Nga dita në ditë shtypi grek vazhdon spekulimet e veta kundër çështjes shqiptare, duke bërë gjithnjë e më të qartë synimet e tij antishqiptare. Pas kësaj fushate antishqiptare qëndron si gjithmonë ekspansionizmi grek. Këto shkrime që pretendojnë se po argumentojnë gjoja me fakte, janë të mbushura me shpifje, trillime dhe urrejtje ndaj kombit shqiptar. Një nga artikujt më tipikë të kësaj natyre është ai i botuar me 29 dhjetor 1992[?] në gazetën greke “Ethnos”, ku autori, duke u nisur nga fakte të shtrembëruara e qëllimisht të keqinterpretuara, përpiqet të nxijë figurën e shqiptarëve dhe të vërë në dyshim të drejtën e tyre historike. Qëllimi i këtij shkrimi është i qartë: të përgatitet opinioni publik grek dhe ai ndërkombëtar për qëndrime të mëtejshme armiqësore ndaj Shqipërisë e shqiptarëve. Në artikull, përmenden me dashakeqësi zhvillimet politike në vendin tonë dhe bëhen krahasime të pavenda me periudha të errëta të historisë sonë. Autori përpiqet të paraqesë shqiptarët si faktor destabilizues në Ballkan, duke përsëritur teza të vjetra shoviniste. Kjo propagandë nuk është e re. Ajo është vazhdimësi e politikës antishqiptare të qarqeve të caktuara greke, të cilat nuk e kanë fshehur kurrë synimin e tyre për të ndërhyrë në punët e brendshme të Shqipërisë dhe për të penguar konsolidimin e shtetit demokratik shqiptar. Ajo që e bën më të rëndë këtë rast është fakti se këtyre sulmeve u bëjnë jehonë edhe disa zëra brenda vendit, të cilët, nën emrin e “socialistëve”, rreshtohen në të njëjtën vijë me politikën serbe dhe propagandën greke. Këto qëndrime janë të papranueshme dhe tregojnë mungesë të theksuar përgjegjësie kombëtare. Shqipëria dhe shqiptarët kanë nevojë për mbështetje, për unitet dhe për qëndrime të qarta në mbrojtje të interesit kombëtar. Çdo përpjekje për të legjitimuar qëndrime antishqiptare, qoftë edhe me petkun e kritikës politike, është e dëmshme dhe i shërben vetëm armiqve të vendit. (Vijon në faqen 4)

Nuk është e vështirë të shquash lidhjen e disa qarqeve të caktuara në Shqipëri me qendrat e vjetra të influencës social-komuniste në rajon. Fitorja e diktatorit të Beogradit po përdoret nga këto qarqe si një sinjal për të rigjallëruar retorikën dhe pozicionet e tyre. Në shtypin e ditës dhe në deklarata të ndryshme, vihet re një gjuhë gjithnjë e më e ashpër ndaj proceseve demokratike në Shqipëri, si dhe një përpjekje për të relativizuar krimet dhe përgjegjësitë e sistemit të kaluar. Këto qëndrime nuk përbëjnë thjesht një polemikë politike. Ato janë pjesë e një klime më të gjerë ideologjike, që synon të zbehë ndarjen me të kaluarën dhe të krijojë terren për rikthimin e mentaliteteve autoritare. Në këtë kuadër, çdo sukses i qarqeve antidemokratike në rajon shihet prej tyre si një nxitje morale dhe politike. Shoqëria shqiptare, megjithatë, ka bërë zgjedhjen e saj. Ajo ka hyrë në rrugën e pluralizmit, të reformave dhe të integrimit me vlerat europiane. Për këtë arsye, çdo tentativë për të përfituar nga zhvillimet negative jashtë vendit për të penguar transformimin demokratik, duhet denoncuar me vendosmëri. (Vijon në faqen 4)

Diskutim i deputetit Tritan Shehu — Në vend të një opozite konstruktive dhe të përgjegjshme, kemi qenë dëshmitarë të qëndrimeve që në shumë raste përputhen me interesat e Milosheviçit. Kjo është një akuzë e rëndë, por fatkeqësisht e mbështetur në deklarata dhe veprime konkrete të përfaqësuesve të caktuar të opozitës. Shqipëria sot ndodhet përballë sfidave të mëdha kombëtare dhe demokratike. Në këtë moment, çdo forcë politike duhet të tregojë maturi, përgjegjësi dhe ndjenjë të lartë kombëtare. Në vend të kësaj, kemi parë tentativa për të penguar reformat, për të krijuar konfuzion dhe për të goditur imazhin e vendit tonë në arenën ndërkombëtare. Nëse këto qëndrime shihen në dritën e zhvillimeve në ish-Jugosllavi dhe të politikës së Beogradit, përputhjet bëhen edhe më të dukshme. Nuk bëhet fjalë për një debat normal politik, por për një vijë sjelljeje që objektivisht i shërben propagandës së Milosheviçit. Kjo duhet thënë hapur dhe pa ekuivoke. (Vijon në faqen 4)

Diskutim i deputetit Idajet Vasili — Ka patur përpjekje për të zbehur sukseset e diplomacisë shqiptare dhe veçanërisht rolin e Ministrit të Jashtëm. Por faktet flasin ndryshe. Në një periudhë të vështirë për vendin, diplomacia shqiptare ka arritur të vendosë kontakte të rëndësishme, të sqarojë qëndrimet tona dhe të mbrojë interesat kombëtare në forume ndërkombëtare. Ministri i Jashtëm ka treguar aftësi, vendosmëri dhe seriozitet në përfaqësimin e Shqipërisë. Kjo është pranuar jo vetëm nga partnerët tanë, por edhe nga rezultatet konkrete të punës diplomatike. Në vend që të njihet ky kontribut, kemi dëgjuar kritika të motivuara politikisht dhe të shkëputura nga realiteti. Është e qartë se synimi i tyre nuk është përmirësimi i punës, por goditja e figurave që kanë dhënë prova të qarta të përkushtimit ndaj interesit të vendit. Për këtë arsye, unë mendoj se Ministri i Jashtëm ka qenë ndër figurat më të suksesshme të qeverisë në këtë periudhë. (Vijon në faqen 4)

Diskutim i deputetit Tomi A[?]mellit[?] — Të gjithë kemi detyrimin të mbrojmë një politikë të jashtme të drejtë dhe të ekuilibruar, të bazuar në interesat kombëtare dhe në respektimin e marrëdhënieve të fqinjësisë së mirë. Në kushtet e trazuara të rajonit tonë, Shqipëria duhet të ruajë qartësinë e orientimit të saj perëndimor dhe të mos lejojë asnjë lëkundje nga parimet që kanë udhëhequr procesin demokratik. Politika jonë e jashtme duhet të jetë aktive, e mençur dhe e përmbajtur, por asnjëherë e nënshtruar. Ajo duhet të dijë të mbrojë me argumente të drejtat tona dhe të reagojë me dinjitet ndaj çdo padrejtësie. Një politikë e tillë është garanci jo vetëm për reputacionin e vendit, por edhe për stabilitetin e brendshëm dhe forcimin e institucioneve demokratike. (Vijon në faqen 4)

Ne jemi dhe do të jemi vetëm për ligje demokratike — Presidenti i kryesisë së kuvendit popullor zoti Xhoxhi, në krye të një delegacioni po viziton Shqipërinë (Vijon në faqen 4) “Reforma ekonomike në Shqipëri do ta ndalë rënien mut duke ta çonteëfortëzë?”[?] — Deklaron e kthimit të diktaturës — (Vijon në faqen 4) Kthimi i ministrave në mjedh përbëri përfaqës[?] — Deklaron e kthimit të diktaturës — (Vijon në faqen 4)