tyre enveriste. Me kalimin e kohës filluan të mbëledhshin kryetarë dhe «antimitingashë» të gatshëm për të fishkëllyer e për «gallatë». Po ku pjesën komunistët për fishkëllima. Ata vazhdonin të çirreshin në altoparlant pa çka se askush nuk i dëgjonte. Me këtë «entuziazëm i degjonte. (Vijon në faqen 2)

Në radhë të parë dua t’ju falënderoj, sh (z) Gjipali, që angazhuat «Zërin e Popullit» të merret me mua një intelektual me origjinë nga Çamëria, banorët e së cilës partia jote e zemrës (PP), sot (PS), nuk i ka dashur kurrë. Me siguri, meqënëse nuk më të fshatin shqiptar e prishi pa-ria-shtet, e cila me programin e saj aventurës stalinisto-enverist e rrënoi shtatarin tonë të gjorë. Sa për shkarkimin tim mos u ngatërro, sh (z) Gjipali, ju e dini mekanizmin e emërimit e të shkarkimit të kuadrove të tjerë. Partia lart ur- nizatin bazë të partisë». Ndërsa në albinë e «abuzimeve» të mia fshihesh shëtetësimi i pakrupullt për mugës kontributi në ushqimin e drejtuesve të partisë e të pushtetit në rreth që është e vërteta, nuk e bëra sa isha në atë detyrë (!) Sh (z) Gjipali! Në radhë të parë dua t’ju falënderoj, sh(z) Gjipali, që angazhuat «Zërin e Popullit» për merret me mua një intelektual me origjinë nga Camë. Të (PS), nuk i … dashur kurre. Me siguri, meqënëse nuk më njeh as fizikisht; do të jetë tërhequr të pyesësh për personin tim, për biografinë time, si kam punuar në kohën e …, mit ç’kam prishur e ç’kam ndrequr etj. Dhe me siguri të kanë informuar, se informatorët që Partinë tuaj nënë (PP) dhe të rinovuarën (PS), nuk mungojnë. Ju s’mund të jetoni e të punoni dot pa ata. Mendova të përgjigjen ta kthej në gazetën «Rilindja Demokratike», mbasi gazeta jote e zemrës, «ZP» nuk ka preferenca për intelektualët që janë ashtu siç nuk kemi edhe ne çështësht e vërteta për të! Jam bir i një punëtori i cili më ushqeu, deri sa vdiq. Me bukë thatë dhe nuk gëzoi asnjë ditë të bardhë, por vetëm përçmimin që ishte çam, i cili na u mbart edhe neve, bijve të tij prej opinionit të mbjellur nga Partia jote e zemrës. Je i shqetësuar që kam prishur KB Trevllazër. Gabohe…i rëndë; mor sh(z) Gjipali. Jo vetëm Trevllazërin; por gj… …të fshatin shqiptar e prishi partia-shtet. e cila me programin e saj aventuresk stalinisto-enverist e rrënoi fshatarin tonë të gjorë. Sa për shkarmin tim, mos u ngatërron, sh(z) Gjipali: të gjorë». Partia lart urdhëronte partinë poshtë (organizaten bazë; themelin e partisë tuaj) dhe pastaj, fare thjeshtë, emërohej e kryenin aktin formal mbi dhëmbullin, fillonin në emër të tij; pra edhe për mua si kryetar i pabindur të partisë nr. 1 në rreth, i sekreta të byrosë organizatës bnë-zetj. Me shkurt e më qartë motivacioni i deklaruar ishte «KB Trevllazëri nuk realizon detyrat e planit», në një kohë (vitet 1988-1989) që të gjithë KB po jepnin shifrat, ndërsa motivacioni real që ishte shqetësimi i Partisë në rreth ishte nënshtrim sekretarin e byrosë pranë, nuk dëgjon byronë dhe orga… nizatën fishihesh shqetësimi i paskrupullt bëra sa isha në atë detyrë (!) Sh (z) Gjipali! Për sa u takon detyrave që jam bërë besuar nga PD, mos u shqetësoni. Ato janë punët e një partie tjetër! Në të gjitha emërimet nuk kam patur mik e shok; as farefisni që të më marrë në mbrojtje e të flasë mirë për mua. Kam patur vetëm një mik, punën time, ndershmërinë në kryerjen e detyrës si të gjithë intelektualët çamë e popullsia çame. Ju uroj sukses në punët tuaja si n-kryetar i PS në rreth, në punët e «mëdha të Partisë që po rinovoni dhe në mprehtjen e vigjilencës revolucionare ndaj partisë në pushtet. HAMDI MAHMUDI

KUSH I KA SHËRBYER DIKTATURËS S’KA PSE TË MBROJË ARMËT E LUFTËS Në anëtarët e organizatës paqësore politike dhe demokratike të veteranëve dhe invalidëve të L.A.N.Çl., indinjohen shumë nga deklarata e bërë në emër të veteranëve të rrethit të Durrësit dhe botuar në gazetën «Zëri i Popullit» për faktin se ata nuk përfaqësojnë veteranët dhe invalidët e luftës N.Çl., por një grup njerëzisht të manipuluar nga Partia e Punës dje, dhe da partia Socialiste sot; të cilët jo vetëm kanë shkëlqyer gjatë luftës, dëshmorëve të N.Çl.; dhe nuk kanë ruajtur amanetin e tyre; por edhe kanë vepruar kundër familjeve të dëshmorëve dhe atyre pjesë të veteranëve e invalidëve të luftës që i qëndruan besnikë idealeve të dëshmorëve dhe qëllimeve të luftës antifashiste. Këto diktatorë të vegjël mbas daljes në pension kanë gjetur strehën në Komitetin Kombëtar dhe komitetet Enverosocialiste të veteranëve në rrethe, aliste të janë vepruar dhe veprojnë ku kanë përvetësuar dhe veprojnë në dëm të demokracisë së re që në Enverit. Ky është e fanatikë të Enverit. Ky … dhe shkaku i lënies së privilegjit për mbajtjen e armëve. Privilegje kërkojnë edhe sot. Kërkesë e cila nuk është e drejtë; mbasi ata që mbajnë armët janë një pjesë e vogël e veteranëve, dhe pikërisht ajo pjesë që i ka bërë shërbime të mëdha E. Hoxhës e kanë lyer duart me gjakun e popullit shqiptar. Kurse masës së veteranëve u janë marrë armët që në kohën e Enverit. Prandaj nuk është e drejtë e tyre, as të dinin në emër të veteranëve, dhe të pretendojnë të mbajë armë. Dhe me këtë në një kohë që shteti Demokratik ka marrë të gjitha masat për vendosjen e qetësisë. Prandaj, ne veteranët e luftës antifashiste N.Çl., që jemi distancuar nga komiteti Envero-socialist i veteranëve të luftës jemi dakord që armët tu mbli-dhen të gjithëve dhe me dhos mbas gjurmave dhe mos shklohet mbas gjurmave dhe Enverit. Një pjesë të armatosur dhe shumica të pa armatosur. Ne jemi të gjithë njëlloj dhe kërkesë e kohës është që populli të çarmatoset dhe shembullin personal ta japin veteranët. Dhe këtë t’ua falja për veteranët e thjeshtë dhe jo për ata që i kanë lyer duart me gjak, dhe sot kanë u-zupruar udhëheqjen e Komiteteve Envero-Socialiste të veteranëve. Dhe me këtë dalin sot në emër të tyre. Këtë të drejtë morale ata nuk e kanë. Dhe du-tët të shohët me brapa asaj deklaratë makabre qëndron udhëheqja e Partisë Socialiste, mbasi ata që mbajnë armë janë kryesisht anëtarë fanatikë të Partisë Socialiste. Parti e cila synon në thellimin e përçarjes së organizatës të veteranëve; dhe mbajtjen e përdorimin e asaj pjesë veteranësh që janë të kompro… (Vijon në faqen 3)

Nën këtë titull gazeta «Zëri i Popullit» fillon në faqen e parë të vazhduar në faqen e tretë, një artikull programatik «Në prag të Kongresit të Parë të PSSH-së.»(i) Si shihet okelioja e këtij shkrimi është: «Në prag të Kongresit të parë». Pas kësaj është e natyrshme pyetja e parë dhe duhet të sqaroje kongresi; në qoftë se ky qenka Kongresi i Parë, atëherë ç’kongres paskaa qenë ai që nxori partinë e re të rinovuar? Gjëja tani po në gazetën «ZP» kemi lexuar se Kongresi i dhjetë i PP ishte kongresi i rinovimit të kësaj partie dhe i shndërrimit të saj në një parti socialiste të tipit të ri. Nën këtë titull gazeta «Zëri i Popullit» fillon në faqen e parë të vazhduar në faqen e tretë, një artikull programatik «Në prag të Kongresit të Parë të PSSH-së.»(i) Si shihet okelioja e këtij shkrimi është: «Në prag të Kongresit të parë». Pas kësaj është e natyrshme pyetja e parë dhe duhet të sqaroje kongresi; në qoftë se ky qenka Kongresi i Parë, atëherë ç’kongres paskaa qenë ai që nxori partinë e re të rinovuar? Gjëra tani po në gazetën «ZP» kemi lexuar se Kongresi i dhjetë i PP ishte kongresi i rinovimit të kësaj partie dhe i shndërrimit të saj në një parti socialiste të tipit të ri. Pra, gjithnjë sipas «ZP», kongresi i Dhjetë i PP ka qenë njëkohësisht edhe kongresi i dhjetë i PS, që tanimë na del jo si parti e re (se ndryshe do të kërkonte miratimin e Ministrisë së Drejtësisë), por si parti e punës e rinovuar. Të paktën kështu na e ka servirur «Zëri...» dhe dihet që kjo gazetë nuk gënjen kurrë. Me sa dimë kongresi të parë mund të organizojë një parti e re, e krijuar sipas të gjitha rregullave juridike e jo një parti e vazhdimësisë, siç e deklarua fillimisht Partia Socialiste, e cila nuk distancohej tërësisht nga Partia mëmë e Punës. Kjo është pyetja e parë e jonë. Pyetjet e tjera i bën vetë autori dhe përgjigjet po vetë ai. (Vijon në faqen 4) Prijje në selinë e PD-së Ditën e mërkurë, më dt. 10 qershor, Kryetari i PD zot Ediard Salami priti në kabinetin e tij zotin Masrur Imani, piktori Nobelit Italian i cili këto ditë po viziton vendin tonë privatisht. Takimi që i përzemërt dhe miqësor. …gresionin … resp e …omike e …lli i Si… Se dyti, …jetë efi… të le… të bo… krize. …antazhet …tës në fundi … ka …aviacionit, …gonte o… Bilo do të …uftarakë …bardojnë …gosllave. …por e… një … për të …E ré… tani, …në …te ush… …pagës …kuara …mendojë … paa… …rrore …gra… … an… …