Diskutim i z. Pjetër Arbnori në Këshillin Kombëtar të PD Disave u vjen e papritur dalja e kësaj opozite në Partinë Demokratike, po për të kishit vënë re miratimin e minutat më të fituara e 22 marsit do të kishit parë fytyrat e nxira të këtij njerëzve që u mërziten më tepër se komunitetit për suksesin tonë. Po kështu shikonim filmin e mbylljes së Kuvendit të parë Kombëtar të PD dhe do të vëreni të njëjtat fytyra të nxira të bëra sterrë. Kjo ka nisur me luftën e paparimtë për rrëzimin e Sali Berishës nga kryesia e partisë. Dikur në prag të Kuvendit bën një manovër, njëri prej tyre propozoi që kryetari i Partisë të mos ketë qenka si të ishte përkushtuar misionit, për t’u shpëtuar kombin, Shalperinë PD, që është i angazhuar kundër korrupsionit, pazarllekëve të ndyra, Ky plan, si i ngarkuar me punë nga PPS(h) dhe në kualicion të plotë me të, ndërtoi strategjinë e marrjes së Partisë Demokratike dhe kur kjo dështoi me 1991 atëherë u bë një rishikim i strategjisë, një modifikim në platformë, në program, në fjalor, në akuzat që do të përdornin, Qysh atëherë ky koleksion karrieristash e quajti veten «të moderuar», «intelektual», «barbarizë sociale», «të dialogut» me diktatorët, dhe qysh atëherë filluan sulmet në «ZP» kundër prof, Berishës, Sigurimi i shtetit shihet tek ky intelektual i klasit evropian dhe botëror, një pjesë nuk do ta kapërcente as komprometonte kurrë. Prandaj edhe tezat e të përkëdhelurve të PD-së në «Mocionin» e tyre, kryesisht harë në mënyrë direkte e herë në mënyrë indirekte drejtohen kundër tij. Ata i përmbahen strategjisë së tyre, për të akuzuar me lehtësinë e adoleshentëve të tjerët, pikërisht për ato që i kanë trashëguar nga bolshevizmi, si psikologji, si karrierizim tradhëtinë ndaj interesave kombëtare, korrupsionin etj. Tani kur populli shqiptar po ballafaqohet me reformën e vështirë ekonomike, kur ndërgjegjet e njerëzve janë trazuar nga varfëria, mjerimi, nga veprimi i korrupsionit, nga veprimi i korrupsionit, nga ... Nga jashtë e nga brenda. Besoj se u kujtohet dy zonav deputete që gjenden edhe sot këtu një skenë nga Kuvendi i Parë Kombëtar, Po shtetllja me to koridorëve në pushim, kur pamë katër vetë që çuçuritnin të mbledhur kokë më kokë, në një skutë, Gratë si afrupan pa të keq, por ata u shqetësuan dhe dhe u ndërrua fytyra. Mos patën gjë mbledhje? Pyetëm zonjat me shaka. Po mbledhje, - u përgjigjen ata me ironi, Tre prej tyre janë nënshkrues të mocionit, i katërti nuk e ka nënshkruar, por ka shnaja të nënshkruaje më vonë. Këta katër që tani i dini punuan ditë e natë korridoreve e dhomave të hotelit për t’u mbushur mendjen delegatëve që të votonin për Neritan Cekën kundër Sali Berishës. I vetmi që s’i tha asnjë fjalë ishte dr. Saliu. Atëherë u ra në u mbush mendja se ishte njeriu më i mirë. Dhe s’gabuan. (Vijon në faqen 4)

STRATEGJIA E KLA-NIT «TË MODERUARVE» ËSHTË NJË STRATEGJI PËR TË RIKTHYER NË PUSHTET KOMUNISTËT Kjo strategji është një hije që lidhet me dhjetëtorin e shpirtrave të trazuar, qysh më 1990, kur valët e sigurimit të shtetit vërshuan drejt kontureve të pafomuara mirë të PD. Një student, ish-anëtar i komisionit organizator të PD-së që kërkoi largimin e hijve të tilla që e rrethonin shpirtmadhësinë e lëvizjes studentore me Prof. Berishën në krye, u detyrua të emigronte në Itali, për të shpëtuar kokën nga ndjekjet që i bëri sigurimi i shtetit. Punëtorët e Tiranës kanë kundërshtuar haptazi prezencën e zotit Pashko në kryesinë e PD qysh atë ditë, duke shprehur mosbesim të thellë ndaj tij. Megjithatë ai u ngjit në qeveri, bëri kualicion me komunistët dhe u shërbeu me zell deri në përçarjen e pafalshme që i bëri grupit parlamentar të PD me deklaratën e tij në parlament kundër PD, pak ditë përpara zgjedhjeve lokale. Fytyrat e vërejtura të 22 marsit, sot në nënshkrues të «Mocionit» të famshëm, janë viktimë e padronëve të tyre, të cilët u kërkuan shërbimin e fundit, qoftë edhe duke sakrifikuar vetën, viktima të egos së tyre për pushtet. Megjithatë, strategjia e tyre ka qenë e përpunuar thellë, që të mos e linte të qetë kurrë PD, ta përcante atë, ta shkëputërronte nga bërthama, ta izolonte, ta çonte drejt aventurave (kujto çekun e bardhë, inxhineksionet që do t’i bëheshin popullit etj) ta zhvleftësonte sa më shumë imazhin e saj në popull. Strategjia nuk ka qenë për ta ndarë prej PD-së, por për ta pushtuar atë. Atyre realisht nuk u interesuan për të krijuar një Parti tjetër, pasi do të dështonin në popull, por ta uzurponin Partinë Demokratike në mënyrë mafioze. Çeka, Çupi, Imami, Demeti Zogaj, Teta, Trako, Peshkëpia kanë pasur si ideal vetëm karrierën. Dhe kjo dobësi u është frymëzuar dhe mbrojtur deri në fund nga burimi i tyre i fshehtë, nga social-komunistët, me të ushqyen me ide trurin e deformuar të «të moderuarve». Me idetë e tyre do t’u rrëmbenin lirinë e zërit dhe do të zhvlerësonin idealin e tyre për demokraci, marrjen nëpër këmbë të fitoreve të përbashkëta. Ata keqpërdorën pushtetin, duke qenë anëtarë të Qeverisë së Stabilitetit, duke shkuar vetë interesat e tyre. Ata treguan provincializëm, krahinizëm primitiv, bolshevizëm, me banalitetin e tyre të drejtimit, me fytyrën prej sekretarësh partie, me distancimin prej bashkëluftëtarëve të lirisë, me urrejtjen për popullin e vet, me intrigën në pushtet, veçanërisht në kohën e Qeverisë së Stabilitetit; një qeveri e zezë që vrau 50-viktima në Pukë dhe jo prof Berishën. (Vijon në faqen 3)

Padyshim që vlerësimi i qeverisjes varet nga detyrat që zgjedh një qeveri në favor të zhvillimit progresiv të vendit nisur nga një gjendje e caktuar në të cilën ajo merr përsipër qeverisjen. Kuptohet që sa më mirë të jetë gjendja fillestare aq më të lehtë e ka qeveria e re për të siguruar majtet e një qeverisjeje efektive. Këtë e dinë mirë forcat politike që me programet e tyre konkurrojnë dhe përpiqen t’i mbushin mendjen popullit se secila prej tyre është më e aftë për të siguruar progres. Në fund të fundit populli jep verdiktin. Në kushtet e Shqipërisë të varfëruar në tejskaj, populli e dha një verdikt më 22 mars. Po ky popull dha një verdikt edhe më 26 korrik. A ndryshon gjë në të dy verdiktet? Në kahjen e forcave demokratike nuk ka ndryshuar gjë, ndërsa në madhësinë e modullit të tyre po, përderisa u rrit pesha e pjesëmarrjes së PS në qeverisjen lokale. Vërtet ky ndryshim është i cuditshëm—megjithatë shpjegimi i tij duhet bërë me gjakftohtësi. Ka njerëz, pjesës elektoratit, po ka edhe një grup brenda PD të cilët shpjegimin e gjejnë tek gabimet që ka bërë PD në parlament e në qeveri. Ata tashmë kanë marrë lupën dhe duan me çdo kusht që edhe të tjerët të shikojnë atë çka shikojnë ato me lupë. Këtë lupë e kish marrë me kohë opozita dhe, si e ka zakon ajo, e ngriti zërin gjer në kupë të qiellit, për t’a dëgjuar dhe ata që s’kishin veshë, dhe për t’u besuar edhe nga më skeptikët ndaj saj. Sot nuk mund të thuhet thua se zëri i këtij srejnave nuk bëri efekt trullosës. Veçse kjo «trullosje» u realizua nga agagë situata ekonomike e njerëzve nuk mund të thuhet se është përmirësuar akoma. Dhe njerëzit e varfër nuk është vështirë të mashtrohen. Se n’... nuk është mashtrim nga opozita kur thuhet «Periudha e tranzicionit mund të kalohet me më pak dhimbje», kur qeveria në fuqi deklaron me tranparencë që për të kryer reformën duhet të bëj- Demokratike ndaj programit të qeverisë sonë, lëxojmë dhe vlerësimet e saj. Dhe s’duhet harruar dhe që është kjo botë demokratike që sot po na i heq të gjitha barrat. G. 24 e vlerësoi Shqipërinë si rast i veçantë? Mos është arritje e paktë kjo e politikes sonë, kur jepen garanci të plota që zëri ynë, kërkesat dhe argumentat tona do të dëgjohen me precedence nga organizata ndërkombëtare. Dhe atëherë më të drejtë të lind pyetja: Ç’do ndodhte me ne po të veprohej ndryshe? A do të ishte dakord bota demokratike që duke mbajtur pa liberalizuar çmimin e bukës të mos stimulohej prodhimi i drithrave në vend, por të jetonim me grurin e importuar nga jashtë? Po për produktet e tjera, a s’duhet të përpiqemi të gjithjë që të rritet aftësia paguese e shtetit qëftë në planin e brendshëm qoftë në atë të jashtëm. Të mos harrojmë se kësaj qeverie i mbeti në dorë një disproporcion i dukshëm në paga, rregullimi i tij cilit, megjithëse i premtuar nga qeveria, nuk mund të bëhet pa u forcuar shteti. Prandaj në këtë periudhë duhet bërë ajo që i tremben të gjithë: sakrifica. S’është e domosdoshme është kjo thuhet edhe në një intervistë që ish-presdenti amerikan Nikson i ka dhënë gazetës ruse «Literaturnaja Gazeta». «Populli rus thekson ai duhet të përgatitet për sakrificat që janë të domosdoshme në këtë fazë ndërrimi sistemesh». «Pra-ndaj ata që predikojnë se mund të kalohet më me pak dhimbje, duke lënë të kuptohet qartazi, se janë ata të zotët ta bëjnë këtë punë, nuk është se shohin ëndrra me sy hapur, por me qëllim mashtrojnë. Dhe këtë mashtrimi harxhet ia paguajnë njerëzit që presin te qeverisen. Të gjithë duhet ta kuptojmë se ndihmat që po na jepen, nuk mund të jenë të pafundme. Për ne ato përbëjnë një shans i cili duhet shfrytëzuar jo vetëm për të ngritur më këmbë, për e- është vështirë të mashtrohen. Se ja mund të kalohet me pak dhimbje», kur qeveria në fuqi deklaron me transparencë që për të kryer reformën duhet të bëjë sakrifica. Në këtë rast njerëzit ngjajnë me atë të së sëmurin që midis dy mjekëve: specialisti të vërtetë që ia tregon drejt sa do vuaj për t’u shëruar dhe Profanit që e gënjen duke i thënë se mund të shërohet me më pak dhimbje, zgjedh këtë të fundit ç’ka e çon drejt vdekjes. Pse themi këtë? Sepse jo vetëm në shtypin e socialistëve ku me cinizëm arrihet të shkruhet «Blini bukë demokratike», duke aluduar hapët se po ta kishin ata pushtetin qindror s’do të liberalizoheshin kështu çmimet, por edhe në të një masë të caktuar njerëzish ekziston mendimi që s’duhet të bëhej liberalizimi i çmimeve. As më shumë e as më pak duhet kështu fjesa mbi kurizin e përfaqësuesve të PD në pushtet. Po si qëndron e vërteta? Shikojeni qendrimin që po mban bota e qytetëruar dhe për fat të keq ai humbi. Pse nuk u botua e si humbi nuk e di: Nga ajo kohë (rreth një vit) vendosa të mos ço ja më artikuj për botim në RD-në. Këtë vendim e prisha në muajin korrik, kur Ngjarja e dytë, për të cilën nuk ka njohuri opinioni në publik, lidhet dhe më një mbledhje të mbajtur në bodrumin e shtëpisë së Gramoz Pashkos, mbledhje që vazhdoi deri në orët e para të mëngjesit. Këtu, përveç të zotit të shtëpisë, merrnin pjesë Neritan Ceka, Genc Ruli, Preç Zogaj, Frok Çupi etj. Kjo mbledhje u zhvillua në pragun e fillimit të punimeve të Konferencës Kombëtare të Partisë Demokratike, Edhe në këtë mbledhje çështja kryesore dhe e vetme ishte Sali Berisha. Këtu u diskutua se si të largohej S. Berisha nga detyra e kryetarit të PD-së. U aprovuan këto dy versione: 1) pari lidhhej me mënyrën e zgjedhjes së kryetarit të PD-së. Sipas këtij versioni Kryetari duhet të zgjidhej nga Kryesia e PD-së dhe jo nga Konferenca Kombëtare. Pjesëmarrësit në këtë mbledhje ilegale shprehsonin se Kryesia e PD-së do të kalonte shumicën e kështjellës «Çështja Berisha zgjedhjen». Veratoni i dytë do të atrobhej po të mos pranohej i pari. Dhe kur ky nuk u pranua nga Kryesia e PD-së, atëherë upropozua që «Krye- ZEF BROZI GAFUR MUKA Bujar Hoxha

Të shtyrë nga interesi politik disa qarqe shoviniste fqinjë, kur duan të na diskreditojnë në botë, shtrojnë tezën: Shqiptarët nuk janë popull homogjen, ata janë pa ndërgjegje kombëtare (?) Natyrisht që kjo nuk është e vërtetë, por mashtrim. Fqinjët me doktrinën «dividere et imperare» (përça e sundo), nëpërmjet emisarëve të tyre dhe vullnetarëve kozmopolitë (shqiptarë në disa parti dhe shoqata) mundohen të venë në jetë devizën përçarëse famëkeqe që këtij populli disa herë e ka vënë para situatash të papëlqyeshme dhe zgjidhjesh paradoksale. Por, e keqja është se prej e tyre bien edhe njerëz të mirë, nga goja e të cilëve dëgjojmë ndonjëherë: «Ç’na duhet Kosova?!» «Si u katandis ky vend». «Le të vijë mbreti etj.» Me nervat e këtij populli luajnë edhe disa partiake të sëmurë në Parlament. Këta elementë ndahen në të vetëdijshëm e të pavetëdijshëm, por nëlloj si krimbat mundohen të gërryejnë trungun e shëndoshë të pemës gjë më dhe nuk shohin lart gjethët që presin ushqim. Nuk shohin lart, se janë mësuar të zvarrisen... Por... nuk është e lehtë të shkëputesh nga një indoktrinë (Vijon në faqen 2)

REPLIKË E DETYRUAR Kur më thanë se më kish dalë emri në «ZP», u them të drejtën u shqetësova, sepse ishte një njoftim sikur të ishte bërë një lajm i zakonshëm. U lehtësova dhe u gëzova kur më treguan se ishte sharë në një artikull të «ZP»-së, shkruar prej një «studiuesi» kulture të madhështuar me kulturë të pabotuar. Pa hyrë në polemika të gjata me këtë akuzë të pavërtetë, më duhet të sqaroj. I jam mirënjohës gjyshja ... Harmi ... ? ... politikën dhe ... dhe jo si diktator gjakësor, ndërmerrja politika e tij (E.H) «si politikë e zhanreve të humbura» dhe jo si një politikë e qëllimshme antishqiptare. Politikë që ndiqet dhe sot e kësaj dite nga PS dhe kryetari i saj. Unë në «ZP» sulmohem elpas stilli të vetëm që njoh pra bëhem shpifët pa asnjë argument kundërshtues për artikullin tim. Unë akuzohem se përdor «sul- (Vijon në faqen ...) shkruan ku E. Hoxha ...

MERR PJESË EDHE Z. EDUART SELAMI Të hënën paradie, në sallën e mbledhjeve të selisë së PD u mblodh Konferenca e Forumit Rinor të PD. Përveç delegatëve merrnin pjesë edhe Kryetari i PD, z. Eduart Selami, nënkryetari i PD, z. Azem Hajdari etj. Pasi diskutoi gjërësisht me transparencë dhe debat demokratik për arritjet e deritanishme në fushat e organizimit dhe të veprimtarisë së forumit, për të metat e dobësitë e vena re si dhe për detyrat dhe objektivat për të ardhmen, konferenca kaloi në pikën e dytë të rendit të ditës në zgjedhjet për organin e ri drejtues. Kryetar u zgjodh z. Arben Lika. Korresp. i «RD»

— Blerim Çela kërkoi përkrahje të organeve të shtypit dhe kritikoi Prokurorinë e Përgjithshme, për ngathtësi. Ai deklaroi se ka kërkuar shkarkimin e 70 drejtorëve nga nga ministria e deri në ndërmarrje, kryetarë degësh e nëpunës, Al tha se ka kërkuar vendimin e arkës së shtetit nga 35 persona me 5 milion lekë të reja. Në tre muajt e fundit me ndërhyrjen e dikasterit të tij i janë kthyer buxhetit 235 milion lekë të reja. Deri tani janë çuar për ndjekje penale 35 (Vijon në faqen 4)

Në ditët e para të emërimit të Ismail Lleshit, sekretar i Komitetit të Partisë së Tiranës, gjatë një bisede me të, ai më tha se ishte ndryshuar kryetari i PD-së. Kjo ndodhte jo shumë kohë pasi kishin të përfunduar mbledhja e Kryesisë së PD-së. Nga kjo unë nxorra konkluzionin se Komiteti i Partisë së Tiranës informohej nga brenda, ndonjë nga ndonjë anëtar i PD-së. Unë i thashë Ismailit se ndryshimi ishte bërë, por nuk ishte zgjedhur Kryetari i ri, për të cilin e kishin informuar, por Sali Berisha. Nuk i tregova se këtë ma kishte thënë vetë Saliu, i cili kishte ardhur në shtëpinë time për të pirë një kafe, menjëherë pas përfundimit të mbledhjes. Ndërsa mua lajmi që më dha Saliu më gëzoi, ngaqë mendoja se ishte më i përshtatshmi për të kryer me sukses detyrën e re e jo pse ishte mikun im i sigurtë. Ismailin, sa vura re, nuk e kënaq kjo zgjedhje, megjithëse edhe ai vetë personalisht e respektonte Saliun. Kjo më bëri të mendoj se kandidatura e Saliut nuk ishte e përshtatshme për udhëheqjen e PPSH. Si rrjedhojë parashikova se kundër Sali Berishës do të bëheshin sulme të gjithanshme. Këtu gabova. E lur këtë sulme filluan shkrova një artikull për RD-në, në të cilin ndalesha në mënyrë të veçantë rreth çështjes «Pse sulmohet Sali Berisha?» Artikulli nuk u botua (rreth një vit) vendosa të mos çoja në muajin korrik, ku në publik, lidhet dhe me PD-së. U aprovuan këto dy versione: i pari lidhej jo nga Konferenca Kombëtare. Pjesëmarrësit në këtë mbledhje ilegale shpreheshin se Kryesia e PD-së do të kalonte shumicën e tyre kundër Sali Berishës. Kurse ky propozim nuk u pranua, pjesëmarrësit e mbledhjes në bodrumin Pashko, e vazhduan veprimtarinë e tyre ilegale kundër PD-së. Por tashti, sidomos pas Konferencës Kombëtare të PD-së, kjo veprimtari u zgjerua, u degëzua dhe u dendësua në sintoni me aleatët e shquar të tyre, me PS (P) në U gjendën në një front të përbashkët, megjithëse në pozicione të ndryshme: qitje artilerie pseudo-demokratë anëtarë të rreshtshëm të PD-së dhe socialistët, komunistët e tërbuar. Duke patur parasysh këto fakte, bëhen më të qarta e më të lexueshme veprimet e Neritan Cekës, G. Pashkos, P. Zogajt, F. Çupit etj. Duke përfunduar këtë shënim të shkurtër, shtoj se përpjekjet e përbashkëta të mbledhimeve në bodrumin e Pashkos ma ka treguar, dy ditë më parë një person që ka qenë në mbledhje. Ai mu lut që këtë ta mbaj sekret, ngaqë ishte «frikë se zbulohin»... Këto i shkruaj për PD-në, pa mënyrë që ajo të marrë masa që të shohë të nevojshme për ta shëruar gjendjen e përçarë Partinë. BUJAR HOXHILLA Tirana, 3 gusht 1992

Tirana, 3 gusht 1992

...ti nuk është ... i ... në parti ...