Liderët të caktuar të PS rezultatin e mirë që arriti ajo parti në disa zona si dhe mendimet e zotit Eduard Selami janë duke i trumpetuar si refleks të krizës të thellë që ka përfshirë Partinë Demokratike. A thua është në krizë të thellë ose të pakten në krizë PD? Si mund të jetë në krizë të thellë një një parti e re e cila në më pak se tre vjet arriti nga fron i «kolos»-it PPSH, që nuk mundi të bënte as çak as bam, ndonëse në të nënshtruar disa lufta të saj përhapën paralajmërim. «Me gjak e morëm pa gjak s’e lëshojmë?» Gjatë jetës së saj PD u imponua si një parti që shprehu interesat e shpirtit demokratik të shqiptarëve, që i detyruan të pajtohen me «pluralizmin me dhunë të paparë». Andaj dhe ajo arriti ato suksese që mirëdihen. Dhe në rast se socialistët i gëzohen suksesit relativ të zgjedhjeve të pushtetit lokal, ai nuk erdhi nga forca dhe idealet që përfaqëson kjo parti, se sa nga realiteti ekonomik, nga gjendja shumë e vështirë, nga mungesat e theksuara në artikuj të përdorimit të përditshëm. Kjo gjendje ishte direkt rezultat i paaftësisë së qeverive të trashëguara nga ata, që nuk kishin bërë kontrata duke mos siguruar vazhdimësinë e furnizimit të popullit deri me sapun. Të mos harrojmë edhe vështirësitë si ekonomike dhe psikologjike të fillimit të reformës, sepse operacioni për të shkurtuar burokracinë e fryrë të socializmit si dhe dalja jashtë përdorimit e teknologjisë, të cilën puna. Sigurisht, propaganda socialiste të tera këto ia atribuon PD duke bërë që disa njerëz të tërhiqen: të mos votojnë ose t’ia japin votën socialistëve, duke bërë një hap mbrapa. Kështu, ata harruan se këto vështirësi i krijuan pikërisht PPSH dhe PS që tani janë hedhur në sulm kundër demokracisë. Po t’u shtojmë këtyre dhe disa gabime të PD, sidomos për caktimin e kuadrit, tabloja plotësohet dhe del shkaku pse fituan kaq e pa vende socialistët, sigurisht jo në qytetet e mëdha. Por kjo kuresësi nuk mund të merret si rezultat i krizës që ka përshkuar këtë parti. Aludimi në këtë rast është i qartë: ai të çon edhe te diskutimet e shumta e deri tek mocioni i grupit të moderuar të kësaj partie. Po, a thua ky grup ose disa elementë të tjerë që ngrijnë kundër partisë së vet krijojnë një krizë të thellë në gjirin e saj? Le ta shpjegojmë: Kur u krijua PD pati më shumë trarët e një lëvizjeje të madhe e të fuqishme antikomuniste. Vërtetë kishte një program dhe statut, por në të, përfshi dhe udhëheqjen e saj, u futën njerëz me pikëpamje e dëshira nga më të ndryshmet. Deomos të gjithë antikomunistë, me përjashtim të atyre që u futën me porosi të Sigurimit të Shtetit. Veçse disa nga këta antikomunistë ose nuk donin të dinin për disiplinën partiake, ose me çdo kusht donin poste drejtuese. Disa kishin (dhe kjo është) qëndrimit ndaj Qeverisë së Stabilitetit dhe pas fitores në zgjedhjet parlamentare, ngjarjet precipituan. Këto njerëz nuk mund t’i shiheshin më. Kush nuk mori postin që kishte ëndërruar, ose kush mendoi që partia ka gabuar për këtë ose atë çështje, sepse ai mendonte ndryshe, u hodh në sulm. Dhe sulmi nisi kundër drejtuesit të PD, sot në postin e ndierësit të Presidentit, prof. doktor Sali Berishës. Nuk kam ndërmend të analizoj me emra këto njerëz. Ata dinë. Për veprën e tyre u diskutua dhe vendimi u mor. Por desha të them se ajo që ngjau ma të janë vetim pritej, për është më se normale. Madje, ajo nuk e dobëson PD, sepse nuk është në krizë, por pikërisht kundër një krize, për të kundërshtuar atë vendim, e është e lirë të dalë prej partisë, të krijojë një parti tjetër, sepse jemi në pluralizëm dhe secili ka të drejtë të luftojë për bindjet e veta. Po kurse brenda një partie, një pakicë të përbëjë një opozitë, duke akuzuar drejtuesit e partisë të zgjedhur me programin e saj dhe kanë aq përgatitje politike sa janë të ndërgjegjshëm që vendimi i shumicës brenda një partie është i detyrueshëm të zbatohet edhe nga pakica. Në rast se pakica nuk e pranon atë vendim, drejtë të luftojë për bindjet e veta. një pakice të përbëjë një opozitë, duke akuzuar drejtuesit e partisë dhe veprimet e saj po me ato teza që ngrinin nga socialiste që dihet pse e bëjnë. Vetë kjo ngjarje, e cila zanatfillën e ka që herët, dëshmon se PD është parti demokratike dhe nuk mbajti qëndrime të trepta që me deklaratën e zotit. Pashko nga Londra, nuk i përjashtoi nga- pikëpamje e dëshira nga më të ndryshmet. Demos ta gjithë an- ndryshmet. Demos ta gjithë an- disiplinën partiake, ose me ço kusht donin poste drejtuese. Disa kishin (dhe kjo është e natyrshme) edhe dobësi karakteri, duke shprehur një egoizëm të sëmurë. Sigurisht, në fillimet e luftës për demokraci këto tipare edhe nuk ravijëzoheshin lehtë, por sidomos me problemin e

Ardhja e saj në Shqipëri, tha zoti Berisha, jam shumë i sigurt se ka gëzuar të gjithë shqiptarët që me shqetësim dhe preokupim kanë ndjekur gjendjen tuaj shëndetësore, janë lutur për Ju që të shëroheni sa më shpejt dhe të ktheheni në Shqipëri sa më parë. Ardhja e saj në Shqipëri, tha zoti Berisha, jam shumë i sigurt se ka gëzuar të gjithë shqiptarët që me shqetësim dhe preokupim kanë ndjekur gjendjen tuaj shëndetësore, janë lutur për Ju që të shëroheni sa më shpejt dhe të ktheheni në Shqipëri sa më parë, sepse Ju, me veprën tuaj, më shumë se çdo shqiptar tjetër gjatë këtij shekulli, i dhatë emër dhe nder kombit shqiptar. Kjo jo vetëm për faktin se ju jeni Nobelist-ja e parë shqiptare, por për faktin se nga të gjithë titujt që ekzistojnë dhe kanë ekzistuar në të gjitha kohërat dhe për të gjitha vendet dhe racat njerëzore, titulli më suprem është ai i Nënës dhe Ju jeni gruaja e vetme në botë që konsideroheni nënë nga i gjithë njerëzimi. Dhe këtë sepse ju me veprimtarinë tuaj shpalosët përmasat e vërteta dhe të pafundme të shpirtit njerëzor, të shpirtit shqiptar. Vepra e juaj për njerëzit fatkeqë, do të thosha se është veprë e vetë Zotit. Ju mjekuat, ushqyet dhe ndihmuat ata të vuajtur, që në një mënyrë ose në një tjetër shoqëria, mjedisi i familjes dhe mjekësia i kishte braktisur. Ato të ju gjetën strehën shpirtërore, shpresën, mëshirën dhe përkushtimin, gjetën shpirtin e madh. Do të doja shumë që gjatë qëndrimit të vizitoni Shqipërinë. Njërit këtu ju duan enormë dhe janë shumë krenarë për ju, për këtë shqiptare me fuqi të vogël por ka zemër dhe shpirt të madh për të gjithë njerëzimin. Nënë Tereza tha se edhe ajo e donte shumë Shqipërinë dhe ka hapur 7 shtëpi të saj këtu. Kur morën vizën në Ambasadën në Romë, pasaportës sime indiane i vura përpara edhe emrin shqiptare. Në pasaportën time tani është shkruar shqiptare - indiane. Më pas Nënë Tereza së bashku me zëfin Ivan Dllaz i dorëzuan Presidentit Berisha fotografitë që kishte dalë me Papën. Presidenti Berisha i premtoi Nënë Terezës se në Shqipëri do të kishte mbështetjen e plotë të tij. Zyra e Shtypit dhe Informacionit pranë Presidentit

Njoftim nga Zyra e Shtypit dhe Informacionit pranë Presidentit. Lidhur me disa thënie të Presidentit Berisha të botuara nga shtypi dhe agjensitë greke, sajojmë sa vijon: Në qëndrimet e Shqipërisë ndaj Maqedonisë: nuk ka asnjë ndryshim dhe sa për Shqipërinë emri i Maqedonisë nuk përbën ndonjë pengesë për njohjen e këtij vendi. Lidhur me fronëzimin e Kryepeshkopit, Presidenti nuk i ka dërguar ndonjë mesazh kishës ortodokse. Së dyti, për këtë problem, në çështje i janë mesazh ortodokse në Boston, se kjo duhet pranuar si një zgjidhje e përkohshme dhe në përputhje me statuset e kishës Autoqefale Shqiptare. Presidenti ka kundërshtuar sinodin e emëruar nga Patriarkana, kurse krejt pa bazën janë aludimet që janë bërë në disa organe të shtypit në Beograd apo Athinë se ka një ndryshim pikëpamjesh lidhur me shqiptarët në Kosovë. Theksoj se Shqipëria ka deklaruar e deklaron, se nuk kërkon ndryshimin e kufijve, por respektimin e plotë të të drejtave njerëzore e kombëtare të shqiptarëve, duke përfshirë edhe të drejtën e vetëvendosjes që parashikohet në Aktin Final të Helsinkit. Të gjitha interpretimet e tjera janë të pasakta.

Konferencë shtypi e Komandës së Operacionit «PELIKAN» Të premten më 14 gusht, komanda e operacionit «Pelikan», organizoi në bazën e saj në Durrës, një konferencë shtypi me praninë e gazetarëve shqiptarë. Konferencën e drejtoi komandanti i këtij operacioni general Carlo Ciacci. Vetë kjo ngjarje, e cila zanafillën e ka që herët, dëshmon misionin për KE. Qëllimi i këtij misioni siç dihet është shpërndarja e ndihmave të akorduara prej KE dhe Italisë. Lidhur me të ardhmen e këtij operacioni u theksua se deri tani marrëveshja e bërë me KE si da- gjeneral Carlo Ciacci. Në fjalën e tij gjenerali Ciacci pasi theksoi se «ky është takimi i parë i një vargu të vazhdueshëm të kontakteve me gazetarët shqiptarë» shpjegoi dhe njëherë se operacioni «Pelikan» zhvillon një, operacionit mund ta quajë titor është ende e paqartë. Sipas fjalëve të gjeneralit, KE do të ketë akoma nevojë për «Pelikanin» me qenë se Shqipëria nuk është ende në gjendje të shpërndajë vetë ndihmat që KE do të japë gjatë 93, të cilat u përcaktuan

- Demokracinë e shesin vetëm të shifurit, z. Ceka! - Nuk do të isha ulur ta shkruaja këtë artikull po të mos ishte bërë shkak shkrimi juaj z. Neritan Tekle gazeta e «mënojhurob» «Koha Jonë». Duke vënë vetën në rolin e gjykatësit suprem, ju s’beni gjë tjetër veçse njihni nga qytetari atë vello të hollë me të cilën jeni pajisur dhe tani para opinionit publik. Qullërisht me cilësinë e profetit të rremë merrnin përsipër të kategorizonin njerëzit dhe të japin gjykime të shtrembëruara dhe çnike mbi revolucionin demokratik dhe dhjetorit. Dhe nuk dua të flas për të kaluarën time z. Ceka, aq më tepër me njerëz që i tremben të kaluarës së tyre, (ndërsa unë jam krenar së tyre, ndësa vetëm t’ju kujtoj për të), por për veprimet studentëve të së përveç atyre studentëve «nalvë», intelektualë komunistë, dhe «ballisto-zogistëve», në revoltën e madhe të dhjetorit monë plesë e ndë kategorit njerëzish, të cilën ju e harroni me qëllim ose e nënvleftësoni patjetër. Janë pikërisht të përsekutuarit politikë, të persekutuarit fizikë dhe moralë, armikët e përhershëm të diktaturës komuniste, pikërisht ata që kanë luftuar dhëmb për dhëmbë kundër kësaj, ata janë motorri i demokracisë shqiptare. Një nga faktorët kryesorë që e bënë këtë të kalbur ku komunizmi dhe lejua të bëjë gjëmën 45 vjeçare e demokracisë, personalitete, (në?) «demokraci» juaj) i ndë-?ruar zotëri ju pasur me figura politike që s’kanë qenë në diktaturën komuniste po diktaturë dhe diktaturës. Ashtu si të gjithë dhënët e këtyre e kuq ju shikoni kudo ballistë dhe zogistë, të cilët sipas jush kanë uzurpuar pushtetin në PD. Nuk e di ku e kuptoni vetën ju z. Ceka. Rrëzimi i monumentit me 20 shkurt ishte verdikti suprem i popullit kundër diktaturës por sikur nuk majftuan e bukura e komunisteve, u desh ti provonim përsëri ato edhe në kohë të reja. 20 Shkurti ishte momenti ideal për të dhënë diktaturës gjunjë, e një vetëdjekprurës, rrëzimi i monumentit ishte fillimi i fundit të saj. Dhe pikërisht atëherë kur turmat e frikësuar të popullit marshonin drejt bllokut të kuq, do të dilte një njeri që do ta shtynte ardhjen e demokracisë në Shqipëri dhe një vit më vonë, sepse u desh 2 Marsi vit më vonë që të mërute frymë lirisht. Më kujtohet si tani, ajo fytyra jote e verdhë, ndërsa me duart e ngritura lart thërrisje: «Kthehuni mbrapa, do të ketë gjakderdhje! Ne nuk u trembëm ta dërndhim gjakun tonë për lirinë e këtij populli të shumëvuajtur, se e kemi derdhur atë në kohë të tjera, atëherë kur ju dhe të tjerë të ju i shërbenit me zell e çirakut diktaturës komuniste. Me aktin tuaj nuk bëte gjë tjetër veçse i zgjatët jetën edhe një vit regjimit barbar të «llavo-shqiptarëve». Kjo është një nga «meritat» tuaja dhe ju mund të krenoheni për të. Ashtu si mund të krenoheni se u munduat të ngulitni thellë në zemrën demokratike të birit shqiptarë pikërisht në momentet më delikate. Deklarata juaj në zyrën e presidentit Alia, nuk ishte një tjetër veçse një të pavërtetë e dëshatuar për të shkaktuar reputacionin e PD në po-

PËRGJIGJE PROTESTËS SË PROKURORIT TË PËRGJITHSHËM MAKS HAXHIA Do të përgjigjesha Z. Haxhia se karrirë personale, siç pretendon Z. Haxhia, me të vërtetë ndarja e pushteteve në legjislativë, gjyqësore dhe ekzekutivë është fitorë e madhe e demokracisë, por që kjo demokraci të shifoset në këtë mënyrë me protesta të padrejta duke mbrojtur shkelësit e ligjit, është minimi i demokracisë dhe i drejtësisë. Organet e drejtësisë, kam kërkuar dhe kërkoj me këmbëngulje të jenë në krye të punëve në mbrojtje të interesave të shtetit, të demokracisë e të shtetasve të ndershëm e jo për kapriçot apo për ambicjonet personale, siç pretendon Z. Haxhia. Të luftosh me korrupsionin e të korruptuarit duke i vënë ata para përgjegjësisë ligjore nuk është tendencë karrieriste, por ndershmëri, të cilën e kërkoj me të drejtën e qytetarit dhe kam marrë përsipër ta çoj deri në fund. Shtet që Kontrolli i Shtetit ka denoncuar për ndjekje penale në organet e prokurorisë po zvato-riten në mënyrën më skandaloze. Në Diber konstatua e denoncun-? ar korrupsion në shifra të mëdha që kanë prekur interesat e shtetit e të shtetasve në zvogëlimin e racionit ushqimor për fëmijë nga mallrat e shpërthyes, ndërsa nga pro- kurorin nuk trajtohet si çështje penale po kështu me sheshet e ndërtimit në Sarandë etj. Edhe problemi i gazetës «Koha Jonë» gjithëshe u argumentua plotësisht dhe i konsultuar me juristë, nuk kapet si çështje penale. Ku qëndron diktati ynë kur ne luftojmë për të mbrojtur ligjin. (Vijon në faqen 3)

Duke pasur parasysh mosparaqitjen e rregullt të listës së anëtarëve të rinj shtesë të Këshillit Kombëtar të PD, për pasaktësi të shtypshkrimit po paraqesim listën e plotë të tyre, sipas miratimit në seancën e dytë të Konferencës së Jashtëzakonshme të PD, me datë 13 gusht 1992. Janë pranuar zotërinjtë: Engjëll Hysenbegasi, Ahmet Bushati, Arben Lika, Emin Haxhiademi, Xhelal Hyseni, Pellumb Kulla, Fedhon Meksi, Nexhat Mersini, Sali Kelmendi dhe Bahri Bregu.

Tashmë zgjidhjet për organet lokale të pushtetit përfunduan së gjithash dhe është e arsyeshme që nga këndvështrime të ndryshme ato të gjykohen ndryshe, jo vetëm për motive subjektive, por edhe thjesht propagandistike, të cilat as nuk duhet pretenduar të mos afs- qen. Edhe midia observatorëve «të paanshëm» vështirësi se gjendet ndokush që t’i vështrojë këto zgjedhje dhe rezultatet e tyre «ftohët», «pa-varuar», ndaj që në krye të herës ai të bëhet për paqëllimësinë e tij dhe se ai kërkon vetëm sa të bëjë «dëkën» për Shqipërinë dhe popullin(!) Padyshim që 22 marsi është

Nuk kishte si ndodhte ndryshe: PPSH ishte përballë dhe padyshim do të humbiste! 20 korriku ishte tjetër gjë. PD dhe ish Opozita tashmë ishte në pushtet. Pushteti politik qëndron i pushtet. Tani «luhej» për plotësimin e kuadrit, për shtrirjen e pushtetit demokratik deri në atë lokal. Komunizmi ishte në tërheqje, dhe tërë barra e përgjegjësive të PD, e cila e pranoi gjallë End-? riat si fat të saj, në përgjegjësi për të cilën edhe kishte dalë në arenën e luftës politike. Ajo që ishte e çuditshme do të vinte pas kësaj: Fushatat elektorale e 26 korrikut u pa si e dordë së dyte të tretë. Nga nivelet e larta të pushtetit demokratik dhe atij partiak u veprua fragmentarisht. Shumëkush priste t’a angazhonte një tjetër, kur dihej që fitorja do të vinte vetën pas punëve si ato (Vijon në faqen 3). Sa mund të krahasohen një fitore në luftë me një fitore në paqe. Më 22 mars votohej kundër komunizmit dhe dihej që kundër tij realisht mund të kishte të drejtën morale të mos dilte. Ashtu edhe ndodhi. Ishte merita dhe vlerë e PD në krye të forcave demokratike, që diti t’a zbulojë e ta realizojë këtë mesazh të atyre zgjedhjeve. Ajo e bëri popullin të ndërgjegjshëm për qëllimin e votës së tij. Shumë Opozitës së atëhershme. Faktet ishin tërësisht të qarta, fushata elektorale e 22 marsit, për forcat e opozitës ishte në themel e favorishme se jo e 26 korrikut. Duhej filluar kundër komunizmit dhe këtë e pranon shumica e e-